2308 resultaten.
het gebed van een vogel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
527 een zachte morgen breidt zich uit
in windloos kransen leggen
slechts de ochtendnevel huivert nog
rond stille witte stammen, want
de berken dragen stram de kou, verloren
na de nacht
van buiten af
verdringt de tijd haar zonderlinge droom
een vogel wacht,
verlaat de nacht
en zingt
vanuit de hoogste boom…
Hollands leesplankje
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
486 Bed Bad Brood
Strijd Bloed Rood
Angst Vlucht Vloot
Storm Wrak Boot
Land Grens Sloot
Bed Bad Brood
Nacht Praat Quote
Weg Pijn Groot
Tent Vuil Nood
Straat Kou Goot
Zwak Ziek Dood…
bloemen van ijs
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
733 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
regent lust neer als wat ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven slechts nachtelijke kilte…
stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
526 Stilte de kou en de kilte .
Waar moet ik heen voel me vaak alleen .
Al sta ik soms op en denk vaak ik moet door ,
Toch komt vaak de stilte weer door .
Je leeft van dag tot dag en bent blij dat je morgen beleven mag .
En dat de stilte word gesmoord .…
Sneeuwjacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Richels vormend,
waar het ijzig
sporen verjoeg,
groeit het wit aan
in een blauwende kou,
dekt toe en
slokt op.
Een eerste stap
knispert kristallig,
het is nog vroeg
en net licht,
als ik tussen haar passen
stukjes winterpret
vind.…
Terug van niet weggeweest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Thuis op de bank
verfrommel ik de randen
van het kotszakje
De oude tijden, de oude liedjes
de smoesjes bij het uitstel
van de beloofde toekomst
zijn terug, terug
van niet weggeweest
We zijn nog steeds thuis
in Vadertje Staat, onze
vrijheid was een droom
Er zijn geen muzikanten
en geen mooie meisjes
uit Oekraïne meer
De ijzeren kou…
In zonnebloemgeel
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
417 je lach
klaterde in
zonnebloemgeel
de heuvel af
tot groen hem
stopte in het
blauw en kou
van de rivier
die ondermaans
zacht schurend
de lage oevers
ondermijnden
met de zomerse
restanten van wat
ooit een gletsjer
was geweest
het landschap
sprak frans met
de couleur locale
van eigen producten
waarbij het harmonieus
zangerige…
moeder natuur
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.019 nu sta ik alleen,
in de kou...…
Brief uit 1981
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.497 Heerlijk is nochtans die eerste kou,
haar donkere plek in vreemde straten.
François!
Moet je eens proberen: één oor sluiten.
Als ik het doe, dan hoor ik jou,
rank als in die Bachpartita
terug de winterprelude
in c spelen,
ebbend in mijn kale lanen,
nergens.…
Mijn broertje
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
4.608 Soms zou ik hem in willen ruilen
Hem willen krabben, schoppen of slaan
Soms zou ik hem willen vergeten
Hem in de kou willen laten staan
Op momenten dat ik niet meer weet
Of als ik razend op hem ben
Op momenten dat hij mijn hart weer breekt
Zou ik willen dat ik hem niet meer ken
Maar hij is en blijft m'n broertje
Hoe lastig hij het ook…
waaiende geest
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.142 langzaam opkomend
of ineens
plotseling daar
al dan niet
gepaard gaande
met warmte en kou
een gelukzalige golf
maakt zich
van je meester
en stijgt langzaam op
het laatste restje lucht
is er uit
vacuum getrokken
alleen op de wereld
in een zoemende wereld
groene velden
bloemenzee
aan zon geen gebrek
eens spat die bel uiteen
het…
Verzengende hel
netgedicht
3.6 met 34 stemmen
542 ik zag je
streepjes helder
zonlicht vlechten
afhechten met
pluisjes tijd
die glinsterend
in warme lucht
kou waren ontvlucht
nog was er
geen patroon van
licht en schaduw
in jouw droom
te ontdekken de
realisatie leek zich
aan de werkelijkheid
te willen onttrekken
maar onder
jouw vingers
speelden wit
en zwart hun
eigenwijze…
Thuiskomen
hartenkreet
2.3 met 12 stemmen
2.170 Het drentelen in de kou
laat mij in gedachten warmen
omdat ik even aan je denk
want ik ben nu niet bij jou.
Maar als ik straks de deur open
en ik zie daar het kaarslicht
dan voel ik mij gelukkig
en denk ik met recht, ik ben thuis.…
Mijn eerste adem.(voor Lore)
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
3.345 Ik wentel in water
Zo warm om me heen
Een veilige wereld
Voor mij heel alleen
Dan duwen plots krachten
Mijn lijfje er uit
Wat mij staat te wachten
Is kou op mijn huid
Een stem: ’t is een meisje!…
De wolken van vandaag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
772 Regen vult de boezem van de straat
Ik loop lichtelijk tevreden
Over een nat tapijt van stenen
Ik hoor waar water zich stromen laat
Bloed voelt de kou in mijn tenen
Zegen voor de wolken van vandaag
Een last lazert de diepte in
Verdwijnt in de kieren van morgen
Onder het oppervlak zit een laag
Ieder heeft een laag met zorgen…
Toen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.103 Die dijk was soms
wel erg lang
toen ik als kind van zes
's morgens naar de
schoolmis moest
thee in een
eau de cologne fles
in een oude krant
het brood verpakt
waarop letters stonden
je keek er niet van op
en alles werd verslonden
houten bankje in een gang
schlemielen bij elkaar
hufterend van de kou
en niemand vond het raar.…
Het laatste lichtje
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
2.019 Onze laatste dans
Gaat verder in mijn ziel
Zoveel passen
Mijn benen doen zeer
Onze laatste kus
Vloeit voort in mijn aderen
Zoveel huiveringen
Ik vat nog kou
Onze laatste woorden
Echoën na in mijn hoofd
Zoveel rimpelingen
Zal ik verdrinken?
Zoveel gevoelens
Ik ben verdwaald
Het laatste lichtje dooft…
Ik...wervelwind
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.477 ik draai als een kring om je heen
ik laat je niet meer ontsnappen
ik ben je noordpool
je oosten
ik ben je zuidpool
en je west
ik ben een wervelwind
'k heb alleen geen kompas
die mij laat ontsnappen
naar een nieuw veilig warm nest
zonder depressies, hoge druk of kou
ik hunker naar windstiltes waar
ik ben in de wolken waar
ik ben in…
Jij helderde zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 boven het luchtige
wisselen van woorden
en stemmen uit
hoorde ik ineens
een herkenbaar geluid
het lichte trippelen
van hakken
alsof de lente
pril en voorzichtig
binnen kwam stappen
jij helderde zon
zwaaide heel even
waarin blikken kruisten
en jouw ogen de kou voelden
die nog in mijn winter huisde…
De zwerver
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.521 Op het hoekje van de straat
Met zijn zijn fles en zijn viool
Een slok om te kou te verdrijven
Dat is de taal die hij verstaat
Gehuld in een versleten deken
Staart hij naar een witte duif
Zoekend naar de laatste kruimel
Die de eenzaamheid even doet doorbreken
Wachtend op de koude nacht
Die spoedig zijn intrede weer zal doen
Denkt hij aan…
bedrogen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.113 Pijn als een ijzige wind dringt zich binnen
in mijn ziel
die inkrimpt van deze kou,
en dan...de zon komt op en werpt zijn warme
stralen over mij heen
Maar het is al te laat, mijn hart is reeds bevroren.…
Wit van de bruid
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
432 in het wit
van de wereld
speelde licht
in kristallen
brak op het
raakvlak en
vuurwerkte in
megakleur zijn
rechtlijnigheid
de schittering
plezierde het
kind door de
klimmende zon
die in warmte
won van de kou
kleur transformeerde
tot weerkaatsing
van hemel in blauw
nu dansen
stroompjes
met twinkelend
jeugdig geluid
in hun kersverse…
Ontwortelde boom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
489 Glibberig nat kleeft het bladeren tapijt
bleek onder mijn voeten
ik huiver van kou
terwijl de winter nog moet komen
zij beiden dreven mij
storm en schuimbekkende
woede van zee
in stilte van nacht
schrijf ik over het verzamelpunt
van geverfde krijsende papegaaien
met stinkende kromme snavels
een tortel vastgebonden
aan een boom
bloesem…
ik heb ingelogd in jouw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
683 bestaan
je geloof veroordeelt aan de beeltenis
uit mijn verleden, de glans in je ogen
gedoofd met zaailingen die ooit
mijn handen hadden geoogst
toch wintert mijn bescheidenheid
in dunne laagjes wit
en lief ik zelfs jouw sporen in de sneeuw
die ik volg terwijl de ijzel
mijn lippen trachten te sluiten
om mijn woorden te behoeden voor de kou…
Gezichten van water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 enkele meters van de kant
aan de rand van zand en water
drijft een schaduw over zee
de geesten van het hoge woord
ze blijven golven in mijn hoofd
met spottende baren
ik wil ze niet horen of zien
die gezichten van water
zout lost immers de kou niet op
die zich nestelt rond mijn hart
mijn gevecht tegen de onzee
strandt in enkele tranende…
nanodicht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
507 ijzige dag
over de wetering
wandelt een ral
verstijfd van de kou
wil die iele narcis
zon en nog eens zon
dor eikenblad
het blijft maar hangen
net als de winter
om en om
worden wilgen hier geknot
het oog wil ook wat
ongedurig
op een nog kale tak
een zwarte vogel…
reflecties
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
585 overdonderend verstikte zoveel kou
het oude blauw van doorgaan dagen
tot de zon verdwenen was, verdiepte de avond
zich tot warme woorden, kaarslicht
en de zachte klank
van kleine windgeluiden, buiten in de tuin
negenmaal verliep de lamp in blanke traankristallen
-negenmaal kleurde er
een regenboog
van laag naar hoog kroop violet
tot…
Vervagen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
674 Want de stilte lieten ze waken
zolang ik niets uitdoofde
in de vluchtende
kou
waar ik mijn eenzame geluk
weer mocht vinden
dat leeg en verteerd
niet meer dan een
cocon van mijn
vorig leven
was.…
December
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.447 Als een lage zon door versierde ramen
schijnt en de kou voor ons buiten sluit.
Verhalen verteld worden in een nooit
vergeten taal al zoveel lange jaren.
De zon in volle schoonheid haar licht
laat schijnen tot ze het langzaam dimt.
Dan de weg vervolgt in haar eigen baan.…
Terra Nova
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 In een wankele kamer
zonder plafond
gilt een vrouw het uit
urenlang
Haar winterreis
door diepe duisternis
ongekende kou in een
vergeten continent
In deze gesloten wereld
onthullen de beelden
op het scherm
haar ingekerfde angsten
Zelfportret in de spiegel
zoveel woorden
om niets te zeggen
alleen maar drijven
Woordeloos schuiven…