2308 resultaten.
Hun natte muziek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
582 jouw klaterende lach
hangt tussen de
regengordijnen vandaag
ogen trotseren
speels en ondeugend
de kou van de wind
in je bewegen
dansen de druppels
hun natte muziek
waar je ook gaat
rimpelen plassen
steeds verder je lied
jij maakt het weer
in jouw stralend gezicht
wordt de zon nooit gemist…
Dampkringelende ijswolken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
398 uit de band springt de hoge wolk
in het land zingt het gewone volk
in het ijs blinkt de zon die aan de hemel staat
in de dag klinkt de nacht die komen gaat
uit grijs groeit lichtend blauw
uit ijs bloeit het licht van de kou
in blauw broeit de kleur van de nacht
in de nacht vloeit de dag die wacht…
De horizon ligt inmiddels achter hem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 In een vlaag van
Verstandsverbijstering
Doodde hij op een
Kwade dag zijn
Ex, zijn zoon,
En schoonmama -
In wanhoop vluchtend
Op weg naar het
Eemskanaal waarin hij
Zijn eigen leven nemen zou
En toen dit laatste
Niet lukte - vanwege de kou -
Werd hem maanden later
Levenslang opgelegd
En liet hij de horizon
Van zijn leven…
Oase van het hart
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
600 Hier in de oase van het hart
in melodie van verlangen
waar heimwee als jouw stilte is
neemt fantasie de overhand
nu ik dwaal in dwaze somberheid
voel ik de kou als droeve klacht
van bladvallende bomen
waar jouw wortels diepte zoeken
raak ik ontworteld overmand
door diepzinnig leegte voelen
in het stille duister van de nacht.…
Spiegel theatraal
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
797 wanneer jouw
stalen plaat
weer kilte praat
de kou met
blauwe lassen
niet te dichten is
open ik witheet
brand warmte in je ziel
omdat ik voor je viel
je roest in veel vergeten
toch schuurt de liefde
altijd weer het samen weten
glans maar staal spiegel
theatraal mijn blauwe lassen
zullen naadloos op jou passen…
Door sneeuw naar licht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.017 daar waar zacht
het leven dooft
waar vorst en wit
de warmte rooft
weet ik ons toegedekt
wij stralen nu
geen kou meer uit in
heldere sterrennachten
het herfstige tapijt beschermt
ons in het lange voorjaarswachten
wij kiemen lente ondergronds
sturen groene punten
door de sneeuw naar licht
daar bloeien zij in kleuren
en openen ons nieuwjaarsvergezicht…
in kleurengeurend wiegen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
810 je daagt me uit
in kleurengeurend wiegen
wacht in zachte zomerwind
tot ik je streel en speel
met jou mijn voorjaarskind
ze stonden weer apart
je bloemen bloeiden
in ontluiken de knoppen groen
gevat zij openen in zijdezacht
hun rode hart naar buiten
nog lentefluitend
vliegen vogels in het blauw
de kou is uit hun vlucht en…
wordt nooit een zomerkind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 weer sterft een ochtendblad
in kou van winterwind
het voorjaar al besproken
wordt nooit een zomerkind
in pril ontluiken
groende het door ochtendzon
maar'savond vroor het
juist streng buiten
we nevelden en
koesterden haar blad dat ook
een gouden herfst voor zich had
maar niets mocht baten
zij heeft alleen
haar knop…
ik ben mijn verleden
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.079 angst zweette kou
waar ik handen verwarmde
tastte naar duister
verloor haar houvast
loste op als vermist
ik ben mijn verleden
maar nevels sluieren tot
vaag en alles vergetend
niets willen weten dan
alleen maar vandaag
rest slechts mijn blad
dat haar dagen heeft gehad
ik breek haar af, ze dwarrelt
en vlucht op een zuchtvan
de…
Omdat
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
574 Er ook aan de langste tunnel
ooit een einde komt
met licht
dit de laatste dagen
en de laatste uren zijn
van een jaar
dat voor het einde zwicht,
er plots wat zon verschijnt
op een winterse dag
en de kou doormidden snijdt,
dat er altijd iets overblijft
van gisteren en van toen
om te bewaren in een schrijn
van herinnering
wanneer we straks…
Beknopt sonnet
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
506 Eerst moet de kou ontdooien.
Ministers ruiken compromissen.
Of ze doorpakken - staat te bezien.
Mensen kunnen zo treuzelen.
Daar gaat Pasen tegen in:
van hogerhand is besloten
dat een natuurlijke dood
geloof niet kan verkillen.
Door liefde kunnen wij hopen,
zal de lente zich openen
en ons leven bezielen!…
Oogt donker
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
496 nog heeft
de lente zich
niet vertild aan
de winterse kou
wel rustig aan
de snijdende
noordooster
af en toe gestild
het tikje
opwarming
heeft ons allen
juist heel goed
gedaan alleen
regen en buien
uit sombere dikke
grijze luchten
hebben licht
en vrolijkheid
niet gespaard
nog is het natte
niet opgedroogd
oogt donker
nog veel…
Rouwmaand
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
691 eerst de dagen maar eens door
daarna januari kou
een nieuw jaar begint van voor af aan
een nieuw jaar zonder dierbaar jou..…
Raam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 De winter woekert en raast
en hij kijkt toe
Op zijn gesloten raam,
dat door de kou beslaat,
schrijft hij jouw naam
Een wandelaar daarnet
op straat had jouw silhouet
De wereld verworden
tot glazig beeld,
terwijl de werkelijkheid
achter hem staat
Je hoopt dat hij zich omdraait
en ziet dat de deur,
ook midden in de winter,
gewoon open gaat…
tot in het dal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
283 de zon staat steeds vaker op
verblindende hoogte als zij
haar zachtgouden haren duwt
over onze afdraaiende zijde
de lichte nazomerwind
is hard geworden voor handen
in jouw bleek gezicht
begint de kou te snijden
en laatbloeiende bermbloemen
schenken een felrode glans
als bloed het land overstroomt
tot pal voor onze voeten…
Sinaasappel
gedicht
3.5 met 26 stemmen
6.653 Die winter
was het koud in Amsterdam
Ik zag onduidelijke vormen
zich oplossen in de mist
vage lichtschijnsels de schoonheid van de dingen
overstromen
de regen de rest wegvagen
De eenzaamheid heeft smaak
de smaak van de kou
die in je lichaam binnendringt
een trieste smaak
als van de dag na een feest
Hoe kan ik nog denken
het water bevriest…
Mist
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
786 Mist sliert massaal over de velden
En krult mijn haren jarenver terug
Dampen verdichten zich tot druppels
Door winterse kou op mijn gezicht
Ik fiets een razend snel rondje witte aarde
De snelheid doet mijn spieren spannen
Mijn adem kegelt zich tot witte dampen
Hoe heb ik deze ervaring veel te lang gemist
Door mist en kou schitteren mijn…
Woorden van wanhoop
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.090 In deze wanhoop
Die ik begonnen was
Vraag ik mezelf weer af
Hoe dit afloopt
Ik hoor de stilte
Van de storm die komt
Heb ik mijn ziel verwond
In deze ijzeren kilte
Een klap in mijn gezicht
Liet mij weten dat ik het wist
De afloop van dit leven
Is niets meer om voor te geven
Ik loop hier met mijn zorgen
Hier over straat in de kou
Komt…
Het oude liedje
gedicht
5.0 met 5 stemmen
8.636 Maar wie of wat geen warmte wacht, begint de kou te vrezen.
Morgen zal het winter wezen.
Alles wat in de kamer is herinnert nog aan jou,
als ik mijn ogen dicht doe, kan ik haast je stem nog horen.
Het bed heeft zelfs je warmte nog niet helemaal verloren,
alsof het zich verzet tegen de naderende kou.…
Zoals de vissen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.192 Ik staar over het water
En stap er dan voorzichtig in
Lucht verandert in vocht
en kou bereikt mijn kin
Kijk even naar mijn buddy
En trek mijn flippers aan
Straks verdwijnen we van de aarde
Net alsof we nooit hebben bestaan
Loom laat ik mij zakken
Het water voert me mee
Eindelijk kan ik zweven
Net als de vissen in de zee…
Stripfiguur
gedicht
1.8 met 38 stemmen
13.028 Rillend, maar aanwijsbaar niet van kou,
in je kamer, waar de kachel uit bleek.
Een blauw wolkje uit mijn mond met
- tekenend - : hou je van mij?
Zo ronduit als een cupmaat.
Nauwelijks een proefballon te noemen.…
Rood rijzende maan
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
449 je zien lopen
voor de grote rood
rijzende maan aan
een dichterlijke horizon
het landschap straalde
mystiek in gewijde stilte
waarbij langzaam rood
naar geel verschoot
jouw passen
dansten in het gaan
voorbij en terug langs
een wassende maan
waarvan het licht
tot gezicht verijlde in
het diepste donkerblauw
uit de universele kou…
de sneeuwvlok
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.103 't Vredig wit, de zachte kou
maar toch gedreven in het nauw.
Want dit leven heeft een korte duur
de zon die brandt als hevig vuur.
Dan verdwijnt het, de dooi, de dood
Jij was die sneeuwvlok, toen jij je ogen sloot.…
Voor eeuwig (voor jou)
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.133 Wees maar niet bang, ben bij jou,
ik verjaag de angst en ook de kou.
Ik zal een gedicht voor je schrijven.
Wees maar niet bang, het is dag,
het licht weerkaatst als een lach.
Een lach die voor altijd duurt.
Wees maar niet bang mijn schat,
ik geef je liefde, hoe vind je dat?
Een liefde die voor eeuwig duurt.…
Het kringloopse water
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 ik herkende
je stem in het
geluid dat het
donker druppelend
gesteente maakte
in de kou
vlood het water
sissend langs
eeuwenoude
beddingen en rotsen
het is geen
murmelen dat
de tantra’s als
leidraad kozen
uit de prehistorie
alleen hun scherpte
is verloren in de
zachtheid van het
kringloopse water
uit de laatste gletsjers…
mijn eerste adem
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
6.189 ik wentel in water
zo warm om me heen
een veilige wereld
voor mij heel alleen
dan duwen plots krachten
mijn lijfje er uit
wat mij staat te wachten
is kou op m’n huid
een stem: ’t is een meisje!…
MORGENDAUW
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.452 Over de stenen van de bergbeek
loopt Hiawatha met Morgendauw
Ze passen op niet uit te glijden
In hun blote voeten bijt de kou
Hiawatha heeft twee staarten
en een rechte veer
Hij is parmantig en veel slimmer
dan de sterke beer
Morgendauw
haar ogen als amandelen
glanzen donker en groot
Haar gladde haar
gaaf als een hazelnoot
beweegt niet…
De lente met mijn ogen dicht....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.407 Alles wat je voor hem voelt
moet je schrijven
geen getreuzel, geen geaarzel,
het is de kou van de winter die anders altijd zal blijven.
Dus ik sluit mijn ogen en ik schrijf
en ik zie hoe de lente naar mij wenkt.
Ik omarm de liefde die mij omarmt,
voordat hij zijn hart aan een ander schenkt.…
Mijn Zoon
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.273 Me laten staan in de kou.
De tranen rollen over me wangen.
Ik wilde er altijd voor je zijn.
Ik heb alles voor je over.
Jou moeten missen doet me zoveel pijn.
Voor mij was je altijd mijn zoon.
Ook al was ik je echte vader niet.
Ik zal altijd van je blijven houden.
Ik heb nu alleen maar verdriet.…
Hellevuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
534 confronterend
waait kou
langs huid
verwarmde cellen
in het eerste
zonnebad dit jaar is
het oppassen voor
roodverbrande vellen
daar waar vitamine
d zijn charisma ziet
ontstaan pikt meteen
duivels hellevuur aan
voorzichtigheid
is geraden in het
vergeten van de tijd
ben je zo gebraden
mijn wekker was
al afgegaan voordat
er ijsbloemen…