10808 resultaten.
Prozagedicht: Oktoberstemming
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
547 In deze luwte van het late seizoen wil ik leven, nu ik mijn verlangens en angsten in milde, lichte, getemperde tinten kan mengen op het palet van mijn innerlijk en nu ik ze kan schilderen op het schilderij van mijn leven, nu er schemerlicht binnenvalt in de kerker van mijn hart.....…
Vrijgezellenfeestje
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
924 Verstoken van een innerlijke rem
Loopt die zich in het leven vaker klem.…
Staand
gedicht
3.7 met 27 stemmen
14.608 Versteend sta ik op deze aarde
met lange rok en omslagdoek
die hij strak rond mijn borsten
speelde, omdat dat van de wereld
moet. Zo ben ik opgevoed.
Mijn ogen hebben iris noch pupil.
Dus kijk ik maar naar binnen, wil
al wat buiten voorvalt binnen horen.
Van wat ik waarneem ligt rondom
mijn mond een lach bevroren,
die daar maar vriezen…
Ik draag de zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Zo zacht het licht ontwaakt
doezelig de velden zoekt
vochtig nog van huiver
in de nacht
waar duister trage vingers trekt
voor het zich ter ruste legt
schuilend in ’t struweel
zo voelt het als ik opsta
niet in vroege buitenlucht
maar binnen in mezelf
en ja…
ik hef mijn hoofd
draag de zon op handen
naar het dagen aan de einder
daar…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…
WEZENLOOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 Ze staarde stille naar het pikkedonker, buiten
deze nacht duurde voort, al meer dan een jaar
Dat ze zich enkel met haar bloeden kon uiten
dat was toch wel de enige oplossing, schijnbaar
Deze stilte, dacht zij was thans om te snijden
waarom huilde haar hart anders van de smart
‘t Stille liet haar meer dan ooit tevoren lijden
in haar borst beukte…
TOEN JE LAATSTE ADEM ZUCHTTE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
605 Toen het eenzaam stille eindelijk zweeg
zuchtte die allerlaatste adem uit je mond
Ik weende; ik voelde mij alleen, zo leeg
tot ik je na een wijl in mijn armen vond
Zelfs die wind buiten ademde niet meer
waar ik hem zojuist nog hoorde wenen
Mijn ogen traanden; mijn hart deed zeer
grote liefde voor jou zit in al mijn genen
Teder streel ik…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Lijnen wikkelen zich
rondom mijn woorden.
De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd…
La durée
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
470 Bonjour ma chère,
't is inderdaad een feit
het pièce de résistance
zit in de uren- en minutendans
van de durée,
de innerlijke tijd
de zinnenprikkelende buitenkant
is tijd die slijt
verglijdt als brandend zand
dat glipt,
verdwijnt door onze hand
Voor M.W.…
Binnenstebuiten mooi
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Mijn reactie op hoe ik het allemaal zie
of zoals Pink zegt de vision of the one i see…
Hoe kan het toch dat vele zo bezig zijn met het uiterlijk vertoon,
zien we nog wel de binnenzijde of worden we allemaal een kloon.
Zijn we in zekere zin de essentie van het zijn…verloren,
en kan alleen ons uiterlijk vertoon ons nog bekoren.
Zijn sommige…
Doolhof - tweeluik
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
564 I
tussen al je zwijgzaamheid
trillen snaren
melktobbe gedachten
wortels raken niet gehecht
aan de grond tussen paden
als je de eindregels
niet kan vinden
over de goddelijke deugden
(geloof, hoop en liefde)
ter inzage tot geluk
liefste mijn lief
in ogenschoot
van oeroude klanken
van innerlijkheid
primavera
amen
II…
"Euterpe"
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 ik wil soms enkel toetsen
voor hoofdletters gaan plaatsen
als mijn hart vraagt om een klinkende melodie
het lijkt dat het zwart-wit
minder mijn ziel wil weerkaatsen
en ik de vertaalde echo niet hoor
maar enkel in een snarentrilling zie
het is die muze die ook mijn innerlijk stuwt
en vaker vraagt om lyrische aandacht
maar dan middels…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Ik zie hoe de sneeuw-
klokjes de stilte doorbreken, hun
witte kelken vangen de eerste stralen. Ze hoeven
niet te schreeuwen om gezien te worden; hun kracht ligt in hun zijn.
Het licht wordt opnieuw
geboren aan de randen van de dag, mijn
innerlijk kompas richt zich.…
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 Lang gleed de schaduw over breekbare wegen,
waar ik mijn ware gezicht in de stilte verborg.
Als een gesloten knop, tastend in de regen,
droeg ik de zwaarte van een rimpelende zorg.
Maar de natuur kent geen blijvende drempels,
getijden keren als het innerlijk licht ontwaakt.…
de eerste gratie - voor ellen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.011 innerlijke schoonheid
is de echte schoonheid
verborgen in volharding
komt zo moeilijk naar buiten
overal staan ruiten
spiegelen zich ijdeltuiten
zij is toereikend
schept zichzelf wijkend
en nooit achterom kijkend…
Zonder jou
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.996 Zonder jou
Is er geen hoop meer
Op geluk
En is de wereld grauw
Zonder jou
Is er geen droom meer
Mijn glimlach
Is dan niet warm
Maar lauw
Zonder jou
Is er geen warmte
Alleen een
Innerlijke kou
Met jou echter
Ben ik een vechter
Zonnig, warm
En levensechter!…
eigenheid
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
801 het eeuwig dilemma
is innerlijk uiten
haalbare kaart
kan ik verstouwen
wantrouwen
en onbegrip
eenzaamheid met stip
of is er pas leven
wanneer ik
ontplooi en gedij
durf ik het aan
die stap aan te gaan
te zijn wie ik ben
en ik als enige ken…
Rijk
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.036 en ik werd innerlijk rijk.…
Liefdesperspectief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 ik wist in reiken
het wijken
van de horizon
door het bolronde
van de aarde
maar niet
het tedere strijken
van oog en handen
in een veranderend
liefdesperspectief
er ging een nieuwe
wereld voor mij open
in het bereiken
van de levensbron
als onze innerlijke zon…
Dag boompje. Wees gegroet!
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
434 Bomen kunnen groeien
op onmogelijke plaatsen
vanuit innerlijke kracht.
Ik zag een boompje,
hoog in een schoorsteen,
alle elementen overwinnen.
Dag moedig boompje.
Dank voor je voorbeeld.
Wees gegroet!…
Spiegelend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 ik heb
je gezien
waar mist
en nevel
elkaar flitsend
beglinsteren
met licht
uit jouw ogen
waarbij
wenkbrauwen
dropen met
stukjes die jij
opende in
warme beelden
uit een helder
spiegelend innerlijk…
Ogen ...
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.283 van de ogen
vind ik nog steeds eerlijk en oprecht
dat het elke keer maar weer
Zoveel van het innerlijk zegt…
Naamloos
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.161 vormt dit een contrast
naar buiten lachen, haar innerlijk vol pijn
Ze was het schoonste meisje van allemaal
Haar kopje was heel mooi en blondgelokt
Ze behoorde tot het soort “femme fatale”
die naamloos in de massa werd opgeslokt…
Spiegelende lijnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Wordt door die vormen
in mijn gezicht mijn innerlijke wezen
naar de waarheid belicht?
Het zijn niet altijd de ogen,
die omzien en inzien. Het zijn
niet altijd de oren, die luisteren
naar een innerlijk behoren. Het is niet
altijd het woordenspel van de mond,
die dat uitspreekt waarin de waarheid
naar voren komt.…
respect
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
686 en schelden er maar op los,
niemand denkt nog om anderen,
onschuldigen zijn de klos,
laten we innerlijk eerlijk zijn,
we waren zo blij met de vrede toen,
wij willen allen nooit meer die pijn,
respect....dat moeten we gewoon doen,
respect....dat moeten we gewoon doen.…
MANTELZORGER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
771 U kent ze niet...
misschien is het
die stoere vent
of die statige oude dame
zij doen het stille werk
achter de ramen
Aan een lintje
kan je ze niet herkennen
een voetstuk
daar zetten wij ze op
zij moeten in het licht
vandaag
krijgt de mantelzorger
een gezicht…
In al die boeken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
495 Toch vind ik niet het laatste woord
in al de boeken die verschijnen
want ieder is toch met zichzelf alleen
en moet de weg in 't leven vinden.
We zijn verschillend en toch één
en kunnen eindeloos wel leren,
maar ieder heeft een eigen pad
op weg naar zin en vreugdig leven
en 't lijden vormt en slijpt de ziel.
Een antwoord vormt zich als…
Stille im Brandenburger Tor
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 onder de Brandenburger Toren
die kleine stilteruimte van een ongekende eenvoud en doeltreffendheid
doen mij doen zitten, schrijven, blijven en denken aan Bach's cantate:
“Sei stille plaudert nicht"
als we in het drukke Berlijn ons bezoek vervolgen echoot de stilte nog lang na!…
Als de ziel zingt
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
622 Als de ziel zingt
De melodie van stilte
ken ik inmiddels uit het hoofd
omdat het ligt opgeslagen
in de krochten van mijn ziel
leegte en volheid
komen daar ze tezamen
het maakt me vrij
daar ontwaarde ik
dat eenzame leegte
ook volheid van het leven kent
de ziel vertaalt die melodie
eens immers
is mij die rozentuin beloofd
een witte…
Stil in de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
191 Het werd zo stil,
zo stil
dat woorden
niet geschreven werden,
dat beelden zachtjes werden losgelaten.
Het werd zo stil
zo stil
omdat dromen zachter maakten
wat werd achtergelaten,
omdat later
veel later
d' ochtenden ongepland gelukkig konden maken.
Het werd stil
dagen gingen zachter ademen
er hoefde niet veel gezegd,
alsof iets…