2435 resultaten.
Ontdooid
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
543 Over het winterse landschap
rustte een tapijt
van pure witte sereniteit.
Vlokkig dwarrelde bevroren wit
in de ijlheid van ijskoude lucht
en vormde mijn kristallijne adem
die brak in de blanke leegte.
Op het netvlies van mijn oog
schetsen zich de kleuren van een regenboog,
ontdooit het eerste groen.
Voorbij is het witte seizoen.…
Langzaam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
517 Droegen onze brieven
voor elkaar
door het landschap.
Bliezen adem
in onze zielen
en verlangden naar wat
blijven zou.…
Angstig aantrekkelijk
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
508 Zie de grootsheid
Van de bergen voor
Me, met daaronder
Peilloze diepte,
Rotsen met tot
Op het hoogste
Punt nog onverwachte
Plantengroei,
Ondenkbaar, maar
Wel degelijk zichtbaar
Mooi, zo mooi,
Adembenemend mooi -
Zo is het schitterende
Landschap dat zich aan
Mijn ogen ontvouwt -
Aantrekkelijk, en
Tegelijk maakt het
Me…
ademnood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
824 in een landschap
bevroren tussen mens en huis
legt hij woorden
zijn gebaren van verdriet
gisteren zag hij haar lopen
de dag werd groter
en de rivier
met haar rug naar de wolken
rilde even
het was ook daar
dat hij wegvluchtte, uit een ander beeld
uit een andere tijd
waar hij bedden had samengevoegd
tot een echtpaar
de straat is…
depressie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
451 Je zegt dat iemand
een 'depressie' heeft
denk je aan grijs landschap
Mont Ventoux in de mist,flarden
maar twijfel gerust daar aan
het is eerder iets wat je vernietigt
iets wat uit de diepte opduikt
en je verslindt, 'hersenetende amoeba'
bijna niets mooier
dan door half zichtbare landschappen
te fietsen in de wolken
en achter je…
Rivier
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
642 Door het als door een god geschapen landschap
meandert een smalle rivier
zij voedt de bloemen, het gras langs de kant
zij voedt het koren op het land
kinderen spelen graag in het water
zo maken zij een herinnering voor later
kikkers kwaken het uit
wat voor de een puur lawaai is
is voor de ander een pure symfonie
een door de natuur gegeven…
XLIII -naar het oosten - 1930
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 wegen ongekleurd
troosteloze straten gaan
in namiddaglicht
de tijd wordt trager
het landschap onveranderlijk
lage grijze lucht
tsarenfamillie -
we slaan de zomer over
met het zachte leven
koolmeesjes buiten
de rode kater binnen
in een herfstballet -
vier kerstzangers
voor de japanse keizer
zingen amerika…
geheim middel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
584 Liever hang ik
in het landschap met een hoofd
dat scheef hangt van verbeelding
de vijvers ontwaren met bootje
iris de blote ogen van ‘t oeroude
baarvoets badend in arcanum
Liever dan
de naakte essentie vangen
stokstijf op het doek gedwongen
veel weerglans gebroken
met barre ongenaakbaarheid
de bevangenis van blootte…
overwegend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 ik denk je na
en leef door alle dromen heen
geheel in lijn
met achterstallige toekomst
gaande over een afslag
in het landschap
doorverwezen vanaf
ons punt van vertrek
zien we onszelf verloren
geografische gezien
in denkbeeldig
nagekomen bestaan
als toestand van
voornachtelijke spiegeling
louter emblematisch
vooralsnog…
LAVA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 Er vallen harde woorden uit het niets
de bodem trilt
vervaarlijk
vuur likt de lucht
lava sijpelt langzaam
het landschap kreunt
stenen bulderen
as draagt zaad
op verschroeide grond kiemt
nieuw leven
de Feniksbloem ontluikt.
Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…
IERLANDS STEM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Kalme effen zee
dringt zacht tussen strandstenen,
bereidt met groen wier
een ijl, zichzelf vermengend
eeuwig trillend schilderij.
Glooiende weiden
verbergen aan hun voeten
kleine ravijnen
vol koele loverschaduw
en begroeide rotswanden.
Op blauwe meren,
door zware keien omrand,
blinkt de stille ziel
van misschien lang vergeten
én blijvende…
kever
hartenkreet
2.6 met 40 stemmen
5.576 onder de bladeren woelt een kever
de oppervlakte nabij met
een bal vol dromen tussen
zijn roestige grijpertjes
in een herfstig landschap
hijgt hij tussen geel
blad en afgevallen appel
en rolt zijn garen tussen
de mestkeverballetjes door
een gevoelstroom vol leven
om kalm en als mist weer
in zijn warm hol te verdwijnen…
Evenwicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.012 Gezeten in een treincoupe
stroomde het landschap voorbij
het voelde als een afscheid
was dit de laatste reis voor mij
Stemmen die mijn oor niet bereikten
omhulden mij met stilte
schimmen trachtten mij aan te raken
doch ik voelde alleen hun kilte
Onmerkbaar voor de anderen
met het wegsterven van de cadans
komen lichaam en geest weer samen…
Wetend van afscheid
gedicht
3.1 met 76 stemmen
75.317 Ik heb hem geleerd dat
het Hollandse landschap
mooi is.
Ik laat hem dus niet
met lege handen achter.…
de gordijnen sluiten bijna
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
706 de gordijnen sluiten bijna
in een rillend houvast
grijp ik om mij heen
maar de dood treedt binnen
het onlicht doet mij trillen
de warme dood omhelst mij
in een dribbelend blauw
zwenk ik de melkweg op
op weg naar een nieuw landschap
veldboeketten in velours zie ik
in een trechter van licht
en jonge vrouwen met warme tranen…
Rondingen
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.694 Jouw rondingen met schaduw valleien
Van volle borsten en gewelfde dijen
Toonden mij een landschap vol van erotiek
In een wereld van gedroomde mystiek
Wanneer ik dan die romige toppen verlaat
Wandelend door de zacht sidderende vallei
Vlij ik mij neder om te voldoen aan lusten
Tussen jouw uitnodigende dijen partij…
Impressie
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.135 Ik verlaat mijn plaats
en bewonder het landschap in de regen.…
Kleine boom
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
991 Bonsai meester
observerend gevoelsmens
vormt bossige spar
zijn oude stam
in sierlijk belijnde zilverspar
innig langs gracieuze wijssteen
lijkend
de verkozen berg
landschap in klein
romantisch neervallende cascade
geboren droomlandschap
gevormd in eeuw
belijnd door grootmeester
kunstenaar bonsai.…
varen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
865 we voeren van het grote eiland
naar het kleine
in het begrensde landschap van de boot
toe, lach nou, zei ze
vanachter de camera
sieraden bungelden onstuitbaar mee
zijn verre glimlach
wrong zich stroperig naar buiten
hij keek door het raam
opdoemende rotsen weerkaatsten
zijn blik
hij deed de ogen dicht…
de mooiste show
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 De zon heeft stijl
en persoonlijkheid
zet iedere avond
telkens iets vroeger
dit vredige landschap
in vuur en kleur
ze vertrekt niet ongezien
het feest valt even stil
ze danst haar slotscene
en in haar zog
zuigt ze de kleuren mee
dempt het geluid
laat slechts de bleke maan
als wachter
achter…
nancy (2)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.665 op een rok met rode en gele bloemen
draagt ze het lichte leven op handen
omarmt ze de de zachtheid van haar bestaan
in het golvend groene landschap
beschut de tederheid het broze hart
wiegt ze de zachtheid van haar bestaan
in het hoge gras kraait het kind
de moeder spreidt haar lange arme uit
overwonnen door de zachtheid van hun bestaan…
onzichtbaar
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
646 in het landschap
dralen schapen tussen bloemen
in de wasem van weiden
alsof ze zich neerleggen
bij de éénvoud van onze poëzie,
en men kan zich zelfs
vergissen van eeuwigheid
in woorden van ééntonige lettergrepen
terwijl we onder de bomen
onze overwegingen schrijven
leg ik je vast ,plaatsen we de dingen
als deze woorden in de
vorm van…
SPIEGELS VAN ZON
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
698 Langzaam
vergeelt het landschap
veld na veld: zonnebloemen
Ze steken af
tegen het blauw
van Franse luchten
Steken af
tegen het geel
van velden vol graan
Steken af
tegen het groen
van weiland na weiland
Straks glijdt de maan
het dekor van deze
boerenroman binnen
Blijven de zonnebloemen
worden handspiegels
van maan.…
in het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 voorbij een plek in het landschap
hoorde ik mensen praten over de dood
'berusting daar komt het op aan'
sprak een krachtige stem
zoals vanzelfsprekend bij mooi weer
de blauwe lucht boven het groene land
en de laatste streep aan gindse horizon...
ik moest even slikken want ik was juist
op weg naar gindse horizon…
Winter
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
840 Het ijs wil maar niet dooien
De sneeuw valt steeds maar weer
De winter duurt nog even
Dus geniet ik nog een keer
Van het mooie witte landschap
Dat zo sprookjesachtig is
Bestrooid met een laagje mysterie
Zo zacht, zo wit en fris
Het roodborstje kijkt naar binnen
De winter is haar tijd
Moeder Natuur heeft het goed gedaan
Dit seizoen wil…
Op guirlande en ballade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 Dromerijen drijven op
de tonen van een lichtend
firmament
Vandaag lijkt wel eeuwig
Ik drijf een eindje mee
in ongekreukeld zicht
Op guirlande en ballade
zingt het landschap
diep
En ik verzink
in onbeschrijf’lijke
heelheid
Heilzaam zing ik jou
mijn lippen
En sterrennevels
als dansende parels
cirkelen minnend
om ons heen...…
Vorstelijke hemel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
875 Open zee naar het oneindige
waar de aarde zich laat vallen
een dromerig landschap
dat nooit zal versmallen
Vorstelijke hemel zo blauw
omhelst wolken van licht
een overdekte hemel
als onaantastbaar lichtgewicht
De stilte leeft vol geduld
zweeft door het heelal
een voelbare rust
maakt zijn vrije val...…
Tweede jeugd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
553 Mist en ochtenddauw hangen
Zwaar over het landschap
Van mijn tweede jeugd -
De weg die ik zoek
Is moeilijk te vinden, nog,
En toch torent boven alle
Nevel uit de ochtendzon
Die zich zichtbaar aan
Het grauwe ochtendlicht onttrekt
En hem weldra verdringen zal -
Voorgoed nieuw leven,
Jong zijn waar de ouderdom
Zich al zo lang…
Nieuwe Tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
523 Een trein raast met grote snelheid
het landschap voorbij
Achter het raam staart een meisje
In gedachten verzonken
Op de achtergrond klinken stemmen
en het gerinkel van mobiele telefoons
Het is niet meer wat het was,
Het zal nooit meer terugkomen
De stad is een machine
Onpersoonlijk en dynamisch
Men weet één ding zeker:
'We leven…
Langzame gesprekken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
428 Langzame gesprekken
Hebben we, jij en ik,
Aan de bedding
Van de beek
Die meanderend door
Het oude land de tijd
Ongemerkt door zich
Heen laat stromen,
In een vastberaden poging
Het moment vast te houden
Verglijdt ze tussen onze vingers
In eindeloos ritme van komen
En gaan - het landschap
En het stromende water
Laten ons…