Hartenkreten over verdriet

Mag ik in je armen schuilen als ik weer moet huilen. Pak mijn hand, als ik naar je kijk, weet dat jij me begrijpt. Houd me vast en wacht, tot ik weer naar je lach.…

Mijn gevoel Onbekrast maar toch zo verloren Glans is helder nieuw Roest schraapt ‘t weg Belangrijke dingen een risico geworden Geen uitgang geen weg Wachten wat ’t lot mij zal brengen Volhouden tot we zijn uitgestreden Afgesloten einde…

Er is iets…. En ik moet het gewoon aan jou vertellen. Want ik vertrouw jou, Ik weet dat jij en alleen jij mij kan helpen. Maar je bent er niet.. Waarom ben je er nou nooit als ik je nodig heb. Ik wou dat mijn leven anders was. Net zo als de rest. Maar dat is het niet.. Soms ga ik in een hoekje Heel stil zitten huilen. Soms .. kan ik het…

Heel even weg Maar mijn hele leven verandert ik zag je nog liggen zo klein maar ongezond niet ver van de afgrond heel even weg maar daarna was de tijd gestopt net in mijn armen en nu in droefheid Verschil van 3 minuten Maar in mijn leven voor altijd Heel even weg Maar ik! Ik! Als je grote zus moest er zijn je beschermen tegen pijn…

Ik mis de warmte van je hart zoals dat mij kon warmen bij verdriet. Ik mis de liefde die je gaf zoals die mij deed zweven op de wind. Ik mis de symfonie die wij waren, nu vervangen door een eenzame toon. Ik, ik mis zoveel van je. Elke dag en ieder uur. Wij zijn niet zoals vervlogen, wij zijn ik en jij, Eenzaam en alleen…

Als ze ligt te woelen in een donkere nacht heeft het verleden haar weer in zijn macht. Wat er is gebeurd lang geleden, dat komt niemand te weten. Ze bewaart haar geheim heel diep in zichzelf. Naar buiten toe is ze flink, in haar hart huilt het kind.…

Ik lig hier ver bij jou vandaan Het regent Er is niks te doen En ik kan alleen maar denken aan jou Ik mis je Aan het zwembad lekker in de zon Iedereen geniet Maar ik niet Want jij bent niet hier Ik mis je In de bar iedereen aan het bier Iedereen is vrolijk Alleen ik niet Want jij drinkt altijd bier Ik mis je…

Hey! meisje waarom draai je zo snel om wil je verdriet verbergen al weet je niet waarom Hey! meisje waarom duik je in elkaar je verlegenheid weet beter als ik je angsten evenaar Wil je dat ik je zo niet zie? wil je liever even niets maar meisje, ik weet het er is iets…

Vroeger was mijn leven compleet. Een vader een moeder, wat wens je als kind nog meer. Ik voel me waardeloos, een meisje dat in de steek wordt gelaten door haar vader. NATUURLIJK doet het me wat. Maar voor je gevoelens uitkomen, nee dat kan ik niet, bang om in tranen uit te barsten, nee dat wil ik niet. Ik laat het rusten. Ik kom…

Zomaar… onverwacht, Iets kleins in mijn buikje zo zacht. Geschrokken… in paniek, Zorgend voor een hoop hectiek. Moeheid… verdriet, Nee, we willen dit niet! Een echo… nu wetend dat het echt zo is, Nog klein, leven… ik beslis. Je wilde bij ons zijn, Een keuze maken voor jou… zoveel pijn! Het leek een seconden, Besloten… je bent weg…

Het is zo stil zonder jou, het huis zo....leeg. Ik mis je, nog elke dag. Soms nog, hoor ik je stem, voel jouw warmte om me heen. Ruik de geur van je lijf, die ik zo goed ken. Zie de glimlach van jouw gezicht, je hand die heel even... op mijn schouder ligt. Momenten als deze doen jou weer herleven alsof jij nog bij me bent.…

de hartmonitor piept piept piept om je in leven te houden vandaag- je ogen staan bang de hartmonitor piept piept piept. tot het stopt midden in de nacht gestopt- met leven.…

waarom heb je het gedaan waar zijn die mooie woorden je weet wat het is om weggegooid te worden ik durfde met jou om te gaan ik waagde het ging die vriendschap met jou aan je zou niet doen wat je nu toch deed het doet zo'n pijn om weer weggegooid te zijn…

Het doet pijn. Heel veel pijn. Als je zoveel wilt zeggen, Maar ze je niet willen horen. Als je zoveel wilt vertellen, Maar ze je niet begrijpen. Als je ze zo dichtbij wilt laten komen, Maar zij dat tegenhouden! Het doet pijn, Zoveel pijn. Als ze bij hun vooroordelen blijven staan, En dus niet willen zien dat je veranderd bent. Als ze van…

mensen verliezen is een stukje van je hart dat sterft... helaas is me dat naar mijn gevoel te vaak gebeurd. een spiegel wat weinig mensen zien breekt... zomaar... zomaar zonder gevoel. maar vol emoties...…

Ik wist niet wat ik moest verwachten, klinkt het echt allemaal zo mooi, die woorden uit jouw pen of moet ik iets anders gaan geloven, ik ken je nog maar net, maar heb je me nu al bedrogen? al die mooie woorden, zijn ze allemaal waar, schreef je ze met hart en ziel of zijn ze toch gelogen? ik vind het niet erg dat je woorden leent, maar…

Ik kan niet praten mijn mond niet openen mijn tong bewegen Ik ben boos Ik ben verdrietig en bang tegelijkertijd... Bang je te verliezen bang je pijn te doen Ik weet geen woorden voor het verdriet dat ik heb... Verdriet om wat ik jou aandoe en wat ik jou heb aangedaan Ik weet niet wat ik kan doen of hoe ik verder kan gaan want ik heb…

Ja ik weet wel dat het pijn doet nu je kinderen uitvliegen maar GENIET toch van ze laat ze gaan in hun eigen ruimte Ja soms vallen ze neer met een smak op de grond maar je bent zelf ook vaak gevallen het bleek niet eens zo ongezond Ja ik weet wel dat jij ze wilt behoeden voor de fouten die je zelf hebt gemaakt maar leven is geen leven…

een gedachte een herinnering het enige wat nog rest mijn lieveling een moment alleen een aarzeling een gebroken hart mijn lieveling…

Ik wil schreeuwen, wil roepen naar diegene die boven over ons waakt. Waarom moet ik dit allemaal nog geloven? Misschien is het wat wij hebben verdiend. Waarom moest het leven van een kind als een kaars langzaam doven? Ziet U het verdriet niet dat er nu is. En de tranen van verdriet en onzekerheid blijven komen, omdat het enige wat van…

ik leef met een masker. Een vrolijke lach Dat is niet altijd, Dat is overdag Want ’s nachts ’s nacht ben ik mezelf ’s nachts laat ik me gaan want ’s morgens ga ik weer verder met mijn ‘vrolijke’ bestaan…

Mijn tranen dropen binnen Mijn gedachten kwamen boven Mijn hart zat vol emoties Wat begon met een ontmoeting Begon te vallen als een bloem, Want de vriendschap was voorbij Korte mooie dagen Veranderden in regenachtige maanden, Want jouw leven was bij ons weggerukt En tijden veranderden snel Maar het gemis niet En gedachten bleven…

Moeder ik hoor dat u ziek bent. Moet ik mij zorgen maken ? Mijn liefde voor u is grenzeloos. En hoewel mijn lichaam in dit land leeft is mijn hart altijd dáár gebleven. Al wat me gelukkig maakte heb ik bij u achter gelaten. Mijn vrouw, die ik zo liefhad stierf en met haar een deel van mij. Onze meisjes heb ik bij u gelaten omdat ik ze veilig…

Het is verdwenen Als sneeuw voor de zon Als een blaadje in de lucht De tijden van komen Veranderden in tijden van gaan, nooit meer zien Het missen van jouw lach Als de mooie ochtendzon, Het voelen van de aanwezigheid Geschreven in de ziel Als een herinnering aan jou Zal ik altijd aan je denken…

Ik weet dat ik geen prater ben Echt gevoel dat houd ik binnen En als ik dan naar woorden zoek Weet ik niet waar ik moet beginnen Ik probeer het altijd goed te doen Sta voor alle vrienden klaar Maar als ik zelf een schouder wil Voelt dat van anderen toch wel raar Ik sluit me op in mijn verdriet Ban allen uit mijn dag Maar plotseling gaat…

Ik had alles Alles Maar wist niet alles Dus vermoordde ik me in dat alles Maar nu ben ik alles kwijt En dat spijt mij van alles.…

Stil in jezelf gekeerd dan vreemd om je heen kijkend vragend waar is hij ik weet het zij zoekt mij de pijn wat moet ik doen vreugde ik heb haar nog morgen een ander gevoel…

Je ging weg bij ons je belde me niet meer en als je belde en ik vraag je waarom zei je met weinig woorden dat ik maar bellen moest ik heb geen spijt van m'n vraag wel van de stilte voor je me antwoord gaf…

Zijn foto baadt in 't morgenlicht wanneer de gordijntjes opengaan. Als dagelijks ochtendritueel steekt zij twee kleine kaarsjes aan en bidt dan voor z'n zielerust want niets voor hem is haar teveel. 'Ik zet alvast een kopje thee, zal ik een boterham voor je smeren, eentje met kaas, dat heb je graag'. Fluisterend blijft zij fantaseren,…

Mijn kleine trots, dat was jij voor heel even. Totdat "pappa" zei dat ik jou niet alles kon geven. Een pappa zou je niet hebben, die wilde het niet. Je had alleen je mamma en die durfde dit niet. In zo'n harde wereld met een kleintje, alleen Zo'n moeder wilde ik niet worden, waar moesten wij dan heen? Dertien weekjes, ouder zou…