1726 resultaten.
conventies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
762 conventies
wat zijn dat
normen
die bepaal ik zelf
doctrines heb ik uitgehold
een woordje
een wenk
een gezichtsuitdrukking kwam ik tekort
om die ander wel te begrijpen
waarom zijn mensen zelden duidelijk
iedereen is gelijk
iedereen is meteen
meteen over de zeik
waar is broederschap gebleven
avontuur was verslavend
deed de mooiste…
Het subtiel introverte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
492 je
gezicht gefotografeerd
sta voor je klaar
met kleur en penselen
kijk in je ogen en weet
meteen wat ik ben vergeten
ja het doek als
basis van leven dat
naast alle extremo’s ook
het subtiel introverte kan geven
altijd open jij
eerst je ogen voordat
de kleuren pijlsnel
het palet overlopen
helaas mijn pigmenten
schieten tekort…
Eenmaligheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 heb geen gewicht
maar deel oppervlak
dat van kleur verschiet als
het een andere deining biedt
ik kom niet dichterbij
er zijn langszij geen
vergezichten die oplichtend
afscheid nemen als partij
ons motto is
voel je even vrij
zonder aardse beperking
alleen met ons erbij
deel je talenten
schenk anderen waarin zij
ooit tekort…
Rosse grutto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 overheerlijke fruits de mer
sluit een sierlijk vaarwel uit
maar een aanloop bevrijd je
van al het aardse gedoe nu je
aan één stuk 13.000 kilometer
over eindeloos water van de
grootste diepste zee vliegt
uitgeput en licht
verdwaasd misschien
strijk je in
Nieuw-Zeeland neer
4Blue Blue Red and White
poëtische magie schiet tekort…
Rie Mastenbroek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Het kookpunt wordt bereikt: au bain-ma-Rie-
ka Mastenbroek veroorzaakte allenig
tekorten op de markt van goud en menig
rivaal die barstte van de jaloezie
De wedstrijd vrije slag lag z’ achterop,
gegarandeerd dat deze werd verloren
tenzij ze een reserve aan kon boren,
toen vond de Keizerin de turboknop
Daarna vond ze een baantje in een…
Stukjes geluk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 ik wist
dat ik even
onder je vleugels
mocht schuilen
tot rust komen in
loslatend huilen
me in warmte
aan je kon koesteren
jij die zoveel
kon geven aan hen
die dat net tekort
kwamen in hun leven
jij stimuleerde
de stukjes geluk
die vaak ongebruikt
lagen te wachten tot
liefde ze eindelijk in
glinsters deed ontluiken
overal waar…
zeg maar, but
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
684 de muur en het scherm
doelwitten van denken
gezochte ferme woorden
doch zij bekoren niet
doen verloren aan
in dit onzeker bestaan
ik kom niks tekort
als het over liefde gaat
maar leven bestaat uit meer
en dan heb ik het niet zozeer
over mijn eigen problemen
maar over het claimen
van de toekomst
van de wereld
van levens…
Hoekje om
snelsonnet
3.2 met 9 stemmen
752 “Wij hebben van de inktvis kunnen leren
Hoe de tentakels worden aangewend.
Wij artsen zijn nu vreselijk content,
We kunnen om een hoekje opereren.”
Want voordat deze vinding werd gedaan
Werd al te vaak het hoekje omgegaan.…
De drie mogelijkheden van het menselijk denken
gedicht
2.5 met 39 stemmen
20.651 Op de fiets gaat alles wel langzaam
maar toch nog behoorlijk hard.
Wie heel goed luistert aan een stilstaand
horloge hoort een zacht tikken.
Waar blijft de tijd? Om daar over na
te denken hebben wij het zwerk.
---------------------------------------------
uit: Alles op de fiets (1979)…
over Carlos Drummond de Andrade (1902-1987)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.527 hij had de moed woorden
op schrift te stellen
die menigeen niet eens
in handen durfde te nemen
(tenminste niet in het openbaar)
alles omtrent de daad en wat
daar zoal bij komt kijken
wist hij te vangen in tederheid
en toch bleef het opwindend
menselijk bijna met alle
zwakheden en verlangens
kortom hij had de lef poëzie
te verrijken…
zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 toornhoog slaan de golven
wat een immense kracht
mijn hebben spieren getracht
maar het zijn glazen wolven
de tanden schuimen honger bloot
in een wegstervende zon
ik wou dat mijn hand groeien kon
de greep is nog geen zeepstuk groot
de zeilen ach, ze scheuren
het is maar menselijk zaad
zonder regen kan niets gebeuren
toch is…
Tegenstrijdige berichten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
570 De kou werd uit de lucht
gehaald door een stapje verder
te gaan; naar eigen zeggen
vormde zij, zijn menselijk schild;
daar kon geen twijfel over bestaan.
Hoe twee mensen langzaam aan
elkaar verknocht konden raken,
dat zou hem niet overkomen.…
In de vorens van sarcasme
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
591 Het mag toch niet zo wezen
dat ik mij voortploeg
in de vorens van sarcasme
en verdwaalde utopieën
benevel met dorstigheden
al hecht ik wel waarde
aan de draai wanneer ik moet keren
als de sluithoek van de zon
me donkert in de fijnste mazen
en de afdrukken in mijn huid
de grenzen bepalen
van mijn menselijke mogelijkheden
doch mijn stiel…
Aard van het beestje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
729 Ik dacht, en misschien dacht ik te veel,
dat jij wel menselijk wezen kon,
maar als je voor mijn deur zou staan,
zou ik dan weer opendoen voor jou?…
Weinig woorden.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
908 Het is menselijk
geboefte,
dat overmatig wenst
en dood ongewenst.
Uit bloeddorst
of geldelijk gewin,
wat is de zin
van dit bestaan
van alle
luister ontdaan.
Onterende mens weet,
dat ik u verwens.…
LOS _ VAST
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 Gods grote Waarheid
blijft van het begin
tot het einde der tijden
steeds zichzelf
dringt tegelijk door
in menselijke zeden
die dikwijls weer
nieuwe gedaantes krijgen
behoudt daarbij
haar vorsende lichtstraal
ofschoon
ze voor het oog verandert
of ook kan verdwijnen
zelfs
het meest vernuftige denken
blijft altijd te klein
om de ruime Hemelse…
Spreek me niet... .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
908 Spreek mij aan met jouw ogen
vol van menselijk meegaand Beleven!
Spreek me aan...,
praat tegen me, met mij,
en niet achter mijn rug,
over krachten en zwakheden...,
Ík, mens, die al genoeg heeft geleden.…
Emily
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Koningin van
Het solitaire vers -
Dichtkunst in volle
Eenzaamheid geschreven
Die zo velen
Ook na jouw
Heengaan honderd
Jaar en meer
Nooit ging vervelen -
Jij die je aan
De hoop nauwelijks
Durfde over te
Te geven, wist dat
De menselijke geest
Verder dan het
Uitspansel reikt
Schreef dit vers
Om de medemens
Die in…
Weten en geweten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Kennis vergaren -
Kennis, meer kennis,
Nog meer kennis
Is het ultieme doel
Kennis is macht,
Wij kennen dat gevoel
En we weten nooit genoeg
Meer willen we,
Steeds meer, ons leven
Is weten, weten,
Weten tot de max
Het geweten verdrongen
Tot de verste krochten
Van de menselijke geest-
En, luister goed,
Maak je vooral nooit…
De nieuwe Adam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
572 Aarde die aan zondvloed
Ten onder dreigt te gaan,
Wanproducten die onbedoeld
In dit leven zijn gekomen
Moeten worden uitgeroeid,
De toekomst van de menselijke
Soort staat op het spel;
Dan is hij daar, die man
Met die ark, die van alle
Soorten levende dieren
Er twee meeneemt, man en vrouw,
Om de vergelding van de zondeval
Te overleven…
BLIJF!
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
593 vermoeden
en ja, zijn denken is nog lijnrecht
maar woorden
keurig gewild
willekeurig geworden
noemt hij slechts,
ademt hij uit
uit zijn hoofd vol
omleidingen
ze
dansen als
ballonnen
gewetenloos gevangen gezet
in een onbekend land
met onbekende wetten
buiten bereik van iedere ambassade
schreeuwen zijn ogen
in een über-menselijke…
L' amphitheatre romain
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.054 glimmen in 't licht
van goudgele zonnestralen
schaduwen van door de zon belichte
vensters werpen zich op de
met bloed, zweet en tranen
bedekte grond van het
Romeinse amfitheater dat
onwillekeurig mijn
diepste gedachten doet terug voeren
naar reeds lang vervlogen tijden
van gladiatoren, gevechten, martelingen
en hevig menselijk…
Door de ogen van Hanna Arendt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
768 In ons handelen
mogen we uitdrukking geven
aan veelvormigheid en vrijheid
beslissingen nemen
op grond van gelijkheid
niet krachtens dwang of geweld
daarom is handelen
een werk van de hoogste
menselijke activiteit
niet te verwarren met arbeid
waar we ons zelf en anderen
letterlijk slaven van maken
van wat wij werk noemen
zij…
Carlos Drummond de Andrade (1902-1987)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
837 hij had de euvele moed
woorden op schrift te stellen
die menigéén niet eens
in handen durfde te nemen
(tenminste niet in het openbaar)
alles omtrent de daad en wat
daar zoal bij komt kijken
wist hij in tederheid te vangen
zó menselijk bijna met alle
zwakheden en verlangens
kortom hij had de lef de poëzie
te verrijken met een scheut erotiek…
De zonnebloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
652 Eenjarige plant met een hart van diep donkerbruin
Bekleed met franjes gelijk een fonkelend bladgoud
Helderblauwe hemelen rondom zijn bloeiende kruin
Als de menselijke geest die vrij is van gedachten
Warme winden hebben donkere wolken weggeblazen
Diezelfde wolken zullen nooit meer wederkeren
Aan de Zonnegod behoort al deze roem
Want hij schiep…
De olijvenrust
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 de platte schaal
een grijze bokaal
met water
witte doeken in
het donkergroen
van de olijvenrust
de tuinen van
gethsemane in het
voetenwas ritueel
de groep is compleet
als hij met hen
spreekt en samen eet
waarbij ieder van
de woorden schrikt
die hij tot judas richt
hem is niets menselijks
vreemd als hij dit wetend
judas…
Drievuldigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Een menselijke persoon
is een sterfelijke inhoud,
ter grootte van een lichaam.
Onze creatieve geesten
bouwen met tijdloze energie,
die onze planeet omspant.
Onze onsterfelijke zielen
dragen eindeloze liefde voort,
die diep in het heelal onstond
en die op aarde voortbestaat.
Dankzij een wereld
die volstroomt met liefde.…
Zwarte gaten denken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
613 Menselijke gedachten zijn het,
die dieren niet denken kunnen.
Te druk met waarachtig leven.
Tijd is hen om het even maar.
Ik sprak met een torenkraai.
Kraaien zijn zwart als git.
In Het Lokaal.
Hier.
Nu.…
Op1
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 allemaal te beëindigen
branden we onze eenzaamheid af
Zonder vlammen
Onder gezellige schemerlampen
heerst woede
Ondertussen is er veel vertier
Alles wordt heldere overwogen
Het blijft voorlopig verborgen onder de schedels
Niemand begrijpt wat er gezegd wordt
Het is waarschijnlijk nep
Alle dieren worden gevaccineerd
tegen de menselijke…
een andere bril
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
561 de chirurgijn betreedt
in koelen bloede
het anatomisch theater
geruisloos gaat het beademde corpus
onder zeil als zaag klem schaar tang
het vege lijf invaderen
met de precisie van een
horlogemaker snijdt hij
in de menselijke huid
het bloed kruipt waar het
gaan kan ontleedkundige
lessen zijn geleerd
het corpus door een andere…