1711 resultaten.
Gevangen in een droom
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.053 Ik wil dat de klok stil blijft staan,
Zodat het uren en uren door kan gaan.
Maar dan ineens uit het niets,
Gebeurd er iets.
Ik begin te ontwaken,
Waardoor ik mijn droom moet staken.
Met een glimlach loop ik die dag rond,
Terwijl mijn tong speelt in mijn mond.…
Gedronken liefde
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.442 hij vluchtte snel in glazen
wanneer er ruzie was
en thuis het servies reeds
gebroken was gevallen
perplex stond de barman
glazen te vullen
die wellicht verder gingen
dan de dubbele bodem
aders vraten ogen rood
zoals zijn neus beaamde
zijn vrouw niet boos meer
en een lentegevoel ontwaakt
de klok die niet na twaalfen slaat
want de nacht…
Fysiotherapie
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
3.495 Zijn handen pakken de
fles, ik kijk op de klok,
het is kwart over zes,
ik sluit mijn ogen en laat het
over me komen
Soms slaak ik een kreet,
dan kneedt ie wat zachter,
om vervolgens toch weer
terug te komen, daar waar
het niet lekker voelt en als
je nou denkt dat ik dit
erotisch bedoel,
dan laat ik je in die waan.…
Rotterdam-Centrum
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.235 Heb me nog nooit zo verloren gevoeld
Tussen al deze mensen, tussen alle etalages
Weerspiegel ik honderdmaal, maar toch alleen
Grauw middaglicht in de stad
Een verre klok slaat zwaarwichtig de tijd voorbij
De stad kraakt en zucht, vervuild sluit zij zich
Blinden rollen ratelend dicht
Verkoopstertjes kwebbelen de tram in
De avond valt in…
Tijd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.678 Mijn biologische klok was altijd trager.
Je verjaardag, ja je verjaart.
Daar wordt echt op blindgestaard.
Op 't eind van 't jaar, altijd weer,
ben ik niet blij, doet het weer zeer.
Je gevoel zegt je dat je veel jonger bent.
De tijd haalt je in, iets wat nooit went.
Voel je jong, geef de tijd geen kans.
Word niet oud, ontspring de dans.…
Laatste trein
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.298 Wat gelaten stond je voor me
en ik snikte met een brok
want ik kreeg nu in de gaten
dat ik jou hier moest verlaten
toen mijn laatste trein daar wachtte
op de wijzers van de klok
en het fluitsignaal viel samen
met de eerste wintervlok
Van het raam zag ik je zwaaien
en de trein schoof met een schok
over veel te natte sporen
langs dat wat…
gedicht voor een zeer hoofd
gedicht
3.5 met 32 stemmen
18.048 de wind verft mijn ogen om
tot spitse vlaggen
en ik geef mijn hoofd over
aan de grote verre wolken
in de grote verre wolken
zitten maanzieke honden
als door de ramen de zon schijnt
zijn de honden zonzieke poezen
mijn benen jengelen uit de verre wolken
als van processies verstoken klokken
maar mijn hoofd is een haan tussen de honden
en…
Volgen maar
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
536 het zit er al langer aan te komen
de dagen worden korter
gelukkig blijven de uren zestig minuten
van zestig seconden duren
blijft het licht als ik wakker ben
en donker als ik slaap
enfin, dat denk ik toch, slapend
weet ik het niet
de biologische klok tikt verder
zonder onderbreken
trekt zich niets aan van uur of tijd
heeft eigen telling…
Love for sale?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
783 Deze liefde is te duur betaald
En de klok wijst mij op
Duizenden gedichten,
Die in het ritme van de seconden
Vertellen over zuiver lief.
Bed van vrouw
En ik mis mijn slapen thuis,
De knuffel voor het slapen gaan,
De zoen.
Een gevoel dat ik,
Ook hier,
Niet kopen kan.…
De tijd van H.Sarda
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
590 tijd is niet meer
dan een doolhof van het leven
zei ik zacht
toen ik wees naar de antieke klok
doorheen de stilte van
de zondagskrant
ik wachtte
tot de wijzers voorbijschreden
in kinderverhalen
aan de helling
waar vlinders werden vrijgelaten
in laatavondwind en in het carillon
van ooit gehoorde geluiden
ik zag de stenen tot…
Een zucht zomernachtlucht
hartenkreet
4.0 met 46 stemmen
1.423 De klok mikt
zijn kleine wijzer
op middernacht
Ze kleurt de hemel in
in mijn hart als ze
naar me lacht
Helder wit blikt
het maanlicht gericht
door het open raam
zodat een zucht
zomernachtlucht
haar ziet staan
Het morst haar haren
over mijn schouders
Laat haar mond
aan mijn lippen hangen
Mengt haar parfum
met de kracht van…
Dodenakkers
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.001 spreeuwen ratelbekken in hoge populieren
die zomer sneeuwen op kriskras gelegde stenen
er groeien braamstruiken
langs de vervallen muur, gestapeld op de schei
van gezegende en ongewijde aarde
hoe schril het contrast tussen klokken die afscheid luiden
en 't stille graven in de nacht
het dodenhuis waar men voor altijd heten zal
of dat kleine…
Als...
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.437 Als de klokken niet meer luiden
omdat de tijd vervlogen is
en de woorden niet meer duiden
omdat de zin gelogen is,
blijf niet rouwen...
Als de vlinders niet meer landen
omdat de bloem geweken is
en de kaarsen niet meer branden
omdat de vlam bezweken is,
blijf vertrouwen...…
intake
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
759 het was de stoel die meteen al
tegenstond, veel te blij in rood
en zitten deed hij ook niet echt
op het puntje, breekbaar bijna,
balanceerden gedachten die zij
strak naar buiten keek terwijl
de muren zich wachtten en 'n
klok haar in de gaten hield,
er zelfs even bij stil stond
zo zwegen ze alle tijd verleden
en slikte ook daar de wanhoop…
Een reis te maken
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
554 wanneer ik
naar de ogen van je kroost kijk
mosgroen en zilverscherp
wordt de afstand tussen het gemis kleiner
of je hier naast me zit
en praat
zoals vanouds
twee handen op één bolle buik
te dun is het licht
genadeloos in zweepslag
slaat de klok
de werkelijkheid raak
achter mijn borst
bloeit de witte roos open
de stilte kabbelt traag…
liedje over de liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.229 we heffen de glazen
en nemen een slok
een toost op de liefde
en vergeten de klok…
ijzige onwetendheid / in stilte voelt het zich bekwaamd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 niet troosten nu
de pijlen op mij zijn gericht, het
dubbelwandig hart lijkt geïsoleerd
van tijd en daad
jij kromt jouw vingers en dept
goedwilligheid op een bank
zonder woorden – de piano staat
boven –
akkoorden vol zwijgbeloftes
doen het raam beslaan, er wordt
geschreven op het vluchtig water
dat zich wintert wanneer de klok…
Stilte.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
744 Stilte, maar wél horen,
het tikken van de klok
of het vroege vogelgeluid.
Stilte, om te bezinnen,
na te denken over iets.
Stil te staan in gedachten
staren in het niets.
Stilte, ook al waait het
om je heen, krachtig,
soms met regen, donderslag:
BOEM!
Natuurgeluiden, luister,
luister, luister..
totdat de stilte weerkeert
in jezelf.…
Regen, een Zegen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Nog steeds kijk ik uit het raam, dan
Beginnen naargeestig de klokken te luiden
Van de kerk in Gods naam.…
gouden glans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 als de nacht de dageraad
ontmoet
ontwaakt ze uit een diepe
slaap
de klok wijst tien voor zeven
ze verzamelt haar nog broze
krachten
en stapt uit bed
verlangend hoort ze reeds de
uren wachten
die ze zichzelf heeft
beloofd
een gouden glans te geven
nieuwsgierig zonlicht door een
kier in de gordijnen
fluistert:
wees gerust,…
zondagstranen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
519 in het wenen van september…
een zachte rustdag mag er zijn;
de klokken van de kerk gebeierd rond
het veld
ik had het haar toch hopelijk verteld
dacht ik
hopelijk mijn blinde oog gesloten voor
vandaag… ik had zo graag
zou zo graag
maar nu verlies ik me in klein
gevouwen bloemen
en ze noemen me jouw naam
zoeter, mooier… dichterbij…
Vertraging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Klokken zullen niet trager tikken gaan,
maar ikzelf zal wat minder jachten,
en pogen vaker stil te staan.…
Het laatste luiden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 ik heb torens altijd gemeden
maar tonen van de klokken
kwamen in iedere uithoek
met alle vroomheid naar beneden
zij raakten bleven haken
in een oud religieus gevoel
dat opriep om samen te komen
leven te schonen voor het goede doel
zij horen bij een tijd
die ik heb overleefd
de huidige goede herder weidt
zijn schapen in een andere geest…
Het roestige weerbarstig zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
446 een
al reeds lang vervlogen lied
niets gaat meer gesmeerd
norm en waarden worden
vluchtig aangeleerd
in honger naar succes
stress en haast
jagen op seconden in
het krakkemikkige contact
op oog en hand wordt niet gewacht
pas als het opwinden is afgelopen
omdat de veren zijn gebroken
herkent de dag zijn vierentwintig uur
slaat de klok…
Gepeins en overleg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 nooit heeft het mij
aan tijd ontbroken
wat ik vandaag niet uit
kon spoken ging naar morgen
er was geen race
tegen de klok
maar wat moest
werd ad hoc opgehoest
nu korten uren hun minuten
met gepeins en overleg
de tienden van seconden
zijn al verder van mijn bed
het razendsnelle kaatsen
over een reclamestunt
is vervangen door de…
Actief wachten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
524 Ik wacht op jou,
Maar je komt niet:
Mijn ogen gericht
Op de wijzers van de klok
Die langzaam voorwaarts gaan,
Maar jou zie ik niet verschijnen -
De tijd verstrijkt en ik
Word het wachten moe;
Ik besluit het actieve wachten
Op te geven, en leg mij
Te ruste, sluit de wachttijd
Buiten, heb er niets meer
Mee van doen,
Maar voor…
In mijn rookkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Ik hoor het tikken van zijn klok.
Ik weet en heb altijd al gedacht,
dat verleden tijden niet vergaan.
Mijn grootvader verschijnt en zegt:
Zestig jaren heb ik al gewacht.
Zestig jaar heb ik je gemist.
We roken pratend zijn sigaren.
Nu weet ik wat hij ook al wist.
Ik laat hem los en dankbaar gaan.
Hier is niets wat moet.…
PINKSTEREN 2015
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
517 me een schrijfsel te ontlokken
Sinds Christus op een wolkenwagen
De hemelen werd ingereden
Werd er voor wederkeer gebeden
De mens was bang, terneergeslagen
Wel is er kort nadat Hij ging
Nog iets opmerkelijks geschied
Tijdens een godsdienstoefening
Was het dat men Gods Geest ontving
Men preekte, schreef of zong een lied
Nu stokt de klok…
Ochtendstond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
680 mijn slaap was kort vannacht
warrig waren de gedachten
die bleven schimmig
in onbekende verte hangen
ze zijn dan moeilijk te duiden,
of er nu engelen zongen
dan wel sissende giftige slangen
zich in het bewustzijn dwongen
zeker is dat een zware klok
het zesde uur verslaat
en terwijl een zebravink ontwaakt
neigt de hemel naar ontluikend…
Water
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 De schaduw op de muur
vreet aan haar lichaam, haar hoofd
hij slaat zijn tentakels uit, trekt ze dan weer terug
het zweet staat op haar voorhoofd
is het angst of de alom verzengende warmte
ze schreeuwt om water, water, water
dan zwijgt zij
slaat het aangerukte glas maar om
ze heeft er geen druppel van gedronken
maar als de klok aangeeft…