Alle inzendingen over schrijven

2808 resultaten.

Sorteren op:

Vandaar

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.855
vandaar dat ik je schreef. En toen sloot je bijna de deur, maar er bleef een woord tussen- hangen, dun als een blaadje en in ons als rook, de zilte geur van je binnenste buiten op mijn hand en achter je lippen het mijne. Dat hielden wij vast, elk aan een kant, en ieder zijn beeld van verdwijnen. De nacht hing vol kruimels die nacht waaierde…
Koen Stassijns25 september 2013Lees meer >

Dit leven

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 754
wiegen ze eenzaam stilte onder avondregen ritme zoekend in waarde wegen zonnige beelden van verzonnen vakanties in jouw tedere brieven kraanvogels op het witte zand de dalende zon boven blonde stranden uitgestrekte vlaktes van vlekkeloze beeldspraak naar hopeloos naakte wonden en toch hoop je dat ik terugkom in het niet te schrijven…
mobar4 oktober 2013Lees meer >

KOERT ZWERVER

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
De wijze denker ziet meer dan dit leven, wordt door d' onzichtbare wereld geraakt. Terwijl hij ernstig werkt of zich vermaakt, is zijn wezen vol sprookjesbeleven. Vingers, papier en oogleden beven bij een vurige pen, die dansend waakt. Het hoofd verzint toverkunst, verlangt en blaakt om de jeugd wonderverhalen te geven. De schrijver beeldhouwt…
Han Messie5 oktober 2013Lees meer >

Gedicht

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.021
Een gedicht maken dat groter is dan past tussen wat ik nu zie en wat ik zie als ik stil ben. Zeggen: dit is zo, zonder te zeggen: dit is dit. Met een gedicht proberen. Als ik het niet groter kan maken is het af. ------------------------------------ uit: 'Eerst dit dan dat', 2004.…

De kronieken van liefde

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
vandaag vond ik een lach in de kronieken van liefde verwijderde spinrag met tijd zag blijdschap en openheid bladerde terug las scherven geluk in een eindeloos verlangen een bloem nat van tranen verwelkt zonder kleur slechts de geur was op het blad blijven hangen de lach van vandaag is de vraag naar het nog ongeschreven wit…
wil melker12 november 2010Lees meer >

Poging

gedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 9.087
Misschien heb ik nog 't meest geprobeerd woorden doorzichtiger te maken, waarbij dan juist extra opvallen de donkere plekken, verdichtingen van wat iemand denkt, meent, voelt, desondanks met de bedoeling meer het licht zichtbaar te maken dan wie dit schrijft en zichzelf ten slotte ook niet veel anders dan stof gegeven is. ------…

Waarom zou ik...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
hij schrijft geen enkele zin en toch mijn evenknie het is weleens goed dat een schrijver weet dat de geest ook afhankelijk is buiten de eigen wil om, want bezieling als sleutelfiguur is de spil zie dit schrijven vooral als uitdaging of hier nog iets van mijzelf in zit een eigenschap van gedrevenheid die met ongeduld de boel omspit vergeet…

Mijn eigen werk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
leven leiden de pijn verbijten van geraakt te zijn in het diepst van het hart vrijheid in de poëzie in mijn hoogste goed gebleven geen regels en tal van andere formaliteiten in het met kunst en vliegwerk opgezette frame van handeling en regelementen om anderen te weren en de eigen kwaliteit te laten overheersen in het lezen en schrijven…

Net een sonnet

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
zonet op schrift in vast stramien alles recht hangt aan de muur wekt ongezien mijn avontuur starre showroom bovendien stel dat het beeld verscheeft afziet van recht toe recht aan waar komt zoiets vandaan weerzin blijkt dat kromming leeft dan moet alles wel zo zijn accolade neemt de overhand verdringt met kracht de starre lijn…

- Nacht zwijgt als kristallen inkt -

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
kunstmatig om zonder klankmogelijkheden te gaan omlijsten voetgangers, die zwijgend staan de donkerblauw fluweel verlaten straat stilstaand kijken voorbijgangers hun naambordjes hangen nog aan gevels vol ontzag heeft ochtend het vele glaswerk van ontelbare lichten gedoofd gevatte koude adem vanbinnen, mijn inkt zou nog uren kunnen schrijven…

Epistelde je leven

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
je krulde letters vlocht woorden verbaasde zinnen epistelde je leven in alinea’s van geven zonder nemen totdat je inkt op was en tranen kwamen op het wit papier gevouwen en gepost het adres niet ingevuld niemand kreeg jouw schuld onbestelbaar is zij teruggekeerd toen jij eindelijk had geleerd het leven ook te nemen…
wil melker23 augustus 2010Lees meer >

voor hen die schreven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 594
(en toch niet bleven) 'wie schrijft die blijft' zei men vroeger dikwijls maar jaren later weet ik beter denk ik aan de oude dichters die van ons zijn heengegaan natuurlijk zijn er nog de bundels die getuigen van hun bestaan maar blijvend zijn ze niet vraag uw buurman bijvoorbeeld maar eens naar de dichter C.Buddingh' wedden dat hij…

In het aanschijn van poëzie

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 581
mag ik mij verheffen in het aanschijn van poëzie wierrook ruiken in de walm van gebrande paardenhoeven blauwe vegen lucht met zon in een bewolkte hemel smijten licht zien zonder nagels die mijn ogen open krabben zonder tuig dat gniffelend en besmuikt talent doodt voordat het zich uit mag ik mij koesteren in het aanschijn van…

Van het kruis gewist

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 470
de woorden zijn geschreven in klank en kleur tot zin geweven strofen structureren het verhaal de wende lijkt banaal voorkomt puntig een schandaal het mes is kil gezet in harmonie fileert emotieloos patronen om de pointe weg te honen de woorden zijn gekist gedicht en titel al begraven schrijvers naam is van het kruis gewist…

Flinterdun

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 422
ik wilde je schrijven op flinterdun papier maar mijn lichtgewicht woorden wilden niet beklijven op wit a-vier schreef zonder schaduw met mijn witte stift het contrast was te lezen als je dat tenminste zag ik wist dat je vingers langs letters gingen om warmte en emoties te vangen die daar achter bleven hangen op het eerste gezicht…
wil melker2 augustus 2020Lees meer >

Een vleugje poëzie

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
je houding straalde wijsheid met een warme lach in milde tolerantie omarmde jij gedichten bij het oplichten van gezichten maar ik zag je vinger krullen en je magistrale armzwaai kon de deceptie niet verhullen ik werd naar de hoek gestuurd om te overdenken hoe ik over platitudes een vleugje poëzie kon schenken…

Jouw handschrift is muziek

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 527
je venushand is slank vingers lang en artistiek jouw handschrift is muziek in licht gebogen lijn articuleren rondingen passie de schrijfhoek is verfijnd mijn marshand is vierkant kort kordaat staccatoot rechte lijnen verdwijnt in oplossend vermogen na de daad het schrift is tegendraads wij hebben het heelal beschreven met aardse…

Woordenwaterval

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
Woorden voelen soms als een regenjas of als de ouderwetse overschoenen ze bieden bescherming tegen het water van bovenaf of tegen die diepe plas woorden zijn zelf het water soms komen ze als een woordenwaterval naar buiten en zijn ze niet te stuiten.…

Letters zwart parkeren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
mag ik ruimte nemen letters zwart parkeren op dit witte vlak wil ze wel centreren zodat ik niet meteen alle beginposities pak maar eigenlijk ontstijgt de inhoud het dun geschept papier want driedimensionaal leest u altijd mijn gedichten hier…

In wispelturig bewegen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
vluchtig is mijn letterzaad luchtig gedragen door een vragende wind speels en verstrooiend letters schampen het kalende land zonder opening van vingers blijft alles strak in de hand maar woorden vlijen zich neer in de luwte van struiken gedijen in zacht van een zomerse zon tussen bosrand en weiden vermeien zich zinnen tot strofen…
wil melker25 februari 2010Lees meer >

Wichelroedde naar kleuren

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 570
hij schreef zijn scherven bracht ze als glas dacht de vorm van kristal te gaan erven in de toon klonk de barst hij polijstte de scheuren dacht mat transparant wichelroedde naar kleuren maar zag en vond geen oorzakelijk verband presenteerde zijn schrijven klinkend als klok maar uurwerk en wijzers waren kapot…
wil melker17 februari 2010Lees meer >

Wit weer ongelezen blijft

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
eenzaamheid vertrouwt het wit papier als chaos vlekt in tekeningen die geen letter zullen lezen zij bouwt op lijnen tussen regels wit fel uitgelicht doorziet gebrek aan zinnen en gevoel diep van binnen is het stil als wanhoop tegen muren krijst alleen-zijn geen respons meer krijgt wit weer ongelezen blijft…
wil melker17 december 2009Lees meer >

Stukjes onbeschreven

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
je hebt me het boek gegeven met de grote letters ik geen plaatsjes slechts woorden veel pagina’s nog wit stukjes onbeschreven alsof het leven op dat moment geen zinnen wist de jaren hebben zich aaneengeregen in anekdotes en details maar om jou goed te lezen kijk ik je aan en zie de echte woorden in je ogen staan…
wil melker22 november 2009Lees meer >

Magie van soepele zinnen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 849
de lege tekst tocht wind luguber kaatsen medeklinkers echo's naar elkaar ze kunnen geen volume vinden klinkers klotsen tegenritmes en zijn onbenaderbaar woorden missen de magie van soepele zinnen brengen niet meer binnen dan betekenis strofen vloeien niet omdat de inhoud strak bevroren lijkt misschien wel doodgeboren…
wil melker2 november 2009Lees meer >

Als er geen licht meer door linnen dringt

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.610
Ik draaide de ansicht om die als voorbeeld had gediend: Camping Seeperle, Bodensee, en wist opeens dat ik liefst elk gedicht met sinterklaasrijm wilde schrijven, inhoudelijk haast zonder gewicht, in de hoop – ‘We kwamen er vaak, je tante en ik’ – dat er vanzelf iets in sloop en daar bleef waar geen vinger achter te krijgen is, zoals ofschoon…

De inkt is stroperig

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
onbeschreven is het blad maar de letters dansen in mijn hoofd hun melodie de inkt is stroperig ze wil niet glijden op het wit papier in woorden van plezier de pen krast varianten het ritme is verstoord de klankkleur geeft wat ongewenste dissonanten de vorm heeft een schijn van poëzie maar wat u leest en hoort is toch mijn eigen…
wil melker23 oktober 2009Lees meer >

JE ZIET ER SLECHT UIT

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Dat wil je niemand horen zeggen hoewel ik het zelf al heb gezien omdat ik af en toe in de spiegel kijk die het weerspiegelt en toch voel ik mij prima ondanks het slechte weer met regen en storm in een glas water ik moet iedere dag naar buiten op de wandel met mijzelf bewegen is goed voor een mens maar ik beweeg me overal waar mijn…

Ik Aagje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
Wat kan ik toch nieuwsgierig zijn Naar mijn nieuw' gedicht Welk metrum zal het krijgen Welk woord wordt er belicht Hoe zou de titel luiden Zou er rijm in staan Danst het in rode letters Of vloeit het uit een traan Waarover zal het spreken Wat komt er toch in Past het wel op de regels Taalt het wel naar een zin Wat kan ik toch nieuwsgierig…

Poëzie

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.844
Maar vergeet niet wat je was: ogen, haar, een hand om mee te schrijven. En wat moet ik zeggen, de stadsweg waarover je naar huis toe gaat, mijn huis zelfs is zo liefdevol voor mij.…
Rogi Wieg31 januari 2015Lees meer >