3211 resultaten.
Omslag
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
938 blauw beent ze door het natte gras
opgezette voeten
verbloemen de gekleurde was
hier en daar raapt ze wat leugens op
en hangt ze aan de lijn te drogen
ze nam het hecht in handen
sloeg haar kruis tegen de grond
de hamer lag onbewogen
vuile vuisten slaan niet meer
op tafel de afdruk van zijn mond…
Géen Vis
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
924 straks nog even gras maaien
morgen zal het weer regenen
laten we maar stoppen met vissen…
Vreemde Ventje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
865 een tuinkabouter met tien armen
wentelt zich door boerenhof
hij plukt de varkens en de bloemen
met een fluitje uit de lucht
terras ligt beetje schots en scheef
hij verticuteert op naaldhakken
schapen laat hij gras maaien
zijn puntmuts is natuurlijk groen
hij kan alles wat je droomt
alleen een beetje anders…
geheugen
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.483 Ook neven en nichten weten ervan
nu is er gras, bomen
en een oude man
met een boxer.
Een plas op de plek
waar mijn oma kookte,
drollen waar
mijn opa rookte...
Toch laat ik een traantje
als ik daar sta
en denk aan opa
met zijn roestige spa.…
Statig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
619 weelderig waaien lange haren
op het ritme van de wind
druppels spatten op
in het water ervoor
waarin schoonheid weerspiegelt
van vers ontloken groen
huist de schaduw statig
in onverwachte hoeken
omringd door hoog gras
luisteren geurige bloemen
het tafereel op…
eenvoud?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 hier de stroom
daar het gras
ik kijk erop
zie nog eens
donker water
verdorde halmen
boven de lucht
daarin zijn wolken
vogels vliegen ook
schouw andermaal
donderwolken legen
bloedzuigers vallen
sta ik wel
en kijk aan?
subtiele veranderingen
anders de wereld……
gevoelig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 (ongrijpbaar ligt jouw tastbaarheid
buiten mijn bereik…)
ik strek me, rek mijn armen verder
naar het grote niets
en vang het liefste
waar ik me laaf
aan al het mooiste dat
je was in tijd, begraaf ik narigheid
maar dat is zwaar
en lukt me niet
blote voeten in het gras
voelen eindeloos jouw madelieven…
storing
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 storing
witte schapen
loom grazend
in blauwe weide
de beuk verwent
het vermoeide gras
met heilzame koelte
een blad trilt
uit gewoonte
zonder aansporing
hij laat zich horen
de leeuwerik
vanuit zijn vlucht
zijn zang verstomd
als zij hoorbaar
naast mij plaats neemt…
Het dondert niet meer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
879 nergens vind ik luwte
zelfs niet onder een boom
of in holle gebouwen
overal die ongure schaduw
van vunzige vlerken
die aan me kleven, in me klauwen
het dondert niet meer
vreet me, ontleed me
tot mijn haveloze torso
de bodem raakt
laat er gras over groeien
en krijs, krijs dan
om wat de aarde heeft buitgemaakt…
Schaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
622 Als ik op het gras lig
onder de bomen
en ik kijk naar boven
kijk ik ook naar binnen
bij mezelf
Zie ik een wirwar aan natuur
wel ook wat dode takken
die mogen best gesnoeid worden
kan de rest beter doorgroeien
Opgelucht slaak ik 'n zucht
sta ik op en roep:
"geef hier die schaar"!…
Net niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Heel even dacht ik
waar gaan mijn voeten
waar gaan mijn benen heen
Het was naar de overzijde
wadend door water
de knieën vol met kroos
Daar was het groener
het gras mals en jong
de grond nog onbetreden
Maar net voordat ik
het bereiken kon
riep men mij
Van de andere zijde
terug…
Tot aan de goot
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
432 zij stonden langs de weg
dicht op elkaar
schreeuwden moord
en brand in rood
het waren er een hoop
waar groen in gras
afwachtend was
gaven zij met steel
en bloem zich bloot
tot aan de goot
door roet en gas
zijn zij snel
in elkaar geklapt
het waren rozen die
wij niet wilden gedogen…
Puzzel mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 zittend te midden van
een zee aan puzzelstukjes
die geleidelijk op hun plek
durven vallen
lijkt het gras groener
de lucht helderder
nu zuiverheid vrij ademt
voelt mijn pad meer verlicht
oogt de weerlegde waarheid
veiliger dan toen
overtuigd dat ik de zeven
zeeën aankan
vaar ik uit…
over het water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 nu buigt het gras
het ligt vermoeid ter aarde, geen
bloem die nog de kop
opsteekt
de uiterwaarde kruimelt droog en wit
verhitte stukken zand
aan land de frisse schaduw van
een mensenhand, gebouwen liggen stil
te bleken, in de harde middagzon
heb ik het stil bekeken…
Hemelwater
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 wolken scholen samen
het miezert hemelwater
steeds groter wordende druppels
die willen raken
stuiteren op het wegdek
ook in het gras waar
vers ontloken sneeuwklokjes
het hoofd buigen
zelfs narcissenstengels
dansen op het ritme van
tot er gedonder klinkt
de meerkoet duikt onder…
Koude kussen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
476 Pluimende warmte
wolkt zich
naar buiten,
alwaar een bleke
zon, het opkomen
uitstelt
tot de vorst zich
krabben laat,
die zich vlijde
over gras en ramen,
waardoor de nacht
zich zoenen liet
en witte kussen
hun heimelijk
samen zijn verried.…
De vissers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
715 Vereenzelvigd met de
punt van de hengels
willen ze stil leven,
van de wal losgedreven,
op zo maar een dag
verzonken in het gras,
aan het patroon van
wolken overgeleverd.…
nadorst in het uurloof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 ons voorbijgaan
vordert gaandeweg
pratend, sapstromend
wandelend over jeugdig gras
verderop staan bomen
haaks op gedegen aardlijnen
elke week is het
een kwartier eerder donker
voorlopig is eeuwigheid
gevangen in onsterfbaar steen
in de late schemer van
deze kortstondige dag…
Zomereinde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
639 Stranden zijn verlaten
geluiden verstomd
geur van zee en zonnebrand ebt nog na
badpak, zonnebril en bikini kunnen
weer terug in de la
normale temperaturen keren terug
groen wordt weer het gras
zo glijden we vanzelf
de herfst weer in
met paraplu en regenjas…
thuiskomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
466 soms laat het raam licht door
dat er gisteren ook al was
te hooi en te gras
op een onbepaalde plek
in het achterhoofd, ergens
achtergelaten zonder bericht
in buurlanden ruikt het naar thuis
en thuis lonken de buurlanden
overal zijn wijkende wolken
maar nergens is een hemel blauwer
dan in gedachte
aan mijn vroegste dagen…
Hartlicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
337 er zijn dagen
dat de lucht niet wijkt
je leven leert
met tegenslagen
zie hoe je stil staat
niet gebroken
doch buigt als gras
dat zijn wortels vertrouwt
ik herken de schaduw
in het licht van je ogen
als de hemel sluit
en hoogte ver lijkt
onthoud dan
ik ben de wind onder je vleugels
onzichtbaar
maar blijvend…
Aardecode
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
178 De ziel zakt in het moeras
naar een dieper liggende horizon,
achter de stilte, in het gras,
krijgt god een primitief gezicht.
De oermens danst in het verband
van vlees en donkere rauwe aarde.…
vrij in gevoel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.599 loom de dagen
beide blagen lagen in
‘t gras bij ‘t zoemen
der bijen de seringen
bloeiden flauw in
zacht blauw waas
bedreven liefde op
het dak paaiende
vissen woelden in ruisend
water fluitend gleden
zij uit en in de zon
de broek en de japon…
in rood vaak de dood schrijft
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.602 ik viel de
afgrond voorbij
de bodem bood
geen houvast
meer voor mij
ik landde
op glas dat
gebroken was
de scherven
rechtop in het gras
ze kerfden
mijn huid in
wanden die gaapten
randen verplaatsten
tot een open geheel
ik vergoot
al mijn bloed
dat in rood vaak
de dood schrijft
mijn ziel viel niet mee…
gedachten in werkelijkheid
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.891 Ik dacht dat we een bloem waren,
die groeide in het gras
en stilaan openbloeide.
Maar wat ik dacht is niet echt,
het is gewoon wat ik verwachtte.
En het is mijn verstand dat me zegt,
dat je maar voor schijn naar me lachtte.
En dat verstand houdt me tegen
vertrouwen te hebben in jou.…
De Perenboom
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
882 Huilende
vlinders
in een witte wei
Geknakte
sneeuwklokjes op een
Onzichtbare rij
Een kille bries die
het zwakke gras
doet huiveren
Een vermoeide witte duif
die de treur niet kan zuiveren
Het vredig leven
in de witte wei
Zwaar als lood
Want gisteren
ging de perenboom dood…
Geen einde aan
netgedicht
3.3 met 77 stemmen
9.828 de zon ging onder
maar wij bleven staan
op de dijk in het gras
aan het water verloren we
elkaar in de ogen was het blauw
nog dieper
en de wereld ging voorbij
terwijl we toekeken
en de tijd verdween
niet was blijven plakken
de horizon was daar
terwijl we groeiden
aan elkaar…
Overwinteren
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.312 Hou mij toch vast
laat me gevangen zijn
heb mijzelf
volledig in de hand
en val in snedes uiteen
brand merktekens
in mijn bruine huid
druk pennen door vlees
smeul door
onder as bedekt
als sneeuw
de donkere warme aarde
met gras geel verdroogd
groen in de wortels…
Miss
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
664 Haar jas met blauwe knopen
sluit zelfs praten buiten
breekbaar uit het zicht
spelen ogen met honger
en armzalige warmte
wanneer hij met blote voeten
op vochtig gras danst
en nevel hem kleiner maakt
ziet hij haar de hoek omgaan
het verweer is zwak als hij mist…
Pastoraal
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.242 Er stonden
margrieten
in het hoge gras
rechtop
't viel op
zo slank
zo wit zo geel
ze waren niet
met veel
je kon ze tellen
op één hand
zo fris en frêle
twee jonge hengsten
aan de overkant
roerloos bijna
keken toe
je zocht
mijn rechter hand
ik zei
geen schoner land…