21931 resultaten.
LICHT (haiku)
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
515 -----------------------
------------------------------------
regen op het raam
een wolk schuift voorbij de zon
de meeuw zweeft op licht.
------------------------------------
----------------------…
Een kwestie van tijd...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
663 Terwijl de dag steeds verder schrijdt,
en ik, op blote voeten,
ze eindelijk vind
en blij als een kind
mijn woordjes schrijf…
ga ik pas beseffen:
Het was slechts
een kwestie van tijd.…
Het leven is:
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 balanceren
manouvreren
compenseren en /heb lief
produceren
en zegen, amen.…
Park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 glazen van zijn bril
zie ik nietszeggende ogen
Ze zijn als een spiegel
met daarachter een grijze leegte
Zijn gezicht is doortrokken
van diepe rimpels
Elke streep zijn eigen verhaal
Elke streep zijn eigen verdriet
Ondertussen valt de regen uit de grijze hemel
Druppels lopen over zijn gezicht
Net als verbitterde tranen
om lang vervlogen tijden…
Bezoekerscentrum Dwingelderveld is Top
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Ik voel opwinding
ten top
in dit bezoekerscentrum
maar ga zo wel
afdalen, afdwalen
in de stilte van
het dal, het veld
van
Dwingelo!
Rijksdichter van het Koninkrijk der Nederlanden…
Opgeruimd staat netjes, weg met die homo!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
672 Het was een makkie bij de levenseindekliniek
het euthanasieverzoek werd direct ingewilligd
ze zouden morgen langs komen om 12 uur exact
dan zou ik uit mijn levenslijden verlost worden
ondraaglijk lijden een heel lang leven lang
aantoonbaar via christelijke hetero familie
invoelbaar consulterend door artsen, psychologen
Jean Fermate zou en…
rij vrij om komkolom
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.036 swingend in dicht het exploot
alwaar ik in zinnen werd genood
voor algemeen dringend overleg
in de jaarbeurshal van utreg
we kwamen met drie duizend
voor besluiten ver en breed in reik
de kwaliteit moest groot dichterlijk
met hertog jan verdicht bruisend
men agendeerde als kwestie: “rij”
in gebruik te vlak te plat te veel lijn
in dispuut…
Ik, broer van mijn moeder
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
969 je komt me morgen toch halen hè
vraagt ze zacht doch met dringende ogen
als ze merkt dat ik haar verlaat
natuurlijk, morgen om tien uur ben ik er
het bezoek aan haar duurt een eeuwigheid
maar met veel genegenheid over dat ene gepraat
ik mag toch wel een paar dagen
naar vader en moeder
dat vinden zij toch wel goed
natuurlijk, ik…
Fanfare-corps
gedicht
2.8 met 16 stemmen
14.513 - over het donkergroene water
gleden twee smalle witte eenden
geluidloos als een droombeeld voort -
De horens, smekend en gesmoord
schenen hen dringend iets te vragen,
hen volgend met haast menslijk klagen.…
Tunnelvrees
snelsonnet
3.1 met 13 stemmen
1.241 Wij reden door de tunnel met de wagen
En waren toch wel lichtelijk bevreesd
En daarom was het eventjes groot feest
Toen wij wat verderop het licht weer zagen.
Het einde van de tunnel, meende ik,
Maar niks, er stond een auto in de fik.…
Nieuwe klompjes
poëzie
2.7 met 10 stemmen
5.833 Mijn Kees-oom is een timmerman,
Daar is geen knapper op de werf:
Hij maakt in huis en op het erf
Al wat-je zien of denken kan;
Zijn hand is ruw, en grof zijn stem,
Maar ‘k ben daarom niet bang voor hem;
Hij kneep me lestmaal in mijn oor
En zei: ’Nu, als ge vlijtig leert,
Uw Vader en uw Moeder eert,
Dan krijgt ge er wat op kerstijd voor!’…
TERUGBLIK VOORUIT
snelsonnet
2.9 met 17 stemmen
1.690 Er wordt weer heel wat achterom gekeken.
Men kijkt vooral naar wat is misgegaan
en wat men beter anders had gedaan.
Dat helpt geen donder, zo is mij gebleken.
Ook heb ik geen idee wat er gaat komen,
dus heb ik me maar niets meer voorgenomen.…
Mat gezet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 Ik ben in een script geboren
regie heb ik niet nodig,
ik speel een soevereine held
in elk verhaal, rolverdeling
lijkt overbodig, isolement
van de verbeelding deel ik
met elk primitief hart.
De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het alfabet, in de
getijden van geluk herrees…
Levend marmer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 Ach, de dood is maar een korte
leemte in de levensloop van de
levende taal, als de geest haar
duivelse masker vallen laat.
De Poëzie de winst opeist, haar
Muze het laatste woord verbindt
in stervenszeeën van beroering,
lijst dit als een tijdloze weg in
het geweten en de richting wijst.
Vanuit die cultuur, de abstractie en
objectiviteit…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 Het wordt weer zomer,
z’n volle wagen is op pad
met de korenschoven naar
de molenstenen van de tijd,
zijn krakende karrenwiel
strijkt de plooien van de
laatste morgenstond
op zijn voorhoofd glad.…
Gerecycled ?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
617 Ik bekeek mijzelf
als een stapel oude
kranten, waarop ik
als redacteur zijn
stem en z’n zegen
rust, de tijd verslaat
op het hete aanbeeld
van de waan, daar
gloeit in nachten de
blaasbalg van het
nieuws weer aan.…
Gesponnen geluk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 Ik kijk vooruit naar het vangnet
van de tijd, waarvan ik de mazen
nog moet boeten, in welk dwangmatig
gesponnen geluk ik ben beland, misschien
word ik voor die laatste stap gered.
Illustratie Claudio Dacosta ( Brl )…
Gecultiveerde parels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
532 Op de blanke toppen van de
duinenrij maakte ze haar
uitzicht en boezem vrij,
de adem van de horizon
borstelt het golvende helm
en bindt het gebronsde haar,
gebleekt door het zout van
eerdere jaren, waaruit haar
meeuwen waren opgestegen.
Zij dingen naar de hand in een
volgende vallei en naar de verste
uithoeken van de zee, zich…
Voordat ik je weer ontmoet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.031 De duisternis gaf mij een hand,
je zonden zal ik strelen, in het
grauwe boetekleed van verlangen
gaf je mij een laatste nacht, liet
je slagen beuken op het holle vat
van gegiste beloften, die snel waren
vermorst, ik zal met een sleutel van
de tijd de opening herwinnen voor de
toekomst verborgen in je moederborst.…
Wanorde ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 De twijfelaar zegt, dat ik een
ander fust aan moet slaan met
flexibele duigen, wankelmoedige
ruggengraat door de tijd geringd.
Eikenhout doordrenkt door loog en
listig bier, schaars verlicht door een
spongat waaruit alleen de duivel zich
bezondigd aan het tappen van het zielennat.…
Met de Noorderzon ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.025 Ik streelde je wakker in een
morgendicht, onderzoek wat
je eerder hebt geloofd en
vervloek de gisting tussen de
engel en de sater, waarin je
z’n minnaar werd in donker licht,
ik verdoof de duivel met een
gelijke waan die rondwaart door
de botte hoornen op het hoofd.
Ik wil niet strijden met
een verwachting, die
de geest verwart…
Appel voor de dorst ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
641 Man en vrouw in verzet niet
zwicht, lijfelijk met gelijke taal in
de daad tot hun moraal verplicht,
een geluid wat vleugels houdt.
de weg ontwaart, waar de vrije
woordvlinders zwerven om de
leugens te ontdekken, zichzelf en
niemand spaart om de hemel van
hun levensdrang te overtuigen.
In een ontmoeting met de waarheid,
start een begin…
Cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Het sterven herkent
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen verlegt
de schaduw van de tijd.…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Kinderen uit het paradijs
planten hun kleurige parasols
in schaduwen van de regenbogen,
op het schoolplein van de dorpen
wordt de eindigheid door dans gewist,
gedenktekens van wanhoop en extase,
schittering in de ogen lekt door
scheuren van de dageraad.
Onder een gewelfde paraplu boren
duizend stemmen stille gaatjes
in de moezon…
Wederkerig lied ?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
479 Raak z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen van het heden.
Publiek, de dichters op de eerste rij van
blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onder het gebrandmerkte raam.…
Dichterlijke dingen ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 Spelend onder een stolp
van glas wat geen glas meer is,
de substantie beperkt en
versterkt het in en uitzicht
van plakjes geschaafde tijd..…
Suikerspin ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
633 Geluk is een meervoudig equivalent
enerzijds gewogen in een
gesponnen web en door een suikerspin
verleid, raakt ik een schuwe droom
niet kwijt waarin ik in haar zoete
wederkerigheid werd gekend.
Anderzijds als het handvat breekt
en het genot in de werkelijkheid
verbleekt, wat kan ik verwachten
in de sluwe ironie van spot
door de schaduw…
Zuurstofrijk ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
617 Geschuimde regels
op een gedachtezee
in oceanen van
onvoorspelbaarheid
waarin ik tijdloos onderga.
drenkeling naakt zonder
vinnen en schubben,
filter de woorden met
de kieuwen, om het
zuurstofrijke vocabulaire
uitzicht te vernieuwen.
elders, een landschap al
weet ik niet waar dat ligt
als ik het rijmen kan met
de mond en ogen dicht…
Open en onvoltooid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 In z’n afgespeelde tijd is nog
niets verloren, blijven levens open en onvoltooid.…
Ondeelbaar ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten vervreemd van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel er morgen
voorstaat, zijn licht gespeend
van sterren die opstijgen als het
avondrood zijn vleugels openslaat.
Uit het gezicht van uitdrukkingloze goden
die stilletjes verdwijnen in een overdaad
van overmacht en overgaat…