10888 resultaten.
Bananas
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 Och Frans, ik wil de sfeer daar niet verzieken
Maar als jouw Deal niet Green wordt onderhand
Dan bungelt de BV van
Rutteland
Nog lang tussen bananenrepublieken
De dijkgraaf graaft geen dijk doch hij bewaakt
De zilte kwel en hoge waterstanden
Hij doet bouwarchitecten watertanden
Een eiland wordt - wie weet -
tot wijk gemaakt
Een…
Jouw zwijgende stem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 De dood heeft onze liefde
onafscheidelijk gemaakt
omdat je in mijn hart woont
is er geen afscheid of vaarwel
het blijft in de herkenning
je leeft gewoon in mijn herinnering
jouw andere stem tekent mijn rivieren
blijft bestaan in mijn levensmaanden
verwelkomt mijn nachten
ademt in serene sfeer
en laat jouw doodse zwijgen
niet ongehoord…
Nelli Cooman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
967 De clou die weet de dode sfeer te doden
eerst eentje die spontaan een mondhoek plooit
en dan gelach, gegier, waarderend fluiten
Victorie doet je drinken met de goden!…
Fluistert je naam.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 Mijn hart kent geen lente of zomer meer,
maar alleen een bittere kou,
mijn dagen zijn grijs en grauw zonder enige sfeer,
het is winter, zonder jou.
Mijn bestemming is, dat ik je zal blijven zoeken,
de muziek van deze melodie zal mij dragen,
naar het hoge noorden van de wereld en alle uithoeken,
want ik weet, dat mijn reis zal slagen.…
beklonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 vanaf tel nú betreed ik mijn
woordkennis slechts nog met
de taal der liefde, geen schennis
aan de deugdelijkheid van de mens
bekomt nog aansluiting met de
klankkast van mijn humeur
het is besloten en beklonken
in een sfeer van gehaaste
diep gewortelde gedachten om
geen haattaal te zaaien in
de lege hoofden van hen die
ten aller tijde de…
Augustus
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
551 Een veldboeket en takken zwaar van peren
Dicht ruisend zomerblad, een vergezicht
Wat koeien grazend in fel zonnelicht
En schapen blatend in rustieke sferen
Bos levert schaduw, zitbankjes naar keuze
Een opgeworpen houtwal weigert wind
De bijen zoemen hard en eensgezind
De vlinders eren al het glorieuze
De paarden schudden hoofd en staart…
Een feeeriek lichtspel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 door herinneringen
te bewaren kan ik
het lijnenspel uit
het schilderbestand
beter bewaren
Iedere streek
tekent zijn eigen
contrast scheidt de
vlakken en schaduwt
zelfs wit en zwart
In het feeërieke
lichtspel van manet
bepaalt gloed de sfeer
waarin het tedere spel
zich ongezien afspeelt
omdat emoties de
weg gewezen worden
door…
Nostalg(N)ie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
15 Zijn conclusie was nuchter
dit was geen ideale plaat uit een boek
het was niets anders dan troep
dus negeerde hij het gezeur over sfeer
sloeg de nostalgie woest tegen de grond
en keek weer vrij in uitzicht rond……
Jouw zwijgende stem
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
356 De dood heeft onze liefde
onafscheidelijk gemaakt
omdat je in mijn hart woont
is er geen afscheid of vaarwel
het blijft in de herkenning
je leeft gewoon in mijn herinnering
jouw andere stem tekent mijn rivieren
blijft bestaan in mijn levensmaanden
verwelkomt mijn nachten
ademt in serene sfeer
en laat jouw doodse zwijgen
niet ongehoord…
woeste leegtes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
70 : stilaan verdwijnt de einder
achter de pelmolen die
aan zijn tijd heeft voldaan -
zacht gissen mijn handen naar
de spelling van wie jij bent, voelbaar
rijp doortast ik deze sfeer van welbehagen
en draag de geur van morgen
als violette kristallen aan de
uiteinden van mijn vingers
opwinding heeft de tijd vertolkt naar een
subtropisch…
van vriendschap naar liefde
hartenkreet
3.3 met 33 stemmen
2.087 jaren was je al daar
regelmatig een lief gebaar
nooit meer dan dat kon er zijn
er was immers die ander
ook al voelde het zo fijn
nu is die ander niet meer
bevinden ons in een andere sfeer
verliefd tot over de oren
is hier mijn nieuwe toekomst geboren?
nog nooit deze gevoelens gekend
komt dit omdat je er al jaren voor me bent?…
Winkel van magie
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
449 jij hebt mij
ooit jouw winkel
van magie laten zien
zonder mij de weg te wijzen
de voorgevel
wat teruggetrokken
geklemd tussen
twee andere blokken
de bijzondere sfeer
verbaasde mij door
de uitstraling van
talloze energiebronnen
de toonbank met
zijn vele aura’s die
jou moeiteloos passen
ons in kleur verrassen
de vitrinekasten…
Extremen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
408 het buiten
was kapotter
dan je dacht
had meer
beschadigingen
dan je zo op het
eerste gezicht zag
we weken van
van het nog niet
goed gebaande pad
dat door slechts
een handvol mensen
redelijk en gebruiksklaar
was platgetrapt
de sfeer was
niet zo warm als
weleer toen wij de
bomen raakten en
grappen met hen
maakten over de
gewone…
Stukjes winterwit
netgedicht
5.0 met 439 stemmen
493 jaar waarin de
koude noorden wind
met veel misbaar zijn
plek opeiste na wat
korte handen reiken
met een winter
die in vorst en ijs
historische namen
deed herleven uit
een vergeten tijd
nog voor het
copieus dineren
was het heerlijk om
op de boulevards
te gaan flaneren
losjes paraderen
met een zonverbrand
gelaat in ontspannen
sfeer…
Sterrenstof
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.303 De winter voelt
soms schraal aan
de koude wind
snijdt zich door
mensen heen
vertwijfeld
ineengedoken
lopen ze door
de witte wereld
verlaten en alleen
Maar dit gaat
niet op voor jou
want het voorjaar
is weer in je terug
hoe hard het ook
kan stormen
jij loopt met grote
passen met de wind
in je rug
De winter ademt
een kille sfeer…
Spelletjes
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
820 aan
Dozen vol met leuke spellen
Jaren stonden ze klaar
De keren waren niet te tellen
Gezellig spelen met elkaar
Mens erger je Niet, kwartetten
Domino en ganzenbord
Op tijd wilden we niet letten
Die leek dan altijd veel te kort
Uren hebben we toen gespeeld
Aan de spelletjestafel, in huis
Heel wat thee en koek gedeeld
Het was zo'n sfeer…
Het dorp is niet meer...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
843 kon je niet omheen
Nu zoveel jaren later
Is het een flinke stad
En moet je oppassen
dat men je fiets niet jat
En dat je deur op slot is
Je auto goed is afgesloten
Dat je kijkt waar je loopt
Want je wordt zo neergeschoten
Geen mensen meer met rode konen
Geen: mogguh, lekker weer
Het is nu op straat een andere,
veel meer beladen sfeer…
Vleugellam ....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.523 Ik leerde jou vliegen
op de vleugels van de tijd
fladderend in den beginne
getooid met mooie veren
vloog jij rond in het leven
zonder te bezeren
raakte immer weer
verwonde pennen kwijt
luchtstromen namen je mee
soms gepaard met strijd
telkens verder om toch
weer terug te keren
dalend en stijgend
van en naar hogere sferen
af en toe…
Overspelige blikken
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
667 het voetenbal
was overal
snel van de vloer
uitgemeten
passen die
om alle drukte
ingehouden lachten
met snelle beat
in afwisseling
met slow
wisten ze het
aantal dansers
heel constant
te houden
de sfeer was goed
al kookte soms
het bloed in
overspelige blikken
steeds proberend
mijn en dijn nog
een kunstje te flikken
bier klotste…
Ware aard
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.051 Hij verraadt zichzelf, zijn mooie woorden
Licht en luchtig tegelijk, zijn duister
Komen voort uit blind omrande twijfel
Harde holheid heeft zijn woord verlaten
Het ontstaat, hij tast in donker sferen
Hoogst verloren bruist het op als water
Uit een hete onbegrepen geiser
Vol van druk en onderhoofdse krachten
Later, als de luwte weer terug…
Vrede
poëzie
4.0 met 30 stemmen
5.436 Vrede, daal gij uit de lichte sferen,
Waarheen gij vluchtet voor deze wereldsmart,
Daal over hen, die u hebben verraden,
En over de dwazen, die op u smaadden,
En over de blinden, die om u baden,
Daal - daal gij weder in ons hart!…
Hoog water
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
916 straten
een zwarte kat schicht naar de overkant
geschrokken van een opgewaaide krant
beklemming kruipt uit zwarte venstergaten
bevreesd dat zwakke dijken zullen breken
vechten soldaten met de woeste stroom
en loop ik als gevangen in een droom
waar grauwe eenzaamheid is neergestreken
de speeltuin waar alleen nog vogels zingen
ademt een sfeer…
Vrede
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.178 Vrede daal gij uit de lichte sferen,
Waarheen gij vluchtet voor deze wereldsmart,
Daal over hen, die u hebben verraden,
En over de dwazen, die op u smaadden,
En over de blinden, die om u baden,
Daal - daal gij weder in ons hart!…
Marco van Basten
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.264 hecht aan Hollands tactische traditie
De jonge leider, barstens vol ambitie
Zet langzaam weer een winnend elftal neer
Hij duldt op zijn terrein geen oppositie
Heeft lak aan roem en namen van weleer
Zoekt juist met jong talent de ommekeer
En geeft de pers zo handenvol munitie
We komen met techniek en intuïtie
Met discipline, inzet, goede sfeer…
ze was een ééndimentionaal ford van schoonheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
568 Ze was een ééndimentionaal fort
van schoonheid
uitgelijnd tot in perfecte sferen
de gearticuleerde wind
uit haar mond echter
wasemde een gruis van baksteen
het uitbreken van de wandeugden
construkties van vormloos lood
die zwaar op het hart vielen
of was ze slechts
de poort
boven een stinkende slotgracht
Haar schitterend
blinkende…
Een bijn-dood ervaring...
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.621 Zij had een (bijna-dood) ervaring
Hoe wonderlijk is haar verhaal
Een vrouw die zó bang voor de dood was
Beleefde die echt en heeft een moraal
Haar geest voelde ze uit haar
Lichaam getrokken
Ze bekeek zichzelf drie-dimensionaal
Zweefde momenten boven haar lichaam
Geleid door het licht is
De titel van haar verhaal
Sereen de sfeer die haar…
overgebleven adel
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
928 De vrouw geeft antwoord
alsof het haar niet veel kan schelen
ze wil tenslotte niet elitair overkomen,
maar het geeft wel een dubbelgevoel
als je aan de ene kant uit een sprookjes
achtige sfeer van kastelen en pachters komt
en aan de andere kant je moet gedragen
naar de normale levensstijl van de tegenwoordige
burgers, want toch schaamde…
het klopje aan de deur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.764 kleurrijk spelen
doet blozende wangen roder kleuren
koude handen glijden vanuit wollen wanten
de warmte tegemoet
op de stoelleuning een dikke sjaal
onder de kapstok
staan de moonboots
ze lieten een nat spoortje na
op de treden van ‘t portiek
op tafel geurt chocomelk
een roomboterstaaf
warmt het geheel
kaarslicht wakkert
de sfeer…
In de hersenpan van een gestoord dier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Op, naar hogere sferen, trekt het, vástberaden
alle twijfels zullen straks verdwijnen.
Het kan zijn vuurwapens alvast laden
de zon zal niet altijd stralend schijnen.…
Stilleven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.056 uiteinden verbonden,
wijzend naar een verhoogd terras
daar, verder, onder azuur
waar zicht in ongrijpbaarheid landt
een transparant glas,
verguld met aangeslagen licht,
reikt over eigen lengte heen
opweg naar een bindend slot
echter door de zonnestand van heden
lijken karaf en liggende loper
in de ruimte samen alleen
alwaar een desolate sfeer…