3682 resultaten.
Oude jeugd
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.721 Mama, je haren worden grijs
ze krullen golvend in een dans
bekronen met hun zilv’ren krans
je lief gezicht als een ereprijs
Je ogen kijken door beslagen ijs
doch het staren krijgt geen kans
het vuur te doven in hun glans
dus schitteren ze zichtbaar wijs
je vele rimpels worden oud
ze plooien zich in diepe rust
moe van wat je hebt aanschouwd…
moeder
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.495 lichtvoetige bewaarster
van mijn vaders donkere ziel
en van mijn lichaam
ik zie je dromen en zingen
je beleefde in gedachten
romantische reizen
naar het “Land des Lächelns”
maar je maakte Apfelkuchen
en ging voor ons
te voet naar de markt
we mochten over je meubels lopen
en in je woonkamer tenten bouwen
je was er
je bent er…
de dag na morgen
netgedicht
2.0 met 33 stemmen
3.482 morgen
zal je aan mij denken
als herinnering
aan vandaag
zoals je nu
nog weet van gisteren
...alleen van vroeger
wordt het vaag
morgen
zal je mij herkennen
als de bezoeker
van vandaag
maar of je mij
overmorgen herkent
...dat is nog maar
de vraag…
Vader
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.734 Misschien lijkt dit je niets
Zit je verveeld te mokken achter je grijze masker
Toch is dit niet de apocalyps die je verwacht
’t Is de gloed van m’n vuur dat je afschrikt
Wek de klank die slag om slag terugkeert
De wekker tikkend, levend in je zachte handen
Razend, gierend de tijd ramt aan de poorten
Alfa tot Omega, illusie tot de muur
Verleden…
Scheiding
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.649 Kun jij je nog herinneren
Hoe het vroeger was?
Nog niet zo lang geleden
Je zat in zak en as
Het leven ging aan je voorbij
Je had het niet eens door
Je liet het allemaal op z'n beloop
Je vocht er niet meer voor
Met alle kracht die je nog had
Zo een jaar of twee geleden
Kon je eindelijk jezelf weer zijn
Dat had je veel te lang vermeden…
As
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.973 Mijn vader is alleen nog jas;
mijn opa nog alleen het dragen.
De eerste nog het ijs,
de tweede slechts het dooien.
Ach ja, mijn vader en mijn vaders vader:
de één van vuur de as
de ander het verstrooien.…
Ik haat je, ik hou van je
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
2.765 Man, ik word nog eens helemaal gek
hou toch eens je grote bek
zeur niet, als je het toch niet snapt
denk eens na, voor je me weer trapt.
Snap je dan niet dat het de leeftijd is
dat ik juist nu zoveel liefde mis
ik weet wel dat ik zoveel op je lijk
dan ben jij dus ook gek, als je't zo bekijkt.
Ik heb ook wel altijd het laatste woord…
Altijd alleen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
2.210 Binnen komende
Beetje dromende
Zit jij tussen leuke dames
Met een sigaar en meepratend
Ik grapte: zit je weer tussen je harem
Och, die meiden moesten nog eten
Jij kunt dat weten
Vanmiddag gaan we richting Laren
Zittend in een rolstoel
Tegenover een oudere dame
Zij legde weg haar boek
Dit keer dus geen harem
We zitten vlakbij Laren
Te…
Papa ik mis je zo
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.884 Lopen zo gewoon
Zo moeizaam
Voor een kind zo schoon
Doen we gemaakt
Geef je een arm
Weet dat je het niet wil
Krijg het warm
Was hiervoor maar een pil
Een wonderpil
Desnoods in je bil
Zodat je weer loopt
Zo wonderschoon
Papa ik mis je zo
Je bent er, je bent nu hier
Jij wilt naar huis
Oh heer ik weet het niet
Ik weet alleen…
moeder
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.627 jouw schoot heeft
mij eens gedragen
in de kracht
van jouw leven
ik heb nooit
om liefde hoeven vragen
je hebt 'gewoon'
alles gegeven
nu zit je oud
en stil
in een lichaam
dat niet meer wil
je herkent mij niet
als jouw kind
al lijkt jouw vuur
gedoofd, jij bent
waar ik de warmte vind…
warmte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.704 27 12 1989
je graf is een zwarte steen
met flakkerend kaarslicht
in een nevelige tuin
verkeer raast langs de heg
letters lees ik niet meer
de tekst is nietszeggend
alleen herinneringen spreken over
geborgenheid en liefde
waarvan het gele kaarslicht
het warme symbool is
het licht op die
natbesneeuwde steen
verwarmt hart en handen…
vader sprak
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.172 bij het lezen van zijn naam
klonk zijn stem ritselend
in bontgekleurde bladeren
van hoe het ging met het gezin
nog wat nieuws onder de zon
en of ik nog een beetje bad
de Nobelprijs voor de vrede
was zeker mij weer voorbijgegaan
voor literatuur zult u bedoelen?
bracht ik er slechts tegenin
daar moest hij even over denken
die bedoelde hij…
Moeder
gedicht
3.0 met 68 stemmen
27.156 Om haar te ontlopen hield ik
van niemand. Ik schreef in de spiegel
een vrouw van ivoor,
knielde, aanbad, en bleef groot.
Ik kon niet verliezen.
Vanmiddag heb ik haar weer gezien
in de stad, volstrekt overbodig,
op zoek naar een jurk
die nooit meer past.
Zij is schoon,
al schoner dan oud.
Ik heb haar lief.
Zij gaat dood.…
Was jij maar hier...
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
3.526 Was jij maar hier,
dan kon ik vragen,
wat denk jij?
wat zal ik doen,
tal van vragen,
alle dagen,
maar het is nu,
en niet meer toen...
Een duim omhoog,
bemoedigend knikje,
een perspectief,
arm om me heen,
was jij maar hier,
met al je wijsheid,
je bent er niet,
ik ben alleen...…
mijn vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.869 heden
zoveel jaar na dato
versteen ik
het beeld van mijn vader
houw de
lagen van zijn persoon
tracht zijn wezen
te plaatsen in
een menselijk kader
een postuur
van ruimtelijke omvang
gevoed door
smakelijkheden
een zuivere inborst
gevormd door haast
verborgen verleden
gaven deze kleine man
met humor
en weinig woorden
een ongekende…
pindarotsjes
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.541 mama uw stilzwijgen
uw verschijning zo grijs als vitrages
ik heb u nodig, meer dan de begonia water
was ik niet die kleine jongen
die aan uw hand
geluk zou brengen
ik heb pindarotsjes meegebracht
proef toch mama
hoe het was
doch uw neen schudden
en wuivende stofdoek
zien mij liever gaan…
winterhuid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.578 tastend naar zijn oude geur
en gloed
ben ik in het tere omhulsel
gekropen
en zoek onder zijn zachte
winterhuid beschutting
tegen stil verdriet
koester de rafels van milde
warmte, van ruisende sporen
zo raakbaar nog verweven
in de leegte die hij achterliet…
Anti-vaderfiguur
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.433 je bent vele dingen geweest
de keren dat je mijn ogen passeerde
maar een vaderfiguur zat daar niet bij
eigenlijk was je meer het omgekeerde
zoveel heb ik van jou geleerd
hoe ik mijn bloedeigen gezin
harteloos in de steek kan laten
wat was jij daar goed in
hoe ik mijn eigen kinderen
de grond in kan slaan
van zo’n soort monster
daar kom…
Gebroken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.820 Het steegje loopt
een beetje krom
net als jij
huisjes, klein,
gerimpeld als
oude handen
zomaar een
steegje
doodlopend,
keitjes
gebroken
door de tijd…
Tijd..
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.664 Als ik terug kijk,
de maanden, de weken,
kan het zo onwerkelijk zijn,
herinnering als was het gister,
en nog even groot de pijn.
Wat verbaasd ,
en soms verbitterd,
de wereld die draait door,
in een hoog en razend tempo,
al is niets meer als ervoor.
We moeten doorgaan,
met elkaar, samen sterk,
en genieten van wat is,
in de tijd dat we…
Le temps perdu
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.596 De kamer is vol schuivende geluiden
Mijnheer de Bruin lobbyt luid om hulp.
Zuster Sonja rolt zijn rijstoel op het zuiden
en rukt zijn handen van zijn goor geworden gulp.
Mevrouw de Winter bibbert met de koffie:
ze heeft haar Parkinson weer op bezoek
en kleinzoon Theo wil geen vlekken op zijn kloffie
Een bronzen plak verstoort haar grijs gewassen…
(De)generatie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.158 De sluipmoord draagt de naam dementie
het ongewenst bezoek heet Bechterew
je morst weer melk een blik vraagt om clementie
en van mijn komst heb je het minst besef
mistflarden taal ze vluchten uit je mond
eerst zeg je zoon daarna ben ik mijnheer
rusteloos reist het oog de kamer rond
stoot op de foto zo zijn we er niet meer
Drie maanden rust…
Tweede vader
gedicht
3.0 met 44 stemmen
22.201 Steeds strakker trok hij zijn cirkels om ons.
Hij was nooit ver. Nooit ver genoeg
dat wij ons buiten waagden zonder christendom.
Van Heere Heere zingend liepen wij door zijn jachtgebied,
keken niet op of om. Naderend tot zijn water
voelden wij zijn ogen die de sterren konden doven.
Later toen hij niet meer van je zijde week
en zelf een hart…
Vuilniszakken
gedicht
3.8 met 173 stemmen
23.876 Je zou ze
weer naar binnen willen
halen, je ouders
wachtend op de bus.
---------------------------
Uit: 'Echo van een echo', 1990.…
Ouderrlijk huis
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.329 De radiozenders kwamen draadloos uit de muur
muziek op vier programma's, verder geen gelul;
op zondag kerkmuziek, hoewel slechts kort van duur
en om half vijf Frits van Turenhouts null-null
Wie zo'n herinnering aan zijn jeugd bewaarde
gebeiteld in de wassen geur van 't ouderlijk huis
kan later simpel elders aarden
Overal maar nergens voel…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 Ik ben een zeer gelukkig kind,
Wanneer men dit bedenkt:
Mijn vader is mijn beste vrind,
Die mij schier alles schenkt:
Zijn afgedragen zomervest,
Zijn oude broeken, en de rest;
Maar dat weet Moeders naaister best.
Hoe lekker smaakt die boterham,
Met dat Sint Nikolaas,
Dat mijn mama mij brengen kwam
In plaats van Leidse kaas.
En och! hoe…
Het goede voorbeeld
poëzie
3.3 met 39 stemmen
12.862 Vader leeft met onze moeder
altoos vergenoegd en blij!
), hoe lieven zij elkander,
nimmer knorren zij als wij.
Toont er een iets te verlangen,
dan zegt de ander: dat is goed.
Moeder is het best tevreden,
als zij iets voor vader doet.
Vader poogt altoos te weten,
wat de wens van moeder is,
En hetgeen haar moet vervelen,
geeft…
Weg Van Mij
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.878 Daar zit ze
mijn moeder
schouder aan schouder
geluidloos
scheef gezakt
in de huiskamer
van het tehuis
haar handen
in houvast
om haar tas geklemd
stilzwijgend
schuif ik naast haar
streel haar wang
een glimlach
opent haar gesloten lippen
als haar hoofd
zich langzaam heft
dan ... is het moment voorbij
nemen medicijnen
haar mee…
Dag ouwe dag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
2.066 Dag ouwe dag,
ik zag je vanmorgen
nog bij het begin.
Nu daagt de avond reeds
en valt de duisternis in.
Zorgeloos en vrij
heb je geleefd.
Het donker is geweken,
de aarde heeft gebeefd.…
Een traan.
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.901 Eén traan, rolt langzaam
langs haar gezicht omlaag,
ze voelt zich, als in een
draaikolk, wat is 't ook
weer voor dág vandaag?
Soms wetend, vaak ook niet,
maar wanneer ze 't wél beseft,
heeft ze, nét als nu
immens verdriet.
De dagen rijgen zich aaneen,
worden weken, maanden, wie
weet járen.
Steeds verder gaat ze terug
in de tijd,…