6857 resultaten.
SINTERGLAASJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.392 Op vijf december in een heel ver verleden
zou Sinterklaas persoonlijk bij ons komen
Op zijn knol moest hij komen aangereden
edoch kennelijk had hij zijn auto genomen
Later en alsmaar later werd het die avond
wij de kinderen zongen ons de kelen rauw
We vreesden al dat hij het adres niet vond
en we wachtten buiten in de snijdende kou
Zeven…
Heimwee
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
4.163 Weer voel ik warm mijn vaders hand
en hoor zijn stem in mijn gedachten,
als ik de geur van spijkers in een roestig blikje ruik,
die lang vergeten in een schuurtje wachtten…
De ketting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
571 Eens liepen wij samen aan het strand
met gejutte schelpjes in ons hand
daarna zat hij jaren met dementie thuis
later in een verpleegtehuis
heeft toen als therapie
de schelpjes tot een ketting geregen
eindelijk af, heb ik die gekregen
hij is er niet meer
heb al twaalf jaar gerouwd
zoals nu op speciale dagen
wil ik die ketting weer dragen…
Van jaar tot jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Het aftellen is begonnen en ik wacht
Nog luttele uren scheiden ons van wat komt
Tijd baant zich een weg door duistere nacht
Tot in eindeloos kabaal de stilte verstomt
Voor iedereen hebben we goede wensen
Veel geluk en gezondheid voor een heel Nieuwjaar
We gaan ons aan oliebollen en bitterballen verpensen
En nemen afscheid tot het volgend jaar…
Laat me verstillen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
747 Eindeloos beleef ik mijn
schermutselingen – al was het maar
de eenvoud die me was beloofd – toch
splijt ik de neergaande dagen en deel
mijn hoop en vrees
Neem nu mijn hart en neem
wat je wilt, want al wat ik heb
is meer van jou – al zijn de lege
kamers wel de longen waardoor ik adem –
Dus laat mijn leven door
de wolken schijnen maar…
Klein Huis
gedicht
3.7 met 33 stemmen
11.596 Klein huis, maar gooi er eens een bal doorheen
en het wordt groot. Zie al die meters,
zijn ze niet van ons? En slenter eens alsof
je niet weet waar je heen gaat: ruimte rekt
zich geeuwend uit tussen de muren. Zie:
het dwalen dat de kamers met elkaar
verbindt is witgeverfd. Er is een trap,
een kapstok in een kast, wat deuren. Als
een landweg…
Eindeloos
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.370 Het oude houten hekje kreunt
zijn matig onderhouden luid
als ik hem traag achter me sluit
toch lijkt het of de stilte leunt
tegen bejaard gebogen bomen
die knikkebollend tijd verdromen
ik zie de jaren vaag vergaan
uit vergeten grijs verleden
en in marmer vers gesneden
nadenkend blijf ik even staan
bij hetgeen jouw rustplaats is
maar…
Ik had wel iets willen zeggen.
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.654 Ik lag vroeg in de morgen te draaien in mijn bed.
Ik zag een kleine vrouw met een doorleefd gezicht en vriendelijke ogen.
Ze was nog lang niet zo oud als ze er uit zag,
de dubbele jaren hadden haar rug gegeseld.
En het was zo vertrouwd dat ik niet kon spreken.
Ze zei me dat het goed was en dat ik vertrouwen moest hebben.
En dat ik vooral in mezelf…
Geknield
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.339 Vingers volgen liefdevol
de grillig koude lijn
die zonder duidelijk beginpunt
nergens stopt
zijn enige houvast
is herinnering aan haar
dat als warm bloed
door marmeren aders klopt…
Wat een drukte in de hoofden...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
788 Wat een drukte in de hoofden,
bloed en tranen, hoop en vrees,
worstelend om zin en zegen, -
bomen die weer groen geworden zijn,
lindebomen van mijn jeugd.
Heel gauw gaan ze nu weer geuren,
roepen dingen wakker
die al lang vergeten zijn -
kinderverdriet en kinderpijn.
Wat geuren met je doen:
ze brengen terug wie je niet meer bent
ze kussen…
autobioboek
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.274 een dagboek schrijf je vol met jouw gedachten
over de dingen die gebeuren, dag na dag
en sla je later in het leven
dit boekje nog eens open
dan komt al wat je leest
compleet met geur en beeld
jouw geest weer binnenlopen...
alsof het nooit is weggeweest…
Zoete limonade
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.541 Te zoete limonade drinkt ze
terwijl haar ogen
donkerder worden
en ouder
Ze drinkt nog steeds
ranja met een rietje
in het huis
waar het altijd veilig is geweest
Maar het kind in haar verjaagd
De kamers leeg
De geur van het kind verdwenen
De sporen van de kindervoetjes weg
Langzaam komt er weer leven
in de kamers
Maar het is niet veilig…
wat was blijft
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 als de nacht valt
kijk ik omhoog
zie hoe de hemel lacht
naar ons hier beneden
ieder lichtpuntje
fluistert zacht
wat eens was
zal altijd blijven
aan de overkant van tijd
gekleurd door herinnering
zweeft elke dag boven ons
de echo van jouw liefde…
Toen zij instapte viel op haar been
gedicht
2.4 met 33 stemmen
21.672 Toen zij instapte viel op haar been
langs de zoom van haar rok een schaduw
golvend doorschijnend als water
getatoueerd in de loop der gebeurtenissen
Denk je niet dat die terug
dat zij hier weer en haar vader en moeder de auto
neer kunnen zetten weer instappen weg kunnen rijden
Dat die dan net zo terugkomt
----------------------------…
Warme Regens
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.001 Een laatste sonate
klinkt uit de achterkamer
als herinnering aan wat eens was.
Je laatste voetstappen klinken nog
en lijken een herhaling van een prelude
op een nieuwe zomer die nooit meer komt.
*
Muziek: J.S. Bach,’Adagio’ uit suite nr. 3 in D groot, bwv 1068…
Vader
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.313 De oude boerderij
staat zwijgend in
het schemerend land
de mist zijgt
laag na laag
op huis en heem
mijn voeten
tasten de aarde
hier was het
dat mijn vader stond
wij vonden hem
na uren die nog
lijken te duren
een koude hand
lag op zijn borst
een glimlach
rond zijn mond…
Ochtenden VI
gedicht
2.2 met 58 stemmen
55.697 Ik zie een man die weggaat.
Een vrouw
laat hem passeren.
Daar gaat een schouder
en een heup
die ze heeft vastgehouden.
Ze zijn nu bij de deur.
Het is een messcherpe vouw.
De plooien
heeft ze al weggestreken.
Er valt droge regen
tussen zijn hemd
en haar rok.
Wat zullen ze groeien!
--------------------------
Uit: 'Zandloper', 1997…
Elke dag nog
gedicht
3.9 met 31 stemmen
34.105 Remco Campert aan Cees Nooteboom
Elke dag nog
praat ze met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnedraad
in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
kreeg er nog een prijs voor
de sénateur kwam er nog voor…
uit de hoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 kinderen hand in hand
in de rij per twee
herleeft het verleden
het luisteren toen nog
naar het wegsterven van stappen
in koud betegelde gangen
eindeloos in hun lengte
van de strengste meesters
in de hoek een jongen
met zicht op twee muren
wat plafond en een stukje vloer
nog meer van die fletse tegels
het zwart in vierkant gegrijns
en…
Opa Willem
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.983 rotte appels
dorre takken
onder herfstig
bladerdek
nieuwe noten
doodgevallen
in natte aarde
bij het hek
vele kleuren
kiezelstenen
roggebrood
met katenspek
keukentafel
vogelkooi
en aan humor
geen gebrek
bergen sla
rode rozen
ouderwets
cassettedeck
langgeleden
nooit vergeten
warme deken
stapelgek…
avond
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.802 Dan kijk ik naar boven en zucht,
want met de avond komt ook mijn herinnering aan jou terug.
Eerst was ik jouw beste vriend nu zijn de maan en de sterren dat.
Maar toch…
Als ik zo in de avond naar de hemel staar.
Dan denk ik nog steeds aan jou.
Ach was je er nog maar.…
Terug
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
1.050 een tijdkompas als
stijgende champagnebubbeltjes
vanaf de bodem in kristallen glas
liedjes doen je belanden
in even tijd terug
herinnering van liefde verdriet
verstopte emoties
nu lukt het even niet
wat tranen een glimlach
maar
alles gekoppeld aan melodieën
liedjes…
en hun woorden in muziek.…
Toen
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
3.109 We liepen langs het water samen
De stenen nog gelijk als in de jaren
Dat we met veel meer jongens waren
We wisten nog van allemaal de namen.
Hoe velen zijn er al van ons gegaan
Mannen die we kenden in hun jeugd
We groeiden allen op in eer en deugd
Hebben onze opvoeding gestand gedaan.
Wat werd er waar van al die dromen
Waar we over spraken…
Bevroren
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.559 Kijkend naar een waas van herinneringen
De paniek raast in mijn keel
Tranen stromen door mijn lichaam
Elk gevoel is er een teveel
Eerst, eerder, nu en morgen
Lijken verstrengeld tot een moment
Onduidelijke lijnen in mijn hoofd
Alle herinnering en gevoel gemengd
Verloren in tijden die niet bestaan
Duizend ogen draaien rond
Ongelovig starend…
De gerichte wil
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.610 Wanneer ik stierf en zij die mij beminden
Rondom mijn baar staan en de een d'andre vraagt:
Wat had ge lief in hem: zijn menslijkheid,
Zijn dichterlijke gaaf, zijn trouw aan vrinden,
De zachtheid van een kracht die draagt en schraagt,
Of de onafhanklijkheid van zijn beleid, -
Dan hoop ik dat een zeggen zal:…
sterretje
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
2.303 Ik zag je stralen
van daarboven
even glimlachte
je naar mij
Ik heb het gezien
je moet 't geloven
er vloog 'n engeltje
voorbij…
Meester 1955
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
3.051 Meester leest voor uit Arendsoog
veertig spelden kun je horen vallen
als de Colt en de Winchester knallen
is heel de klas één spanningsboog.
Zoals vandaag wordt het nooit meer
deze vrijdagmiddag in de vierde klas
is het oude klaslokaal een warme jas
nog voel ik, veel ouder nu, die sfeer.
De indruk van een voet in het zand
wordt weggespoeld…
huidherinneringen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.880 ik herinner mij
jouw onderzoekersdrang
toen jij mijn huid ontdekte
als braakliggend land
jij maakte het vruchtbaar
door kleine groefjes
met scherpe nagels
in haar te trekken
het bloed drenkte
mijn lichaam in lust
en bloeiende tuinen
ontstonden in nachten
die naar liefde geurden.…
SCHANDELEN
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.116 die herinnering gaat nooit verloren
Mijn moeders stem,
die blijf ik horen…
Verdrongen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
643 Weet je dan echt niets meer
van het leven dat wij deelden
geen glimp van herinnering
de weg die jij elke nacht
opnieuw zoekt tussen dromen
zegt jou dat dan helemaal niets
misschien wil jij het niet meer weten
klamp jij je vast aan de dagen
die jou zekerheid geven in bestaan
en durf jij niet meer bij jouw
gevoel te komen
ver weggeborgen…