2103 resultaten.
De leeftijd maakt andere mensen van ons
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 Als de wereld
Om mij heen
Continue verandert -
Verander ik mee
Of ik wil of niet
Dat lijkt op
Het oog normaal
Maar dat is
Niet het hele verhaal,
Want is het niet
Eerder de leeftijd
Die van ons
Andere mensen maakt
En ons van jeugdige
Onbezonnenheid meeneemt
Naar volwassenheid,
Ons leert life events
In bezonken wijsheid…
Onnodige angst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
568 Voor verandering, kentering?
Alles kenterde naar hoe het nu,
dat goed,
naar een jou en mij
naar een allemaal en dit alles
en weer
naar een voorjaar.…
de heenweg is echt anders
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
649 ik wil
helemaal opnieuw
beginnen
een eigen wereld
van de grond af
opbouwen mijn
krachten vrijmaken
mijn zicht
veranderen
de ruimte anders
ervaren
weerstand ontmoeten
ik ben
Sisyphus
de man die
een steen tegen
de heuvel op
blijft duwen
ik ben
een werkwoord
alles wat ik
doe is absurd
maar ik vind
er geluk in…
Karmamixer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Het is niet persoonlijk
wanneer het tegenzit
ofschoon ik verstandig leef
want we doen alles samen
in de karmamixer
van driften en deugden
en van moment tot moment
veranderende omstandigheden
Mijn leven duurt te kort
voor een eigen karma
dat komt later pas
als een druppel in het brouwsel
uit de karmamixer
meer ben ik niet
onbelangrijk…
Dwergland
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
543 In mini mundi
beekse bergen
veranderen de kinderen
in dwergen...…
Brusserdam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
356 Het leven is goed
in Brussel en Amsterdam
Mensen doen hun werk
zonder kopregels en voetnoten
zonder gemakzucht en
verontschuldigingen vooraf
Werk en regels veranderen
maar ieder voor zich weet wel
wat er nodig is, dienstbaar
en met voldoening, elke keer
zijn de klanten even koning
zijn beiden mens met elkaar…
Nieuwe omheining
hartenkreet
4.8 met 33 stemmen
1.238 Muren vallen
Muren vallen
In en om me heen
Muren vallen
Muren vallen
Eerst nog steen voor steen
Dan opeens wandel jij binnen
Boem boem boem boem boem
De hele muur in één keer weg met vrolijk bij-gezoem
De hele weg is vrij nu
Vrij van steen en heg
Ik dans in mijn nieuwe ruimte
Loop een nieuwe weg
Plek voor nieuwe bruggen…
Zelfportret
gedicht
3.8 met 60 stemmen
9.182 ‘s Ochtends heb ik moeite mijn bed uit te komen,
‘s avonds om er in te gaan. En iedere nacht
moet ik minstens een keer plassen.
Ik hou van mijn vrouw, we liggen lepeltje-lepeltje;
van andere vrouwen droom ik nauwelijks meer.
Schaamteloos draag ik pyjama’s en pantoffels,
ook maak ik graag een kuiertje.
Ik verheug me niet meer zo op feestdagen,…
Bijles
gedicht
3.1 met 26 stemmen
9.656 Vergeet niet de rivier te gedenken
die, in een nabij verleden nog, zo
bedachtzaam haar weg door het land
volgde. Ogenschijnlijk zonder moeite
wrong zij zich in alle mogelijke bochten,
gedurig op zoek naar een groter water
om daarin te onder tegaan, als vanzelf,
maar in haar monding doken eilanden op,
steeds meer eilanden, zodat ze ten…
Vers
gedicht
3.2 met 30 stemmen
8.678 Zodra een beeld een spiegel wordt,
sla toe vernietiging. Niets ter wereld
blijft zichzelf gelijk. In deze vrees
te leven geeft werklijkheid geen schijn
van overleving. Antarctica gesmolten!
Al de tranen bewaart hij in zijn fles.
-----------------------------------------
uit: 'Het doek van de dag', 1990.…
Met achteruitkijkspiegels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Niet louter in mijn hoofd
spelen herinneringen, buitelend,
verspringend, af en toe schakelend.
Mijn lichaam kent het doorleven in cellen
van ervaringen, een tot in mijn nerven
ondervinden van paletten vol emoties.
Mijn leven is geen gaan over paden of betreden
van gewoon plaveisel, evenmin van wegen waaraan
het aan onderhoud zichtbaar niet…
Liefdesgedicht
gedicht
3.4 met 61 stemmen
43.532 Ik weet dat je mooi
dood zal gaan.
Met een glimlach
om je lippen b.v.
of met een bloem in je hand.
En in de volgende dagen
zal het stof wat dikker liggen
op de vensterbank.
Het zal heel mooi weer zijn.
Mooi en hard blauw.
Ik zal rondlopen
met vreemde gedachten
en het hoofd
nog dieper tussen de schouders.
Dan komt er een troostend woord…
Levensloop
gedicht
3.5 met 64 stemmen
28.705 Voor bijna alles heb ik mij geschaamd.
Mijn nek, mijn haar, mijn handschrift en mijn naam,
de schooltas die ik van mijn moeder kreeg,
mijn vader die zich in een blazer hees,
het huis waar ik voor vriendschap heb bedankt.
Maar nu mijn vader aan vijf slangen hangt,
zijn mond steeds heser over afscheid spreekt,
nu hurkt mijn schaamte in een…
Gedicht
gedicht
4.1 met 44 stemmen
13.490 Langzaam ben je jezelf geworden, niet langer
degeen die mij in het holst van de nacht kwam redden
uit elk geheim, we noemen geen details,
veranderd worden in drukwerk, onbeperkt groeien
en het is alsof er nu je jezelf bent geworden
minder gevaar steekt in bepaalde plekken
in huis, de lege schoenen onder de banken,
het gat achter de trap, het…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 Alleen maar hier. Hoogspanningslijnen zijn
haast uitgedund. De vogels zijn vervlogen.
De roodoranje zon hangt laag te drogen.
Gemengd met mist doen dingen minder pijn.
Bij elke stap ontstaat een stukje sloot.
De koude doet de wateren kalmeren
en Marokkaanse meisjes bestuderen
het verse ijs. De vissen willen brood.
De wereld volgt de wandelaar…
De knotwilg
gedicht
2.8 met 24 stemmen
8.260 Verwijt mij niet dat ik niet steeds dezelfde ben.
Ook de wilgen met hun fluwelen kronen
staan straks weer als geheven vuisten
aan de gestolde vaarten. En ik, nog loom
en zoet van jonge wijn, dwaal straks
tot op het bot geknot, met vertwijfeld
witgetrokken knokkels, door de vallei
waar nu nog onze rodondendrons bloeien.
--------------------…
Weerzien
gedicht
3.1 met 21 stemmen
11.717 De zomers speelden in Arcadië.
Vlinders - in soorten die al lang
niet meer bestaan - vlogen zenuwachtig
en geluidloos in grillige lijnen
langs de droge struiken. Soms stak mijn vaders
donkere hoofd boven de duinpan uit
maar altijd was zijn vlindernet te zien
dat driftig gaten sloeg in schijnbaar niets,
op zoek naar razendsnel onzichtbaarheid…
Tijhaven
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.298 De tijd is veranderd.
De tijd kreunt als een kind in zijn slaap,
hoest droog en kortademig.
God verhoort geen gebeden meer,
ik bid, maar God luistert niet meer.
De tijd is een gebed zonder eind,
met rondhuppelende ivoren olifantjes
door mijn kamer, trompetterend van vreugde.
De tijd liet ze los.
Melktandjes van mijn kind slingeren door de…
Ochtend
gedicht
2.8 met 35 stemmen
23.891 Vanochtend was de wereld
weer erg goed begonnen
met blauwe lucht en hier en daar
een wolk van zelfgesponnen
suiker, en in haar schaduw
op de grond een koe, maar als
altijd hield ze het voor bekeken
toen ik onder haar door reed,
over haar heen, en hoorde
dat er vandaag geen doden
maar wel een paar gewonden
waren, en dat we mochten hopen
dat…
SONNET 152
gedicht
2.4 met 85 stemmen
34.860 Wij varen met zijn vieren door de tijd,
wij en twee mensen die wij vroeger waren.
De koers is goed. Ik maak je geen verwijt.
Uit liefde kan men heel wat slechter varen.
Ooit vielen wij in bijna alles samen;
jij hield van mij, en ik, ik hield je vast.
Nu dragen onbekenden onze namen
op oude foto’s achter in een kast.
Vanuit de spiegels zien zij…
Het begon met een lach
gedicht
3.1 met 25 stemmen
13.683 het begon met een lach die onbekommerd van de springplank
duikelde, op het plat van het water,
en nog eens en nog eens en nog eens,
tot de lach, zoveel harder en grijzer, binnen bleef.
ik doe niet meer mee,
schreef de lach,
de tanden hebben het koud gekregen.
het kwam nog tot een eind
toen het water, plat en hard, al onder het maanlicht…
Waarom vragen naar waarom ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 De foetus die ik was werd,
wie ik nu nog ben, hoewel,
geen cel is dezelfde meer.
Alleen mijn oude namen bleven,
die ik van mijn beide ouders kreeg.
Als vrucht kon ik drijven.
Denken kon ik niet.
Ik kon niet lopen.
Ik kon niet staan.
Een schoolkind ben ik niet meer,
want ik zit niet meer op school.
De studentenfeitjes die ik wist,
ben…
ontregeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
583 het kan gebeuren
dat iets binnen mij gaat schuiven
en voor ik weet wat geschiedt
troost ik een kind
mijn armen omsluiten
tranen en verdriet
veilig met warmte
hoop zonder verplichting
aangedaan door kalmte
valt mijn hele systeem plat
het vlees zacht en vrij
om soepel te doorstromen
tot de prikkels weer komen
de werkelijkheid slaat…
Gedragen door een fluistering
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
553 ze verlegde een steen
omdat ze zich eraan bezeerd had
haar tred sloffend
haar schouders
alsof ingezakt
in haar doffe haren
de stemmen
van duizenden mensen geplakt
over niet willen deugen
over anders zijn
de echo van vader zijn stem
“stom geboren nooit iets bijgeleerd”
weerklonk in de diepte
van haar zijn
tot het moment
dat zij die…
een gelderse roos
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.191 een gelderse roos droomt van de sneeuw
van haar lente
zonggeruchten lichten het schip op
het anker scheurt uit de herfst
verleden geurt in de wind
naar de mispelen
geurt de riviermond
wind stuift onder zeil
roeit water het land in
verdwaald slentert de dijk
langs het huis
de appelen
bewaren de zolder
------------------------…
Olga op het dodenveld 5 + 6
gedicht
2.7 met 12 stemmen
7.200 altijd komt het moment
waarop iemand het zoeken
naar overlevenden staakt
waarop de storm stilt
waarop iemand met schrijven
ophoudt om iets anders
te beginnen, zich iets
aan te schaffen, voedsel
inkt, gereedschap
altijd komt het moment
waarop iemand het zoeken
staakt, zoals en schip het anker
licht en de richting
opnieuw bepaalt
daarnet…
Gemompel
gedicht
3.1 met 24 stemmen
12.006 Hoe duidelijker ik 't wil zeggen
hoe slechter ik uit mijn woorden kom
dit lijkt me een typisch verschijnsel
van het een of ander.
--------------------------
uit: 'Dichter', 1995.…
Annonce
gedicht
2.9 met 19 stemmen
6.873 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag.
Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijden loef en lij
Onvernieuwd…
Tegen het verdwalen
gedicht
3.2 met 5 stemmen
10.120 Lente. De stilte is krols.
Een lach komt ten val
aan geluk.
Twee vliegen breken
het raam, weten
dat het je de das omdoet
als je voorgoed je lijfs-
behoud aan gene zijde
ervan zoekt
rommelt de lucht
nabij, stommelt
een vrouw
op de trap
geur van lokroep
verlaten vlinders
bijtijds onderkomens
om vogels, naar vlinders
op zoek.…
HOE LANG TRILT DE LUCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
770 de Maya kalender heb ik omgedraaid
met het zicht naar de muur qua verandering
betrouwbaarheid komt steeds dichterbij
dat voel ik ook aan mijn water…