10255 resultaten.
doorkijkjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 zijn gebroken hoofd draagt nochtans
toch standvastig
duizend sporen van verraad
hoeveel kwaad er was geschied
verkwanselt en besmuikt
waar vrijheid naar de rotting ruikt
van duizenden verdoemden
ach daar binnen
ruist zijn frase langs de schotten van de dood
en in zijn nood verkleurt zijn
blikveld niet- daar achter glas
het houdt zijn…
na denken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 verberg je maar
in de hel van koude woorden
achter glas van twee
maal twee
maar toch beschermd
tegen zijn wrok
het hemd is nader dan de rok
maar jij betrok mijn beeld
voor altijd onverdeeld
in schuilkelders vol zand
het is de tijd die aan mijn hand
dit leven kwijt aan
jouw verstand…
residu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 wat overblijft is veel
een voorwerp, dat de grip verbergt
op angst, op lijden en verzet
de brokken in je keel
het haastig schietgebed
een klein gebaar na oorlogsjaren
waar nog steeds
ons bloed aan kleeft
dit masker spreekt met glazen ogen
en een weggesloten mond
over weerloos
onvermogen
en de weerbaarheid
van ondergronds…
levensloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 de trage gang van oorlogsdagen
vraagt een bange blik om moed
gepast bij holle buiken en de gloed van
koortsig toevlucht zoeken -bij elkaar
kijk maar
door het glas dat boven gas en licht
met uitzicht op jouw stervensduur
en dat dan ieder uur
kerf de angst
in duizend ogen
kras de dagen in de muur…
nooit gebruikt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 lag het verborgen in
de weerstand tegen gas?
men wist dat er bescherming was
een masker met de naam
van Vrede en de faam van een fabriek
die door de dramatiek
van angst
geen vaandel had
veiligheid aanbad het spel
van immer zeker weten
elders, in de kamers waar een Jood
werd weggesmeten
stierven duizenden –tegelijk
dat is
waar…
long time... no see
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 vanuit het glazen huis dat vrijheid heet
fluistert een decreet rond veilige besluiten
achter ruiten blinkt slechts zwart
beplakt, waar duister rauw doortrokken
wordt door smart
een hart klopt hoopvol binnen dat
wat zuiver ademend, de roep van leven weet
zelfs nu
na zoveel jaren
onderdrukt het beeld vol gas
met glans de vuile spiegel…
een vreemde bril
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 mijn zienswijze, ze duidt op jou,
jouw vrijheid en de nood
er tegen in te gaan
als de bezetter anders denkt
zijn gekrenkte trots is
als een baken in het laken van zijn macht
wie heeft jou naar hier gebracht?
de zuiverheid van eeuwen bloed
doet mensen buigen
rond hun erfgoed, maar
verzet omvat veel meer
het weigert elke keer om weer…
masque
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 dit gezicht verstopt zich
niet alleen geloken ogen
als waarheid achter deuren ligt
waar dood al heeft gewogen
het verzet schuurt
tegen gas, de galbult van de nazi’s
in hun jeuk om wat zo anders was,
dan levitaties van gevoel
voor even veilig voor verraad
maar kwaad is al geschied
de vijand ziet jouw angsten niet
maar slechts een masker…
achter de schermen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 verkleur je zicht naar vrije
wolken…
door dit glas lijkt het niet veel
jouw ademnood verrast
je keel
als razzia’s de straat
bestieren
veiligheid voelt zo beperkt
het werkt niet, als een ander
onderduikt – en stikt-
het riempje strikt nog
rond het hoofd maar toch
je hebt er altijd in geloofd
dat ooit de lucht jouw
adem sterkt…
Veel geluk!
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.537 mijn handen deed ik samen
mijn laatste woord was amen
daar tussen klonk mijn wensje
voor dit lief, klein mensje
ik vroeg geen spel, geen speeltjes
geen kleurtjes of penseeltjes
ik vroeg voor jou met veel plezier
voor elke dag een klaver vier…
Lichtspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
553 Tijdens de ochtendwandeling
staat de groep plotseling stil.
Ik vind mij voor een hoopje takken,
en staar ernaar.
Dan breekt de zon door
en voltrekt zich een schouwspel van licht.
Over de talloze kriskras gesponnen draden,
dansen ontelbare lichtjes.
Het nauwelijks voelbare ochtendbriesje,
zet de maat voor dit glinsterend festijn.
Het hoopje…
Haren uit je oren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
814 Haren uit je oren
Ze groeien als nooit tevoren
En oh wat een pech
Op je hoofd gaan ze allemaal weg
Verstand komt met de jaren
Maar verdwijnen ook je haren
Behalve die uit je oren
Die groeien als nooit tevoren…
Hoe mooi is toch de Kerst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.213 Wanneer we de liquidaties achter ons laten,
hoe mooi is dan de Kerst?
Wanneer we de oorlog even vergeten,
hoe mooi is dan de Kerst?
Wanneer we de vliegtuig ramp even vergeten,
hoe mooi is dan de Kerst?
Wanneer we de haat en nijd even vergeten,
hoe mooi is dan de Kerst?
Er was een kindeke geboren op aard,
hoe komt het toch,
dat de…
Jeugdig verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
520 Ik wou, ik wou
dat het al morgen was,
want morgen ben ik jarig.
Ik ben zo blij, zo blij
dat vandaag nog steeds vandaag is,
want nu ben ik de hele dag nog jarig.
Ik wou ik wou
dat het nog gister was
want nu ben ik nog lang niet jarig.…
Eendenruzie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
684 Ze hebben bonje, ongekend
Borst tegen borst aangeklemd
Pikken mekaar temet overhoop
't Zijn de vrouwen, die lopen te koop
Ze maken kabaal, oorverdovend
Tot bloedend toe, hoe banaal
Twee mannen vechten om een vrouw
Waar is nou de eendenmoraal?
Ver te zoeken…
horse & fish
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
681 paard en goudvis
delen hun dorst
als boezemvrienden
tenminste zo wil ik
dat graag zien…
Een Oostvaardersdood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Over de zeebodem, ooit nijver drooggelegd
vloeit opnieuw treurig vocht
rond levenloze karkassen
- een mengsel van bloed en tranen -
langs bomen in vormen van catastrofes
een eenzame schelp treurt
om de gestolen liefde van haar godin
de mismaakte aarde komt woest en ledig
terug bij haar geboortestaat
wachtend op alles toedekkend hemelwater…
Ze is er weer
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
610 Verleden week was het groot feest
Dus ben er even niet geweest
Je zou denken, je maakt toch tijd
Maar weet je: ben niet meer zo snel en bij de tijd.
Niet da'k seniel of anders word
God verhoede, 't leven is te kort
Maar keuzes moeten worden gemaakt
Vandaar da'k ff af heb gehaakt
Niet met brei- of haakpen dit keer
Nee ik lei mijn pen…
Toen = niet nu en toch is nu, niet anders dan toen!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
587 Terug in de tijd, gaan we geen van allen
dat is maar beter ook misschien
‘t zou ons niet eens bevallen
of zou men ‘t graag willen zien?
Mensen die werken, buiten de deur
ondervinden in elk geval op zeker en gewis
geen hinder van enig sleur
dat heb ik in ‘t geheel niet mis!
Vijf dagen werken voor een baas
omdat er brood op de plank komen…
E-mail ontvangen.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
601 Gesloten brieven zwijgen tot ze gelezen worden
geven hun geheim echt niet eerder aan je prijs
brieven met plezier en soms ook met zorgen
brengen mensen voor je het weet van de wijs.
Ongeopende brieven, het is soms net je eigen hart
je weet nooit, wat je tegen zult kunnen komen
ook al lijkt de persoon je dan soms nog zo apart
over iets, waarvan…
sterrenkroos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 traag ontneemt het
woekerend sterrenkroos
de ademhaling van
water dat gelaten
verdwijnt roerloos
wacht op
blootstelling aan
licht en lucht
was het kind
verwonderd toen het
in het water raakte en het
kroos zich eensgezind sloot
de handenwringende
tijd voordat iemand
kon bevatten wie
het kind verborgen
hield en toen de…
vijftig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.047 vijftig
vijftig jaar
als je het zegt
- zo -
klinkt het
een hele tijd
vijftig jaar
vijftig
vijftig jaar
als je terugkijkt
- nu -
als een handvol zand
- miljoenen momenten
ontelbare seconden -
zo maar vergleden
vijftig
vijftig jaar
als je stilstaat
- even -
de tijd van toen
overdoen
- in gedachten -
de peuter- en kleuterjaren…
AUGUSTUS
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
601 de zonnebloemen keren hun hart naar de zon
tegen de schutting groeien nog de pompoenen
witte vlinders die de rode rozenpracht zoenen
een kleurrijk en levendig feest in de tuin alom
witte klaverkopjes heersen over het gazon
waarover de bijen luidruchtig ronkend zoemen
de zonnebloemen keren hun hart naar de zon
tegen de schutting groeien…
Waarderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 Een mens doet veel,
om erbij te horen,
een mens doet meer
om aardig gevonden te worden.
Een mens doet ALLES
om gewaardeerd te worden.
Toch ontbreekt het juist daaraan,
dat mensen elkaar bijna
niet meer zien staan!
Wordt wakker!…
sterkte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 je leeft je leven
te vaak
vanzelfsprekend
gezond en wel
je geniet
van alles
met en voor anderen
dat je doen kunt
en dan - zomaar
op een dag
ervaar je
zo gewoon is het niet
word je geconfronteerd
met beperkingen
van je eigen lijf
herstel
in nieuw evenwicht wellicht
volledig misschien
vergt tijd en kracht
uit jezelf vooral…
TOOROP'S SCHILDERIJ: „De Dorpelwachters der Zee".
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.631 Verwonderd-rond, zacht-vragend kijkt het kind,
Het zand-blond kind, met de ogen blauw als zee.
En de oudre al wétend Leven; schoon gedwee
Van kleine hoop nog, dat hij toch wel vindt
Voor 't Eind bevrediging. De al'-oudste, 't wee
Van heel een ras in de ogen, staart verblind
Van wanhoop 't Raadsel aan .... waar géén van vindt
Ooit antwoord…
Luguber gedrag op straat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
545 Kijk nou eens, hoe of dat gaat:
daar rijdt een moeder met kind
voorop de fiets netjes op straat!
Beter kijkend zie ik dan toch,
dat ze aan 't appen is met
krankzinnig gevolg!
Kijk nou eens wat een gedrag,
een vrachtwagenchauffeur
die het net op tijd zag,
claxonneerde om haar te ontwijken,
echter zonder op- of om te kijken,
stak…
Broodje.......
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
642 De koffie, ja die zit in de kan
oh, maar waar hebben wij die dan
ach laat ook maar
als de koffie op is dan drinken we thee
daar zitten we toch niet mee
wat schud je met je hoofd
je wil geen broodje
dat vroeg ik je toch
nee…
Speciaal voor Adriaan van Dam
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
829 Een schok trok door de site,
Adriaan geveld,
hoe nu gesteld met zijn te gekke reacties,
hoe nu verder zonder zijn geschrijf,
een electrische schok trok door de site,
Adriaan ziek,
dat kan toch zomaar niet?
Jawel, dat kan wel dat overkwam hem
en wat nu?
Vechten Adriaan voor alles wat IN je zit,
voor alles wat je BENT,
voor ONS…
Fel Blonde Margriet
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
674 Kijk, daar loopt een ranke gele Blomme.
Haar naam?
Die felle blonde? Voor zeker Margriet.
’t Kan me echt niet schelen, verdomme.
Zo’n lichaam?
Mijn liefde straalt, jodelt zijn levenslied.
Ze verdwijnt, ik blijf achter, als een stomme.
Wat ’n blaam?
Margriet zingt, lacht met mijn liefdesverdriet.
Mijn stoer imago wankelt naar…