1990 resultaten.
3D kind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
587 Er was geen wolkje aan de lucht
dat zag ik, ja dat zag ik
door het strakke blauwe
niet voor te stellen
maar ergens, ja ergens
moest ik nog zo’n
kartonnen fokkie hebben
met twee doorzichtige
gekleurde glazen
van papier maar
maar het paste me niet meer
en toch, en toch
als ik mijn hoofd
iets achterover hield
lukte het, ja lukte het…
Ode aan de schrijver
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
513 Twijfelend verschijnen
opstandige woorden
op een maagdelijk,
wit papier
Fijne details,
soepel aangebracht
Hersenspinsels,
vervaagd
en
uitgedaagd
en zorgvuldig
in het
hier en nu geplaatst
Er dwarrelen wel duizend
woorden
en
hartenkreten
steevast
op het eerst nog
zo schone vel.…
FRUIT.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Geen Turks
fruit
alleen maar
fruit
Waarom
je wil vragen
een pond,kilo
een papieren zak
Heldere kleuren
ronde vormen
in de nog lege hand
in het vierkant
nog van een kist
is het een list
van moeder
natuur?…
vergeten kind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 mijn huis werd een doos
met zwakke muren
het was stil daarbinnen
in dat huis zonder ramen
mijn oren had ik niet nodig
nergens noemde jij mijn naam
geruisloos verdween ik
in een verborgen bestaan
op onze onmachtige liefde
legde de nacht laf een deken
het kleine meisje van Madrid woont
in herinneringen op papier
alles wat geschreven…
'Spielerei"
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Toevertrouwen
aan het
lege papier
Louter 'spelend'
voor je
eigen plezier.
Voortdurend
proberen,
wat kan het
je deren
om dan
uiteindelijk
in het niets
weg
te scheren.…
basalt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 ga op zoek naar een plekje aan tafel
elke stoel volstaat, ook ik
verwerp een lege trein en
maak papier dicht met woorden
maak met water een zee
en van afstand een eiland
maak van één gans een volle vlucht
(denk aan dunbelijnde lucht)
maak van niemand en nergens een rots
en blijf niet ver van hier…
boventoon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 de sterren vallen dit jaar uit een
vroege hemel, daartussen voorjaar
als nadag van wintertijd en ondergeschikte
slaap, hoorbaar rondzingend op
kristallijne toon; 'duizend zwaluwvluchten',
zei je nog tijdens dit hoogteritueel
zonder daarbij van persoon te wisselen
-een woord ontstijgt papier en er is
overal werkelijkheid maar dan gedroomd…
het gedicht
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
688 het zijn mooie zinnen smeden
met woorden zo haarfijn
ze plaatsen in de juiste lijn
om sierlijk je papier te kleden
nu laat je een witregel vallen
om zo een strofe te bekomen
blijf dan maar even dromen
en laat je inspiratie knallen
zo wordt het gedicht stilaan geboren
nu nog deze laatste strofe
lezers, je moet mijn tekst geloven
opdat…
verdwijnen
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
439 op klaarlichte dag
verdween jij
in splijtende tijd
niemand vroeg
of jij die zwaarste reis
aanvaarden kon
de zon zocht een uitweg
achter de huizen
de korenhalmen bogen
boven de bomen kraakte
een lied over de wreedheid
van het uiteenscheuren
het verdwijnen in lege velden
niet nooit meer zijn onthutsend
het dorstige papier dat…
Koning Filip
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
391 Laat Filip eerst goed Nederlands gaan leren,
Qua klemtoon deed hij het behoorlijk slecht.
Hij leek verwikkeld in een tweegevecht,
Voor echte Vlamingen niet te verteren.
Wie dankt ons regelmatig 'voor die blóémen'?
Ik ben geneigd als antwoord hem te noemen.…
Wind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
761 De symbolen van de wind
Leren mij te blijven staan
Dwarrelend beweegt een blad
Door een toeval heen gegaan
Ik verzoek het stil papier
Spiegel voor mijn zucht te zijn
Minder vluchtig en gewoon
Sterren in een raamkozijn
Bomen buigen soms ontwricht
Blijven staan, onaangedaan
Wuiven niet met winden mee
Dwingen mij te blijven staan…
Not amused
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.127 ik verf de koeien groen
als weerschijn van hun thuis
de luchten Ruysdaelblauw
gegrond met wit van dauw
bloed wordt Dalirood
als monding van de dood
rozen vlijen op een grond
-weet dat drie d verwondt-
geheel in lichte toets
niet hoorbaar pianissimo klavier
gelijk doek en ezel zit ik hier
morgen haal ik het van papier…
Onzinnig
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.097 De zinnen van een schrijver
zijn al voor de geboorte dood
ze worden enkel kleiner
en minder devoot
De zinnen van een schrijver
zijn immer onbevredigd
het is
hoe hij vooruit kijkt
en zijn schamele geest ledigt
De zinnen van een schrijver
zijn altijd onbeschreven
het papier is witter dan wit
de tragiek van zijn leven
Een zinloze schrijver…
School
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
4.523 School is samen
stapel schriften, boeken
angstdroom van een kind
is pen, papier en
zonder spijt
gedroomde brand
veel vrije dagen
drama echter
waarin krijt
venijnig krassen
school is
ik moet plassen
ruim voor tijd wat spel
is één kwartiertje
tot de bel
in brons gegoten pijn
de bel van dr. Hein…
De ziel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
502 je tekent
zwart glijdt
potlood over
weerbarstig papier
nog geen
markante lijnen
maar de eerste
compositie ligt hier
ook de vlakverdeling
van donker en licht
brengt wat expressie
op het gezicht
de esoterische
sfeer roept om diepte
in een eerste aanzet
door verfijning met kleur
karakter en ervaring
zijn gezet voordat
magie voorzichtig…
Steeds weer
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.032 Het verdriet in mij
maakt mijn nachten wakker
en schrijft de leegte op papier.
Onder blauwe tranen cirkelt
mijn hand,woorden razen
tot in de kleinste plekken.
Verkleumd en onnavolgbaar zoekt
mijn schrijven de windstilte in de
striemen van de onophoudelijke vlekken.…
Een gedicht gesticht
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.096 Klanken, letters, woorden, zinnen
Dwalen hier rond in mijn hoofd
Er valt niets mee te beginnen
Maar ik heb het mezelf beloofd
Ik pak papier en ook een pen
en schrijf op wat ik nu hoor
En als ik dan eenmaal bezig ben
Een zin daarachter, een woord ervoor
Zo kan ik uren bezig blijven
Maar dan is er wel iets nieuws gesticht
Want door mijn…
Nog raarder dan dat
gedicht
2.5 met 78 stemmen
39.812 Dat je over nog wat jaren
via de prullenmand
bij oud papier belandt
vergeeld, een beau
van oma, geen één
van je opeens extravagante
gepassioneerde onberedeneerde
jongehonderigheden heel.
Geen één voorstelbaar.
En deze regels lezen
nu al vreemden.
--------------------------
uit: 'Bijvangst', 1999.…
Volubel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
907 mijn gedicht bouw ik vol
met gevlagde woorden
volubel scheren ze over het papier
herkauwend een mondvol
lichtzinnige woorden
in purperen lichtgroen
knipoogjes werpend
en kleverig grijnzend
verheffend in de geneugten
van de literaire wereld
toffe liefkozende zinnen
op de drempel van het onbekende
in al mijn nietigheid
en zwart-wit…
schuldig
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.461 hier sta ik dan, aan de rand
van het wellustig papier,
omgeven door vibrerend publiek,
zoemend de vraag naar mijn hand
en dan verzin ik onzinnig
uitzinnig virtuele lijven,
juichend bij elke sinistere hersenkronkel,
kwade kwabben, pijnlijk pinnig
ik dicht u de adder aan mijn borst,
onderwijl de madeliefjes in wandeling
afvragend in verwondering…
ik had het voorbereid
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
6.345 het zat heel duidelijk in mijn hoofd
maar toen ik het papier vond,
en de pen om mee te schrijven,
kwam er niets meer uit mijn vingers
althans, niet wat ik ooit voelde
de warme woorden waar ik mee wilde strelen
waar u en bloc zou voor vallen
en begrijpen wat ik bedoelde
gelijk een potje biljart
ik stoot af in de hoop
de mooiste caramboles…
Wit hoeft niet stil te zijn
gedicht
4.0 met 11 stemmen
16.580 Wit hoeft niet stil te zijn
in een iglo van papier
is geen bubbel in de tijd
maar constante geboorte
wat gebeurt als je kleur
met een moker kapot slaat
wit is schansspringen
wit is een spaceshuttle
laat me aantreffen wat
er voor mij nog niet was
onder de tafel de postduif
van een jonge vorstin
de huid van een telegram
een ansicht…
Thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
836 Blauwe lucht met wolkenveren
blij gebeier uit de toren
mandarijnen ingemaakt
nieuw groen schort met pannelappen
gastvij geurend is de keuken
glaasje binnen handbereik
flessen en papier verdwenen
vrolijk klep- en glasgerinkel
fietstassen geleegd
Blauwe lucht met wolkenveren
blij gebeier uit de toren
mandarijnen ingemaakt…
Gevoelens
hartenkreet
3.9 met 25 stemmen
3.285 ik ben benieuwd naar je ogen
en naar je lieve lach
hoop dat ze zouden stralen
als ik je nu eens zag
je bent in mijn gedachten
sinds een dag of vier
ken ik een groot verlangen
naar jouw woorden op papier
verhalen die me raken
in het diepste van mijn hart
de emoties die jij losmaakt
hebben mij ook wel verward
ik wil je graag ontmoeten
je…
alaam
netgedicht
2.4 met 55 stemmen
7.974 leed verwoordde
ligt voor mij op de tafel
inktloos, leeggeschreven
hoe vaak kneep ik vertwijfeld
haar vertrouwde vorm
tot reddingsboei
door stormige tijden
stuurloos het noorden onzichtbaar
in dreigende nacht
gaf zij weer regel
richting aan mijn hand
verwarde gedachten gestold in woorden
afbakening brengt tot rust
paniek op papier…
satijnwit
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.115 is het de spanning
op het mooi makend
papier
van woorden
in een lentekrul
die geen regen
of sneeuw kunnen verdragen
op kletsnatte voeten
zit de winter dan niet vol poëzie
in een ochtend van
glazen lelies
bewogen door de zeldzaamheid
van stilte
ik zie bomen, vogels, vorsten
in wit en maanverblindend licht
en…
Wachten
poëzie
3.8 met 11 stemmen
2.339 Ik stond voor een verlicht papieren venster.
Mijn nagel gleed langs het doorschenen vlies,
En daadlijk viel een grote duisternis.
Het kraalgordijn heeft even zich bewogen.
Daar achter hoopt en luistert een, snel ademend.
Ik luister, en ik houd mijn adem in.…
Slijpers wiel
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
527 Slijpt de nachten en
de pennen van ieder
uur, onthult de tijd op
slijpers steen, omvat
het drijvend vuur op
verguld papier, omkrult
de verzonnen dag en
lijkt het gesluierd
licht te zijn gedroogd,
waarin de inkt in as
gedoopt, als schrijvers
stem en avontuur worden
gedoogd in ongeduld,
en in de heldere bron
van de morgen nog…
tussen het toetje en de vaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
510 ongeschreven
maar ik voel ze in me leven
als volhardende intentie
met het hevige verlangen
op te lichten tot presentie
tussen het toetje en de vaat
is bijvoorbeeld zo’n moment
waarop het woordenloze woord
ineens precies zijn letters kent
de deur naar het onzegbare
staat dan even op een kier
en leegte vind haar vorm
als woorden op papier…
Krullen letters
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 ik schrijf met bloed
nog krullen letters
mijn laatste levensmoed
niet op geschept papier
maar een simpele a vier
de verhalen uit mijn leven
op de lijn bibbert de pijn
eist in felle uitschieters
steeds alert te zijn
nog is het te lezen
al vlekt het rood op de plaats
waar ik voor even ben gebleven
zal de ondertekening niet halen…