1824 resultaten.
ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 onoverwinbaar en groots
je golven slaan in de branding
de prachtigste stranden bloot
je diepte en je hoogte
je stilte en lawaai
ik huiver
als ik voor je sta
wie ben je toch
want je bent zoveel
ik wil je vangen
je omarmen
bruisend ga je voort
ik voel de wind in mijn haren
er is vrede
voor wie het hoort
je kleuren verwarmen
groen en grijs…
levensmoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
635 Hij legt een diepe schaduw, van grijs, naar lila, tot diep-blauw naar
inktzwart.…
Het unieke verhaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 een vleugje blauw
wat wit en grijs
een warme wind
waait door mijn fotoboek
geen palmen
en heet zand of
bikinimeisjes op het
strand van verre oorden
in eigen woorden
vertellen mijn plaatjes
het unieke verhaal
van deze zomer
waarin jij de hoofdrol speelt
het licht verdeelt en
zelfs de choreografie
ongemerkt van mij overneemt…
vandaag, in mei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.063 (we zijn begonnen met een goed gevoel)
nu de dodenweg zichzelf verlaat
en korte passen richting witte bloemen zet
noem ik de dag al bij zijn asgeworden naam
we hebben zacht gestrooid
de witte bloemen stil geplukt, waarna
ze teder rusten in hun bed
van grijs geworden blad
ik huil
en laat het raam dat altijd uitkijkt
op weleer
open…
Sleur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Een wenk een blik
meer is niet nodig
een gebaar heel bekend
maakt woorden overbodig
ik ken je zolang
ben met je vergroeid
maar wanneer hebben wij
voor het laatst gestoeid
of samen hard gelachen
genieten werd sleur
geen verrassingen meer
grijs versluiert de kleur
beiden bang voor de dag
dat jij of ik
eindelijk toegeeft
dat je verstikt…
Komen kaarten van vertrek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
592 het thuisfront
is aan het verhuizen
steeds vaker komen
kaarten van vertrek
ik heb er
nooit zo opgelet
familie en de vriendenkring
waren altijd goed bezet
het zijn meer afscheidsbrieven
grijs gesteld op naam
alleen waarheen zij gaan
staat in kleine letters onderaan
alsof zij nog niet weten
dat ze welkom zijn geheten
door een grote…
Dal van de manen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
642 zonnen
spelen onder schuilnaam
manen op het water
onder de nachtbedekking
is de beweging van de wind
gestreken en gesteven
het kristal is klaargelegd
voor een verse morgen
de eerste menselijke karkassen
doemen uit de ruimte op
langzaam zwelt het natuurleger aan
iedereen spreekt gladjes en vroom
over groen
velen denken heimelijk grijs…
Wij ademen eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
533 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel?…
de zeezwemmer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
694 In ’t diepst van zijn gedachten
brandt altijd het verlangen
naar zeewater van 15 graden plus
zodat het saaie zwembad dus
kan worden vervangen
door zee aan wenkend strand
door vloed omspoelde palen
door tenenknersend zand
door sterke stroomverhalen
door verre zichten grijs
door brutaal meeuwgekrijs
Ja, voor wie graag in golven klauwt…
Verrot en aangeraakt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
722 als ik wakker word
is alles wit
geen grijs en blauw
alleen maar wit
zover ik kijk
ik maak het goud
omdat het dan de
wereld wordt waarvan
ik houd die ik vertrouw
in goud en later rood
ben naakt omdat ik
zwart wil dragen
een jurkje met bandjes
mijn schouders
zijn nog mooi
de rest is vies
daar walg ik van
dat is verrot en aangeraakt…
Verborgen gebreken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Verborgen gebreken, een huis geeft ze pas
Prijs, wanneer na de wittebroodsweken
Er geen grond blijkt voor stabiel grijs.
Niet de jaren zal het nog bewaren; noch
Gaat het altijd over zwart of wit. Bij goed
Onderhoud kan men nog iets sparen van
De goede eigenschappen die het huis
Ook bezit.…
Leegstaand
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
525 het huis dat staat
zo men het achterlaat
in een grijs gebied
ongewassen gordijnen
is er iemand die het ziet...…
Winter?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Het concert van koning Winter
lijkt te zijn afgelast
geen sneeuw
geen vorst
geen ijspret
waarmee hij ons verrast
ook geen koude nachten
en dagen met stralende zon
in een strak blauwe lucht
de hemel is nu
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
Tja, je weet het maar nooit
wat koning winter nog zal doen
toch verlang ik…
ongehinderd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 vanmorgen ben ik de deur
uitgestapt, heb de lucht bekeken
ze was blauw
en langs de wolken streken
grauwe ganzen, grijs tegen licht
dichterbij
langs ruwe stammen
klom een bonte specht omhoog
zijn zwart met wit
verborg zijn rood voor mijn gezicht
ik keek hem op de rug –
en wist
tussen dat alles
het rood, wit blauw
van wederhoren,…
is verrot en aangeraakt
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
791 als ik wakker word
is alles wit
geen grijs en blauw
alleen maar wit
zover ik kijk
ik maak het goud
omdat het dan de
wereld wordt waarvan
ik houd, die ik vertrouw
in goud en later rood
ik ben naakt omdat ik
zwart wil dragen
een jurkje met bandjes
mijn schouders
zijn nog mooi
de rest is vies
daar walg ik van
dat is verrot en aangeraakt…
Deze winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 is tot nu toe
echt geen winter
het waait als de herfst
er wordt nauwelijks
van de mezenbolletjes gegeten
de natuur loopt weken voor
sneeuwklokjes laten al tijden
hun kopjes hangen in de regen
katjes vallen massaal van de bomen
eenden paren er op los
zag al meerkoetjes
bouwen aan hun nest
met zoveel miezerig grijs
ben…
We ademen eeuwigheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel?…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 In de morgen
week het grijs al vlug
voor almaar uitgestrekter blauw.
Iets van lente
zat in de lucht.
Mijn gemoed werd lichter,
energie voor een fikse wandeling
in het drooggelegde Breeven.
In de middag
haperde het hart
van een vriend,
onheil trof de oma
van mijn kleinkind.…
licht zal om zijn schaduw vragen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
695 handen krassen
cement uit de muur
voren sporen met vandaag
wolken grijs zonder structuur
ze schrijven pijn
met scherpe messen
vonkenregens intellect
zwermen stof nog onontdekt
gaan ze me bevrijden
de handen van mijn lijf
of komen ze nu tussenbeiden
om af te dwingen dat ik blijf
muren heb ik zelf gebouwd
om hoon en spot niet te verdragen…
Een sprankelende jeugd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
430 waar zwart
het einde jaar
nodig heeft om
van grijs naar wit
op te lichten
spartelt jouw
haar tegen en
krult wispelturig
alle kanten uit
waarbij er
kleine natuurlijke
witte golfjes in
het donker winters
meerstromenland
mee wegvloeien
die speelsheid
heeft jouw haar nooit
gekend ondanks
de uitstekende
verzorging
maar het lijkt…
Fernweh
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
623 De winter sleept zich voort,
grijs en grauw,
met veel nare nattigheid
en gure kou;
Dagen-, weken-, maandenlang
amper zon te zien,
continu een loopneus
met wel snot voor tien;
Deseo ir a España,
hace calor y hace sol,
cerveza en la playa:
gozo Español;
Voy a España,
Fernweh, ¡Ole!…
En het slachtoffer dan?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Grijs.
Zijn talent, zijn inzet,
waren blijkbaar genoeg
om achter tralies vandaan te blijven.
Is dit recht?
Is dit wat wij rechtvaardigheid noemen?
Alleen een kleine schadevergoeding
een prijskaartje op jouw pijn.
Men zegt:
"Deze gebeurtenis zou hem niet
zijn hele leven moeten achtervolgen."
En het slachtoffer dan?…
Ontwaken na coma...
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.264 Lucht verwisselt van grijs naar blauw,
bloemen openen in oranje en geel.
Licht wordt gezeefd door bladergroen.
Liefde, rood, harteklop van de wereld.…
Lesdag
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
6.248 Buiten schijnt de zon
en speelt de wind
onschuldig met het groen
ik zit hier dag na dag
in een lokaal
grijs en kil
niets te doen
zet het raam maar open
en laat het zonlicht binnen lopen
of vlieg ik weg
op een wolk van veren
over de daken
over de bossen
vlieg ik
niemand die me ziet
want in werkelijkheid
ben ik daar niet
ik schrik wakker…
Dementie
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.847 »
je moeder is al dood
een hele tijd
ook de boer op de akker
is niet meer :
het veld ligt braak
kilte en koude
dringen door
dringen door de dunne huid
dunne huid
tot de botten
alles is grijs
de botten
de kou
de gieren
grijnzen…
Jouw zonnevingers
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
449 ik voelde hoe
jouw zonnevingers
hun pixels zachtjes
op mijn huid vlijden
na een lange reis
als lichtdeeltje
van de hemel maar
het aards paradijs
ik had mij
komend uit het
langdurig grijs en
somber van de hel
voorzichtig opgesteld
zodat de eerste
confrontatie niet zou
uitmonden in schade
verfrissend stroomde
energie door mijn…
winter
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
902 als de bomen bladerend, blad verliezen
vogels vroeg een vlucht verkiezen
boven de stad gehuld in mistig grijs
waar na een koude nacht het eerste ijs
takken kromt met rijp behangen
die weemoedig naar de zon verlangen
hoop ik op een spoedig slot
van straffe wind en gestampte pot
oh winter passeert toch zonder slag of stoot
het maakt mij koud,…
Als levens franje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 zelfs aan
de hellepoort
wenkten je handen
liet je lach
de zonde door
als levensfranje
jij wees
het grijs de weg
die met knallen
was belegd en
waar jouwers nog
misnoegen grauwden
hen was
hemel beloofd
maar zelfs onder
de regenboog
konden zij geen zon
en warmte vinden
versteende hagel
vernielde vruchten
zij grepen weer mis…
dromend verlangen
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.341 mag ik
dromen in een wereld
waar elke dag
zonovergoten
schittering weerkaatst
in parelende ogen
mij in liefde laat verlangen
naar de warmte van een lach
die tranen overheersen
verdriet verdrijven mag
als sluiers in de morgen
gespreid op het gras
waar ontluikende bloemen
grijs in schoonheid hult
en zo de wereld laat ontwaken…
de lucht
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.331 uren kan ik
blijven staren
naar de wolken
in de lucht
wit, grijs, blauw
in alle tinten
veranderend
met iedere zucht
de zon zorgt voor
't zilveren randje
de wind jaagt alles
op een hoop
wolken krijgen
weer gezichten
mijn gedachten
gaan op de loop
herinneringen
drijven op de wolken
een glimlach komt
op mijn gezicht
ik voel me…