voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 55.261):

Puzzel mij

zittend te midden van
een zee aan puzzelstukjes
die geleidelijk op hun plek
durven vallen

lijkt het gras groener
de lucht helderder
nu zuiverheid vrij ademt
voelt mijn pad meer verlicht

oogt de weerlegde waarheid
veiliger dan toen
overtuigd dat ik de zeven
zeeën aankan

vaar ik uit


Zie ook: http://ladylove47.blogspot.nl/

Schrijver: LadyLove, 18 april 2015


Geplaatst in de categorie: liefde

3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508

Er is 1 reactie op deze inzending:

Bert Weggemans, 11 jaar geleden
Mooi gedicht, Marjon, het loopt als een trein!

reageer Geef je reactie op deze inzending: