794 resultaten.
Lente trip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 zelfbenoemd
Haar schepping is fenomenaal
En tegelijkertijd gedoemd
Het laatst mogelijke isme
Of ik vergis me
Gaat verder dan solipsisme
En non-conformisme
Er is onheuglijk verteld
Over sluimeren en ontwaken
Maar of dat zo is besteld
Valt slecht te kraken
Nachtelijk voorportaal
Van het ongewilde wachten
We herkennen allemaal
De onmacht…
Het bankje
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
747 Geen antwoord
Je keek de andere kant op
Dat was ook een antwoord
Met een gevoel van ongemak en onmacht liet ik je achter
Soms is alleen zijn al wat een mens nodig heeft
Alleen zijn
En een bankje
En een boom
En zwemmende eendjes en zwanen
Daar weet ik alles van
Want hoe vaak zat ik daarom niet op dat bankje
Blijkbaar is mijn bankje…
De hand naar haar krullen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
605 En ik schrei zacht om die onmacht
onder de rammelende dakpannen
terwijl de wind weeklaagt
luister, herbeleef het tijdstip
het tijdstip op die dag in december
hoe eeuwig zijn beelden
je bewust worden
loslaten en leren zwijgen.…
mijn ex..
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.347 Jij maakt mij kapot
Ik ben op van verdriet, woede en onmacht
Mijn leven draaide om geluk, liefde en vertrouwen
Nu draait het om drank, woede, leugens en aandacht.
Ik ga je laten gaan
Ik ga mijn liefde voor jouw verbannen
Je hebt mij een litteken gegeven
Maar is het litteken voor jou of mij groter?…
De stervende pelgrim
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.173 Alleen één schaamle pelgrim voelt, ontzet, wreedaardig
De onmacht, als een boei, zijn lamme lende omvaên.…
De bijen op de boekweit
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.158 Wat 's kleur van 't paneel bij de vuurglans, die wiegelt
Op 't water, wanneer er de maan zich in spiegelt
En wat ooit de scheikunst te mengen bestond,
Om 't fijne verhemelt' des mensen te strelen,
Om wellust te plengen in d' opene mond,
Om vreugde des harten voor laafnis te delen;
Nog nooit schiep de onmachtige een korrelke graan…
De Zucht naar Onwetendheid
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.247 en al ons nutteloos gedoe,
en àlles, - en ons onmacht zijn we moede!
- Arm knaapjes in een woud, heel ver van 't huis,
die schreien om 't ontrustend vreemd gesuis
van al het onbekende dat rond hen is
in dat groot avondwoud, zeer zwart en dicht...
- O slapen! en vergeten alle kennis!
de nacht veeleer dan troebel schemerlicht!…
als ik stil ben
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
824 hóór ik mijn man – mijn echtgenoot
mijn vader – mijn opa – mijn vriend
mijn vertrouweling
die je wás – bént én blijven zult
lieve pap
als ik stil ben
écht stil
en luister
héél goed luister
vóel ik je
vóel ik jouw lichaam – jouw liefde – jouw handen
vóel ik jouw zorg – jouw verdriet en jouw vreugde
jouw pijn – jouw kracht en jouw onmacht…
De weduwe te Naïn.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.182 Die onmacht, veel welsprekender dan spreken,
Is van 't verrast gevoel 't voldingendst teken,
Zo rein als schoon.
‘Een groot Profeet is onder ons verschenen.
God-zelf bezoekt ons, om hier hulp te lenen.’
Zo spreken, wie bij 't wonder zich verenen.
Hij was Gods Zoon!…
December papa
hartenkreet
4.6 met 65 stemmen
4.646 De dokter kwam binnen en vertelde ons wat hij dacht
papa zou voor altijd een kasplantje blijven, totale onmacht ...
Mijn familie besloot dat het beter was jou op te geven
hoe kun je zoiets beslissen, iemand dood te laten gaan ... of te laten leven?…
't Was buiten stoffig, warm en druk
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.957 Ik vreesde, dat ze vóór de nacht,
Nog eens zou wederkomen,
Om in de stille avondpracht
Met mij te lopen dromen,
En op verdediging bedacht,
Heb ik een wapen genomen,
Het wapen der zwakheid tegen kracht,
Der onmacht tegen overmacht,
Met een steen en een slinger heb ik gewacht,
Of ze ook zou wederkomen.…
Ontucht
poëzie
3.4 met 11 stemmen
7.456 Wat zou, met afgeknaagde spieren,
Uw levend uitgeput gebeent'
Van woede, en pijn, en onmacht tieren,
In brullende angsten dorgeweend?
Wat zou ge u nog op 't stro beklagen,
En jammer roepen over 't licht,
Dat foltrend voor uw oog zou dagen,
En 't hart terug wees naar de plicht?…
zaterdagavondnostalgie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
617 Eindeloos zoek ik nu woorden,
luttele lettergrepen
om je toch nog even te ontroeren
maar wat ik onzelfzeker dicht
klinkt muf, en ruikt naar doffe onmacht,
verschaald talent verteerd door natte schimmel.…
WANNEER IK STERVEN ZAL
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.328 ;
slechts om uw trouwe zorg de wroeging, te vermoeden
dat gij hem niets dan uwe schoonheid geven mocht:
de onverzaadbaar-zatte' en spijt'ge levens-moede
die aldoor heter leven zocht;
hij die van u de dolste en wreedste gaven eiste
en die in uwe schoot het àl-bezit bejoeg,
maar, wreed en laf, tot in uw troostende armen krijste
om de onmacht…