3011 resultaten.
Het laatste stukje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
470 belangrijke stukjes
heb mijn puzzel nog
niet gelegd vandaag
het is maar
de vraag of dat lukt
meestal heb ik niet
het geluk die te vinden
in vorm en kleur
kan ik ze wel beschrijven
maar het ultieme moment
van passen zal ook nu uitblijven
weet dat eens de dag zal komen
die het plaatje completeert
ik ben het laatste stukje maar heb
het sluiten…
draadloos
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.036 Wiske heeft weer pijn
Wiske heeft altijd pijn
maar dat vergeet ze wanneer ze
kokend water giet over het zwarte goud
- als een rover snuif ik het aroma op
en de slager moest sluiten
geen stroom zie je
gelukkig heb ik gas
- cafeïne is mijn redding
en ik bedoel maar
die eend zit daar
op een lelieblad stilleven te wezen
en niemand heeft het…
Als het donker wordt
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.710 hoe vaak hebben we gezegd
zo elke dag te willen sluiten
tot we beiden buigen
voor de tijd
hoor je hoe de uil ons groet?…
Haat
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.921 De tranen zitten erg hoog
hopelijk hou ik het droog
ik kijk naar de tv
en wat ik zie dat valt niet mee
het is ook hartverscheurend
wat je ziet is niet opbeurend
mensen met zoveel haat
je weet dat het bestaat
gelukkig is het ver van je bed
en de tv is zo weer uitgezet
maar als ik dan mijn ogen sluit
zit het in mijn hoofd en dat zet je niet…
Hindervlinder
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
613 mij tilt geen hinder
ik vlinder erover
hef mijn hoofd
veruit daarboven
eigen rust
maakt stilte vrij
geen zachtheid gaat teloor
ik hoor het luide wel
maar afgesteld
het bonken sluit ik
benoemend buiten
in dit vrij verbeelde veld
dringt kabaal
geenszins tot mijn denken door…
Suites voor Annemieke XXXII
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 rode bladeren
uit de bevroren nevel
een gevallen mes
je gaat door die deur
maar je verlaat me nooit meer
praat in mijn dromen
let op problemen
als dit foutbericht verschijnt
sluit het programma
het stille water
en de dode bladeren
luidkeels barbara
met een zwerm spreeuwen
een koor van vrouwenkelen
in oud hollands groen…
Labyrint
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 Het is zo donker voor haar
zelfs zomerse dagen sluiten
gordijnen en waar niemand luistert
huivert tijd van wit naar duister
haar jonge huid ademt geen licht meer
ook op de achtste verdieping
blijft het schemeren
een stap schept ruimte
waar armen vrijheid begroeten
wordt het leven ademloos
het was te donker voor haar…
voorbij de einder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 zijn tijd gekomen
ontstijgt een meeuw de kust
om boven voorgoed
de ogen te sluiten
nabij de branding nog
een enkele vaalwitte veer
eensklaps verstard de spieren
zeilt hij nog talmend door
voluit gestrekt
de stille vleugels
onopgemerkt zal
hij achter de horizon
het kalme water raken
uit “De Zee en Ommelanden”…
vier zomer haiku
gedicht
3.0 met 370 stemmen
64.153 waar groot hoefblad groeit
is de oever verdwenen
daar schuilt de kikker
als de avond valt
en de bloemen zich sluiten
danst de mug zich warm
lisdodde kijkt uit
langs weiland en waterkant
doodstil vlucht een vis
nauwelijks merkbaar
drijft het waterlelieblad
maar de tijd verstrijkt
-------------------------
uit: 'Bladeren', 2007…
overgang
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
653 nooit was ze alleen
het huis had sterke vleugels
en ogen die ze kon sluiten
veilig verborgen
toen de dag nieuw werd
huilde van nood
wuifden enkel kale takken
welkom en ze vertrok
beladen met verleden verdriet
de wereld rond
tot aan de ring van vuur
en er doorheen
gelouterd tot feniks
hooglied van de zon…
Houd mij vast
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
665 in het naakte van jouw gezicht
tekenen schaduwen licht
uit verschillende hoeken
de spiegel weerkaatst
als een kleine heldere boogstraal
die me achtervolgt
kijk er dwars doorheen
houd mij vast, sluit me niet buiten
maar laat me binnen
in momenten van tijd
ontroert, verblijdt het je hart
wanneer je dreigt te vallen…
Papa en mama gefeliciteerd..
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
6.575 Ik wil jullie in mijn armen sluiten
en een stevig knuffel geven.
Ondanks alle pijn en ellende
zijn jullie toch
bij elkaar gebleven.
Hiervoor ben ik jullie dankbaar.
Lang leve het bruidspaar!…
Rubberen kogels...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
683 resten van de nacht overwoekeren de stad
gespuis en hoeren kruipen richting donkere tijden
hebben hun levens aangepast
aan de zinloosheid van het bestaan
sirenes verstoren de stilte
gordijnen bewegen
ik sluit mijn ogen uit pure gewoonte
en drink me zat
tot dat men mij vergeten zal
ik heb geen antwoord op de vragen,
nee,
die heb ik nooit…
Zij wil los
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.266 Zij sluit de deur achter zich
sluipt de trap af naar beneden
waar de buitendeur wacht
wil op het nachtslot gezet
De sleutel in de brievenbus
tinkelt een afscheidslied
in haar klinkt een lentegedicht
Het is mooi geweest, het is mooi geweest
maar nu trekt het groen haar weer aan
zij moet ver van hem vandaan
Het was niet goed, het was niet slecht…
De carrousel van beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
473 de echte stilte
is nog vol geluid
als ik de ogen sluit
hoor ik mijn gedachten
in een trage stroom van
bloed onder mijn huid
in variaties rood
verhalen zij wijdlopig
in meanderen en
geladen met emoties
over licht en leven
schaduwen en dood
onophoudelijk
trekt de carrousel
van beelden en
gebeurtenissen aan
mijn geest voorbij
de…
Ik mis je
hartenkreet
3.0 met 24 stemmen
2.549 Telkens als ik mijn ogen sluit,
hoor ik weer je stem.
Het is een levensecht geluid,
dat ik herken.
Dan is het net of je heel even
heel dicht weer bij me bent.
Dan voel ik weer jouw warmte
en ruik ik weer jouw geur.
Maar gaan mijn ogen open ...
dan staat de realiteit weer voor de deur.…
Toeval of… ?
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
602 Mezelf op te sluiten,
waaraan ik niet ontsnap
los te laten van iets,
waarvan ik de strekking
nog niet snap, de bascule
in onbalans, dat kan geen
toeval of vrijheid zijn.
Geluk?…
JA, DAAROM
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.023 Sluit je ogen
herken diezelfde plek
de zuchtjes wind
je èènzaamheid
alles is ver weg
de mooie dagen van weleer
een kind speelt om je heen
eist al je liefde op
je streelt het blonde haar
je begrijpt, dat nu het antwoord komt
op vele nooit gestelde vragen
je denkt en weet maar al te goed
ja, daarom!!…
Trein
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
494 Niets voelde ooit zo compleet,
Als die dag waar levens gescheiden worden,
Daar waar mijn helft reed,
Ondanks de vergane glorie,
Ondanks kapotte zetels,
Ondanks mijn te late euforie,
Ondanks dat reed het ons,
Waarnaar toe maakte niet meer uit,
Het ging om de connectie,
Dat als ik mijn ogen sluit,
Alleen nog maar jou zie.…
Componenten grijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 zag mijn schaduw plat
een raakvlak
dat wij deelden
waar ik mijn oorsprong had
licht nam
vorm en ruimte
in een transparant profiel
dat mij uiteindelijk beviel
maar contrast groeide
in het donkere segment
nivelleerde de herinnering
tot een wegwerp element
er is geen samengaan
van componenten grijs
gezichtloos sluiten zij
elkaar…
Mijn hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
738 Onstuimig hart
vol van verlangen
ik sluit je in mijn armen.
Hart dat houdt gevangen
behaagt, vlamt op in rood
met wilde, hartstochtelijke passie
galopperend als een vurig paard
heb ik je weer beteugeld
tot kalmte bedaard.
Bonzend hart
jou koester ik
om al wat je me geeft
om het sneller kloppen
te weten dat ik leef.…
Een brug te ver?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.470 in mijn ongeduld sluit ze me buiten. in rust
verwaarloost ze me. gerommel in de marge is
investeren in frustraties en stress.
in dit eindeloos coma regeert de utopie. de
verkenning onvoltooid. de top onbereikbaar.
de afstand onmetelijk. de val onvermijdelijk!…
De elementen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
481 Wind in vol element zweept wilde golven
die met hun witte haar woest in de war
zich storten op het weerloos strand
dat wegvlucht met veel stuivend zand
maar steeds meer wordt verzwolgen
ik loop langzaam
sluit mijn ogen
luister naar
het grof gebulder
lik het zilt
van mijn lippen
en voel me
slechts heel nietig…
GIJ EUROPA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Mythologische vrouw
kleurvolle godin
der vruchtbaarheid
omringd door uw kinderen
voer hen op weg
stel uw grenzen
sluit de baarmoeder
laat u niet langer bevruchten
als toegankelijke engel
middelpunt van kuddes schapen
stop uw baren
want de nog korte weg
naar verdoemenis lokt
en staat gewillig open…
Aan een ronde tafel
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
594 ze heffen armen
kijken omhoog in hun
verdriet om het gemis
maar langzaam sluit
de kring familie
die er dan nog over is
rond de tafel van herinnering
langs de vaste route die zij ging
alleen die ene stoel blijft leeg
pas later wordt het vierkant
echt gebroken aan een ronde
tafel is er nooit een plaatsje over…
Kerstmis met ster
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
645 zijn en ergens
in het vierde kwadrant
een ster zien verschijnen
missend stukje van een puzzel
Zonder het kleinste deel
wordt het beeld nooit een geheel
Het is als hard blazen tegen
een uitgebloeide paardenbloem
In planeten en sterren verdwijnen
weerkaatsing van het licht voelen
in de ogen van de ander, in een
pupil jezelf zien en sluiten…
Oktober
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
863 Nu is weer een ander duren
in de plooien van een tijd
met vroege schemeruren
en dakloze bomen
in hun houterige pose
ben ik weer gevangen
in een vreemd verdriet
om dat achterlaten
van wie of wat ooit kwam of ging
in vreemde traagheid
sluit ik ramen en deuren
de avond kijkt me aan
met koolzwarte ogen
ik moet met het donker
de herfst weer…
Als hij ooit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Ik zeg opgewekt goedemorgen, loop door
sluit mijn deur, mijn ogen, hem
in mijn armen op de rand
van mijn bed, om te voelen
wat ik zou doen als hij ooit
de stap zou zetten om bij mij
haakjes los te maken en…
Liedje.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.155 De blanke bloem, geboren
In 't witte morgenlicht,
Sluit bij het dagvergloren
De blaren dicht.
Maar 't gouden hart blijft gloeien
In de ambergele kluis,
Die lauwe geure' omvloeien
En nachtgeruis.
Zó is mijn ziel een bloeme,
Wier fulpen urn omvat
Wat mensentong niet roeme:
Haar zonneschat.…
ben alleen met al dat licht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 de nacht is donker
van mijn dromen
maak me wakker
voor vandaag
geef me licht dan
kan ik bij je komen
want ik verdwaal
ook als ik waak
ik besta alleen
uit kleuren
angst krijgt geen gezicht
ben alleen met al dat licht
ik wil het leven vaak niet weten
droom liever in mijn eigen kleur
als ik het licht niet meer kan weven
sluit…