177442 resultaten.
Teruggeroepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Waar multinationals
Goede sier maken
Met het terugroepen
Van hun personenwagens
Die weliswaar van
Topkwaliteit zijn
Maar desalniettemin
Onvolkomenheden vertonen,
En deze actie dankbaar
Gebruiken als gratis
Publiciteit - daar werd
Ik, belast door vele
Onvolkomenheden in mijn l...
sterfhuis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
464 jouw huis is leeg
de ramen
staren blind naar niets
meer dan houten schotten, vastgenageld aan
de muur
beleef ik niet
de weg van ooit liep vast in
bange hoeken
waar ik zoeken moet
vergeet ik niet, maar daar waar jij
je leven leed
huist nog altijd
veel verdriet
In mijn eenzaam uur
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
965 In eigen stilte en eenzaamheid
nam ik me voor
hield ik het bord
goed voor me uit, waarop dan wel stond:
"de diepgang der dingen".
Ik moest hier enig graafwerk
voor verrichten.
Het zou me van mijn strijd verlichten.
Voor velen nam dit proces
het zonlicht tijdelijk weg.
Aan mij presenteerd...
Zijn eigen lied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536
hij wist
zijn eigen lied
nog niet
toen
de koren
zomer zongen
speelde
met madeliefjes
als een griet
terwijl jongens
zich al om
de bal verdrongen
heeft
de noten
toch gekraakt
een schitterend
zomerlied geschreven
ik ben mezelf gebleven
Spoorslag
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
686 De Fyra Amsterdam blijft dapper rijden
Maar doet dat straks voorzien van nieuwe naam
NS beklaagt zich luid ‘Abject! Infaam!’
En gaat voor geld en oplossingen strijden
De praatpaal wordt straks van zijn taak ontlast
Ik weet wel een traject waar-ie nog past
Waarheid van de leugen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
633 Vertekening van de werkelijkheid
Verbeelding van de waarheid
Verdediging van de trots
Veroordeling van de onschuld
Verspreiding van het slechte
Vernietiging van het eigen
Wij, die zijn ondergedompeld in het onjuiste
Verdrinkend in de de diepte van het vloeiende
Water als normaliteit
Doorgeb...
Over de schellenboom.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 Vannacht had ik een droom
Over een schellenboom.
Ik sloeg op de schellen,
Luidde de bellen.
Kunt u het zich voorstellen?
Maar toch voelde ik me bedrogen,
De schellen vielen van mijn ogen.
Zwijgtaal
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
702 Het strand, de horizon bij nacht
lonkte ons met het geluid van de branding
we hadden wel vaker gevreeën op het zand
maar nu was er voltooiing van de zwijgtaal
geen brieven meer bij volle maan
of liefdeswoorden dwaas door waan
geen kusjes op blozende wangen
melancholie hield ons verl...
Lied
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.540 de dag verdwijnt
avondwolken schuiven over
de schemer ontneemt
het licht
de bomen hullen zich
in zwijgzaamheid
hij kan de dag niet
langer vasthouden
op kousenvoeten sluipt
het gevaar naar binnen
zij kent de weg naar
zijn vele kamers
hij slaapt op de rand van zijn
en niet- zijn
sch...
wijnglas
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
684 in een helder patroon
liggen barrels glas
uitgebreid verspreid
het veger en blik onaangeraakt
in de hoek gelaten
een klein kind
loopt gewiekst in
een vrolijke dans
langs de brokken,
naast het gruis
een rammelkast passeert
een schelle brom dendert door
bedeesd kijkt het meisje a...
Egoisme.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 Dagen zonder deemoed,
hoogmoed zegeviert.
De eenvoud en het medeleven
lijken vergeten.
Hebzucht is iets waar men zich
door laat verleiden.
En wellust is dan bijna niet
meer te vermijden.
Zelfzucht gaat overheersen in
ons hart!
En door afgunst raakt liefde
verstard.
Dan komt in he...
Doorgebrand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Ergens aan het eind
Van wat mijn actieve
Leven lijkt te zijn
Moet ik moedeloos
Constateren dat ik
Niet meer verder kan
Bedrading in het hoofd
Die al mijn gedachten
Sturen kan is in de
Loop van veel verdriet
En menselijk lijden
Beschadigd geraakt,
En uiteindelijk doorgebrand
...
Halverwege hemel en aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Op de breuklijn
Van mijn gedachten
Halverwege hemel
En aarde, ergens
Tussen het paradijs
En de woeste ledigheid
Van de donkerste
Van mijn hersenspinsels
Word ik wakker vandaag,
Wrijf de slaap uit
Mijn ogen en zie dat
De zon schijnt, de lucht
Blauw is, mijn jonge
Aanwas goed...
Overal tussen in...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
638 Ik stond als klein kind
al overal tussen in, jongens en meisjes.
Ik stond als puber tussen natuur en cultuur,
leeftijdsgenoten en volwassenen
amateurs en professionals in het sporten.
Als student tussen medestudenten en docenten,
professoren.
Tussen Christus en de beste Judas,
neem ik mijn...
Schipbreuk
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.661 Ik wilde me inschepen voor
een land waar ik nog niet bestond
onderweg ben ik verdronken
alleen om niet al te weerloos
aan te spoelen later
lieg ik een vlot
lieg ik reddingsboei
lieg ik mijn hoofd boven water
---------------------------------
uit: 'Tegenspelen tijd' 1979.
In zomers blond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588
tussen zonnestralen
strakte frisse wind
met onverwachte vlagen
in zomers blond
speelde hij met licht
tussen verwaaide haren
joeg langs strand
een handvol zand
over bruingebrande lijven
maar op de boulevard
flaneerden engelen
in hun luchtig verenkleed
de zon scheen fel
kou ken...
Bilderberg 2013
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
822 The Grove Hotel is dit jaar het toneel,
Waar machtigen en rijken samenkomen,
Om ongestoord wat met elkaar te bomen,
Er komt wel iets naar buiten, maar niet veel.
Een samenzwering? Nee hoor, ben je gek!
Zelfs pers is welkom, daarzo, bij het hek.
Over inzicht.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Dit gedicht
gaat over inzicht.
Maar op welke wijzen
Kun je zelfinzicht krijgen,
Zicht in eigen licht.
Zelfvertrouwen
Kan het wel-licht opbouwen.
Immuun?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 waarom vloeit er nog inkt
harte vocht, in kanalen bedwongen
naar oceanen van papier
altijd weer die eendere golf
vervluchtigde monding
vergleden strandzand
wat me krimpen doet
mijn zinnen ontdoelt
afgedreven wrakhout
ergens aangespoeld
op tijdloze klippen
zonder ondervloed
verlaten...
Laat mij niet onvoltooid achter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Wij spelen met letters
De letters van het alfabet
Bouwen met woorden
Onze vleugels verstrengeld in elkaar
Om de zon in haar naam
Laat mij deel van je blijven
Laat mij niet onvoltooid achter
Bemin mij
Laat mij drijven op de golven van je hart
Dan zal ik je dragen
Met het blauw van mij...
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 Er was nog niet geploegd
er was nog niet gezaaid,
het brein van de aarde was
nog niet geboren en ging de
zon onwetend onder in de
seizoenen van het eerste jaar.
Het wordt weer zomer,
z’n volle wagen is op pad
met de korenschoven naar
de molenstenen van de tijd,
zijn krakende karr...
Bestemming onbekend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
487 Als men zou vragen: Wat zoek je hier?
zou ik zeggen: Weet het niet
het regende vanochtend vroeg
uitgebloeide gouden regen
nu sneeuwt het resten bloesems
uit de rijen iepen langs het pad
en dwaal ik zomaar half verdwaald
in de richting van de zon
op zoek naar een begin
van iets wat ik no...
Haikuku
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 gevlekte vogel
voel je vrij ieder voorjaar
om te beminnen
Turbulenties
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 Stoelen in opstaande positie,
vastgesnoerd met losse pols
en quick release. Hoge hakken,
uniform qua strak gelid.
Eigenlijk ga ik nergens heen,
ben ik dolende tussen de wolken.
Zoek ik een horizon die nergens
was en toch weer altijd en overal.
Vlucht ik over heuvels boven
gepeupel en glimme...
OPLOSSINGSGERICHT
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
572 Je laatste enkeltje gaat op den duur
waarschijnlijk volgens nieuwe uitvaartnormen.
Geen oven meer, geen maden en geen wormen
en ach, de dood is immers toch al zuur…
En na het droef gesnotter en gesnuit
een kopje oploskoffie tot besluit.
Waanzin
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
601 Dat bord ligt daar in stukken
weer een aandenken kapot
ons samenzijn tot op het bot verrot
maar de angst voor het niet-samenzijn
heeft bij ons de overhand
wij zwijgen alles weg
maar het is een waanzin waarin we zijn beland
ons huis brokkelt af
het tekent ons bestaan
ik laat het begaan...
Vergankelijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 evenals gisteren
liggen ze daar
onaangeraakt
naakt
heel zachtjes
dwarrelt er stof
overheen, al doet
dat niet vergeten
waar die sleutels
eens voor stonden
een vriendschap
die eindig bleek
Lage zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 In de prachtige lage
Zon die deze jonge
Avond onweerstaanbaar
Maakt in het geurigste
Fluitenkruid dat er
Maar zijn kan, zie ik
Op het speelveld
Van de pas gemaaide
Weidegrond met een
Grasmat waar elke
Arena trots op zou zijn
Twee hazen die hun eigen
Spelletje spelen, elkaar
...
Buiten het gezichtsveld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Dacht dat ik je goed
Gepeild had, die
Elke dag zo nadrukkelijk
In mijn blikveld aanwezig
Bent, overduidelijk bezig
Mijn vertrouwen te winnen
Tot ik het vandaag
Aandurfde buiten mijn
Gezichtsveld te kijken
En zag dat jij nog
Niet half de persoon
Bent die jij zegt
Te zijn
Een nieuw begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
815 De nacht slaapt
waarover zij waakt.
Vol verkregen levenslust
gooit zij haar gordijnen open
kijkend naar ondergang van volle maan,
vervangend in prille ochtendzon.
Een zware deken valt van haar af.
Ze voelt zich vrij,
eindelijk
haar ogen, kijken weer blij.
De nacht; eindelijk voorbij.