Alle inzendingen over herinneringen

6818 resultaten.

Sorteren op:

VROEGER

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 883
Als ik door mijn verleden tijden loop zie ik van het licht, af en toe, het begin Traag gelijk een voortglijdende stroop glijd ik er stap voor stap mijn leven in Duizend vraagtekens tekenden zich af onder zachte, schone toekomstmuziek Denken aan het nu was veler maatstaf morgen bleef verborgen in het mystiek Onmetelijk langzaam vergleed de…

Morgen

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 571
Morgen zal ik mij onderdompelen in de stroom van herinneringen meedeindend op de rust van beeldende gedachtengangen. Om als een kind mij te nestelen in de schoot van het leven, voedend in het eeuwige groeien.…
Katty31 mei 2011Lees meer >

De vraag wie ze is

gedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 20.142
Intussen huist ze al zo lang in mijn hoofd en al zo bijna overal - maar wie ze is een zinloze vraag, je zoekt in je herinneringen naar iets onvoorstelbaars, ik weet het, maar ook zinloze vragen vragen een antwoord eigenlijk is ze nog steeds die jonge vrouw die ik ooit voevallig ergens tegenkwam - maar wie ze is - in mijn hoofd vind ik haar…

ALS JE TOCH EENS WIST

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Als je nu warempel eens wist hoe ik iedere nacht lig te wenen Sinds jij je van bed hebt vergist heeft mij geen zon geschenen Als je nu warempel eens wist hoe ik naar jou kan verlangen En hoe ik je direct al heb gemist jij houdt mij eeuwig gevangen Als je nu warempel eens wist hoe ik ’s nachts lig te wachten Dromend dat jij vlug herbeslist…

melancholie

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 713
het dorp waar ik kort na de oorlog geboren ben is niet meer wat het ooit was, verloor van jaar tot jaar zijn vertrouwde glans oude huizen lijken nu droefgeestig gestemd alsof zij moeizaam leunend tegen elkaar naar lang vervlogen tijden te hunkeren staan naar geluiden van rinkelende flessen op de kar van de melkboer achter zijn stapvoets…

moeder

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 745
ons laatste uur samenzijn verging zwijgzaam - zacht ontslapen herinnering - in mijn keel sloeg je hart traag moeizaam trager tot aan je laatste slag zucht van verlichting…
Rudi Tiri26 september 2011Lees meer >

zoals het toen begon

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
als de dag de einder naakt de laatste groeten van de zon aan mij gericht wat harten raakt en in het felle tegenlicht het zichtbaar wordt wat eens verloren ging in schaamteloos evenwicht zoals het toen begon dan belooft de nacht zacht fluisterend dat de vroege ochtend wacht en droom ik weg al luisterend…
wim euser12 november 2011Lees meer >

heiligman

netgedicht
2.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.663
vandaag denk ik terug aan een man, een zwaargewicht op lichte vleugels danst de gedachte aan zijn zachte blik, de bril wat schuin geschikt rondt welgebogen zicht zijn licht glanst tussen rood en goud geplooide charme waar de maan de bomen raakt schuilt zijn lach in kleine kinderogen…
switi lobi5 december 2011Lees meer >

The lark ascending

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 14.948
Hier stijgt ze op met de laatste lieferink mee, ze kan het niet tegenhouden, zang zingt de rouw onder haar kapotte nagels vandaan was jij de zoom uit haar rok, ze trilt maar staat as een standbeeldje in deze schitterbare lucht in deze laag is het moeilijk ademhalen ze zoekt het verdwijnen terug en waar het verschijnen begon precies hier precies…

Ik denk aan u

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.960
De zomer ging, de goud-doorschenen uren Verkorten hunne loop; de nacht wordt lang... Hoe eindloos zal me ook déze winter duren, Hoe bang is 't hart, dat u verloor, hoe bang! Ik denk aan U, als in de blanke vaarten De blauwe schijning van de hemel valt, Door 't nevelblank de Lente-morgen-klaarte Goudglanst der weiden welig esmerald. Ik denk…

De Straat

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Zomaar, op een donderdag ik hoefde enkel toe te geven werd ik, half bewust, als hij toverslag het verleden ingedreven het was niet nodig dat ik zocht ik wist hoe er te komen toch liep de weg bij elke bocht heel anders in mijn dromen ik stapte uit, niet ver vanwaar ik heen wou gaan verbijsterd bleef ik daar minuten staan ik kende…

De Straat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Zomaar, op een donderdag ik hoefde enkel toe te geven werd ik, half bewust, als hij toverslag het verleden ingedreven het was niet nodig dat ik zocht ik wist hoe er te komen toch liep de weg bij elke bocht heel anders in mijn dromen ik stapte uit, niet ver vanwaar ik heen wou gaan verbijsterd bleef ik daar minuten staan ik kende…

Kind

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 686
Het kind dat ik was stapte door bossen en gras rook de geuren zag de kleuren droeg zijn kindervreugden en -tranen van gehucht tot gehucht.…

Antwoorden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
zij klinken door mijn hoofd soms zeer zacht dan weer harder stellen steeds dezelfde vraag weet je het nog? de stemmen van ’t verleden vermeerderen mettertijd evenals de plaatsen in memorie opgeslagen weet je het nog? ja ik weet het nog grijs verleden niet moeiteloos beantwoord ik de stemmen…

Rinkelend zilver

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
Het was in de laatste dag van die zomer waar stilte dwaalde tussen woorden hij naam kerfde in hout en zocht naar voetstappen van haar die hij droomde in lange nachten van samenzijn de herinnering aan rinkelend zilver ragfijn verstopt in heden van bestaan dwaalt hij nog eenmaal langs het maanmeer veegt zout van zijn ranke lijf streelt…

Wat blijft komt nooit terug

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.428
Nevelverscheurend kraait een haan vanuit onzichtbare tuin achter vage huizen, het rozerood van de dageraad al in top. In een andere tuin voerde ik grootmoeders kippen nadat een andere haan mij had gewekt op de donkere vliering die geurde naar appels. Ik hoor dit nu, ik zie dat nog. Het blijft bij me en ik kan het niet vasthouden…

Maanlicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 977
Herinner je dit als niemand meer weet waar de weg van liefde is. Herinner je dit als niemand meer weet waar de weg van leven is. We lopen samen, een allerlaatste keer, bij maanlicht, om middernacht. Niets is voor eeuwig, nog niet. Zelfs het sterrenlicht, zelfs het maanlicht niet.…
Gerjo Gerrits24 december 2012Lees meer >

De zwerver

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.829
‘Gevloden zijn de dromen eens bemind, Verdord de wondre bloemen der gedachten, De lach der dagen en de lust der nachten Zij zijn verwaaid als klanken op de wind. Ik vraag niet meer, mij kan geen vreugd meer wachten Mijn lijf is wond, mijn ogen zijn verblind, - Ik dwaal nu tot mijn leed de vrede vindt Wiens teêre streling alles zal verzachten…

Groen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
Ik zag haar groene mantelpakje hangen in de kast zag haar bijpassende schoenen met natuurlijk een klein hakje dat was haar hele leven geen foto, dat wilde ze nooit ik voelde me toch wat berooid alleen met wat kleding die ze had gedragen we hebben haar niet uitgestrooid ik mag niet klagen zou ik ook nooit doen ik heb haar urn in de…

zo stil

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 710
nooit was het hemelruim zo doorschijnend helder geluid zo stil nooit eerder was er zo gelukzalig niets dan het klapwieken van jouw vleugels en de mijne…

O n d e f i n i e e r b a a r

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
Gevleugelde mooie woorden als stemmingsbeeld een herinnering die ik onbewust levend wil houden. Misschien nog als pijn om jou te voelen.…
Corry Broer6 november 2013Lees meer >

Oude foto

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 700
Ik vind een foto hier doet mamma vast plezier ik sta met zus erop papa weer niet Waar was hij toen toch heen kinderherinnering doe hem de groeten maar als je hem ziet…
Pietra13 december 2013Lees meer >

Ronding

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
soms zie ik in je ogen de schemerende einder als grens van het heelal waarachter woorden vallen al mateloos matig in getal traag verdampend in een onzichtbare meander en kennelijk onlogisch slingerend rijgend; de vlakke echo spiegelend van wie dan ook of jij, de ander op de schouw tikt de pendule weer de herinnering uit jonge jaren…

De geur

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.895
De herinnering van geluiden, van geuren, van bezinning op het betoverde bestel en het bestaan van rode bloemen. De geur van mos, van denkende moerassen. Allicht de kleuren van het geschut, naar hartelust de geur en geuren van het verlaten plein.…
Armando12 maart 2014Lees meer >

Reünietanka

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Oud-leerlingendag. De lentebloesems geuren. Stralende ogen. Een gordijn schuift voor het nu. Mannen worden weer jongens.…

Memento

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 792
Hoe groot is steeds weer mijn verlangen naar zomernachten van weleer toen wij ons vrij en onbevangen nog laafden aan het boezemmeer. Waar ik verhit aan knoopjes prutste de zomerzoete geuren snoof het zweet van onze lijven gutste een bloesje speelde met het loof. Dit minnelied, zo warm van kleur -in weemoed komt het binnen waaien doorheen…

vandaag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
tegen Goliaths, over een jong meisje tot 2018 ondergedoken in een theater, over een wasmachine die me op de knieën dwong, over twee gelukseieren die ik vond naast een lege geldkist, over mijn dode vader die ook vandaag weer jarig is vandaag een gedicht over een nare man die door een vensterraam sprong, over nut en noodzaak van de herinnering…

en altijd keren ze weer

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 911
het huis deelt zich mee aan zijn bewoners als van mens tot mens zo is die ene stoel nog steeds bezeten en het gapende gat van de brandende sigaret drukt jouw koppige hoofd voorgoed in de kostbare bank het zijn maar dingen- zei je tijd om te gaan zitten in de salon- zei je kom maar bij me leg je hoofd maar op mijn schoot goed zo…

Terug naar Texel

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 741
Soms denk ik dat mijn eerste lief -die plompverloren binnen dreef- haar kroontjespen, die achterbleef vergat toen ze haar stem verhief. Die zomer lang, een nest gebouwd in zand waar meeuwen om ons lachten. Zij wisten wel van waterkrachten. Het kerend tij was hen vertrouwd. Soms denk ik aan die laatste dag toen woorden dropen van de regen…