2291 resultaten.
Wroeging
gedicht
2.6 met 37 stemmen
12.170 Met woorden verfde ik jouw ramen zwart
klemde ik je kiezen op elkaar
smeerde ik stopverf in je slot
verpulverde ik de sleutel
wikkelde ik je in een bloedrode deken
Met woorden stal ik je hart
liet ik je lachen
huilen ook
liet ik je komen
laat ik je gaan.
-------------------------------
uit: 'Gek van liefde', 2008.…
Valse vriend.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
655 Je weet wat je moet doen
maar je doet het niet.
En je weet ook wat je moet laten
maar je laat het niet.
Schat, jouw vriend is niet je Vriend:
je weet het wel, -ergens van binnen-,
en je zou het ook moeten zien
maar je wil het niet.
Elke keer als ik het je probeer
te vertellen word je boos,
terwijl ik je juist wil helpen,
maar steeds…
Inspanning
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
946 Onrecht of onrechtvaardigheid, het is van deze tijd
Dit pijnigt me, warmte en capaciteten negeren, het doet me spijt!…
Te laat
gedicht
2.2 met 36 stemmen
25.094 We zijn te laat,
we hebben gedanst, hadden we niet moeten doen,
we zijn wanhopig geweest, niet goed,
we hebben reusachtige lasten op onze schouders genomen,
we hadden moeten vragen: waarom zijn deze lasten niet licht,
we hadden moeten denken: dit is verkeerd,
we hebben over liefde gesproken in zorgvuldig gekozen bewoordingen,
zorgvuldig??…
De terreur van het ochtendhumeur
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
799 gewassen lijkt met schoonmaakazijn,
is goed op dreef met bekritiseren
en alles op haar af te reageren
Ze weet het al, negeert zijn woorden van zuur
verstopt haar vrolijkheid 't eerste uur
kruipt veilig in haar onzichtbaar cocon
tot verdwenen is als sneeuw voor de zon
de dagelijkse bui van zwartgalligheid
altijd opgevolgd door een gezicht vol spijt…
Rouwe rouw
netgedicht
3.0 met 24 stemmen
3.942 Een Keuze
Nee sprak hij onbewogen en wel overwogen
Dood is dood, daar is geen ouwe moer aan te doen
Geen kist , rot op, bloemen, ach schei toch uit
Gaat hier alleen nog om de poen
Stuk worst in mijn reet
En moge de honden mij wegslepen
Toen hij ging, toch enigszins benepen
Hadden zij hem goed begrepen en lieten hem zo gaan
En uit…
Waar heeft het me toe gebracht?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
673 Waar heeft het me naar toe gebracht?
Is het mijn bloed dat stollend door mijn aderen gaat,
Of is dat de kou die mij niet voelen laat.
Het gemis van God die er toch altijd is?
Wetend dat hij me nooit verlaat,
Vanwaar dan dat pijnlijke gemis?
Waar ben je Vader; riep Hij aan het kruis.
Zonder God ben ik zonder huis!
Wij begrepen elkaar toch eens…
oh, Java
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 voor hen, de bloemen
die parels uit de oost, elven
cinta, cinta riep de blanke
maar hij stal niet de harten
hij brak ze
dacht hen als muurbloemen
zo sneed mijn voorvader
bloem voor bloem, oh Java
Sumatra en Palembang, daverend
was het handen klappen, toen
hij heenging naar Belanda
klonken de glazen aan de kolam
cinta cinta riep de…
het land van de dogma's
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
753 Niet meer dan wat wol
aan mijn voeten, hetzij wat katoen
als de winter haar vacht weer intrekt
en ik een insteek heb aan de wereld
waarom trekt de lucht zich samen
in 't blauw met zwijgzame strepen
het gesprokene is nog niet koud
als de donderwolken zich verweiden
Aan elke druppel hangt een wit woord
dat ik in onvruchtbare grond gezaaid…
van vers geluk, of rauw verdriet.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
780 Als je dit leest,
ben je misschien
nog steeds kwaad.
Als je dit leest,
ben je mij misschien
al lang vergeten.
Misschien zit ik nog
in een stampvolle trein
met verse tranen
op weg naar huis.
Misschien vond je net
met rimpelige handen
een oude doos geheimpjes
van vroegere vrijers.
ik heb je gevonden
in de disco toen,
in een…
Boetekleed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.086 Misschien heb ik het fout gedaan
Was wat ik deed niet goed genoeg
Had ik er vaker voor je moeten staan
Meer inhoud moeten geven aan wat je vroeg
Misschien ben ik niet diep gegaan
Gaf ik mezelf te weinig bloot
Ik reken dit mezelf aan
Ons vuur is uit, de liefde dood…
Te snel te dichtbij
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.326 Je zegt, dat het je spijt
Dat woordje komt achteraf altijd
Je zei, het voelt zo goed
Daarom snap ik niet dat het eindigen moet
Je woorden snijden dwars door mijn ziel
Kan ik het helpen dat ik voor je viel?
Ging het te snel
Of kwam het te dichtbij?…
verdriet
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.171 Heb veel dingen gedaan
Die ik niet wilde doen
Over m'n gezicht loopt een traan
Weet niet wat ik er mee moet
mensen denken dat er niks is
het was een rare gebeurtenis
ik ben op zoek naar de reden
waarom het fout is gelopen
Denkend aan de dingen,
die ik probeerde te vergeten
ik maakte een fout,
het vertrouwen gleed langzaam uit m'n handen…
In mijn duisterklacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
677 wereld
maar verwelkom ze met eenvoud en liefde
ze zijn gewoon niet aardig
een dichtersnood onwaardig
stille stemmen van eenzaamheid
uit onwil slechts onsympathiek
ik kom ze niet tegen
in mijn duisternacht
waar je lacht
laat ze maar slapen
in de stilte
van die eenzame klacht
het mensenhart wordt niet zachter
door jaloezie of spijt…
liefde?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
866 Alles wat ik dacht was gelogen.
Hij gaf mij dat gevoel dat liefde bestond
Maar al snel liet hij mij de tegendeel zien
Misschien moest dit wel gebeuren om mij
te laten zien dat ik niet zo snel verliefd moet
worden. Maar hij liet mij denken dat hij
anders was, anders dan die anderen.
De dag dat hij mij hart brak, kan ik me nog
goed herinneren…
De momenten van vertwijfeling...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 De momenten waarop we
probeerden te houden van
de ander, en van jezelf,
waren deze met grootste taak,
uitdaging.
De momenten waarin we,
mensen, knielden, en
vasthielden .. vol twijfel, angst
en onzekerheid:
het waren de momenten
waarin we wegliepen met gebogen hoofd,
schouders laag en voorovergebogen, rug gekromd
het was het mooist…
nooit gedaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 we hadden het nooit gedaan
maar toen we het gedaan hadden
toen
toen wisten we met zekerheid
wisten met zekerheid
dat we het nooit gedaan zouden hebben…
IK HEB STRAF
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.157 Ik verdien straf, fluisterde ze zacht
want ik andermaal niet lief geweest
Ik heb enkel maar aan mij gedacht;
aldus ben ik erg egoïstisch geweest
Ik moet mijzelf pijn doen sprak zij
mezelf pijn doen als een goede les
In mijn arm, mijn been of mijn dij
ik heb straf en verdien dus het mes
Ik moet mijzelf kastijden, vind ik
mijn cijfers waren…
Vader
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.477 IJsbloemen blauwgeverfde hand
geribbelde deken gebroken wit
hart zonder ophef hart ja nee
dingen gedaan wilde hij niet
o nee
dingen die hij wilde niet gedaan nee
vader is een ingepakte uitvinding
zichtbaar oud en ziek
(spijt niet zichtbaar genoeg)
een machine van losse grepen
de dochter een lopende band.
----------------------…
Genoeg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.400 In de straten
ruist `n lied
tikken mijn voeten
in de stap
een vroege vogel
tjilpt het gras nog groener
zo de klinkers willen praten
maar mijn ik is uitgegaan
het verlangen van het zwerven
stilaan in de nacht ontdaan…
Kalme gemoedsrust.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Spijt is dikwijls wat je hoort en ziet.
Maar achteraf helpt dit niet evenals
treuren en als en dan, want de weg die
is afgelegd is deels je eigen plan.
Doch het lot met onkenbaarheid in besloten
zorgt ervoor dat zonder slag of stoot men
een andere weg inslaat.
En zo gaat het leven aan velen voorbij.
De tijd heeft niet stil gestaan.…
de straat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 de zwerfjongere komt
thuis
de straat
en zwerft
hij gaat en komt weer
thuis
de straat
meedogenloos schijnt
de lantaarn haar
licht op zijn gezicht
koud en stil
de straat
waarvoor hij gaat en
is gezwicht
voor spijt te laat…
LEVENSWEG
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
3.241 niet iedereen kan je lang blijven praten
je moet door, je moet verder, ze achter je laten
vertragingen, oponthoud en ongelukken
je kijkt achterom naar de brokken en stukken
nu na heel veel jaren samen op reis
kijken we om, was vermoeiend, soms glad ijs
veel hebben we gekregen, veel raakten we kwijt
samen tevreden, samen gegroeid en géén spijt…
woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 In mijn hoofd zitten te veel woorden
Woorden die nooit iemand zouden kunnen vermoorden
Maar kwetsen kan ik met gemak
Voor me houden is onmogelijk, daarvoor ben ik te zwak
Met mijn woorden kan ik net zo makkelijk alle wonden helen
Niet allen bij jou, maar bij velen
Is zwijgen nu de beste keus...
Wetend dat er meer goede woorden zijn
Neem…
Gemiste kans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Al wat had
kunnen zijn,
is verdwenen.
Door de zon verschenen
En de regen
Maar tot morgen
geen zorgen.
Al wat komt,
ligt verborgen
in de toekomst,
op onze wegen.…
Epiloog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 leest iemand nog het nawoord
geschreven met trillende hand
om te schaven aan het eelt van kwaad
te zwelgen in de lendenen van de nacht
om te luisteren naar het slotakkoord
in gaten als tekens aan de wand
nu de tijd tikt in kwarto formaat
geheel zonder terugwerkende kracht…
ANDERS DROMEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
645 's-Nachts kom ik
Nog wel op plaatsen
Waar ik vroeger
Vaker was
Wat daar gebeurde
Kleurde mijn leven
Dat besef
Kwam later pas
Hoe een barst
Een breuk kan maken
Een afwijzing
Je door laat gaan
Als minder mens
Een nat pak
Je voor veel moois
Laat waken
Een teleurstelling
Werkt
Als nieuwe grens
's-Nachts kom ik
Op oude plaatsen
Een buurt…
Onverrichter zake
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 het heeft niet zo mogen zijn
kostbare tijd verstreek,
gestaag
voor een appel en een ei
het mocht gewoon niet zo zijn
mijn dromen dreven af,
traag
steeds verder weg van mij
hier en nu
werd daar en toen
ik weet niet eens meer
wat ik wilde doen…
Humaniteit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
512 Spijt komt altijd
te laat en
achteraf.
Jaren van nu
schamen ze zich
dood,
iedereen keek toe
en niemand die er
iets om gaf.…
Afscheid van mijn lichaam
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.306 Waarom, mijn lichaam, was je mij zo weinig waard?
Waarom bleef ik zo koppig tronen in mijn hoofd
en woonde ik mezelf zo hevig uit?
O ja, ik hield van wijn, van zwaar doorrookte feesten,
lucide kaders en oneindig gulle lakens.
Zo leefde ik verlicht mijn tijd aan stukken.
Nu lig ik op een zaal, mijn hart, die logge spier,
verlaat me, laf als…