47871 resultaten.
Out of Office Haiku-Suite!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 sorry, ben bezig
de lat lager te leggen -
het plafond zuigt ze
mijn trainingswegje
moet opnieuw open gemaakt -
de rug naar het werk…
Hier en nu en daar altijd.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
423 Hier en nu en daar
aandachtig doen of laten.
Zo eenvouding is het.
Zo rustgevend.
Zo moeilijk.
Alsmaar zorgen maken?
Alsmaar piekeren?
Alsmaar tobben?
Laat dat maar!…
Schipperen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
615 Het valt
niet mee
te schipperen
op het schip
dat familie
heet
Misschien
is het goed
om even
het schip
te ver-
laten…
Verbeeturt!
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
578 Het Algemeen Beschaafde Nederlands
Is voor de dilettant een nobel streven
Bij Het Dictee haalt hij een tien, geen zeven
Die trematrucendoos - mij te aftands
En ben je naar een moeilijk woord op zoek
Met of juist zonder streep of initiaal
Een umlaut, trema of een kapitaal
Je phonecorrector weet het allemaal
Met dank aan wikitolk als woordenboek…
Eeuwigh gaat voor oogenblick
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
486 Gods afgezant besloot zijn tijd op aarde
Zijn ondermaans bestaan is uitgewist
Dus maakt men snel een kiekje bij zijn kist
Voor veel gelovigen van grote waarde
Kijk nou, wie staat daarbij de hemelpoort
t' Is Petrus die met hem een selfie scoort…
Klagen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
551 Ons land bevindt zich in een koudeput
En overal worden records gebroken
Er wordt over niks anders meer gesproken
We roepen allemaal; 'Het weer is..slecht'
Wie kun je nog vertrouwen, niets is veilig
Zelfs ijs-hei-li-gen blijken knap schijnheilig.…
Boom voor mijn raam
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
999 De plaats van de boom
is voor mijn eigenste raam
waarachter ik zit en waar ik
temidden van schoolboeken
mij op mijn privestrand waan.…
Kracht
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.061 Hoe diep ook het dal
Met pijn en met tranen
Met woede en wanen
Een keiharde val
Hoe diep ook dat dal
Die kracht van binnen
Om opnieuw te beginnen
Overwint steeds de val
Want al glij ik uit
Ik sta ook weer op
Voel de wind voor de kop
En ga weer vooruit
Omhoog naar die top
De ene voet voor de andere
Ik zie de zee veranderen
En kies…
Aubade
netgedicht
2.6 met 19 stemmen
1.502 ‘s Morgens zit hij op de vensterbank bij het brood
dat ik serveer en brengt mij als dank een aubade,
althans dat geloof ik zo graag, laat mij in die waan.
Als hij, stank voor dank, een ‘cadeautje’ achterlaat,
zeg ik boos dat ik hem verlaat, palmt hij me in met
een prachtig lied; hij verstaat alleen de vogeltaal.…
DE DRIE WIJZEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
794 Ze preken graag voor eigen parochie
En laten de mensen in de waan.
Tot die eindelijk begrijpen,
Dat hen onrecht is aangedaan.
Dan zijn de poppen aan het dansen.
Hoe draaien ze de zaak weer terug?
Ze wringen zich in vele bochten,
Maar het veranderen? Dat gaat niet vlug!…
Het zwijgen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
594 Het woord werd geen vlees,
maar slechts een verboden vrucht van een waan.
Bij de beklemming van de stiltes kon men daar ineens
Maria zien staan. Kon het hart zich luchten en de stiltes
doormiddel van een korte lot verzoening weerstaan.…
Ebo niet
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
615 Laat ik u spoedig helpen uit
de waan
'k Ben als miljarden hier onder
de maan
Mulat die nooit z'n echte roots vergeet…
Smulpapillen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
380 geprepareeed voor smulpapillen
Begijntjes, die ook eens wat anders willen
Dan broodjes met wat rauwkost
en azijn
Een kaiserbrötchen houdt hen jong en vers
Ze wonen samen met z'n honderdtienen
Eerst in een kloosterzusterinternaat
De roomsten kozen een abdijbestaan
Waar honger stiekem werd gestild in bed
Ze leefden bij de dag en bij
de waan…
Ridders van duizend-en-één
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 Duizend-en-één
moeten het zijn geweest
op het feest van de satan
hun duizelingwekkende
duivelgedachten
laten geen ruimte
voor twijfels
en afleiding
voor bijzaak
en beuzelarij
Voordien waren dromen
in nachten gewijd
aan epische helden
verhalen gedichten
't is de dwang die hen leidt
tot noodzakelijkheid
hun vroegste stemmen…
Bovenmatig
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.069 Je pakte de appel
die de slang jou bood
beloofde je vrijheid
buiten het Paradijs Eva
werd jij vogelvrij
net als je dochters
ze dragen jouw kostuum
zoals ze zich kleden
niet schromend naakt te zijn
ze wanen zich
een symbool van ’t vrije zijn
met in hun hand restanten appel
verwekken het dier in mij
verwachten afstand…
Ik kan je niet missen...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
3.338 Verloren staar je in het niets
Je ogen wenen stille tranen
Een kilte trekt rillend voorbij
Als versteend in grillig wanen
De verdoving vult je lichaam
Je sluit de wereld even dicht
Het duister neemt haar mee
Naar het zachte stervenslicht
Verloren staar je naar haar
Je allerliefste is niet meer
Zij, je vriendin, je maatje
Die leegte doet…
vulkaan
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.280 in de kraters van jouw vulkaan
omringd door zwaveldampen
ben ik al veel te ver gegaan
voel ik mijn hart verkrampen
in de geisers van jouw verdriet
brand ik mijn ledematen
ben jij het die mijn hand niet ziet
en zal mijn roep niet baten
in de diepte van jouw tranen
trekt de stroming mij steeds mee
zal mij nooit meer veilig wanen
drijf…
Onder een deken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.631 Ik denk aan jouw lichaam
en waan mij onder een deken
‘s nachts met jouw warmte
zonder een woord te spreken
Mijn handen verkennen
zonder enige vorm van dwang
oh, je moest eens weten
hoeveel ik naar jou verlang
Mijn lippen zoeken de jouwe
jij zorgt dat ik ze niet mis
jou te zoenen werkt verslavend
en ik voel dat het wederzijds is...…
hij
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
974 hij ziet niet in het donker
zijn ogen terneergeslagen
vragend in de verte
in wanen van de nacht
hij wilde haar beminnen
met een aarzelende tast
van besmuikte handen
en bleke vingers
nu dwaalt hij en doolt
in vergetelheid
zijn lot zieltoogt
in miezerige kanalen
wie zal zijn rit verder zetten
en hem de blauwzoete dromen…
Druipsteen
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
974 doorstond zijn rots van weeromstuit
hagelstormen en orkanen
hij brak op ongehoord geluid
van ingehouden eigen tranen
verdroten droop zijn edelsteen
bergaf naar donkere oceanen
verschool zich daar in het gemeen
van angsten en gebonden wanen
soms schittert op het watervlak
een glimp van ongetemde kracht
ontkent een blauwe hemel strak…
Brandende waanzin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
430 de vlammen dansen op het ijs
ze gloeien tot diepe putten
creëren zwarte schimmen
in een witte wereld
schokkende watervallen kleurig licht
de waanzin van het leven
de waan
dan weer de zin
de brandende waanzinnige wijsheid
ondanks alles is er straks
een nieuw ijzig beginnen
een duidelijke natuurlijke stelling
waarvan wij niets begrijpen…
Internet
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.367 toch wordt het ons soms te veel
en blijven we erin hangen
Kunnen we nog wel zonder
dit fenomeen bestaan
of zijn we verdwaald
in een virtuele waan?…
Klonen
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
837 Niet de dagen dat wij stralen
steken riemen onder harten
zielen zonder kathedralen
putten kracht uit eigen smarten
niet de uren dat wij vrijen
leggen een bodem in bestaan
zielen zonder monnikspijen
versmelten buiten elke waan
in mijn ogen zal je wonen
als het licht lijkt te verdwijnen
wij zijn identieke klonen
in beheer van zielenpijnen…
Een gelig winterlicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 leeg en wit
is de vlakte
ontdaan van alle
opsmuk en waan
een straffe
noordooster
haalt uit met
ijzige adem
vaal schijnt
de zon een gelig
winterlicht waarin
warmte wordt gemist
een schaatser
tart de elementen
krast langs
het riet voorbij
blik op oneindig
een gedachte in de kop
de elfstedentocht
dan zegt hij stop…
zij was haar naam
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.114 vragen rennen me
achterna
en terwijl de stilte tegen me leunt
of ben ik in de waan
luidt een vlinder
de metamorfose van de dood
kinderen wisselen land
en keren herfst om
verplaatsen aarde
naar hemel, weer naar aarde
en wanneer ik me aan hen bind
blijft de weerspiegeling
niet onberoerd
wij huilen
om het afscheid
en vinden…
Van god los
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Soms zijn er dagen dat ik vergeet
wanneer ik mijn ogen sluit ik mij
waan in het paradijs - de regen doet
mijn voorraam zweten de wind
dolt met ronddolende bladeren -
de zomer bracht mij liefde, bij jou
voel ik mij thuis maar soms
dringt het binnen zomaar onverwachts
de angst voor wat er zou kunnen komen
want vandaag gaat de herfst…
het laatste licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 in de avondschemering
zie ik de dunne handen
haar porseleinen gelaat
het onaangeroerde glas
de ziel klopt aan bij
het sterke hart dat
zich niet gewonnen geeft
in het uur van de wolf
dwaalt mijn hoofd af
naar de waan en de werkelijkheid
tot ze vervagen tot een
dikke grijze brij
in de ochtendschemering
verbergt zich de duisternis…
Man zonder familie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Eenzaamheid zonder tranen
in een land zonder neven
altijd alleen gebleven
verbannen door een aardse god
een wereld zonder nichten
zonder post of andere berichten
verlaten door de wanen
een eiland met geen vader
geen slachtoffer, geen dader
geen moeder en geen zoon
een man zonder familie
op zoek naar een relatie
in een land onder…
Kop op munt
snelsonnet
2.4 met 25 stemmen
1.888 Een gulden met de kop van Johan Vlemmix...
Nooit heeft hij zich zó koninklijk gevoeld
Maar denk niet dat ik hierdoor -onbedoeld-
Nou Bea's beeltenis met die van hem mix
Munt uit jezelf met eigen munten slaan...
Wat 'n mega-gaga-megalomaan!…
The sound of silence
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
732 Die Douwe Bob is best wel eigenwijs:
Ondanks dat er tien tellen wordt gezwegen
- In die orkaan van hysterie een zegen -
Hoopt hij in Stockholm op de eerste prijs.
Vermoedelijk dat hij erop vertrouwt
Dat zingen zilver is en zwijgen goud.…