11473 resultaten.
sterrenloze hemel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
667 eenzaam in de nacht
geen ster die knipoogt
of even naar me lacht
geen maan van goud
die mij begroet
of van mijn schaduw houdt
er is enkel het zwart
verbannen door duisternis
voel ik me zo eenzaam in de nacht!…
O nacht
poëzie
2.7 met 17 stemmen
2.574 Koninginne van de nacht
in de onbewolkte hemel
zwemt de mane in ’t blij gewemel
van haar pinklende erewacht.
D’hemel waar de mane lacht
wederspiegelt in de vlieten
die verzilverd henenschieten
klaar in ’t donkre van de nacht.…
Op de maan, nabije toekomst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
784 De dag van morgen
tiert 't menselijk ras
welig op zwart-witte
bodem
Polyfone neerslag van
stof en landende mensen
is de fotograaf
van onze melkweg
die sporen blijven langer
hangen dan de tijd
Ergens in 'n krater krioelt
het van humane robots
of andersom
die op zoek zijn naar
sporen van
De dag van morgen…
de waarheid valt uit de sterrenhemel...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.032 maar 's nachts, bij stille maan, staar ik uren uit het raam...
de waarheid valt uit de sterrenhemel... ik moet je laten gaan…
Bezinning
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.172 de vleugel vliegt tegen de wachtende maan
verliest zich later stervend op het trottoir.
hij die met gebogen tranen knielt
kent kwelling en geluk in gelijke mate…
na de noen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
694 stof deert hem niet zo
onverschillig in de lucht
vult hij minzaam de glazen
met het vocht dat in het verleden
zo liefdevol werd gebrouwen dat
de smaak ervan de lippen verdooft
en nog eens schenkt hij bij
de namiddag verliest zich
in een veel te vroege avond
als hij huiswaarts keert
het is goed geweest vandaag
leerde hij opnieuw een man…
Lentewachter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.331 Als witte windsels uit de nacht
-nat van donkere tong gegleden-
bevende bomen broos bekleden
met vlok geplozen wintervacht
en vorst gerijpt grenzen verlegt
moe van zijn kil regerend hand
waarmee hij heerste in het land
dat hem ijswekkend had gehecht
wacht het maanlicht schijn gesust
tot lentegeuren zwaar beschonken
haar mysterieuze glimlach…
maankreten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
839 enkele dagen per maand
straalt haar lach op de aarde
waar in gebekte heuveltjes
het spoor te lezen valt
van de opkomst van het tij
en dan monkelt ze nog na
bleke pretlichtjes rondom rond
de sikkel harer bestaan
voor hoe lang ook
ze nog kan heersen
in haar hemel onbetwist
is er nooit sprake van
verrijzenis of teloorgang
ze bedrijft…
wegwandelman
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
564 en zijn leven heeft geleid
met goede en kwade dagen
een doodgewone man en toch
speciaal in veler harten
zijn stok tikt
de dagen weg
van iedereen
die aan hem denkt…
avondrust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 in het avondlijke rood
van een zachte middagdood
staart een man verstijfd
met rimpelhanden op de rug
naar een half gevulde kelk
hij veegt zijn ziel af
met de muis van haar hand
die ze vergeten is op zijn hart
en weet zich verzekerd
van een nieuwe volle dag
niet alles werd vandaag geproefd
noch beproefd, er is nog meer
te ledigen, hij…
als ik huil
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
975 Als ik huil
wuift de wind in me zacht
de twijgen van mijn hart
dan zweven de zaadvleugeltjes
van cel naar cel
en bouwen een waterpaleis
met torens van zilvergrijs
Als ik huil
verdampen de woorden
met elke ademtocht
tot wolkjes wit en grauw
maar nooit stroomt het
gezien en zo lieflijk
als bij jou…
Rond jou
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.438 Ik vouw mijn armen
rond de nevel van de maan
laat je gaan
een hartenkreet
hoe dichter
kan men naast je staan…
Bijlmermaan
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
1.082 vanavond trap ik door
- hier nam ik zijn hand -
langs Duivendrecht en Diemen
een kampvuur op gras
scholieren hangen op ritme
uit een kofferbak
als de maan een stokje had,
zag ik de b, van begin…
Slaaplied
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
888 Op windstille, warme
lenteavonden
kan ik je adem voelen;
hoe je slaapt, je onrustig omdraait.
Soms sta je langzaam op
en hoor ik het ruisen
van je nachtgewaad
langs de muren,
de zachte tred
van je voeten op het marmer.
In het donker
volgen mijn oren je
als warrige vlinders
door het huis
naar de tuin
waar je stralend
in het maanlicht…
Slaap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
762 nu
te laten dansen
‘Nu kijk ik vanuit de zandjungle toe
zuig zwartwarme klodders
weg uit jouw kristallen kopje
zie je
Nu trekt de maan haar ballerina’s
aan voor jou
Nu al bezingt de
dag jouw dromen
word dus maar rustig
wakker’…
GLASBAK
snelsonnet
4.1 met 16 stemmen
1.592 Er zijn verschillen tussen man en vrouw
die zich van tijd tot tijd manifesteren,
zelfs flessen in de glasbak deponeren
toont u glashelder wat ik zeggen wou:
Zij doet dat kalm en praktisch, vóór het winkelen.
Ik smijt ermee, ik wil het horen rinkelen.…
DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.604 De maan rijst uit mijn rechter-hand
en zeeft haar weemlend zilver-zand
alover wuiv'ge wake en schemer-weven
van 't graan, waar de aedmen, blauw, van 't graan in beven.
Ik stijg al hoger uit het dal.
Ik weet niet of ik keren zal.…
Aantrekkingskracht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
988 Hoe kan ik slapen als jij naar me kijkt
met een blik die fascineert
omdat hij ondoorgrondelijk is.
Zo mysterieus... zó lokkend
dat ik niet anders kan dan vol
verlangen staren.
Bij het besef dat deze kracht
mijn wezen voedt
en alle angsten zal verdringen,
weet ik dat dit de reden is
waarom
de wolven voor je zingen.…
Ik heb je lief.
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
3.105 Nachtkaarsjes flakkeren
rond de gouden maan
schijnbaar
tot morgenzicht
jarig bij ochtenddauw
waar het present
naast me ligt
jouw dromerige gestalte
ademt
het cadeau
van de nieuwe dag
ik heb je lief…
geminkt
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.852 ontdaan van een oog
uiteraard het linker
dat hoeft geen betoog
hinkt hij achterop
zijn gedachten te snel
net zoals voorheen
voelt hij de tijd per seconde
duizendmaal meer dan toen
hij beide ballen scherp
van links naar rechts kon laten rollen
geen kapitein, maar al wel eenoog
zoekt hij nu zijn richting
hij is een plantrekker
die niet…
Hij is zo lief
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.387 zo lief, mijn lief
laat zijn waarden varen
lieve lief
om mij te evenaren
zoekt hij niet meer naar gerief
en daarom ben ik week
dag in, dag uit
periodiek onthoud ik
wat ik hem geven kan
deze lieve, warme man…
We kusten stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
544 wassende maan zijn er ook
stukjes hemel voorbij gegaan…
Immortelle I
poëzie
3.8 met 17 stemmen
8.333 De maan glijdt langs de ruiten
En blikt mij vragend aan.
'Wat moet dat, bleke zanger, -
In uw ooghoek glinstert een traan?'
Zo gij de maan zelf niet waart,
'k Zou zeggen: loop naar de maan. -
Wat mij het oog doet glinstren,
Dat gaat geen schepsel aan.…
Totale genenmatch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 god zag op
de laatste dag van
zijn scheppingsavontuur
de man naar zijn gelijkenis
adam lachte
keek om zich heen
maar voelde zich
toch moederziel alleen
de schepper nam zijn rib
transponeerde die tot vrouw
passie liefde hartstocht
volgden de evolutie trouw
nog steeds zijn wij
op zoek naar de enige
volmaakte met wie wij een
totale…
effe filosoferen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 de perceptie is alles
het hoogste goed
voor wie en waarom
wordt nooit uitgelegd
dat is voor de intellectueel
de minstreel, de cultureel
attaché, die zijn wagentje hangt
aan hij die dan en daar
het hoogste woord mag voeren
alles is immers attitude
het gebaar het verhaal
de geste een indigestie
voor de sukkelbarbaar
die te weinig heeft…
langer werken
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.594 een vrouw leeft vijf jaar langer dan een man
de statistieken hebben dit bewezen
nu is bij deze man het beeld gerezen
dat zij ook vijf jaar langer werken kan
eureka, wat een slim doch eerlijk plan
briljant, jawel, de hemel zij geprezen
dus heren, bent u zestig, stop met pezen
de vrouw heeft dan nog tijd en het elan
want zij is krachtig, kan…
Nee, lieverd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
746 ik hou er niet van
de stilte splijt de zwam
van wantrouwen daar
waar jij en ik moesten zijn
hij loopt een hoekje om
met zichzelf, de enige
waarom hij niet geeft
dan omdat zij het vraagt
geen nieuws te rapen
zijn land bestaat
beslaat nog steeds zijn wereld
die eigenlijk de hare is
aan de deur geen gezeur
komt hij weer thuis
een man…
DE STERVENDE
poëzie
4.3 met 11 stemmen
4.973 Van hare handen
die zijn hoofd namen
en het wegborgen binnen haar schoot
is toen het kale glanzende strelen begonnen
als een ijl sneeuwen over een groot, somber land.
en toen hij de ogen sloot
over een leven, tot de dood toe vermoeid,
was wat het donkere bloed had misdreven
in een blind brandend wenen vergeven
en uitgeroeid; en behoed
door…
geborgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
727 onzichtbare storm in deze nacht
waar de maan zilvert en regeert
bomen bulderen in hun kronen
een antwoord op de hoge stilte
in mijn wereld vol muziek
vallen gedachten zacht en stil
een eenzame onzichtbare vogel
trekt een trage streep naar de maan
een eindeloze vergeefse reis
een vlucht van vaste grond
eens weer in jouw geborgenheid…
Aarzelende
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
631 Aarzelende zon
en boven zee doorzichtig
de rijstwafelmaan…