1757 resultaten.
Te laat
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.851 Roken, zuipen
Ik doe het graag
Toch denk ik steeds
Het kan wat minder
Totdat het weer avond wordt
Nu denk ik
Wat heeft het nog voor zin
Mijn lijf is al beschadigd
Als ik nu stop
En besluit gezond te leven
Dan ga ik nog steeds vroeg dood
Misschien minder vroeg
Dat dan wel
Maar dan moet ik het dus laten
Terwijl ik misschien toch
Niet…
Vonkte gouden regen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
535 je vonkte
gouden regen
rook naar zomer
strand en golfjes zee
die pure volheid
van het leven toen
lach en ogen
stralend in een zoen
ik nam je mee
de wereld in
doldwaas verliefd op
jou mijn eigen griet
we zijn gaan lopen
naar de horizon
dansten schaduw
in het rode avondlicht
ik wist nog
dat de hemel kierde
toen ik jou zacht kuste…
Kijkend naar een smeltoven van schepping
gedicht
2.1 met 27 stemmen
11.059 Verhangen naar de rand van een lavameer hellewichtig
in de krachter voorgelicht: kokend magma, as en rook,
zinsexplosies en het neerkomen van gloeiende stenen
en benen, snerpend als glas dat tegen glas wrijft,
omringd door bulderende gaswolken, loeiende wind
die je dwingt de ogen te sluiten, de adem in te houden,
gekluisterd aan het zachte…
Kroegentocht ener Heilssoldaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
622 Hoe oud in nieuw de bar collecteert
in heuse kuise kousen,
het hemd de rok nog nader komt
tussen beschonken navels,
waar eender, maar dan onbedekt,
het staren is begonnen
Hoe oud in nieuw het kruis vertaalt
in bellen per mobieltje,
gemixte tijd een hoedje draagt
langs krukken Replay-heupen,
waar lol of lust geen fooien schroomt
voor rammelende…
new age
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
575 Langs koeien
en industie rook droomt hij
over verlichting, en zet
nog een tandje bij. Klaar
om zichzelf te overwinnen
en natuurlijk de wind nog.
Hoe kan hij die vergeten?…
Kokkelkorrels en pekelschuim
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.027 blaast de wind zijn misthoorn
sluit dan de luiken en wees gewaar
dat er wraak door fuiken raast
witte wieven die bedreven
zullen lonken met hun rokken
van doorschijnend filigrein
laverend tussen stam en takken
leggen zij hun wil op aan de wind
die stilvalt voor hun klaagzang
en de dood in ‘t water vindt
wee de zee, met het pekelschuim…
Het huis
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.159 Het huis
legt sneeuw in zijn tuin,
spuwt rook uit zijn kruin.
Moeders leggen er hun kinderen,
kinderen leggen weer moeders,
enzovoort,
enzovoort…
en het huis verscherpt zijn blik,
ruiten worden gewassen,
kinderen steekt men in jassen,
laarzen moeten passen,
schoenen moet men boenen.…
Wil jij dat ook ?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
668 Ik stel paal en perk
Begrens mijn hokjesgeest
Mijn leven bestaat
Niet alleen uit wat er al is geweest
Ik ga voor verandering
Verleg mijn grenzen
Kijk met andere ogen
Maar nog steeds door dezelfde lenzen
Heb jij dat ook
Datzelfde zicht op de zaak
Laat je alles op in rook
Kwijt jezelf van harte aan jouw taak
Alleen daar voor…
Diner
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
634 De Majesteit gaat eten in Oman
Ze kunnen daar ontzettend lekker koken
Terwijl de barricades buiten roken
Schuift de familie likkebaardend aan
Meer burgerrechten, alles goed en wel
Maar eerst een toast op Koninklijke Shell!
DEN HAAG - Koningin Beatrix, prins Willem-Alexander en prinses Máxima gaan volgende week toch nog naar Oman.…
Hommelles
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
616 Vanuit mijn tuin een kersenboom
de bloesembloemen net ontloken
Er zoemen hommels zwaar en loom
en bijen die de nektar roken.
De meisjes in hun lenterokken
nippen thee op vol terras
Ze kunnen mannenblikken lokken
alsof het een zwerm bijen was.…
Revanche
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
807 Je opende mij met een blikopener,
maar toen je geen gewenste
makreel in pittige tomatensaus
vond
blies je mijn egelstekels weg
die
vervolgens in je ogen staken
als wespenangels
Van pijn vertrokken vertrok je
met opgetrokken rokken
om mij ook op de valreep nog
eens pijnlijk te verleiden
maar je ogen barstten uiteen
en ondanks de smakelijke…
Huis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het huis is verbouwd en de tuin,
waarin je moeder zo zorgzaam een
kleedje drapeerde vanwege je schone rok,
werd een terras met gewassen grindtegels.
Het is ook al 50 jaar geleden, dat het was
en jij, ach, jij bent er zelf ook al niet meer.…
De kleine geesten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
604 het rook nog
naar gezelligheid en
rust van lang geleden
muren en het bord
hadden zorgeloos
de tijd opgeschort
zag de kleine geesten
in een groter lijf
hun blikken toch wat wijzer
herkende de details
toen uitvergroot
nu in balans zo op het oog
slechts bij een enkeling
brak nog de speelse twinkeling
van vroeger tijden door…
Euthanasie- verjaar- en geboortedag!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.398 Dan gaan we met ons drieën
de cadautjes en surprises
van mijn leven uitpakken
We gaan ook bier drinken
bitterballen eten
en een filtersigaret roken
tot we in slaap vallen
voor 'eeuwig' tot
de Here Jezus wederkeert!!!…
De Honingboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
460 het was begoocheling
toen ik een foto van gewortelde schaduw trok
ik weet nog hoe het rook
de savanne van het warme hart
de kou van de eenzame toendra
ik ben vergeten hoe het voelde
de gouden mist, de ochtend van de nachtbraker
het laaghangend fruit
in je kop draag je nog vrucht
je bast is gegroefd, je dagvlieg gevangen in amberstroop
onvermijdelijk…
Zeg me
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 Roken is slecht, drinken is niet goed,
gezondheid gaat naar de knoppen,
maar er is niks wat kwaad kan!
Heerlijk toch, die struisvogelpolitiek!…
In mijn rookkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 We roken pratend zijn sigaren.
Nu weet ik wat hij ook al wist.
Ik laat hem los en dankbaar gaan.
Hier is niets wat moet.
Nu is alles wat ik wil.
Ik wil op eigen benen staan.…
zoiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 er zijn
een paar vragen
zo in de loop
van het bestaan
rook kringelt
langs twee vingers
er wordt iets
gezegd en echt
filosofisch zeker
o jee iets filosofisch
terwijl de renners
van het peloton in Limburg
krachtig de heuvel beklimmen
en wij als dichters zogenaamd ook
maar is waar wij hebben tijd
voor jaloezie en dikke tranen…
Pregnant
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
780 na 'n maand of vier kraamde hij uit
(het was vast een jongetje
want hij was blauw)
dat er van alles mis was met mij
ik begrijp hem wel
dat zei mijn moeder ook altijd
als ik onder haar rok kruipruimte zocht
omdat zij haar buik vol had van mij
mijn hart zakt er nog vanaf
't is gekrompen
maar nog net groot genoeg
om het…
Zij steelde in rozet
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
841 je zag die bloem
ze bloeide heel alleen
op kale rots tussen
verdwaalde stenen
je ging er heen
zij steelde
in rozet van
stugge bladeren
bang om zon en warmte
te missen in haar aderen
je rook haar strijd
de geur van overleven
zij had haar pracht
kleurde praal voor even
met warm geopend bloot
in donkerrood heeft zij
zich aan de…
De heerlijke rust van het water
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
872 een roeibootje met een oude man
met gekromde rug aan de riemen
rook kringelt uit zijn brandende pijp
vermengt zich met de witte nevel
tot een denkbaar geurend aroma
van tabak, transpiratie en damp
zomaar een oud plaatje
uit het dagboek van mijn moeder
een man in een bootje op het water
zo gewoon, zo van vroeger, zo’n
gezellig beeld uit…
Creditcard (zonder interpunctie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 jij wees mij de deur
met harde hand
onze lavendelgeur
rook ineens verbrand
ik was in je dromen
toch zeker de man
die eindelijk gekomen
jou strikte in zijn ban
jou niet meer losliet
in je eigen bestaan
zorgde voor verdriet
je moest mij laten gaan
ach, is zo'n korte liefde
de heisa wel waard
wat mij heel erg griefde
je leende mij…
voor even langs je heup
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
970 voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte wat zon
pakte zacht mijn handen
ik droeg je schaduw
toen we weer vertrokken
ze sleepte niet over de grond
je droeg daarvoor te korte rokken…
het verstolen witte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 ik rook de zomer
en de hemel was dichtbij
wij samen op een plaid
nog groener dan de wei
de foto van het pad met
rust en stilte van een bosrand
liet zien hoe ik je toen aanbad
het bloot was rood verbrand
een sprietje gras, een madelief
met nonchalanche op de lippen
ik was macho
en een hartendief jij hoefde
maar te kikken ik…
het verstolen witte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
676 ik rook de zomer
en de hemel was dichtbij
wij samen op een plaid
nog groener dan de wei
de foto van het pad met
rust en stilte van een bosrand
liet zien hoe ik je toen aanbad
het bloot was rood verbrand
een sprietje gras, een madelief
met nonchalanche op de lippen
ik was macho
en een hartendief jij hoefde
maar te kikken ik…
kringelt traag herinnering
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
739 druppels aan het glas
een sigaret ligt nog te smeulen
ik peins en merk nu pas
hoe stil het was, de rook
ze kringelt traag herinnering
vervliegt dan blauw in
vluchtigheid naar morgen
de stank is grijs vandaag
in stugge stilte
schreeuwt de tegenstand
ruzies worden ongehoorde
monologen er is geen open hand
we dwalen in de tijd…
ik ving je schaduw
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
833 mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte de zon
pakte zacht mijn handen
ik ving je schaduw
toen we weer vertrokken
ze sleepte niet over de grond
je droeg daarvoor te korte rokken…
gewapend grijs van macht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
851 scheur de tijd
hang de eeuwen
in gekleurde stroken
plooi ze met strijd
het geel van haat en nijd
dat geesten heeft gebroken
het bloedrood en
gewapend grijs van macht
in kille woorden uitgesproken
in groen de zoen van
zondoorstoven zomers die
nog steeds naar lente roken
het hoge blauw van
kou omdat de winters in
hun eigen wakken…
Zijn wij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Die als een zelfgeworden ui,
de wijsgeleerde rokken,
zelf heeft afgedaan.
Maskers afgezet.
Tot zijn zelfgemaakte ego,
niet meer meurt of ruikt.
Wat na zelfbouw overblijft,
zijn volgens deze dichter,
ons eigen jij en ik.
Ons echte zelf.
Is de liefde.
Zijn wij.…
een vouw denkbeeldig strijkend
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.390 hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte de zon
pakte zacht mijn handen
ik droeg je schaduw
toen we weer vertrokken
ze sleepte niet over de grond
je droeg daarvoor te korte rokken…