3063 resultaten.
Vertrouwen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
676 Huppelend loopt hij naast haar
het kleine knuistje geklemd
in haar warme hand verdrijft
de donkere gloed van gisteren
wanneer de laatste zorgen
deze dag onstuimig verlaten
en later de duistere nacht
het ooit zo rijke verleden ziet
klinkt er zachtjes naast haar
ik hou van mij, jij ook ?…
Geboorte van inspiratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
550 In amper merkbaar vervloeien
rees schemer in de morgen
brak de hemel open in zonnelicht
week kleurloos nachtelijk duister
mengde bloemenkleur en vogelzang
tot nieuw veel belovend gedicht.…
Wachtende woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
800 In een woud van woorden
Blijven ongehoorde
Klanken, duister en obscuur.
Als voortvretend vuur
Verteert het binnenin
Woorden zonder zin.
Ongehoord blijft sprekend
Beloften nooit verrekend.
Uitgesproken en gehoord
Wekt het woord in elkander
Leven en licht ontloken
Aan liefde, taal als geen ander.…
Mijn schaduwvriend
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
873 Je bent een schaduwvriend geworden
vooral in de zomer wanneer de bomen
vol bladeren langs de beekjes staan
de vlinders die verraden je aanwezigheid
ik kijk op en zie ze dwarrelen dwars door je heen
maar als de zon achter de wolken verdwijnt
besef ik te laat
dat je in het duister alleen bent weggekwijnd.…
Dagdeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 Slechts traag bewegend
omgeven door aarde duister
schimmen van onzekerheid
gehuld in vage nevel
genageld op één plek.…
zomeravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 de zomeravond is dwalen
achter een fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in een samenhang luisteren
naar het suizen van de banden
zonder angst al wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken…
zomeravond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 zomeravond is dwalen
achter de fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in samenhang luisteren
naar het suizen van banden
zonder angst als wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken.…
Oceaanschaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
564 liefde zijn geweest
met indringende geuren en kleuren
in verlangende lente zoals seringenbloesem
op jouw bed
nabij de zee
en ik hoorde walvissen
roepen, kilometers ver
ga je mee
hou je van me
in geluiden
van de branding
alsof ik in de schaduw was
van alles en het woeste schuim
die voortdurende herfstnacht
in de schemer van het duister…
Ik twijfel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 Astronomen zoeken leven,
in het verre duister.
Biologen experimenteren,
bouwen prachtige theorieën,
op wat hun eigen ogen zien.
Filosofen strijden.
Chirurgen snijden.
Dichters dichten.
Theologen weten van God,
helemaal niets.
En ik?
Ik twijfel aan mezelf.
Dat is tenminste iets.…
Vleugjes poëzie
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
769 je schijnt
als altijd licht
straalt in het duister
van mijn woorden
licht de donkere
kant van letters op
die in samen denken
zijn geboren
ik adem het gedicht
maar zwicht voor
vleugjes poëzie van jou
verander het dan gauw
ja ik erken jouw kracht
van ongeschreven regels
het wit heeft blijvend
liefde tussen ons gebracht…
Herinnerd worden en worden vergeten
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
895 Nu wachtend op wat hem toekomt,
een duister licht,
waarin het einde wordt geboren.
Eens zo vol van superieur intellect,
het leven bood hem wat het had.
Nu zo leeg op late dagen,
wachtend op de nacht.
De zin van het leven:
herinnerd worden en worden vergeten.…
Primo Levi (1)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
613 de kinderkleertjes
aan prikkeldraad in de wind
spelen tikkertje
duistere nachten
wat doet een mens als hij weet
dat hij sterven moet
biddend en wenend
op weg naar de ondergang
slalom naar de hel
goed voor brood en soep
het merkteken op zijn arm
in zijn huid geprikt
hoed je voor dromen
het is de vlijmendste pijn
als je weer ontwaakt…
Gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Half bedolven in het zand,
in een donker, duister bos.
Ze liggen daar te wachten,
op iemand die ze vindt.
Lang vergeten zwijgende gedachten,
in regen en in wind.…
Een sprankje hoop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
438 Een sprankje hoop
is als een lichtje in het duister.
Een vlaagje wind
drukt het uit als stilletjes gefluister.
Het bosmeertje dat golft
zachtjes over het fijne zand
De zon die dan opkomt
verlicht langzaam het strand.
De wolken drijven
langs de egaal blauwe lucht.
De bloemzaden verspreiden
en vervliegen hun tochtelijke vlucht.…
een deken van donker
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
474 verder dan vandaag lijkt
deze ochtend niet op die van gisteren
vooruitlopend op de volle ruimte
die nodig is om twijfel in toom te houden
later zal iemand begrijpen wat nu
onbeschreven als een rolmaat ligt opgerold
de dag prijzend in het holst van de avond
zo kenmerkend viel het duister niet eerder in
laten we nog een stukje lopen…
Herbeleving
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
530 Onweersdreunen riepen je uit bed,
je was beneden gaan zitten
en staarde in het nachtelijk duister,
je had de fles voor je op tafel gezet.
Zo kon je het noodweer beter verdragen
verklaarde je, maar ik wist
dat je de flitsen en donderslagen
beleefde als granaatinslagen.…
vannacht
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.032 heb ik gedroomd
natuurlijk van jou
fantastisch
maar telkens opnieuw
een illusie
als de zon
met gouden stralen
mij wakker schudt
zoveel prachtig licht
ik knijp mijn ogen dicht
roep mijn ziel
ter verantwoording
voor de dwaaltocht
in het nachtelijk
duister
al wat ze zegt is:
"luister,
spiegel de zon
in de nacht
die je zelf bent…
voorbij de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
981 Schimmen scheren schuw
als vleermuizen in het duister
in zijn getroffen ziel.
Achter elke boom weet hij
een schaduw
en ziet hij bloemen
met fletse koppen
boos buigen naar
bijen die door hun
giftig sap
ter aarde storten.
Geen dienaren van de liefde
maar haar demonen
zijn het die zijn hart
bezitten
en zijn wereld bewonen.…
Angst
poëzie
3.4 met 22 stemmen
4.501 Het avondlicht vergaat en glijdt
Van mijne blinde vensterruit -
Nu nadert al de nacht en breidt
Zijn duister over mij uit.
Zijn zoele adem lekt mijn hand
Als een stervend zwaarmoedig beest,
Hij lekt mijn nevelig verstand -
Het is geweest - geweest!…
De pop
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
916 Ik ben een lege huls
Voed het
Houd van het
Laat het slapen
Tot in de eeuwigheid
Doe ermee wat je wilt
Geen stem, geen benul, wordt gevormd jouw hand
Voor jou
Een pop
Laat haar slapen
Mondje open
Oogjes dicht
Geen pijn
Geen pijn
Alleen in het duister
Doelloos.
Een lege huls…
Mijn Lief
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.166 Mijn liefste, mijn geliefde
Mijn antwoord op het lot
Mijn minnaar en beminnaar
Mijn goudgelokte god
Mijn hart dat niet wil wachten
Mijn dromen en mijn kracht
Mijn passie, mijn gedachten
Mijn allermooiste nacht
Mijn sterren in het duister
Mijn toekomst, pril en klein
Mijn zachte warme fluister
Mijn ik die ik wil zijn
Mijn…
Nocturne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
428 De nacht laat zich niet in het duister vangen,
geen wolk kan de maan het schijnen beletten.
Tot de dageraad zich laat gelden,
die maakt van de vriesnacht korte metten.…
Zielenvreugde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.755 een gevoelige ballade
in het moszachte gras
laat zijn licht schijnen
over jouw ivoorwitte,
maagdelijke lichaam
dat bijna onzichtbaar
in het duister verschijnt
kwetsbaar mooi
in sereen witte tule
dansend op verlangens
van liederlijke woorden
ontsproten uit mijn ziel
laat ik me meevoeren door
jouw dichterlijke schoonheid…
Schaduwkant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
637 ’s nachts dwaal ik eenzaam
door duistere nauwe stegen
verlaten, vergeten, verzwegen
zo kom ik jou daar tegen
en vraag je naar je naam
beduusd, bevreesd, bang
zoek ik naar jouw hand
raak deze langzaam aan
ik sidder, huiver, doch verlang
naar de donkere, zwarte kant
van jouw onverlicht bestaan…
Schaduwkant
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.896 ’s nachts dwaal ik eenzaam
door duistere nauwe stegen
verlaten, vergeten, verzwegen
zo kom ik jou daar tegen
en vraag je naar je naam
beduusd, bevreesd, bang
zoek ik naar jouw hand
raak deze langzaam aan
ik sidder, huiver, doch verlang
naar de donkere, zwarte kant
van jouw onverlicht bestaan…
Stralende dynamiek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
752 De ondergaande zon
veegt schaduwen weg
penseelt in roze draperieën
een luchtig aquarel
Traag baant zij haar weg
langs aardse curve
duister verslaapt zich
in rood koperen gloed
Aan gene zijde ontsluit zij
vurig Morpheus’ armen
doorbreekt met zilverwit
de barricades van illusie…
Tussen Kerst en Nieuwjaar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.153 De kinderen weten het nog niet,
maar de toekomst is soms duister en dreigend,
maar ook hoopvol en het licht wenkt.
De regen ruikt heel in de verte
al een beetje naar de lente.…
als het uur slaat
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
993 zo zal het zijn
en nooit anders dat
men van een dichter niet wil horen
hoe het verlangen
zichzelf neerschrijft in wisselwoorden
vreemd aan rust
zijn handen liggen stil, nog wachtend
op vlagen doodslag, met de vuist omhoog
averechts, alsof het in iets geloven
het duister zou oproepen
zo zal het zijn
dat het raam steeds gesloten…
Halve waarheden
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.570 ~~~
ooit wilden we na het begin
een samenhangend midden
en een uitgeleefd einde
maar de groeiende leugen
waarop onze relatie dreef
was als een duistere rivier
die alle echt verbrak
in het somberdonker
zochten we nog eenmaal
naar verheldering
jij keek als eerste weg
we verloren allebei
~~~…
Een lichtje.
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.559 Lieverd, hier een licht
dat duister verplicht
om warmte uit te stralen
En mij na vele uren
het humeur doet herbepalen
Het kaarsje doet mij enkel denken
aan een beeldschoon iemand
en het zachte wijsje
op de achtergrond zal mij nooit vervelen.
Wit rode kaarsjes op kaarsenblad branden
en ik vergeet even mijn verdriet
draag het op handen.…