1695 resultaten.
Het volk wil bloot en spelen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.175 Sauna, naaktstrand, achtertuin
darkroom, pornsite, zomerduin
op de tafel en in bad
overal in blote gat
Vervelen? Verveeld is gekeeld
Nee, spelen!
jackpot, dildo, loterij
bingo, bowling, standje vrij
in de speeltuin of in bed
overal alleen maar pret
Brood is dood
verveeld gekeeld
en...iedereen nu blij?
bloot en spelend vrij?…
Berusting
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.073 De rust viel naar binnen
onverwacht sluipend
waar toch niets was veranderd
omdat alles hetzelfde bleef
maar het gevoel week weg
waar de woede eens wandelde
de tafel bleef leeg
waar het bord had gestaan
de stoel ongebruikt
waar de krant was gelezen.…
hongergeleiding
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.126 een beker water op tafel
op een rond stukje vilt
met een bord vol dampen
recht naar de hemel van
de verfijnde veelvraat
het vriest glimmende keien
onder twee versleten voeten
tussen de ramen bloemen
een ongepoetste walm
en aanvriezend kwijl
houdt hem op zijn plaats
binnen wordt getafeld
naar verheven tradities
met het beste van het…
De kurk waarop de zaak drijft
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
974 neem de uren onder je vleugels
en laat de dag maar vervliegen
vanavond zal ik je opvangen
met wijd gespreide armen
we vluchten naar de gedekte tafel
besprenkeld met eau de lavande
opgeheven zonnebloemen in een vaas
voeren ons weer naar zuidelijker sferen
de mosselen à l’escargot
-bereid met een Franse slag-
blussen we met een goede bordeaux…
Zij warmt haar gemis
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
718 Zondagavond studio sport
Wat had ze er altijd
een hekel aan
Hij hing daar maar
voor de buis
Met bier en chips
voeten op de tafel
onderuit gezakt
Het licht moest uit
praten mocht ze nooit
breien was ook irritant
het getik van de naalden
stoorde hem
Nu jaren later zondagavond
Ze doet een schemerlampje aan
zet de tv op voetbal
sluit…
Stenen tranen
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
929 Ze zullen breken op
een onbewerkte tafel en
de woorden koud uitbraken.
Wanneer rauwe woorden
niet meer te genezen zijn,
geef me dan een stenen hart.
Het zal kreunen op
het harde hout en
mijn ziel voor eeuwig vrijlaten.
Wanneer mijn gierende ziel
niet meer te verachten valt,
geef me dan een stenen gelaat.…
mijn opa was een wereldreiziger
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.075 lisboa monaco
niets was hem te ver
ik was zijn petekind
gevraagd dus met mijn verjaardag
wat is nou echt merkwaardig
hij plukte in zijn rechteroor
dacht met de ogen dicht diep door
toen sprak hij heel officieel:
ze zijn vaak moeilijk te vertalen
niet door een ringetje te halen
men schijt in gaten op de deel
echter vooral de ellenlange tafelen…
Ontmoeting
gedicht
3.4 met 15 stemmen
10.930 Soms is men zo oud dat men zijn bezit
niet meer bezit
verhuizers komen met vervoermiddelen
nemen de stoel de tafel de tuinpaden
het kinderportret het album met namen
de vogel en de kat
men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt
vergeefs mede wat men denkt
van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen
het gratis glas van het…
Vrede, volle befloerste stralen herfst en aardse rust.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
816 Vroeger was er nog geen toiletpapier
in overvloed wel boeken en kranten
stoelen tafels ook violen in de herfst
harken een repelaar op akkerbouwgrond.
Boer en boerin voor dag en dauw bukkend
aarde rakend liefde alom gerespecteerd
deze briljante lieden, doorgeefluiken
en het prachtige van alle seizoenen.…
Zijn verweer snijdt geen hout
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 De Premier probeert zijn huid duur te verkopen
met een schot hagel in zijn kont
rent hij kakelend in het rond
zijn verweer lijkt bezopen
Wordt hij misschien steeds banger
want zijn neus groeit alsmaar langer
Den Haag- 12 januari De commissie Davids heeft zijn rapport op tafel gelegd.…
In deze kamer woon ik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 In deze kamer woon ik
rieten stoelen rond de tafel
een schilderij aan de muur
en achter de grote ramen
wolken.
De ruige kast, meegebracht uit Frankrijk
op het dak van onze Volvo
tegen de zin van mijn vrouw
mijn lage designbank
gekocht nadat zij weg was.…
droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
576 nu koude voeten geen thuis meer vinden
onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich
tot in de borders van mijn tuin
tussen wederik en Zeeuwse knoopjes
knoopt de dag zich op in regenloze vruchten
schaars gekleed door lege zuchten
sterft magnolia in mei
ik schenk water tussen tenen
waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt
de vlinders…
RECYCLEND KUNST(Z)INNIG TAFELBLAD
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
611 Ik wandelde, keek spontaan opzij
en ik zag het goed: een batterij
een batterij aan lege batterijen
over de gemaakte tafel schrijden
kunstvormend 'n recyclend geheel
op een wijze, dat zie je niet veel
Mensen, ga dat zien, ga dat zien
van mij krijgt het een dikke tien!…
middagoverpeinzing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 enkel de winterzon die naar binnen sijpelt
de tafel en kast met ‘n zijden glans bekleedt
louter ‘t huiselijk getik van de oude pendule
die de tijd meer ruimte geeft, de uren lichter
en wat langer duren laat
alsof er niets meer bestaat noch telt dan dit
ene verstillend moment dat ook mij omhult
zo roerloos omvat
terwijl mijn pen op…
Het poëzieparadijsje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 had de paden geschoond
stenen weggedragen
ballonnen opgelaten
voor het grote feest
deuren stonden open
tafels gedekt
van heinde en verre zouden zij komen
voor de bundel van mijn dromen
maar in de ijzige wereld van toen
sneeuwde het uren
geen snelweg of trein bleef gespaard
een kleine groep had de heenreis geklaard
wij hebben samen…
lief,
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
759 hoe blauwe ogen iriseren, lichtgebonden
rond het zwarte gat
dat missen heet
ik weet dat het goed met je gaat-
je huppelt blond rond bronnen vol jeugd
jouw vlechtjes vrolijk in cadans
de trance van nu
mijn tafel draagt ook roze tulpen
elk laat zien hoe mooi- je bent
ik hoop het
dat jouw tijd
ook zomers kent en winters
onder witte sneeuw…
Wie ben jij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
598 Achter de deur op het tapijt
hadden we het gevoel
dat we samen in een huis waren
op de tafel stond een theepot
van gietijzer met Japanse zwanen
die we uit de boot hadden gered
je bevond je langzaam in mijn duisternis
waar we na lang zoeken een licht vonden
om het lied te kunnen zingen
wie ben jij
vroeg je toen je mijn tong…
Groene anatomie ?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 Gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid en bot
gedragen naar een lichtend
plekje in het landschap, een vol
gedekte tafel maakt de spijs
zo zoet, gewild door de bruisende
lach van je anatomie, de blik van
genot in het ongekuiste bloed.…
Groten getale
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 namen van gezichten
verdwijnen met valwinden
van eb en vloed
langs veldlijnen van de zon
gehuld in onhoorbare gloed
hun reddeloze gedachten zijn
als vleugels van een drakenvlieg
zo ontwapenend broos
zij voegen zich als eenlingen
bij de massa zo harteloos
de afgeruimde tafel
vertoont nog kringen
van het genuttigde bier
de ontvolking…
Aura borealis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 door ongerijmdheid
in vrijheid, zoals alleen het luchtledig die kent
zonder weet van afstand, bij wijze van spreken
ik schijn de middernachtzon te kunnen zien
om de hoek
in de schaduw van donkere bossen
in nieuw licht van oude kennis
er gaan dagen voorbij zonder zon, zo op ‘t oog
dan vreet de letterzetter zijn weg door instinct
en oude tafels…
Koffietijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 In bed, aan tafel, onderweg,
tijdens het werk, in een café,
na een begrafenis, na een bevalling.
Waar dan ook, wanneer dan ook.
De teller staat over de 50.000 al.
Cappucino of machiato bij de barista.
Koffie branden en zetten is een kunst!
Is koffie drinken een verslaving? Nee!
Een innerlijke behoefte is het.…
Summier zicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Voor wat betreft grootte, stijl in
de overtreffende trap
Samenzweerders in vaal licht
'De samenzwering van de
Bataven' uit tweede helft
van de Zeventiende Eeuw
'onder Claudius Civilis'
Majestueus doek van Rembrandt
die 't smeden van de opstand
een vrijheidsstrijd tegen de
Romeinse overheersers
subliem-succesvol kwastte
aan tafel…
Frontaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 wij zitten radicaal aan tafel
zoals onze flessen zich ledigen
in klanken tot woorden
van platgeslagen schuim
tijdens vetgerande glazen
waarmee taal onhoudbaar is
die eenmaal gesproken
monden heeft verlaten
zich nestelt in geheugen
en plooien van moleculen
verzadigd van onbegrip
in morfemen ondeelbaar
wij verlaten stellingen…
novemberblues
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
592 nu de stilte langzaam om hun namen daalt…
dwaalt mijn hart
ze gaat herwaarts, naar een tijd
waarin mijn tafel nog gevuld met allerhande was
de vrolijkheid sprak stukken uit een boek
dat nu gesloten, bovenop
de stapel ligt
maar als ik blader, zie ik hun momenten
goedlachs langs mijn ogen strijken
tussen bladen prijken weer de beelden…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 vinden ze
in dit struikgewas:
deze gedekte tafel
gunnen....
doe ik hen
van harte.…
Donderdag, half tien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 De muziek die streamt is op zijn einde,
de naderende stilte wordt gevuld,
door kaarslicht op tafel en
in de vensterbank.
Venkelthee staat af te koelen
tot drinkbaar. Een verstorende
reclameboodschap leidt de stilte in.
Mijn laptop ruist, de cursor
knippert me vragend aan. Welke
woorden zullen er in
de volgende regel staan?…
(kanker 15) pannenkoeken met spek
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
477 de tafel droeg genoegen
de borden blonken helderwit en vulden
zicht met goud
mijn mooie zoon droeg liefde
in zijn ogen en zijn haar
zijn mooie lief, zij keek ernaar
zo zacht en vrolijk zag ze daar
de samenhang in hem
mijn stem verhief mijn fijn gevoel-
en lachte mee
ach zijn arme lijf
zijn wel en wee gewogen
op de schijf van hoeveel…
Iemands stem stapt door mijn hoofd
gedicht
3.2 met 26 stemmen
13.007 Het is waar dat men hier zo nadert,
de dag sluit, het glas van tafel, mij
mijn kleren af. Wie ruikt hier zo
naar ziekenzalen, bed na bed
het lopen van de koffie, belangrijk
kleiner de resten van een sigaret, krulletjes
ergens afgevallen, o wee, rusten zacht.…
gipskruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ergens in de ruimte
dwarrelen woorden rond de mal
van nieuwe vormen
er hoort een glimlach bij
een frons en twintig vaste regels
onder tafel schuift een voet
ze raakt mijn tas vol bundels
het genoegen van een hart,
het vragen in een hoofd
de grond van alle dingen wordt
geloofd
de geur van bloemen kruist oneindig
sluit een pact met wit…
In stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Niemand woont hier, behalve
bed, tafel, stoel en bank,
in de tv wonen heel veel mensen
het is daar erg druk.
Maar hier staat het leven
op "mute", alles gaat gedempt,
want in het ruisen tussen woorden
vind ik een mooi geluid,
dat verder draagt en mij
zwijgend schrijft.…