7535 resultaten.
onzekerheid
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.158 het is lente in Groningen
waarom volgt de wereld niet
wat is het leven zonder het zijn
en het zijn zonder dat het gelukkig is
de liefde
wat een rariteitenkabinet
jij bent weg
achter de wolken of verdwenen
somber, bang en onbegrepen wacht ik hier
ik heb het koud zonder jou
de angst van verschijnen zonder warmte
ze heeft mij in haar macht…
Onze nationale hoop
hartenkreet
2.7 met 23 stemmen
4.956 We kennen de toekomst van onze jeugd
ze geloven ons niet, we zijn oude wijven
zij gaan de wereld in 't gareel krijgen
de jeugdige overmoed doet mij deugd
Jeugd die positief gevoel genereert
investeert in zijn toekomst-dromen
van de toekomst zal het goede komen
door hebzucht en eerzucht gemotiveerd
Zo werkt 't sinds begin der mensheid
vertrouwen…
Durven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.249 Denken aan de sleutel
en weten dat hij ergens past.
De foto aanraken en wachten
tot het moment weer kleuren krijgt.
Kijken in het donker en weten dat schaduwen
alleen maar fluisteren wie ze liever zouden willen zijn.
En wachten op de herinnering die met woorden begint en
weer met jouw naam zal eindigen.…
la vie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
729 de dagen dralen zich
niet bewust van ik
hun ellenlang bestaan
door niemand nog verstaan
uit de wens te leven
kwam ooit een mens
die moest sterven om te eren
wat die dag werd aangetoond
geen seconde mag ooit gehoond
ik zie hier en ik tel
voor elke tel een vonk
die langzaam uit moet doven
omdat niemand nog wil
koken in de keuken
wegens…
Droom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
564 hij droomde van een paradijs
als vogel spreidde hij zijn vleugels
bezag de fijne schoonheid van veraf
het leven in verleden aan de einder
op weg naar die wereld werd hij gestopt
onzichtbare grenzen van tijd en van ruimte
kwam daar ten val door onmacht en twijfel
zijn gekortwiekte vleugels droegen hem niet
tot hij terechtkwam in zeeën van…
Sprong uit de mist
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
650 Toen eindelijk
de mist optrok
doemde diepte
voorbij de rand
van het ravijn
magnetisch
peilloos
sprongen ze samen
zwevend als Icarus
naar de zon
in de verse hoop
dat deze keer
hun nieuwe vleugels
niet zouden smelten…
Kerstgedachte
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.140 Zacht klinkt een stem door de wolken
Lieflijk en haast ongehoord
Licht wijst de weg aan de volken
Ook wordt Zijn naam al verwoord
Even tot het licht is verschenen
Stil tot de nacht is gedaan
Wacht op de zon in de morgen
Om naar het Kind toe te gaan
Ook als de weg van ons leven
Moeilijk en zwaar is te gaan
Schemer is spoedig verdwenen
’t Licht…
Omhoog dat hoofd
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
1.331 Omhoog dat hoofd
Laat je niet kennen
Kijk de toekomst tegemoet
Oké
Het is soms even wennen
Probeer het maar
Het komt wel goed
Kijk om je heen
Realiseer
In vergelijking
Heb je meestal meer
Dan die ander
Die ècht lijdt
Besef dus
Wat jij nu mag hebben
Is die ander
Dikwijls kwijt…
Nieuwe kleuren
hartenkreet
3.3 met 33 stemmen
8.970 Langzaam aan
Veranderen de kleuren
De stralende
De felle
Zij maken plaats
Voor mat en grijs
Het zonlicht taant
De regen komt
Weldra
Begint de laatste reis
Die reis
Zal echter hoopvol zijn
Er kan je niets gebeuren
Het einddoel geeft
Dat staat wel vast
Een palet
Vol nieuwe kleuren…
Tussen de wolken
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
3.035 Tussen de wolken
Schijnt soms een licht
In mijn verbeelding
Zie ik jouw gezicht
Ik kan maar niet wennen
Het is stil zonder jou
Dat komt
Omdat ik
Nog steeds veel van je hou
Soms droom ik
Dat jij mij zacht aanraakt in bed
En dat jij mij kust
En nog steeds op mij let
Dat heb ik ook nodig
Het geeft zekerheid
Die droom en verbeelding
Wil…
Uit schaduw, in het zicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.327 In de stil verborgen schaduw van de stad
Zie ik lampjes
In de nacht
Achter deuren hoor ik stemmen fluisterzacht
Geef me adem
Geef me kracht
Ik zie muren om te slechten
Hoop om voor te vechten
Een droom om voor te leven
Ik heb goud om weg te geven - laat me streven...…
We zien elkaar
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
581 Mijn ogen prikken van de nacht
Wat duf kijk ik naar buiten
'k Had een winterpracht verwacht
Maar regen kwam met schuiten
Tegelijk
Grijs en grauw
Waar blijft de zon
Zij liet zich lang niet zien
Ik draai me om
Teleurgesteld
Op weg naar weer wat slapen
En sta pas op
Als 't beter gaat
Dat klinkt waar raar
Ik bedoel:
We zien elkaar!!!…
Bevreesde overgave
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
603 mijn lijf schuift schurend
langs de bast van de eik
vingers krabben traag de
nagels zwart
tot scheuren toe bereid
als ik door het dragen zijg,
naar overgave neig
voir la mort en face;
tussen hemel en aarde
gevangen in een grijze waas
met een loodzwaar hart
voel ik me te zwak
weerstand te bieden
aan deze omvangrijke
dijk van houten…
loslaten
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
2.186 Laten gaan, laten lopen
en dan kunnen we alleen maar hopen
dat dit niet meer voelt als straf
de scherpe kanten moeten eraf.
Mijn barman, mijn allerleukste vriend
vindt dat jij geluk verdient
Ik weet dat jij behoorlijk lijdt
omdat zij niet meer met je vrijt...…
Hartslag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.046 Voordat het hart zich overgaf
Door oorlog en haat verslagen
Zong zij een lied van hoopvolle dagen
Een vlindertje danste, bij elke slag
Het kind dat bezorgd in haar armen lag
Volgde de vlinder, en telde de slagen
Om altijd met zich mee te dragen
Wat zij haar kind bij haar afscheid gaf
Ging er ooit een slag verloren
Door geliefden gegeven…
jeugdsentiment
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.599 tehuis naar 't andere vliegen
maar dat duurde nooit zolang
want daarvoor mijnheer, was u te bang
heel het dorp had het wel door
maar zeiden niets, en waarvoor
had iemand ooit iets gehoord
was mijn broer niet vermoord
Had iedereen niet steeds gezwegen
hadden mijn ouders geen zelfmoord hoeven plegen
maar daarvoor is het nu te laat
dus hopen…
De stilte is killing
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.496 Ook waarom en waarheen
Daar had ik begrip voor
Het was je gegund
Maar de toekomst voor ons
Had toch beter gekund
Dus heb jij momenten
Met het zelfde gevoel
Dan is voor ons beiden
Het ultieme doel
Om samen te zijn
Voor de rest van ons leven
Want besef het maar goed
Het leven duurt even
Het wachten lijkt lang
Maar dat is pure schijn
Ik hoop…
De zijden draad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
557 zou dan toch alle
hoop vervlogen zijn door
lijden in ongemak en pijn
ondanks
alle beden en smeken
voor een totaal genezen
nog recht je
standvastig fier de rug
kijkt optimistisch terug
maar feiten
liegen niet in stemmen
die de waarheid kleuren
niemand weet wat
er morgen gaat gebeuren
na positieve samenspraak
de zijden draad…
Tussen Kerst en Nieuwjaar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.153 Mensen zijn nog moe van al dat feesten,
maar ook vandaag was er weer een begrafenis,
een geboorte en een ongeval...
Het gewone leven herneemt zijn rechten
op geluk, pijn, verlatenheid en liefde.
De kinderen weten het nog niet,
maar de toekomst is soms duister en dreigend,
maar ook hoopvol en het licht wenkt.
De regen ruikt heel in de verte…
Nieuw licht
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
804 waar ‘t harde schijnsel ondergaat
wacht al in het diepste duister
een zoveel zachter toekomstlicht
dat stralen wil op voordracht
van mensen die met open zicht
kracht herkennen in een fluister…
Gelukkiger en vrij
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.242 Zojuist was jij nog hier bij mij
Maar plots ben je verdwenen
Dat was een goed besluit van jou
Ik pak nu mijn dobbelstenen
Een gok op zes
Durf ik wel aan
Want mijn recent verleden
Geeft…
Dat wat er ook gebeurt
Ik gevrijwaard blijf
Van jouw arglistigheden
Het nieuwe kan niet erger zijn
Dan wat jij deed met mij
Jouw plotseling vertrek
Hoe…
’t Rechte spoor
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.088 En eindelijk
Daar ben je dan
Lang heb ik naar je uitgekeken
’k Weet niet wat ik verwachten mag
In dagen, maanden, weken
Maar voor jouw komst
Was het als nacht
Bedroefd ging ik maar door
Ik hoop daarom
Met jou erbij
Kom ik vast op ’t rechte spoor…
Vloeiend
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
624 in het licht van wat er gaat komen
staan dikke druppels regenwater
niet treurend stil bij wat ooit was
maar stromen voor weer nieuwe fleur
in ‘t verfriste gras van morgen
laat mensentranen die nu welig wellen
om wat kwijtraakt en verdwijnt
niet kwellen in ‘t moeras van spijt
maar gul verzachtend overvloeien
naar een schoner waterland
met…
Zoeken, twijfelen en vragen...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.100 Zoeken, twijfelen en vragen,
door de liefde toch gedragen
durf ik weer op pad te gaan;
ook al blijft er duister staan,
ook al blijft er duister staan,
en het vragen onvoldaan;
leven moet bestendig groeien,
in de lente weer ontbloeien
in de lente weer ontbloeien,
als het water verder vloeien
door nabijheid warmte geven
en zó zin en hoop…
Nu gauw weer lente
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.117 Wat kan ik zeggen - is niet alles al gezegd
van hoop en vreugde, lente en gedicht
en ook van 't wachten op een nieuw bericht
waarin de liefste heel zijn liefde heeft gelegd?
Maar plots schijnt weer de zon boven de bomen
en weet mijn hart dat 't voorjaar zal gaan komen.…
De vlinder gevlogen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.018 dit teruggezette leven
geeft mij weer een morgen
herstelt mijn zicht zoals dat ooit
vol van bloeiende velden was
daar ginder troont nu leegte
waar mijn land zo diep verzonk
dat ik verstomd de kreten dronk
van verkillende vissen
hopend op verheffing
tot ik zelf een uitweg vond
zwevend naar het oosten
herwon ik vijftig zonnejaren
voor…
houd me vast
hartenkreet
2.6 met 42 stemmen
9.531 Ik vraag je om me hoop te geven
Voor de strijd om een beter leven.…
Laetare
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.082 Oeverloos ontwaken
dwars doorheen de dood,
laat die hoop je raken,
aarde, moederschoot.…
Einde van de liefde 3
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.221 De kou trad binnen
In mijn
Uitgebluste lichaam
Beetje bij beetje
Bevroor
Mijn innerlijke ik
Ik vocht niet meer
Maar liet
Mijn angst langzaam gaan
Vallend in een dieper gat
Wist ik
Dat er geen begin of einde meer was
Doch ergens in al die pijn
Zag ik
De scherven van mijn ziel
Zoekend naar elkaar
Om mij
Een nieuwe kans te bieden…
De zwachtels van de dood
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.131 De zwachtels van de dood
omsluiten vaak het leven:
de tranen om de moederschoot
onvruchtbaar steeds gebleven;
de armoe van de woorden die
het diepste niet ontsluiten,
de vriendschap die niet bloeien kan
want tederheid blijft buiten.
het onbegrip, het misverstand,
het veel te klein vergeven,
de winter die niet wijken wil,
de broosheid…