10125 resultaten.
Die kleuren dansen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
631 ik heb de stilte lief
koester haar met
woordloos gefluister
luister naar haar bloemen
die kleuren dansen
op een speelse wind
zij droomt in
ijle tonen de muziek
van mijn monoloog
stroomt zonder rimpeling
in de spiegelgladde zee
van warmte en begrip
zij is mijn thuis waar ik
koning ben en onderdaan
in haar kan ik weer samengaan…
Met kleuren speelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 je schikte
bijna kozend
mijn bloemen in de vaas
keek me aan
terwijl je handen
met de kleuren speelden
zag mijn ogen gaan
je lachte nog wat groen
op de langste lijn
waar ik een bosje gaf
creëerde jij een feeëriek boeket
jouw dank is zonder woorden al gezegd…
Een vale kleur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 hij kon het fluisteren
van stenen niet verstaan
de echo’s van muren
liet hij langs zich gaan
kende niet
de knusheid van de trap
die bij elke stap zijn
meebeleven krakend gaf
voor hem was het behang
geen dagboek vol herinnering
een vale kleur die
kamers scheidde van de gang
hij leefde hier
zonder te wonen
kende slechts het huis…
de kleur van je ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
837 hoe kan het
dat ik na jaren nog exact
de kleur van je ogen
kan oproepen, in een vingerknip
niemand treft schuld,
dat we niet meer samen zijn
mijn hart voelde licht
je woonde er dag en nacht
je was liefde,
gratie… maar ook verwarring
en als ik nu droom
dan mis ik je, vergeten kan ik niet
dan denk ik
aan je prachtige ogen, met daarin…
In exquise kleur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 jouw tuin
is schitterend aangelegd
bij ranke stelen nog
een extra steun gezet
borders tonen vol
de laatste trendy klonen
van laag naar hoog
hangers in exquise kleur
en bij het eind
een groene coniferenrij
daarachter is de composthoop
onttrokken aan een speurend oog
een blije speelse woestenij
waar wilde bloemen bloeien
van groene…
Hemelse kleuren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
562 Schitterend over parelend dauw
gevuld met smaragd en edelstenen
en aan de kim tegen somber grauw
een boog in prachtige kleuren.
Ik schilder mijn hemel azuren blauw
met schapenwolk en zonnestralen
zie hoe grauwheid over de kim verdwijnt
als de zon zelfs in mijn hart ook schijnt.…
geef mij een kleur
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 die roept
kan iemand die hongerig is
zijn eten delen
stilt het zijn honger
als hij het weinige geeft wat hij heeft
wees verbroken brood
geschonken wijn
breek de muren van je bodemloze honger
want alle mensen zullen zeelui zijn
tot de zee hen zal bevrijden
als er een keuze is
laat de rivieren zich vullen
ga de wereld in
geef mij een kleur…
Kleur Contrast
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
779 Intussen
hoog in de lucht zijn de
reizigers maar met één
kleur bezig: bruin.
Want
gaan ze hun witte
winter lichamen opbruinen
of
komen ze gebruind terug?…
De kleuren van de avond.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Het zijn de kleuren van de avond
die mij verwonderd stil doen staan.
Het langzaam doven van de zon,
dit stilzwijgend ondergaan.
Het zijn de geluiden van de avond.
Het zachte ruisen van de zee.
De stilte op de achtergrond.
Het late krijsen van een meeuw.
Het zijn de geuren van de avond.
De kamperfoelie, de jasmijn.…
Van Hollands kleur
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.204 Rood is de vlag, die wij volgen genoten!
Rood is de morgen op zijn blozende kruin,
Rood zijn de pannen van de daken van Holland,
Rood zijn de stenen van de huizen van Holland,
Rood zijn de bloemen aan 't Haarlemse duin,
Rood zijn de kersen in de Betuwse tuin!
Wit is de vlag, die eens wappert op aarde,
Wit zijn de wolken die drijven voorbij…
de kleuren van gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 het gras kleurt in verzadigd grijs
en later
het gele licht als groet
van de zonnegod
zet het prairiegras de toon
en hult zich in felgroen gewaad
de zon kruipt naar het middaguur
en waaiert haar helle licht
over het wuivende gras
een vleugje blauw mengt zich
zacht met het intense groen
de avond verzwelgt
het licht van de dag
de kleur…
kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
617 kleurrijk als tulpen
en daar dan van genieten
een bloeiseizoen lang…
De kleur van overal
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
512 heb je een tuin gegeven
met borders voor bloeiers
struiken waarin vlinders huizen
omzoomd met
bomen waar de vogels
kunnen nestelen en dromen
de rotspartij met waterval
loungehoek in de kleur
van overal ben ik vergeten
wilde een paradijs maar
de symmetrie is onderbroken
omdat jij vrije cirkels wilde lopen
jij hebt natuur de gulle…
Wichelroedde naar kleuren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
570 hij schreef
zijn scherven
bracht ze als glas
dacht de vorm
van kristal te gaan erven
in de toon klonk de barst
hij polijstte
de scheuren dacht
mat transparant
wichelroedde naar kleuren
maar zag en vond
geen oorzakelijk verband
presenteerde zijn schrijven
klinkend als klok maar
uurwerk en wijzers waren kapot…
Ontwakende kleuren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 Vanuit het zwart
kwam donkerblauw
gevolgd door groen
langzaam werden ze lichter
de kleuren die ik zag
door gesloten ogen
bij het openen
scheen de zon…
de onbekende kleur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 de uiterst kwetsbare plek
openbaart zich met
de komst van het kind
dat een onbekende
schitterende kleur toevoegt
aan het spectrum
we willen behoeden
het lot ontwijken
die achtste kleur is
het vermogen
om steeds een
nieuw begin te maken…
Kleuren in de nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
666 Als kleuren uiteenspatten om twaalf uur
dan leeft onze voorstelling andermaal
in een glorieus vlammend domein
Je laatste uitbarsting als palm of Gerbera
gevoel van vrijheid als kleuren in de nacht
knipoog ik terug door het sluiten van mijn gordijn.…
Zonder kleuren en glazuur
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
686 stug was de klei
waarin ik jou boetseerde
ze gaf maar langzaam
jouw frêle vormen vrij
de fijnste details
heb ik met liefde uitgestoken
de scherpe trekken
met zachtheid doen verlopen
naturel ben je gebakken
zonder kleuren en glazuur
heb ik jouw ziel met
mijn handen kunnen vatten…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 de ochtend fluistert
dauwend herfst
trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van…
De kleur van je gedachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
697 je zag de vlinder
en je dacht een bloem
ik zag je geest verdwijnen
alleen je hand was warm toen
je wilde vliegen
om er niet te zijn
liet kleuren weer verschijnen
je telde op een oud refrein
mijn handen op je huid
ik wilde je bereiken
je bleef als in een trance
steeds maar naar buiten kijken
ik wil die vlinder zijn
geef mij de kleur…
Kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 Noem ze wit of zwart
de wolken mooie woorden
en verzwijgingen
waarin ik gemakshalve blijf
staan terwijl een stap
dichterbij eenvoudig is
Ik hoef niet veel
misschien wel niets
van jou te weten
om kleur te durven
bekennen: bruin
mijn gedachten, bont
mijn gevoel, zonder roze
schaamte – mijn allerhoogste
en mooiste, eerlijke…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 groen
voor een prachtig nieuw seizoen
de bomen schilder ik mooi bruin
van stam tot tak diep in de kruin
bloemen, zullen altijd geuren
het maakt niet uit in welke kleuren
de liefde krijgt een rode strik
zaai met vrede, heb geen schrik
want in een leven van verkennen
moet alles wel zijn kleur... bekennen!…
Kleur bekennen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 kleur mij niet rechts
schilder mij links aan de zijlijn
nu ongevraagde antwoorden
aan mij op worden gedwongen
kauw ik steevast met links
een versgeperste mok
kleurt de dag oranje
nog net niet rood
hoewel de zon mij wekte
heeft de wind haar verstopt
en laat de bloemen buigen
al gaan ze nog net niet
door de knieën…
In kleuren van beweging
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
771 je rolt
naar binnen
in een glazen bol
ik zie je vaag
verstopt in kleuren
van beweging
je vertraagt
wordt man
het naakte constateren
zonder schaamte
breekt je los
passie gaat floreren
ik koester zacht
wat jij als hard
in mij wilt schonen
kus je mond
in zoenervaren
natte dromen
we komen
tot de uitputting
gaat lonen…
De kleur van familie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
844 Elk leven kent een eigen nerf,
soms kleurt die blauw, soms naturel.
Levens lopen altijd anders,
niets verloopt zoals men wil
maar waar een spil is afgebroken
raken klossen uit balans
tot ze rollen waar ze vallen,
draden spannen, trekken aan
tot de spanningsbogen knappen,
losse einden zijn ontstaan.
Twijnend gaan de levens verder
langs…
schetsen in kleur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 ‘k zou zo graag
je hemel kleuren
met pastel en blauw
een oranje gloed
bij de horizon
een vredig schilderij
om eindeloos te kijken
voor als het leven
je pijn doet
jij hebt je schets
allang gemaakt
je potloden liggen klaar
ik zie donker en licht
er mogen wolken zijn
‘k zou zo graag
je eeuwig beschermen
voor donker en kou…
Wat warme kleuren
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.038 ik zag mezelf
even niet in
dat wat ik met
eigen handen maakte
hoopte dat het
jou zou raken
wist van het
verschil in smaken
ik pretendeer
geen kunst gewoon
wat warme kleuren die
ik jouw witte muren gun…
Nog kleuren ze naar zon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
786 de laatste bladeren
gaan langs mijn hand
nog kleuren ze naar zon
maar draai ze maar eens om
in donkere schaduwlijnen
draagt herfst al haar vorst
en knisperen op de stoep de
kleine ijskristallen morgenvroeg
in klaarheid
is de boom geschoond en zijn
de takken rijkelijk beloond
met knoppen nog in ruste
pas als de winterkou
zijn laatste…
Kleur ze met doorzichtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
812 ik speel een glazen wereld
met beelden zichtbaar glas
ik meng ze met mijn dromen
die spiegelen in een plas
ze golven fascinerend
weerkaatsen echt het licht
de breuken komen later
als waarheid weer in zicht
kleur ze met doorzichtig
gevoel blijft transparant
droom de dagen heel voorzichtig
bang voor scherven in mijn hand
ik haat die…
De kleur van gisteren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
748 je das sprak
met de kleur van
gisteren toen rood
het welkom was
ik had je geuren
weggehangen met
de warmte van handen
in de zakken van je jas
je fleurde en bracht
leven in de gang
de hal versprong
met morgen op behang
je plooide wind
tussen gordijnen
wuifde vlekken
in het afscheidsgrijs
ik kon er niet uit wijs
jouw…