1857 resultaten.
Ogen van bekenden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 stappen op
het pad
geknerp van
losse kiezels
de stille tred
op veerkrachtig
lichtgroen
lentegras
het bankje
bij de vijver
die spiegelend
zijn schaduw gaf
armen die
gedachteloos
schouders vonden
om even te ronden
verlangen dat
een uitweg zocht
in speels en heel
langdurig kussen
wij zijn
niet uitgerust
lust smeult zacht…
Dat meisje
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
3.389 over het water nog even
drijven blijft, in licht-
deeltjes teruggaat naar de zon
retour naar de moederschoot
het grote niets waar elke ster begon
Zij hecht zich vast in woorden
tekening van een paard
dat te glimlachen lijkt
de grote tanden wit en bloot
haar hand die troostend
warm eens op de mijne lag
hoofd tegen mijn schouder…
Vruchtbaar bloot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 ik zie hoe
kleuren in haar ogen
ongewenste gedachten
leidden naar een
harmonisch model
hand op de schouder
vertrouwelijke woorden
in het samen zoeken naar
compromissen waarin
niemand zijn eer zal missen
lach en humeur
bloeien op waar emoties
hand in hand gaan
op weg naar het
gezamenlijke perspectief
jouw ja en niet
mijn afwijzing…
Oude handen
gedicht
3.7 met 68 stemmen
21.884 Handen
die ergens waren;
op schouders, om een hart,
in andere handen.
Aan relings, zwaaiend,
aaiend langs de wanden
van een huis ver van hun huis.
Handen wil ik
vol geschiedenis
en aardrijkskunde:
Reizigers, na vele avonturen
veilig thuis.
----------------------------------------
uit: 'Aanhalingstekens', 2000.…
Als de haat kraait.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.112 Toen was jij er nog, kleine zus,
zonder zorgen waren wij
op de schouders van onze papa
verdriet kon nog worden gesust.
Weet jij het nog krullebol,
van ons kattenkwaad,
tot wanhoop van onze mama
maar in 1 - 2 - 3 weggekust?…
Die Kus
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.352 Lopend op het strand
Jij en ik
Onze voeten in de koude zee
Voorbij de zon die langzaam ondergaat
Jij legt je jas om mijn schouders
Onze ogen vinden elkaar
Dan raken jouw zachte lippen de mijne
En leiden ze mij weg, hier ver vandaan
De zon, de zee, het zand
Alles lijkt te zijn verdwenen
Maar als ik mijn ogen open doe
Ben ik…
Monument van stilte
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
2.109 een traan
nuchter van geest en
vertrouwen maakt het rouwen
lichter op de dag
het is geen feest maar het mag
een enkele lach
herinnering
ogen spreken van gedrag
er ligt zwijgen
in het groeiend zien
vluchtige blikken, voorzichtige knikken
een hand rust op een schouder
het weten, we worden ouder…
zinkochtend
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
796 de spaken aluminiumwolken krassen
met plexiglas steentjes de bussen gokken
haalt - niet- één rennende scholier
aan de oevers van de zinkrivier
zuchtende; spugende; jammerende wagens
naar de oppervlakte gesleurd
achter de ramen- satellietoren, satellietogen
van hun baasjes schouders volgend, spinnend
verwonderd- waarom is iedereen
nog voor…
voor altijd mijn hand
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.249 wanneer je lach verdwijnt
de avond naar de nacht gaat lonken
de maan zich schuilt achter onmacht
dat stilletjes in het duister staat te pronken
en wijl mijn hand je schouder raakt
mijn ogen de jouwe vinden
weet dan dat ik vannacht
weer over jou heb gewaakt
een simpel rijmpje op de vroege morgen
vertelt mij meer dan de ochtendkrant
ontneemt…
schaatsen is een kunst
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
4.358 wij schaatsten met vijven
machtige tuinderslijven
vier broers mijn vader
was nog op en top
om beurten ieder aan de kop
op de gantel holle watering
via poeldijk naar de heul
naaldwijk 's gravenzande
vijf zwierende schouders
benen breeduit klappend
zwijgend ogen dicht geknepen
mijn vader schaatste
hij was een schaatsmeneer
wij konden op…
onderweg naar novgorod
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
2.379 en daalt als donderslag
bij herhaling neer
op de dodenkamer;
zes houten planken
bekleed met een blauw vod
zij omsluiten
het vertrokken leven
een man met verleden
nu door spijkers
in het donker gedreven
de priester zingt doorheen
de mist van wierook
over ons laatste oordeel
dat zuigt aan ons nietig bestaan
dragers belasten
de schouders…
De kruik
gedicht
2.7 met 27 stemmen
11.163 Je hals van email,
je schouder die schatert van licht.
Sluit je de ogen, je haar wordt een wier.
Vind ik een vorm voor water dat loopt?
Het wuift en wacht, een onweer op zee,
je oogleden blijven gesloten.…
Een 'leeg' publiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.535 De poging zijn intellect te waarborgen
Bracht een ‘leeg’ publiek en dit baart hem zorgen
De muzikant heeft zijn snaren weten te stemmen
De rest is een blokkade dat hem af doet remmen
Succes probeert hij via hen te herleven
Het talent dat hij zo graag door wil geven
Echter de realiteit zet hem in een ander licht
Wat rest op zijn schouders is…
Tegen beter weten in
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 hoe vaak nog, beste mens
en waarom antwoord je niet
uit de plooien onder je ogen
lees ik dat je een bed mist
een dak, wat warmte
op je schouders rust de last
van wel de hele wereld
weet je dan niet dat vandaag
overal bijna, ja globaal
er feest zal zijn?…
Het begon in de lente
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 op het bed schikt vader bloemen
in vergane zin
van verlaten koude dekens
tot de ochtend innig schijnt
en de stelen streelt als zinnen
op stelten
in een bries
tintelen zijn wortels
het schouder blad schokt
valt
van de tweede tot achtste rib
voorbij het bot
in een adem
tocht de zomer uit de aarde
als de herfst het dekbed
teder…
ooit ademden wij simultaan
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.228 mijn ogen liggen in de regen
jouw voeten verloren in de nacht
dragen mijn vragen weg
op een spiegel
onder mijn ogen
diepzwarte schaduwen
kleur van verbrande bloemen
als krijtrotsen in zee
breekt mijn stem
brandt als een witte maan
op de lippen
jouw schouders dragen
de schemering van straatlantaarns
hun schijn vloeit in…
Landelijke liefde
gedicht
2.5 met 201 stemmen
44.256 De zware koppen naast elkaar, de schouders elkaar strelend,
een liefde even smekend als bevelend,
in een tevreden stilstand uitgestort.…
De drempel voorbij
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.466 Je schuwt de drempel
ogen betwisten wat mond prevelen moet
schouders hangen, dàt doe je goed
in mijn handen druk je fleurig je stempel
Ik sluit de deur met goed fatsoen
en druk mijn neus dan in je schuld
waar het mijn woede met leegte vult, immers
de bloemen konden er ook niets aan doen
Ik ben je niet direct vergeten
het is zoals het bloemen…
Florence, la Luna
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
839 zou ik haar vragen
om in het terra
van de dansende
coulissen, geuren
parfumerend langs
de Arno, mee te gaan
naar Piazzo della Signoria
gevels met witte luiken
zijden jurken, losjes
en nonchalant over
de schouders, bandjes
zichtbaar, glimlachen
neergelegd in marmer
waar pioenrozen
uiteen vallen, de maan
zijn sikkel kwartiert…
Sin-die, please
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.903 Jij kwam 's nachts laat thuis
hard huilend en dronken
omarmde mij
huilde tranen met tuiten
mijn schouders nat
ik heb iets verkeerds gedaan
het spijt me zo
ik zal het nooit meer doen
echt waar
want ik hou alleen van jou
kotsend van weerzin hing ik in de wc
vanaf dat moment brak mijn laatste stukje af
en kreeg er eindelijk
die vuursteen…
Een ramkoers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 verbijt minuten in
het wachten op jou
mijn ademloze vrouw
om je weer te zien
maar ik reef de zeilen
om een ramkoers te mijden
ongrijpbaar
ga je voorop
met mij in het zog
en nog geef ik niet op
kom heel even langszij
kan je blik niet vangen
weet dat jij niet blijft hangen
op een ligplaats met mij
jij wist het al
kijkt over je schouder…
pijn
hartenkreet
3.2 met 45 stemmen
6.882 Kon ik het maar
Jouw pijn wegnemen
Het op mijn eigen schouders leggen.
Dan zag ik jou gelukkig!
Tranen stromen over mijn gezicht
Moeder, ik hou van jou
Ik heb pijn
Omdat jij pijn hebt...…
gevoelsmens
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.206 Ze zeggen je bent een gevoelsmens
Wat nou gevoelsmens
en wie zijn ze
Die mensen die geen gevoelsmens zijn
is het goed is het slecht
Wat is goed
wat is slecht
Is het slecht je emoties te laten zien
is het slecht je emoties te uiten
Laten zien dat je om iemand geeft
met een arm,of een schouder
Of die traan mee te huilen
Zijn zij…
Zonlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
696 Terwijl het licht zich een weg baant
Door mijn gordijn, langs zijn neus
Draai ik mij nog even om,
En laat mijn blik over zijn schouders glijden
De perfectie van een mens,
Hier naast mij onder dekens weggekropen
Terwijl het zonlicht probeert,
Ons leven binnen te dringen
Ik sluit het nog even buiten
Nu nog even niet
Laat deze perfectie zijn…
In de geest van mijn vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.047 schotten weggedoken
stil
met ingeslagen wapenfeiten
in echo’s van verleden stemmen
hij neuriet alle kogels weg
bedaart de stormen in zijn kop
met bijeengeraapt vertrouwen
‘je moet het zó zien’, zegt hij
beklemt op zachte toon de wereld
niemand draait er nog omheen
zwijgt
als tabak door zijn vingers vloeit
haalt ademloos zijn schouders…
Willem
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
744 Wat is dat voor een stichting
Een strand vol arme tanden
Het gat daar in je handen
Dat is toch geen gezicht
Wat moet jij in Mozambique
Een land vol slaven plagen
Of op je schouders dragen
Op kosten van de republiek
Steek je handen uit de mouwen
Deel je bijstand met de armen
Help ze mee met stenen sjouwen
Huizen, scholen te verwarmen…
Een zucht zomernachtlucht
hartenkreet
4.0 met 46 stemmen
1.423 De klok mikt
zijn kleine wijzer
op middernacht
Ze kleurt de hemel in
in mijn hart als ze
naar me lacht
Helder wit blikt
het maanlicht gericht
door het open raam
zodat een zucht
zomernachtlucht
haar ziet staan
Het morst haar haren
over mijn schouders
Laat haar mond
aan mijn lippen hangen
Mengt haar parfum
met de kracht van…
Solange
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 onder het vlasdoek tussen schouder- en schaambeen
telt zij trouw haar ribben voor het slapen gaan
ze weet dat iemand het vingerspel hiernaast te drogen legt
hoe diep gebukt de nerven van de vloer meebewogen
mooier is Solange
wanneer zij bij dageraad haar hoofd afzet
op zoek naar sokkels in mat wit gras
Gedicht uit de Bloemlezing, Zoals…
Storingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 andere stroming
een kille emotie
deed mijn ogen regenen
in een woordloos snikken
mijn wezen te fragiel
om te relativeren
te aanvaarden
jouw boomsterkte
je stalen veerkracht
even te hard
voor mijn tere zijn
als je merkt dat
mijn verdriet echt is
voel ik de warmte
van je handen
je tederheid troost me
ik vlei me tegen
je brede schouders…
Voor- en nageslacht
poëzie
4.2 met 14 stemmen
2.640 Voorgeslacht:
Ruige borst en brede schouders,
Leeuwenhart en adlaars oog:
Rijzig kroost van reuzenouders
Vorstlijk zaad, in adel hoog:
Onvergeetbaar voorgeslacht.…