1749 resultaten.
Vogeltje
gedicht
3.3 met 102 stemmen
34.650 Achteruit in de spiegel stoof het op,
nieuwe avonturen in 't verschiet.
Hoera, het leefde, want
dooie vogeltjes vliegen niet.
Alsof de streling van mijn chassis
het weer tot leven had gewekt
met vleugeltjes aan elke zij.…
Rode jas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.112 Ik heb een rode jas gekocht
van zachte stof, licht in gewicht
het moest er eens van komen
ik heb een rode jas gekocht
niet rood rood maar koraalrood
goed op olijfgroen ribfluweel
ik heb een rode jas gekocht
mijn spiegelbeeld bevalt me wel
ik fiets voorbij op ramen, etalages
ik heb een rode jas gekocht
die houdt me deze winter warm
de…
Silentium aeternum
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
692 ontdaan van elke katholieke franje,
geen goud of zilver, geen marmer,
zuiver geloof in ruwe, stugge stof,
omsloten door ruw sisal koord
geen paus of priester, kardinaal,
geen beeld, reliek of kathedraal,
maar slechts dat pure, zuivere woord
wijn en brood en in stil gebed
luisteren naar heldere klokken,
tijdens de daagse ommegang,
door…
De ontsnapping
gedicht
2.5 met 59 stemmen
34.571 Zij hoort hier en als ik zonder haar - desnoods
is zij de steen aan mijn voeten, die boom ver weg
in het stof van een helling, dat duifje daar.
--------------------------------
uit: 'Alles is nieuw', 2005.…
Zijging
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.028 Wat ik eindelijk heb verlaten
is niet meer waard dan stof.
As van een ziel verstuift
de dwaas die me heeft bezeten.
Wie ik ben is op slag verbrijzeld
zonder dat ik het wist versleten.
Een schaterlach van een demon
galmt na in mijn laatste nacht.
Licht bindt de omstandigheid
waarmee ik nu word benaderd.…
toverlantaarn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.132 geheven slurf
en ronde poten
rechthoekige repen glas
in gezaghebbend karton
dan geleid door vader’s hand
scheidt het donker van het licht
stapt een levensgrote Piggelmee
in de piste op de muur
op zijn stem schuift
de dwerg tussen pot en zee
profeteert den tovervisch
haar les in nederigheid
worden wij in de warrelende ruimte
als stof…
hoofddoekjes
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.094 Dat lapje stof in diverse kleuren,
waar men eindeloos over door kan zeuren.
Maar wat stelt het nou eigenlijk voor,
dat dunne doekje van oor tot oor.
Waarom zijn we toch zo bang,
in Staphorst draagt men het al zo lang.
Het is alleen maar een kledingstuk,
dus mensen, maak je niet zo druk.…
GEGEVEN HEERLIJKHEID
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.196 Mantasca saliber
stille vallei
verstoken van water
gapende kloven
adem je stof
in longen,
die smachten
overheersend
een rots
zuchtend
onder genadeloze zon
Nisolgar paflar
tintelende oase
kameleonachtig groen
vertedert
in hunkering
naar beroering,
die rimpeling
veroorzaakt
dorstlessende verzuchting
Malata tunka
gegeven heerlijkheid…
Thuiskomst
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.734 De stoelen op hun plaats, de boeken
met hun lieflijk laagje stof. Ze gaan niet weg.
Herinneringen blijven steeds, als woorden.
De geuren,
kleuren van regenbogen. Ze bestaan
in de muren en het bed dat naar ons ruikt.
Naar wilde nachten. Dromerijen. Lezen in bed. Gesprekken.
Wat ons van ons maakte. Wij.
Zoals we het hadden gewild.…
Ma´s stofdoek
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.438 zij neemt mij niet meer af
het patiné verdiept zacht
onder deeltjes van stof
van wie eens beweging was
en slijt de verse dna
in fijn tot zeer fijn
mocht er een methode zijn
zij bouwt zichzelf op
van microscopisch klein
tot een reuzin, zeven voet
lang en voor niemand bang
wiegt zij haar liefste
zij zegt: wie spaart heeft wat
aan…
Stoffen, gassen en atomen
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
3.238 Stoffen, gassen en atomen
Hutselflutst de Tijd tot mens
Of enig ander dier of wezen
Kleur en soort en vorm naar wens
Apen, beren, tijgers, leeuwen
Mussen, merels, lijsters, meeuwen
Varens, lelies, anjers, lissen
Rozen, tulpen en narcissen
Variaties in miljoenen soorten
Door Wetenschap tot stof terugontleed
En de Schepper...…
ZigZag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 Kabbelend rolt het omlaag
Schuimt wit als een vloek
Schittert blauw van geluk
De lucht snijdt steriel
Zachte blaadjes tranen
Veranderen stof in diamant
De stenen rollen samen
Muziek in krakende geluiden
Misschien zoals het hoort
Een waas pakt de weide af
Alles word zwaar en dik
Geluiden klinken hol
Je roept me steeds vaker…
klantvriendelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 ik moet mij haasten
deze ochtend
het telefoontje kwam laat
zwaaiend in de deur
de fragiele vrouw
'hier moet je zijn'
en ik deed mijn ding
klom op een ladder,
het stof lag hoog
en zij moest steeds
gaan zitten
omdat zij niet meer
zo gemakkelijk bewoog
ik heb alles uit de kast
gehaald,
ik word daarvoor
betaald
en alles terug…
Klank- en lichtspel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 van verre kwamen zij afgerold
de verkoeling brengende wolken
Donar bemoeide er zich zelf mee
sloeg met zijn hamer de bliksem
de regen spoelde alles schoon
bracht soelaas voor het gras
nam het stof mee van de straten
maakte schoonmaak in een vlaag
klank en lichtspel kwam wat vroeg
net na de middag het was nog dag
liever onweer als de avond…
Ze krijt
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
1.257 wit stof dwarrelt van het zwarte bord
wist de cirkels en de lijnen
waarin de kleine meid
haar hart heeft uitgestort
ze krijt omdat haar zielsverdriet
onopgemerkt is weggevaagd
de tekening niet is begrepen
het leken enkel strepen
die ze zomaar had gezet
zonder veel benul
terwijl zij als een tovenaar
de vloek wilde bezweren
harde…
De dag telt de dagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
532 verbruit ontij de tijd, het zal
weer morgen zijn, als de zon
over bange harten klimt, schalt
werelds toorn uit het stof van
ontheemden, verwaait in de
machteloze tonen van het
dagelijkse brood, vervalt tot
luide smarten, in een laatste
snik gegraveerd, resteert in
gewijde aarde alleen de dood,
z’n blik naar binnen gekeerd.…
Everzwijnen in januari
gedicht
4.5 met 497 stemmen
17.012 je zocht een pad in het ongewisse
bij elke bocht keek je om, waar
je was, je gooide een steen
en het stoof in de struiken:
vijf kleine gestreepte coureurs
en hun moeder renden als gekken
je blikveld uit
je stelde je voor hoe je 's avonds
zou bellen om hun te vragen
hoe het ze verder die dag was vergaan
om hen gerust te stellen, de jacht…
" Binnen de context "
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
553 Blijf moedig ouwe dichter
drijf je pen niet stuk, blijven
boeken zonder lezers, achter -
gelaten onder stof, bijeengebracht
tot schimmel van gedachten, die
je deelde met een zielspartner
op een ander halfrond, wachtend
op alle woorden die je stak in
het schrijven van een verbond,
waarin een nog niet geboren kind
rust in z’n chromosomen,…
zon door de ramen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 zoals het stof danst in haar banen licht
sterren legt, langs waar ik kijk en dwaalt
in ogenblikken rust
zo laat ik mijmerdagen zweven, door de zomers
van mijn geest
vrij geweven tussen alles dat de dag beheerst
in liefde,
nu hoogtij warme uren telt
en alles even helder lijkt, fris als dauw
begonnen bij het krieken als de morgen zwelt…
Winterslaap
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
865 Ach de liefde, opwindend
dichtbij en wat onbereikbaar,
zoals de sterren staan,
vaak niet met het blote oog
te zien, als levend stof
van licht voorzien, waar
uit ik dagelijks ademhaal,
verkleeft met de schemer
van de wintertijd, getekend
in het eelt van beide handen
wat zienderogen vergeeld,
wordt het weinig van de zon
in zijn lankmoedigheid…
In het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.019 Weeg de werkelijkheid op een gouden schaal,
want stof is zwaarder dan de ziel, die ook vergaat.
Er zijn geen uitzonderingen op de regel.
Niets blijft zoals het is, maar stroomt ongestoord
de einder tegemoet waar hoog de albatros
geluidloos zweeft op wijdgespreide vlerken.
Kijk niet achterom want wat je ziet is meer
dan voor je ligt.…
Vergeten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 Allen zien wij
wij van het stof
naar de verbetering
voor onszelf
een vergeten geest
Allen denken wij
wij door het duister
naar innerlijke controle
voor onze geliefden
een vergeten leven
Allen voelen wij
wij met de pijn
naar de drijfveer
voor ons geluk
een vergeten genot
Allen horen wij
wij uit de klank
naar algehele zin
voor…
Bestaan wij nog?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
690 zoetzure regels splijten
het schrift waar taal emotie
herkent, zonder zich af te vragen
wat de schrijver ervan vindt
maakt hij lange lijnen van het stof
dat zijn silhouet schetst
in een gespleten alfabet – moeders
zoekt een passend lijstje die ze
vervolgens op de tafel zet
hij is niet mij want lijstjes zijn
niet mijn ding, kijk de regen…
Woning
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.062 tot in de stilte van de schemering
heb ik mijn denken in bruikleen
ik tast langs het draad
waarlangs mensen elkaar negeren
de lange schaduwen beschermen mij
tegen de terloopse waarheid
van het licht dat mij hier vindt
terug klim ik op het podium
waarop elke dag een deur is
jaren snaren zijn
waar hoon en hosanna
buren blijken
stof…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 de zon schijnt
op ontbladerde bomen
takken gehuld in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water…
Hersenanatomie
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
591 Nu zij die mij
Gebaard heeft
Dood is, door dementie
Naar de overkant getrokken,
En ik als zoon en dokter
Haar hersens onderzoek
En de rapporten van
Collegae lees in die
Overbekende Latijnse
Benamingen - besef ik
Dat ook mijn moeder
Stof was waarin ik jaren
Lang gewoond heb - en zie
Mijn eigen definitieve
Afwezigheid - want…
er is niets anders (voor J.W.)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
426 toen de zon
op zijn gezicht viel
keek hij omhoog
en zong een lied
dat zacht door het stof
zweefde en wegstierf
in de hitte van de dag
in het donker leek hij
in de aarde op te gaan
lichtflitsen zigzagden door de
duisternis van zijn gesloten ogen
zijn hoofd duizelde van de
sterren aan de heldere hemel
het verstrijken van de tijd
liet…
De vogels van morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 In niets voorbij, de aarde
nog aarde, de zee onbeademd, het stof
mager uit je borsten schuddend, omarmend
de vogels van morgen.…
verzet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 verborgen in het stof van pijn
zijn altijd nog de sporen - ongewild vilein -
aanwezig
buiten hoor je nog de kreten
van een stoomfluit,
zwaar op weg
ik zeg je, dat ik het niet pik
ik mik mijn aller-stoutste blik op jou
en spuug
mijn woorden uit
nu jij je kruit verschiet op onschuld
en jouw oorlogsbuit verhult
in zwart vertier
elke…
Heelal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 Het heelal is een grote toverbal
daar
waar het stof van de geest
in de sterren overgaat
daar waar het onbekende
deel van het bestaan van de reis van de mens bestaat
daar waar het begin en en einde van het leven
ontstaat
in de kosmos
vanuit het diepe begin
de zin is het
gezoek en het gevecht
erin
het lijden
is de schaduw
die als een donkere…