1956 resultaten.
Raakte engelenhanden aan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 raakte
engelenhanden aan
geen vingers
zoals in het aards bestaan
maar pure energie
was snel
omhoog gegaan
verkennend en nieuwsgierig
kwam ongestoord
vlot bij de hemel aan
werd opgenomen
in het groot geluk
dat alles wist
van tijd en eeuwigheid
met een oneindig zicht
ineens blokkeerde ik
mijn energie geaard
voelde dat ik nog
verbonden…
Sluit ik mijn ogen
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
1.928 Sluit ik mijn ogen
Dan hoor ik de vogels
Dan ruik ik de bloesem
En zie ik het licht
Sluit ik mijn ogen
Dan voel ik jouw warmte
En lees ik jouw woorden
In dit gedicht
Sluit ik mijn ogen
Dan hoor ik de stilte
Dan voel ik de kracht
Die ons samen verbond
Sluit ik mijn ogen
Dan zie ik de jouwe
Voor eeuwig gesloten
In 't licht dat je…
Muziek van de liefde
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.147 Elke snaar van het leven is
dan gestemd in het moment
van verbondenheid.
Samen zingen is
als het ochtend licht
van een nieuwe wereld.
Een wereld die de hemel
heldere kleuren geeft en
de donkere wolken
voorbij laat drijven.
Samen zingen voert je naar
de stilte in je hart die gevuld is
met vredige liederen.…
Dat snelle beekjes stilt
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
586 daar ligt het meer
dat snelle beekjes stilt
en spiegelglad
de maan weerkaatst
waar ik altijd
naar de sterren kijk
hun afstand overbrug
met een diepe zucht
een dialoog
in vast geloof
dat twinkelingen raken
aan de oer herinnering
zij verhalen
de verbondenheid
van energie die tijd
en massa begeleidt
heb het alleen zijn
achter…
Bewegingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
612 Juist door dat kleine theatrale
zag ik iets in de bewegingen
metafysica van het gevoel
en je danste niet in werkelijkheid
of in de nacht in fonkelzalen
je danste overdag, op eilanden
vol zielenvrees herkende jij
de hunkering van de Godenzonen
de lenige gymnasten aan elastieken
verbonden met de grijze toverwolken
bracht je hartelijke…
Jouw duizend gezichten
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.377 dank
voor jouw duizend gezichten
de tonen in je stem
waarmee jij mij hebt opgevoed
je ogen
altijd in een warme groet
de open blik op leven
die jij hebt doorgegeven
handen die beschermden
zich over mij ontfermden
jij mijn toeverlaat bij
ziekte pijn of eenzaam zijn
ik heb je losgelaten
maar blijf met jou
voor altijd lijfelijk verbonden…
Verwarmend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Zij die het weten
Konden - zij hadden
Er voor doorgeleerd -
Wilden niet weten
Wat nostalgie kan
Doen met het menselijke zijn -
Verwarmende gedachte
Niet alleen in het brein
Maar zoals nu is
Vastgesteld in heel de
Mens - geest
En lichaam die
Onlosmakelijk verbonden zijn
N.a.v. wetenschappelijk onderzoek naar de lichamelijke…
Dit moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
9.287 Daar bukt ze, rustig buiten elke tijd,
verbonden met haar wereld, ook de mijne.
Ik zie het aan in dit moment en wens
dat ondanks ons verstrijken het beklijft.
-------------------------------------
Uit: 'Boven de koude steen', 2007.…
ik weet niet wat
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
643 glanzen nog
niet meer voor mij
ze draaien weg
als ik je aankijk
het is voorbij
maar
ik weet niet wat
je hand
vertrouwde
als geen ander mijne
je stem was thuis
een warme plek
ik luister naar je
hoor je nog
maar
ik weet niet wat
we aten
dronken
sliepen samen
maakten
van ons leven feest
ik had iets met je
verbonden…
Timing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Liefde en vriendschap
zijn soms moeizaam
Er is geen aansluiting
Je bent te vroeg of te laat
Je spoort niet met elkaar
Maar in het schuren
bij het passeren
is er contact en blijf je
verbonden, wederzijds
een stukje
wereld dat gewoon doorgaat
Er is aandacht
die je nodig hebt, ook
al kun je er niets mee
Want je wilt zeker weten
je…
Ontbrekende stukjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 ik dwaal
zonder haken
en ogen
kijk vaak
naar boven
intuïtief
trekt de hoogte
omdat beneden
alles langzaam
schuifelend moet
mijn zoeken
is een opnieuw
begroeten van
ontbrekende stukjes
die ik vergeten ben
mijn drive gaat
voor volledigheid
naar een volmaakt
verband voordat
ik zonder strand
in eeuwige
verbondenheid
raak ik…
Omhelzen
netgedicht
3.4 met 77 stemmen
381 ik heb ze
gelukkig ontmoet
mensen die groeten
met heel hun hart
waarvan de armen
en handen je
warm omhelzen
zo dat je kunt
zwelgen in het heerlijk
medemenseijk gevoel
en jij je weer
even verbonden
kunt voelen zonder de
gebruikelijke rituelen
die langzamerhand
de overhand lijken
te hebben gekregen
in een geformaliseerd
mogen…
Hollandse molens
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
111 Molens omarmen meer dan wind alleen
in het water rimpelen hun silhouetten
door het polderlandschap
waar verlangens zichtbaar worden
gevoelens zich strengelen met
het zacht wuivende riet
daar met elkaar verbonden
in Delfts blauw nageschilderd
naar een fraai behouden aanzicht
van over duizend monumenten
zijn de vele verschijningen
uitingen…
Monumenten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.079 Ambassadeurs van ons land tot aan het eind van de aarde;
met de polder verbonden, zoals de zee met het strand.
Omgeven door land, dat verdeeld is door water,
staan in staat van paraatheid (de mensen tot vrind),
als getuigen van vroeger en monumenten voor later
een formatie van molens met hun kop in de wind.…
Ik ben slechts
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.122 naaktheid van je hand
waar ik stil verlangen adem
naar het zachte
schreien van de dood
laat me gaan
in de hartstocht van je huid
waar ik het zwijgen achterlaat
onder versteende longen
voorbij het verre avondrood
maar ontzeg me niet
de liefde, mijn liefde
laat ze bestaan
in geschreven morgenlicht
wanneer ik jou nader
in een verbonden…
Verwachtingsvol
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.356 wangen rozerood
ze wiegt zich in een schommelstoel
en vouwt de handen teder
om het wonder in d’r schoot
ze heeft iets...een geheim
dat enkel door een vrouw
is te ervaren
haar ogen glanzen mysterieus
in glimlachend staren
ze lijkt gehuld in kopergloed
die vertedert en verblindt
voor mij als man
ongrijpbaar
voel ik me trots verbonden…
Schreven muziek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
501 de
parelende dauw
van esdoornhagen
schreven muziek
in het natte gras
koesterden ons
met welbehagen
in de eerste
warme stralen
die de zon ons gaf
volgden het
klein concert dat
vroege vogels floten
op de tonen van
ontluikend licht
woordloos gingen
wonderen ons voorbij
mystieke gevoelens
gaven ons een diepe
spirituele verbondenheid…
Besta ik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.048 in de verte lijkt het op een vlucht
kan ik er komen
de ruimte schijnt er
onlosmakelijk
verbonden
met waarnaar ik op zoek ben
het is er licht en onverwacht is het bereik
een leegte, door mij opgevuld nu
hoort het zo te zijn, wezenloos staar ik in het rond
tuimel en verlicht
iets welt in mij op en
tilt mij over dat éne moment heen…
Stille woorden
netgedicht
3.9 met 66 stemmen
3.063 Bedankt dat het mag
mijn lief
de pijn is nog net te verdragen
ik weet ons verbond
voel jouw warmte nog
geniet je ogen
zal ons onbeschrijfelijk missen
zelfs momenten van onenigheid
het leven
zijn geurende rijkdom
verfrissende windvlagen
levensgeluiden
alles wat ik zag
nu nog zie en ervaar
neem ik mee
naar waar alfa en omega vervagen…
gevoelens
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.169 fluweel
in warmte van aanwezige verdieping
verlangend in geestelijke verbeelding
van dagen en nachten in de showroom van geluk
zoekend en tastend in de variatie van leven
in fragmenten van onderweg
voort gebracht in de armen van onze liefde
waarin ogen wiegen in blikken
het is het meedragen en je gedragen
voelen door de hartstocht
in verbondenheid…
De bestemming
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.347 Zo zelden voelen wij ons verbonden met ons lot,
en toch staat het hier zwart op wit.
Wij denken alles in eigen hand te hebben,
onze eigen keuzes te kunnen maken
maar we hebben het fout.
Anderen komen met hun mening, met adviezen.
Deze zouden ons kunnen beïnvloeden.
Maar doen ze dat ook?
Dat maakt niet uit.…
Verlangens
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
709 Kijk, het is niet zoals het hoort
en ook niet zoals wij willen
verbondenheid kent vele vormen
en die van ons is ook uniek.
Je huid is een aanraking vandaan
van alles dat je hebben wilt
het simpele geluk
zonder geldige hoedanigheid.…
Een kleine scene
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 een verre donderslag
terwijl thee onverklaarbaar
uit de glaasjes spat
verschrikte kindergezichten
die angstig kijken
bij het volgende weerlichten
een kleine scene
in een handomdraai geschapen
vlak voor het gaan slapen
pas veel later
keert de rust weer terug
als de emoties zijn gesust
toch blijft die donderslag
een leven lang verbonden…
Terug naar Zeeland
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
841 Vakantie in zeeland
jong en onervaren
Experimenterend intiem
strelend door de haren
Over het strand
een ritje met de auto
Lopend hand in hand
niet lettend op gevaren
Twee worden één
niet voor kortstondig
Verbonden wel voor jaren
zeeland op het strand
De liefde bloeit op
door alle jaren
De passie weer gewekt
niet meer te bedaren…
regendruppel
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
821 De regenboog als een teken
van een diep verbond.
De duif
heeft het begrepen.…
Maandag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Zwemmend door de aarde
Zak ik langzaam weg
Mijn lichaam schokt
Een oog dat zich opent
Voorwerpen op de tafel
Schimmen in een auto
De deken om me heen
Genieten het antwoord
Ik slinger als een aap
Het plafond vol haken
Mijn hoofd draait mee
De glimlach die niet wijkt
Op het feest met onbekenden
Alleen en toch verbonden
Zet ik je in…
Fluïdumkoord
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
542 ik heb gezocht
naar een graf
vond slechts gestapelde steen
geen voetafdruk er om heen
een vaag fluïdumkoord
was het enig contact
ik wist dat jij het was
die deze impulsen gaf
van jouw aanwezigheid
jij koos om alleen verder te gaan
liet ons staan
zonder afscheid te nemen
maar wij zijn verbonden
onze vriendschap is niet geschonden…
Mijn grootvader
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.339 Zijn idealen verbonden, verbinden
mijn hart met zijn groot onverwoestbaar hart:
vanaf het moment, dat hij
zijn schildershand op mijn verbeeldend, fantasierijk hoofd,
beschermend, maar ook
vooral voedend legde...
vanaf dit en dat moment,
ontstond de band, en ook veilige vredige dichtersgeest!…
Aroma van de roos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 in rozengeur verbonden, de bloem
open naar zon, wind en water
wortels stevig in de grond
voorbij de mist die pijn verhult van
doornen, onze gekwetste vleugelen
genezen in de zon, en jij
schetst een nieuw panorama die
groene velden laat zien voorbij de kim,
gedijen is het doel
we laten het gebeuren…
Het was altijd...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Het was altijd onze verbondenheid
met dood en leven
die ons deed kerk gaan,
waarbij we elkaar vonden
innig en wederzijds, ook integer
deed ons contact elkaar hervinden,
waardoor wij samen uiteindelijk
een nieuwe wereld binnen konden.…