1876 resultaten.
Het licht verstrengelt zich..
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
610 Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar
de sporen met zich mee op al haar reizen,
tussen het bekeren van de werkelijkheid
naar de zin tot bloei en zorgeloos leven.
Het licht verstrengelt zich..…
Mars
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 De mens zet straks op Mars een eerste voet
Men gaat elkaar daar snel hartgrondig haten
Big Brother zoekt dus nu al kandidaten
Wie mee mag reizen blijft er ook voorgoed
Het is dé kans waar je van liep te dromen
Om van Mart Smeets en Barbie af te komen.…
de man en zijn accordeon
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.213 langs de muren van de stad
de man en zijn accordeon
de ogen in zich zelf gekeerd
Naar de diepte van zijn buik
waar heimwee woont
Het leven tekent ons
denk ik terwijl mijn blik
in hem gevangen blijft
híj is het landschap
van zijn innerlijke wereld
waarin ook ík míjn diepte zie
gevaarlijk en onvoorspelbaar
dát is waarom ik met hem reizen…
DOODSDRIFT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
662 Hij wenst voor De Creaor te verschijnen
Met het geheim waarmee hij is geboren
Hij deed zijn zware arbeid naar behoren
Maar de melancholie wil niet verdwijnen
Hij zoekt soelaas in middelen en wijnen
In liefde, schrijven, reizen en ontsporen
Begeeft zich op glad ijs en raakt bevroren
Start stil de bouw van het zichzelf omheinen
En dodelijk…
Hemelvaart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Als klein meisje lag ik in het hoge gras
tussen de boterbloemen
Ik wist hoe mooi de wereld was
en hoorde bijtjes zoemen
Ik zag de wilde wolken gaan
met wollige witte randen
een hemelsblauwe achtergrond
deed mijn fantasie ontbranden
De hemelvaart, was mij verteld:
Je kon op wolken reizen
ieder mens, zo was gesteld
zou op een wolk de…
Córdoba
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 Maar kom, laten we reizen
naar Córdoba en vlinders vangen
in de vallei van de Guadalquivir
en drinken van de vino fino
tot uiteindelijk alles gaat wankelen
en de alcohol ons met haar morsige poten
te rusten zal leggen...…
Inzicht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
574 Als je ouder wordt,
wil je soms doen
wat je toen je jong was deed
reizen, dansen, spelen nog
met leuke partners,
yoga, wandelen..
vooral geen uitvallend gebit
haar dat grijswit
niet doof, kaal,
rollators, scooters mobiel
alsjeblieft, hoef ik die allemaal niet
geen krakkemikkig bewegen!
Leven!…
een mooi gezicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 Laat de rode draad van het leven
je naar ongekende oorden reizen.…
een mooi gezicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
739 Laat de rode draad van het leven
Je naar ongekende oorden reizen.…
Maanburger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 reizen wij retour of enkel; bovendien hoe?
'n paar vragen voor wonen op de maan...!…
LION JONS RIPPE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Slachtoffer volkerenmooord
Student Erasmiaans Lyceum
Je mocht niet meer met openbaar vervoer
Maar in je hoofd ging je toch door met reizen
Je maakte een tramroutekaart, te prijzen
Uitvouwbaar en precies, een hele toer
Postuum word je nu om je werk geëerd
Museum Rotterdam is uitverkoren
En Ian Jaspers' werkstuk werd geboren
Hij heeft je…
Reis
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.859 Ochtendnevel, halve huizen
halve schapen
Rode zon kleurt het water
Ganzen ondernemen een vroege tocht
Een verre bestemming
doch vermaak
kleurenfoto siert
de krant
Eerste halte, boerendorp
frisse gezichten
geur van de ochtend
7 fietsen in de vouw
Laatste halte in zicht
mensen ontwaken
boeken slaan dicht
mystiek neemt plaats
voor…
Saint' Chapelle
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.426 Op een boogscheut van de Notre Dame
Priemt de toren van de Saint’Chapelle,
gevat in ‘t keurslijf van de Cour de Mai.
Een eerste stap in de kapel beneden
zuigt je mee in ‘t middeleeuwse streven
te reiken naar de sterren en daar ver voorbij-
de eeuwigheid gevat in steen en gulden ornamenten.
Maar niets slaat ‘t gevoel dat je overvalt
na…
Kuieren door Parijs
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.288 Met enig ongeduld
loop ik in gedachten
van Montmartre naar Beaubourg
Kuier langs de Place des Vosgues
en dobber op de Seine,
de Notre Dame voorbij.
En terwijl ik
haastig weer een bladzij draai
van ‘t stratenplan,
verkneukel ik mij nu reeds
op ‘t weerzien met Parijs
Ik weet dat ’t een illusie is
de tijd te stoppen,
om te keren naar ‘t…
Brandglas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
845 Aarzelend druipt
het zonlicht naar benee’
en transformeert de grauwe vloer
in diepe kleurenzee.
Ik zet me neer en kijk naar boven
steeds hoger gaat het hemels prentenboek -
gevat in brandglas, duizendvoud
Je voelt je stijgen, zweven haast
en tijdloos dromen - de voeten op de kille vloer
en ‘t hoofd haast in de wolken.
En terwijl de ijle…
Bombay (1)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.217 Allebei wetende dat de ontmoeting zal komen
De ontmoeting zal komen als het tijd is
Als het tijd is voor een ontluikende liefde
Een ontluikende liefde die zal uitgroeien
Die zal uitgroeien tot een zoete liefdebloesem
Tot een liefdesbloesem bolstaand van een wederzijds
Een wederzijds verlangen laat ons nooit meer los
Nooit meer los zonder elkaar…
PENDEL
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.934 Zoals de stilte en de leegte
naar mij verlangen, niets
overhoop, geen verwarrende
gedachten, geen vragen, alleen
een trein tussen weilanden
die als je wilt ook opstijgt.
De reis is een niet eindigende,
het perron de dag waar men
aan de overzijde overstapt.…
Ademende stad
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.579 1
De stad dwingt hem sprakeloos op de knieën
Onder de hoge ark,
naast de Egyptische naald
Op de tombe van een soldaat zonder gelaat
Alsof de stroom fluistert:
Je moet mijmeren binnen mijn grenzen
tot de verveling jou tot daden dwingt.
Hij knikt zonder de weigerachtige zucht,
of het hoofd zinkend in de schouders.
Ze bliezen bijna de wazige…
Gras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.604 het was heel vreemd ik wist het ook pas later
de trein was al het wit alweer voorbij
dat kievitwit van weiden en de snater
van ongehoorde eenden en toen hij
weer ademhaalde en mijn kaartje vroeg
was het alsof de nooit geweest vervlogen
herinnering dat lichte niet verdroeg
ik vond mijn kaartje met gesloten ogen
een muur vol graffiti een brug…
Jo'burg
netgedicht
4.3 met 48 stemmen
2.078 Gauteng stad van zware kledij; goud met vuur
Prachtig! Plek van werkende mensen alleen
Samen vallen bladeren van het stadsdak
Hoogten naar laagten.
Zwart en blanken zijn gelijk toen, daarbinnen
Zout der wonden, maar als de pijn... en ook nog
Wereld van een tengere vrouw: Johanna
Zang van de aarde.
Gauteng stad van jou en de rest van mijzelf…
Nachtvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.575 En langs de lichten
Zijwaarts loopt
Een lijn de einder langs
Van onder ’t schip
En golven door
Een glanzende gloed
Van lichtend wit
Beweegt, beweegt, beweegt
Ik zoek het eind
En vind slechts
Uit het donker niet
Maar door het schip bewogen
Licht
Dichtbij het wufte
Nacht’lijk strand
En pier
Van verre glorie
Geluid
Van scheepsmotoren…
Weg om de noord
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.077 Voorbij de boomgrens
tussen mosgroen
toch een berk
reikend naar omhoog
tot nauwelijks mijn knieën
strijdend met de kilte
en het daglicht
voorbij het mos
alleen maar rotsen
dan de zee tot aan de horizon
daarachter ijs
met al zijn stormen
rijk aan sneeuw en bittere kou
tot er weer zee
dan kale rotsen
weer een boomgrens
berken…
Welvaart
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.575 Treurige bewogen stad
met teleurgestelde vrouwen
het leven heeft de kleur van stof
vergaan vertrouwen
gehaast succes op jonge mensenpad
door waanzin overdonderd
passeert een anonieme horde
als verdoofd
vergeten braakliggend terrein
in verzekerd welzijn -
haar beloning voor de deugd.
een enkele roos in werelds leegte
onopvallend geurend…
Bijna vergeten...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.088 Wij scheepten ons in op de Willemstad
om te verhuizen naar de Antillen
Een onderneming? Daar zeg je wat...
Het was gewoon toen om te gillen
De jongste telg lag in zijn reiswieg
even boven op een kast gezet
Mijn moeder had ook maar twee handen
en eventjes niet opgelet...
Het inschepen was een hele heisa
Wat wil je, met zo'n groot gezin…
Droomstof
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.276 Door de waarheid ingehaald
Vertrekt ze naar het land der dromen
Waar visioenen binnenkomen
En haar dwaallicht vredig straalt
Voorbij de aardse woestenij
Raakt ze lucide sterren
Ziet de kosmos opensperren
Schouwt planeten van nabij
Maakt het gewillig brein
Haar eigen creaties
Restrictieloze impressies
Die werken als karmozijn…
Hampshire
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.042 Hier leunt de avond tegen zachte heuvels aan.
Een sluier van zomers' licht wordt uitgespreid
over het koren, wachtend tot het wordt geschoren,
zoals ook koeien gemolken worden op hun tijd.
Ik ben hier op goed geluk naartoe gegaan,
omdat de brochure het heeft aanbevolen
en het graafschap niet minder dan Hampshire heet.
Uit de verte komt wat wind…
Reisopdracht
gedicht
3.3 met 71 stemmen
33.777 en als je weggaat...
regen, er dreigt regen,
storm blaast zand weg
over de wegen,
men moet zijn ogen beschermen.
angstige vogels zwermen
boven het land.
de lucht is zwart.
... zeg langzaam:
Ik hou van regen.
Ik hou van storm.
Ik ben niet bang.
=======================================================
uit 'Verzamelde Gedichten' van…
De trein
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
2.067 Zomaar vanuit het niets
Begon ze tegen me te praten.
Ik dacht nog: Wat een gezellig mens
Terwijl we daar zo zaten.
Al redelijk op leeftijd
Vertellend over haar zoon.
Die een jaar terug overleed
het was zo'n lief persoon.
Ook ik vertelde van alles
Over de dood van mijn beste vriend
Tja het is treurig zei ze,
Niemand die dat verdiend.…
Neuschwanstein
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.200 De Koning, hoofd in de wolken,
maakt van zijn eigen werkelijkheid
een ijle droom.
Een geestesschim onaards
wordt middels tonnen steen
door arbeiders getorst
in vuil en gruis en zweet,
vermetseld tot materie.
Wie nu de berg opgaat
is als een oude pelgrim:
de weg is lang en zwaar,
maar 't loon na moeizaam zwoegen
is een hemels visioen…
Silezië
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.282 Vergezicht vanaf een stille binnenplaats: bloesemgewijs
vloeien overwoekerende paden uit tussen het graan.
Dit Silezië ruikt naar appel, de velden rondom Praag,
dorp na dorp de trage tred van zomers' land'lijkheid.
Sleurt er zich een zuchtje wind door het hitte-trillend-groen?
Ik sluimer in de schaduw van een eeuwenoude laan.
De grassen wuiven…