1880 resultaten.
Werk maken van de dood.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
656 Zo stel ik me dat levendig voor.
Uiteindelijk is dat het einde,
van mijn wereldlijk bestaan.
Mijn afgeleefde lijf gaat rusten,
en kan tot ontbinding overgaan.
Toen ik gisteren nog jong was,
was ik als de dood voor de dood.
Vandaag besef ik...Ik lééf!
Een wonder is het dat we bestáán!
Levend zit ik dit gedicht te schrijven.…
nog dichterbij
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
586 wellicht is sprake van misverstand
is alles breekbaar maar binnen bereik
lezen we slechts datgene
waarvoor woorden bestaan
toch loopt deze dag regenachtig voor zich uit
gaandeweg het middaguur
wellicht is sprake van korte duur
stel de aankomst uit, halverwege de huid
gooi niets weg, ongearchiveerd
maar bewaar alles achter glas
schenk…
Spoken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
607 Er zwerven vreemde spoken
Op deze dichterssite
Ze stelen aantal weergaven
De zware en de light
Ik heb er een betrapt
Het gebeurt om middernacht
Op de teller stond een 0
Daarvóór stond er nog 8
Ik dacht er zal een storing zijn
Het komt wel weer terug
Maar ze komen niet vanzelf
Niet langzaam, ook niet vlug
Nu staan gedichten…
PERSPECTIVISCHE VERTEKENING
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
3.874 Als de draaideur mij geruisloos uitspuwt,
stel ik orde op zaken in mijn chaotisch
hoofd. Tel tot drie, sluit de ogen, zie
de finish als fata morgana, neurotisch.…
Ik heb genoeg aan jou
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
1.910 Alles wat voor mij van waarde was
Is waardeloos gemaakt
Neem mijn kleren en mijn meubels mee
En zet me uit mijn huis
Steel mijn video en mijn TV
Haal mijn geld maar uit de kluis
Rol mijn zakken sleep mijn auto weg
Ik ga wel op de fiets
Ze mogen pakken wat te pakken is
Nee het doet me werkelijk niets
Want ik heb genoeg aan jou…
sprookje
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
2.697 je voelt dat ik nerveus word
maar heel lief stel jij me gerust.
je wijst naar de klok en ik zie
het is half 1 als jij me kust.…
Wat bent u mooi!
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.014 Wilt u er nog een koekje bij
Van mij
Wel,
Wat een stel
Lieve oude mensen.…
waarom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 lavendel
ik slaakte een zucht
het geluid van de stilte
zat zacht in mijn hoofd want
ik had mezelf vandaag weer
jouw liefde beloofd
want alles wat jij zegt en doet…voelt goed
open je ogen want
waarom schijnt de zon zo vaak al warm in mei
en waarom maakt de sneeuw altijd de lente weer vrij
waarom bloeien bloemen zonder bloed aan de steel…
Hoe het hoort
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 Ze waren een voorbeeldig stel
Geen kreukje te bespeuren
Ze wisten precies hoe het hoort
Nee, niets kon hen gebeuren
Des zondags altijd naar de kerk
Vooraan de eerste banken
Hij nette broek, zij stijve rok
Geen vlekje of wanklanken
Het huis was altijd spik en span
Daar at men van de vloeren
Er kwam ook alleen chic bezoek
Nee…
videocamera
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
914 en stel ik scherp op hun kus?
Mijn dochtertje zingt in een musical
hoe ‘k me voelde, weet ik nog goed
van emotie was ik tot tranen geroerd,
ik zag opeens: het bandje is vol
Camera neemt de beelden op
Camera zuigt mijn emoties weg
Nooit meer spontane ontroering
Concentratie staat nu voorop…
Blij gezicht
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
932 Verlicht de lasten van vermoeiden
verlicht een stil verdriet
Doe dingen die je nodig acht
en stel geen tijdslimiet...…
waar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.188 wat je wilt betalen
ik kan daarvan zo enorm balen
ik heb zo veel te geven, ik kan iets voor je doen
maar wat jij wil hebben is gewoon poen
door geld zijn we wel ver gekomen
maar kijk eens wat er komt van het inkomen
gevechten om gebied
gevechten om eer
en we weten er komt daarvan veel verdriet
maar van geld willen we wel meer
stelen…
Begingen zware zonden
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
728 we draaiden zacht
de tijd een pootje uit
in het stelen van
wat uren en minuten
dagen bleven hangen
in gewoon routien maar
nooit werd ons afwezigheid
door anderen gezien
we kusten de seconden
in liefde voor elkaar
begingen zware zonden
door te leven als een paar
we hemelden want
leven is een aards begrip
onze liefde kent geen tijd…
kijken hemels naar elkaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
719 ik steel zon
om samen in
het paradijs te zijn
creëer een strand
wat palmen bij de hand
die wuiven naar de zee
in het dansen door
de golven neem ik zomer
zon en jou weer uitgelaten mee
we kijken hemels naar elkaar
vergeten uren in ontmoeten
Adam wil zijn Eva als een paar
zo droom ik jou in
ultraviolet mijn lijf ligt…
fluiten fluiten fluitenkruid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
759 fluiten fluiten fluitenkruid
gij speelt rondom en
woekert met uw bruid
in welig bloeiende weiden
ik zie uw pracht
de zon begeleiden
en mij , de schouwende mens
met gelukzaligheid verblijden
fluiten fluiten fluitenkruid
gij zingt van vreugde
met kleurrijk blad
ik zou u willen plukken,
stelen uit het veld
doch laat u onberoerd
geen…
Zij...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.896 De ziekte kwam
velde haar neer op bed
ieder was ontzet
De krachten namen af
de pijn nam toe
staan of lopen was een onmogelijk gedoe
Toen is haar steel geknakt
haar schoonheid was verloren
De strijd is gestreden
Niet tevergeefs
toch is haar levensdraad nu afgesneden
Na liefd' en pijn
nu eindelijk bij haar Vader
Ook voor haar wild…
Brandmerk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 Bloemen bloeien overal
frisse kleuren vouwen
steel en blad soms samen
handen grijs en grauw
sluiten een verbond met nummers
geslagen maar voor altijd naamloos
zij duikt onder
en graaft in het onnozele
waar verval ooit
eigen wetten schreef
letters krassen tijd
waar onbekend rust
en een kaarsje brandt
bloemen bloeien overal…
vandaag zal ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
710 bega ik geen doodzondes dan toch
stommiteiten of struikel ik weer
nog voordat ik kan beginnen,
mijn levenspad is een vluchten
voor dingen zo ziet mijn leven
er nu eenmaal uit, tot slot van dit
stukje wil ik nog een lied voor u
zingen, ik heb er veel moeite voor
gedaan dus lach me alstublieft niet
uit, dat zou ik wel zeer op prijs stel…
leven
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
870 Het leven is hard
Het leven doet pijn
Het leven is grauw
En echt niet zo fijn
Je komt en je gaat
Je leeft en gaat dood
Vanuit de hemel kijk je naar laag
Dan denk je
Wat gaat alles toch traag
Een heel gezond kind
Opgevoed en wel
In de put gevonden
Verwaarloosd door een stel
Leuke tijd gehad
En je bent gegaan
Over een paar jaar ben…
Fascinatie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
722 het meisje zwaait naar de overkant
niets te zien, dan het gortdroge land
en wat magere koeien
hoe kan ’t mij boeien, dat meisje
en haar hand, wat ligt er verborgen
aan die andere kant
waarom stel ik mij die vragen
zelfs de roerdomp die ‘k plotseling zie
tussen dorre rietkragen verzet geen poot
in de lucht wat gevorkte vegen
de vlerk…
Sonnet
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.123 We waren eigenlijk al tijden
geen stel meer maar nog wel tezaam
en wie van ons nog monogaam
was, was bepaald niet te benijden.
De korte tijd van ons bestaan
kon ik jou en jij mij wel lijden
om zo de leegte te bestrijden;
het was goddank ook snel gedaan.…
Je bladerde bleek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
476 het was al
een klein wonder
dat jij groeide
zag hoe je steel
zich kromde in een
voortdurend verwonden
je bladerde bleek
op een plaats uit de zon
zonder koesterend licht
bijna niemand wist
hoe eenzaam je oogde
in het mat witte gezicht
toch knopte je
na doorgestane ellende
bloeide plotseling voluit
met warme kleuren die
vol…
op de vlakte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 hoe de zon reeds platgeschreven is
het avondrood dagelijks geroemd
steekt achter geen enkel woord betekenis
en blijft schemer voor eeuwig verdoemd
aan elke zee die het voor de wind gaat
niet te vergeten de branding, stel je voor
die natte dromen en golven stukslaat
tot een verwaaide stem die ik vaag hoor
zo past de wereld op een gemeentelijke…
Zonder gemis geen voeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
456 Want stel je voor dat een geliefde sneeft,
je schoonheid zag, in felle ogen las,
gemis wordt dan een wond die nooit genas.
... Maar kies de zee. Haar baren dragen mild,
banen een weg. Van een voetstuk getild
slepen ze je mee in ondergangen,
tronen omhoog tot jouw lijf ervan rilt,
jij toegeeft aan levensecht verlangen.…
bedropen ramen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
620 de daken huilerig
regen loopt over
de ogen van de huizen
huizen zijn onverzettelijke mensen
doen alsof ze stokstijf zijn
ongeboren wezens schuilen
onder de bedropen wimpers
de oogkassen gevoegd in verband
de pupillen geëtst met kinderen
zij ontwaren elkaar
moederloos
aan de overkant van de straat
de blikken schuins en steels
het erkennen…
Laat maar stromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Als het eenmaal stroomt
valt het door niets nog te keren
wat men ook zal beweren
welke oplossing men ook droomt
Als het eenmaal stroomt
laat het dan maar komen
het kan immers niemand deren
het zijn jouw aller diepste dromen
die je iets proberen te leren
laat alle remmen los
stel dan je droom op schrift
bevrijd je schip van z’n tros
en…
Spiralen van zand
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
488 ik wist dat zij
zouden komen
kleine spiralen van zand
voelde ‘s morgens
de zon al prikken op
mijn gezicht en hand
ook het steels
verschieten van
de duinse schaduwkant
waar de alom
aanwezige gekko’s
kartels stappen op de rand
nog hangt in de pittige
geur van olijven ui en
paprika een kip te garen
op het vuurtje dat
maar niet…
De kopie van de doodsrivier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
412 in
de schittering van
het zwaard
dat de draak
vermorzelde
de zwarte kopie
aan de andere
kant van de
doodsrivier
als je aan mij
denkt
herinner mij
mijn woorden
voor nu
en later
't witte hart
van de ezel
lieft 't delen
wat iets
anders betekent
dan
één twee
wat van jou is
neem ik mee
want dat is stelen…
Beslagen adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 drogend draaien
de laatste blaadjes
als gebedsmolentjes
aan hun steel
in groene zomer
mantra’s moe
geruizeld kleuren
zij met herfst mee
donkere vennen
weerspiegelen
nog strak de lage
zonnestand in zwart
het warmrijpe
is verdwenen ook
schraalhans heeft de
staart tussen de benen
dan tocht het bos
open plekken stralen
koude…
Externe besmetting
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
401 straat ademde
besnaarde muziek in
surrealistische kleuren
spanning voelbaar
in dit heftig gebeuren
steels keken mensen
gegrepen door angst
naar anderen die
leken te verdwijnen om
koortsig te verschijnen
waar ooit
samen verbond
schreeuwde nu afschuw
mensonterende woorden
uit een geïnfecteerde mond
ingenieus had
het virus de…