10226 resultaten.
Geef me nog even
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
611 Er was rook in de kamer zo wit als de maan
Een stem verzocht vriendelijk: ‘Het is tijd om te gaan’
Een dodenmis klinkt en je bidt om vergeving
Ik riep ‘laat me los’ en vroeg ‘geef me nog even’…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 Wanneer het licht zich voorzichtig
opent in het wit, keren contouren terug met
een nieuwe zachtheid. En ik voel hoe deze ademende
ruimte mij draagt, alsof ik er even opga in haar kalme beweging.…
SPINNEWIEL
gedicht
4.0 met 100 stemmen
26.588 op witte wol…
Winterstilte
poëzie
3.9 met 36 stemmen
9.343 De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.
Het fijngetakt geboomte zit
Met witte rijp beijzeld.
De wind houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
't Kristallen kunstwerk breke,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.…
zwart-wit
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.393 Door oude films van vroeger
Bevangt mij steeds weer de gedachte
Dat men vroeger zwart-wit dronk
Zwart-wit zong en lachte
Zwart-wit rende over zwart-wit gras
Grijsjes vree en kuste
Zwart-wit ploegde, zwart-wit zwoegde
Dat men witjes rustte
Dan wekt iets weer kleur tot leven
Zoals een wilde hondenblaf dat kan
Je gedachte lijkt opeens zo…
mijn nicotine
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.214 ik rook mijn laatste sigaret
voor jou
door jou ben ik
op andere gedachten gezet
jij bent nu
mijn nicotine
pillen, drankjes
'n pleister op m'n oor
niets helpt nu
mijn verslaving aan jou
gaat door
----------------------------------------------------------
uit de bundel "voor jou, van mij" van Josefien en Wim Niesten…
Onlesbare bloeddorst
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
836 Hij krijgt een zware vredespijp te roken.…
Je laatste sigaret..
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
2.188 Met handen op mijn hart
demp ik het gebons
want jij mag niet horen
wat nog bonst om ons
Dit masker hemelsbreed
zal geen spier vertrekken
van wat jouw woord mij deed
alle pijn bedekken
Vaag nog de rook
van je laatste sigaret
achteloos uitgemaakt
nooit wordend wat het werd…
Bemind
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.345 ik beschrijf je niet
zo diep voel ik mij
tot jou aangetrokken
met aan de rand
een vleugje angst
rook van een sigaret
die verwaait in de wind
zou je hand tegen mijn mond
zwijgen en niet meer denken
adem door je vingers heen
voel verbondenheid
een puntje tong
tussen de tanden
van de tijd…
TAFEL VOOR TWEE
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.061 Ze drinkt haar koffie zwart
in ‘t grijs decor van
stamcafé
blaast rook
in de lege holtes
van uren
Daar
droomt zij
kaders voor samen
alleen
aan een tafel voor twee
waar tijd
in trance verglijdt
maar soms
net te lang kan
duren…
Ik ken dat niet
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
4.069 Ik ken dat niet, de hete adem
van wie liefheeft
ik rook teveel
en schik me langer dan de dieren
in het ouder worden -
ik neem een sigaret,
alles lijkt geregeld: de politie waakt,
de hoeren zwijgen vreedzaam
ik kom de weken door met kijken
naar het saldo van mijn hypotheek,
het verschuiven van de stilte.…
twee zomers
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
778 twee zomers heb ik het uitgehouden
de zon scheen er niet als thuis
de maan bood geen troost
ik besloot terug te gaan
tranen rollen over mijn wangen
ik kan ons huis niet vinden
dit is toch echt de goede straat
ruïnes en rook is al wat ik tref
nergens bloeien nog rozen…
Het heilige vuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
381 wanneer is het mooi geweest
is de bomenrij volgroeid
het landschap doorsneden
met witregels als groeven
in aarde zonder voetnoot
tot punt achter de einder
is dit een droom, een weg
evenwijdig aan de grens
van levensvatbaar, laten
we vuur achter, verwaait
de rook in een speldenknop
zoals het altijd was geweest…
dagzoom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 de droom staat naast het lichaam
versoepelt de vlek op de muur
die er daarnet nog zat, de rest
is een gat van steen, achtergebleven
in een ontwaakte huid, nader dan
de rok, verder weg dan ooit, met
een opgekropt kussen, ontwortelde
lakens als moment in vergetelheid…
Flamenco
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 Zij danst
als een vogel
wordt en is vogel
Haar rokken
de veren
haar armen,de lange nek
Haar hand
de vogelkop
die zoekt naar hemel
Het dansen
een stiel
niet vergeten,verloren
En wat klinkt...
zijn de schoenen
de hakken, een trommel
Op het zingen
-de keel opgezet-
ben ik gek
het is voedsel voor de ziel.…
Alternatieve feiten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
587 Veranderen ze in as en rook.
Fantasten fantaseren fantasie.
Dichters verdichten gedichten.
Dat is niet waar maar raar.
Politici verdraaien feiten.
Dat is niet raar maar waar.…
Visioen
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
702 Parijs ontwaakt, de rook is opgetrokken,
De hoofdstad, heel Europa is in rouw,
De kathedraal van Onze-Lieve-Vrouw
Ligt hulpeloos in stukken en in brokken.
Voor Sint Franciscus is er volop werk,
Elk kruisbeeld schreeuwt hem toe: “Herstel mijn kerk!”…
Wederopstanding?
snelsonnet
4.6 met 9 stemmen
833 Voor volgend jaar heb ik nu al de cast
Pilatus lijkt een klusje voor Fred Teeven
Maria wil ik Mona Keijzer geven
En Judas is een rol die Zalm goed past
Als Jezus zou ik Samsom graag aanwijzen
Hij moet dan wel eerst uit de dood herrijzen…
Transgender
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
973 Bezongen zijn ze ooit door Robert Long,
De van een bult voorziene homofielen,
Alsook de Joden, negers en debielen,
Waarbij een minderheid die dans ontsprong.
De zanger heeft transgenders genegeerd,
Heeft Robert Long toen gediscrimineerd ?…
WILHELMINA 1880-1962
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
539 Wilhelmina
krachtige vrouw
krachtige koningin
maar vooral heden ten dagen
krachtige pepermunt!…
Religie van de Zelfhaat
snelsonnet
2.6 met 7 stemmen
590 Ik ben een man, dus dat is vinkje één,
Ik val, en dat is nummer twee, op vrouwen,
Je kan mij enigszins als ‘wit’ beschouwen,
Ik heb geleerd, daar draai ik niet omheen.
En ondanks Joris Luyendijks gezeik,
Voel ik me met m’n zeven vinkjes rijk.…
Jubileumconcert
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
526 Zij wacht geduldig in het Witte Kerkje
Een vleugel tussen ruis en roezemoes
Van gasten, nog onwetend
van de roes
Die hen vervoeren zal bij ieder werkje
De stilte breekt rond het klavieraltaar
Met Liza's vederlichte
toetsenspel
Na intro's van een veelbelovend stel
Twee leerlingen van Hristo tovenaar
't Publiek geniet van 'hun' Rachmaninov…
Doelpunt!
snelsonnet
5.0 met 5 stemmen
618 Voordat ik aan dit vers begon te schrijven,
Heb ik een witte haarband omgedaan,
Zo’n accessoire vind ik mij goed staan,
Ik doe het echt niet om te overdrijven.
En inderdaad: het ging veel beter mèt,
Trefzeker vond ik weer het snelson-net.…
In de witte kamer
gedicht
2.9 met 38 stemmen
24.303 In de witte kamer
der verbeelding
spelen wij het spel
zonder begin of einde.
In iedere hoek
slaat weer een klok
en aan de zoldering
gloeien duizend witte lampen.
Geen deur, geen venster
sluit ons in
alleen de witte spin
van allerzuiverste verbeelding.…
Vredesvlucht
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
960 Vredesduiven wit
vliegen bevlogen, ge-
bogen, tegenwind
slingers, witte
verenkleden vallen
en
landen, continenten
bestoven met
de wind
Witte veren, vredeslint!…
Wat?
netgedicht
4.2 met 52 stemmen
733 zegt dat het wit is
licht en donker
donkerlicht donderlicht
wild donker gespleten ogen
zien regenbogen wit in zwart
duisternis is wit
wit duisternis
vraagt vergiffenis aan het verdwaalde kind
koud vragend om warm licht
gewoon warm.…
Weldenkendheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Ik betrap mij er steeds vaker op.
Wanneer ik weldenkend in bed lig,
piekeren noemen sommigen dat,
dan zie ik me al weer opstaan.
Wanneer ik dan eindelijk op kan staan,
denk ik moegedroomd aan zitten.
Wanneer ik dan comfortabel zit,
zie ik me in gedachten rondlopen.
Maar, terwijl ik aan het lopen ben,
zie ik mezelf al hoopvol arriveren.…
Het wit voorbij
netgedicht
2.1 met 276 stemmen
103.686 Nog zie ik onze sprookjesgang…
de witte tule rond mijn gelaat
had geen schijn van kans te verbergen
en jouw vonken brandden terug.
Onze 'verslaving' werd bejubeld,
zwart gelakend zweefde je mee
nu ook uiterlijk verguld.
Witte duiven als kroongetuigen.
En er was rijst, heel veel rijst.…
Wit-lof
snelsonnet
3.6 met 33 stemmen
3.646 Ik vind de witte wereld eeuwig mooi
En denk niet aan de smeerboel van de dooi.…
opspattend wit
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
992 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
zacht is je verleiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
jij bent
voor mij de branding
ik duik alleen te diep
er is geen zachte landing
de bodem…