Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Vertrouwen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
Huppelend loopt hij naast haar het kleine knuistje geklemd in haar warme hand verdrijft de donkere gloed van gisteren wanneer de laatste zorgen deze dag onstuimig verlaten en later de duistere nacht het ooit zo rijke verleden ziet klinkt er zachtjes naast haar ik hou van mij, jij ook ?…
metha26 april 2012Lees meer >

Geboorte van inspiratie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
In amper merkbaar vervloeien rees schemer in de morgen brak de hemel open in zonnelicht week kleurloos nachtelijk duister mengde bloemenkleur en vogelzang tot nieuw veel belovend gedicht.…

Wachtende woorden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 800
In een woud van woorden Blijven ongehoorde Klanken, duister en obscuur. Als voortvretend vuur Verteert het binnenin Woorden zonder zin. Ongehoord blijft sprekend Beloften nooit verrekend. Uitgesproken en gehoord Wekt het woord in elkander Leven en licht ontloken Aan liefde, taal als geen ander.…

Mijn schaduwvriend

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 873
Je bent een schaduwvriend geworden vooral in de zomer wanneer de bomen vol bladeren langs de beekjes staan de vlinders die verraden je aanwezigheid ik kijk op en zie ze dwarrelen dwars door je heen maar als de zon achter de wolken verdwijnt besef ik te laat dat je in het duister alleen bent weggekwijnd.…

Dagdeel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Slechts traag bewegend omgeven door aarde duister schimmen van onzekerheid gehuld in vage nevel genageld op één plek.…

zomeravond

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 378
de zomeravond is dwalen achter een fietslamp het land ligt gedempt zonder weerstand elkaar de hand reiken in een samenhang luisteren naar het suizen van de banden zonder angst al wat kou tussen de bomen hangt en wij gerust in ons wezen verder het pad afleggen geleidelijk als twee lichtprikken door het duister trekken…

zomeravond

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
zomeravond is dwalen achter de fietslamp het land ligt gedempt zonder weerstand elkaar de hand reiken in samenhang luisteren naar het suizen van banden zonder angst als wat kou tussen de bomen hangt en wij gerust in ons wezen verder het pad afleggen geleidelijk als twee lichtprikken door het duister trekken.…

Oceaanschaduw

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
liefde zijn geweest met indringende geuren en kleuren in verlangende lente zoals seringenbloesem op jouw bed nabij de zee en ik hoorde walvissen roepen, kilometers ver ga je mee hou je van me in geluiden van de branding alsof ik in de schaduw was van alles en het woeste schuim die voortdurende herfstnacht in de schemer van het duister…

Ik twijfel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Astronomen zoeken leven, in het verre duister. Biologen experimenteren, bouwen prachtige theorieën, op wat hun eigen ogen zien. Filosofen strijden. Chirurgen snijden. Dichters dichten. Theologen weten van God, helemaal niets. En ik? Ik twijfel aan mezelf. Dat is tenminste iets.…

Vleugjes poëzie

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 769
je schijnt als altijd licht straalt in het duister van mijn woorden licht de donkere kant van letters op die in samen denken zijn geboren ik adem het gedicht maar zwicht voor vleugjes poëzie van jou verander het dan gauw ja ik erken jouw kracht van ongeschreven regels het wit heeft blijvend liefde tussen ons gebracht…

Herinnerd worden en worden vergeten

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 895
Nu wachtend op wat hem toekomt, een duister licht, waarin het einde wordt geboren. Eens zo vol van superieur intellect, het leven bood hem wat het had. Nu zo leeg op late dagen, wachtend op de nacht. De zin van het leven: herinnerd worden en worden vergeten.…
Dani Vlijm18 december 2017Lees meer >

Primo Levi (1)

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 613
de kinderkleertjes aan prikkeldraad in de wind spelen tikkertje duistere nachten wat doet een mens als hij weet dat hij sterven moet biddend en wenend op weg naar de ondergang slalom naar de hel goed voor brood en soep het merkteken op zijn arm in zijn huid geprikt hoed je voor dromen het is de vlijmendste pijn als je weer ontwaakt…
J.Bakx13 januari 2021Lees meer >

Gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
Half bedolven in het zand, in een donker, duister bos. Ze liggen daar te wachten, op iemand die ze vindt. Lang vergeten zwijgende gedachten, in regen en in wind.…
Antje27 februari 2021Lees meer >

Een sprankje hoop

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 438
Een sprankje hoop is als een lichtje in het duister. Een vlaagje wind drukt het uit als stilletjes gefluister. Het bosmeertje dat golft zachtjes over het fijne zand De zon die dan opkomt verlicht langzaam het strand. De wolken drijven langs de egaal blauwe lucht. De bloemzaden verspreiden en vervliegen hun tochtelijke vlucht.…

een deken van donker

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 474
verder dan vandaag lijkt deze ochtend niet op die van gisteren vooruitlopend op de volle ruimte die nodig is om twijfel in toom te houden later zal iemand begrijpen wat nu onbeschreven als een rolmaat ligt opgerold de dag prijzend in het holst van de avond zo kenmerkend viel het duister niet eerder in laten we nog een stukje lopen…
Iniduo27 december 2022Lees meer >

Herbeleving

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
Onweersdreunen riepen je uit bed, je was beneden gaan zitten en staarde in het nachtelijk duister, je had de fles voor je op tafel gezet. Zo kon je het noodweer beter verdragen verklaarde je, maar ik wist dat je de flitsen en donderslagen beleefde als granaatinslagen.…

vannacht

hartenkreet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.032
heb ik gedroomd natuurlijk van jou fantastisch maar telkens opnieuw een illusie als de zon met gouden stralen mij wakker schudt zoveel prachtig licht ik knijp mijn ogen dicht roep mijn ziel ter verantwoording voor de dwaaltocht in het nachtelijk duister al wat ze zegt is: "luister, spiegel de zon in de nacht die je zelf bent…

voorbij de liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 981
Schimmen scheren schuw als vleermuizen in het duister in zijn getroffen ziel. Achter elke boom weet hij een schaduw en ziet hij bloemen met fletse koppen boos buigen naar bijen die door hun giftig sap ter aarde storten. Geen dienaren van de liefde maar haar demonen zijn het die zijn hart bezitten en zijn wereld bewonen.…

Angst

poëzie
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.501
Het avondlicht vergaat en glijdt Van mijne blinde vensterruit - Nu nadert al de nacht en breidt Zijn duister over mij uit. Zijn zoele adem lekt mijn hand Als een stervend zwaarmoedig beest, Hij lekt mijn nevelig verstand - Het is geweest - geweest!…

De pop

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 916
Ik ben een lege huls Voed het Houd van het Laat het slapen Tot in de eeuwigheid Doe ermee wat je wilt Geen stem, geen benul, wordt gevormd jouw hand Voor jou Een pop Laat haar slapen Mondje open Oogjes dicht Geen pijn Geen pijn Alleen in het duister Doelloos. Een lege huls…

Mijn Lief

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.166
Mijn liefste, mijn geliefde Mijn antwoord op het lot Mijn minnaar en beminnaar Mijn goudgelokte god Mijn hart dat niet wil wachten Mijn dromen en mijn kracht Mijn passie, mijn gedachten Mijn allermooiste nacht Mijn sterren in het duister Mijn toekomst, pril en klein Mijn zachte warme fluister Mijn ik die ik wil zijn Mijn…

Nocturne

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 428
De nacht laat zich niet in het duister vangen, geen wolk kan de maan het schijnen beletten. Tot de dageraad zich laat gelden, die maakt van de vriesnacht korte metten.…
Iniduo29 november 2012Lees meer >

Zielenvreugde

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.755
een gevoelige ballade in het moszachte gras laat zijn licht schijnen over jouw ivoorwitte, maagdelijke lichaam dat bijna onzichtbaar in het duister verschijnt kwetsbaar mooi in sereen witte tule dansend op verlangens van liederlijke woorden ontsproten uit mijn ziel laat ik me meevoeren door jouw dichterlijke schoonheid…
Marianne11 oktober 2006Lees meer >

Schaduwkant

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 637
’s nachts dwaal ik eenzaam door duistere nauwe stegen verlaten, vergeten, verzwegen zo kom ik jou daar tegen en vraag je naar je naam beduusd, bevreesd, bang zoek ik naar jouw hand raak deze langzaam aan ik sidder, huiver, doch verlang naar de donkere, zwarte kant van jouw onverlicht bestaan…
Marianne23 oktober 2006Lees meer >

Schaduwkant

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.896
’s nachts dwaal ik eenzaam door duistere nauwe stegen verlaten, vergeten, verzwegen zo kom ik jou daar tegen en vraag je naar je naam beduusd, bevreesd, bang zoek ik naar jouw hand raak deze langzaam aan ik sidder, huiver, doch verlang naar de donkere, zwarte kant van jouw onverlicht bestaan…
Marianne24 oktober 2006Lees meer >

Stralende dynamiek

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 752
De ondergaande zon veegt schaduwen weg penseelt in roze draperieën een luchtig aquarel Traag baant zij haar weg langs aardse curve duister verslaapt zich in rood koperen gloed Aan gene zijde ontsluit zij vurig Morpheus’ armen doorbreekt met zilverwit de barricades van illusie…

Tussen Kerst en Nieuwjaar

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.153
De kinderen weten het nog niet, maar de toekomst is soms duister en dreigend, maar ook hoopvol en het licht wenkt. De regen ruikt heel in de verte al een beetje naar de lente.…
Adeleyd26 december 2007Lees meer >

als het uur slaat

netgedicht
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 993
zo zal het zijn en nooit anders dat men van een dichter niet wil horen hoe het verlangen zichzelf neerschrijft in wisselwoorden vreemd aan rust zijn handen liggen stil, nog wachtend op vlagen doodslag, met de vuist omhoog averechts, alsof het in iets geloven het duister zou oproepen zo zal het zijn dat het raam steeds gesloten…

Halve waarheden

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.570
~~~ ooit wilden we na het begin een samenhangend midden en een uitgeleefd einde maar de groeiende leugen waarop onze relatie dreef was als een duistere rivier die alle echt verbrak in het somberdonker zochten we nog eenmaal naar verheldering jij keek als eerste weg we verloren allebei ~~~…

Een lichtje.

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.559
Lieverd, hier een licht dat duister verplicht om warmte uit te stralen En mij na vele uren het humeur doet herbepalen Het kaarsje doet mij enkel denken aan een beeldschoon iemand en het zachte wijsje op de achtergrond zal mij nooit vervelen. Wit rode kaarsjes op kaarsenblad branden en ik vergeet even mijn verdriet draag het op handen.…
Sanne L6 februari 2008Lees meer >