2410 resultaten.
Thans
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
825 zich
spiegelen aan vandaag
maar het heden nog aan gister
zo komt het
dat ik thans een herinnering draag
waarop ik teer;
een dunne laag
zo licht als een veer
maar wel met een gouden rand;
handjes vol geluk
wil voor even gedragen worden
in geborgen gedachten
die zichzelf zalig aaneenrijgen
en niet op uitstel willen wachten
immers…
de volgende maand
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
556 de bomen strooien blaadjes
in vriendelijke gebaren dwarrelt het omlaag
afscheid huilt in regen
waar ze zacht de grond vinden
ontstaat er het patroon van lang vervlogen zomers
aan de buitenkant een bloem
maar binnen schuift de dag opzij, verloren
langs wat ooit nog levend was
over kromgebogen gras
waait immer wie we waren, wie we zijn…
infanticide
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
545 nog immer in Bethlehem
de grond doordrenkt
van onschuldige schuld
hun bloed sust mijn geweten
ik weet……
Kans
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.631 Onuitgedoofd woedt de liefde voor jou
nog immer als een bosbrand in mijn hoofd.…
Buitenplaats
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Immers,
de doden kwetsen niet
de doden verlaten niet
de doden sterven niet.
De doden leven niet
en de levenden doden niet.
Ofschoon alleen voorbij
de demarcatielijn van verloren woorden.…
Mark en ik ( sterfdag )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.666 Muziek tot in de diepte van gelijkenis:
Mark, de vriend die ik immer mis.
Zijn leven vermengde zich
met mijn leven.
Hij gaf, het, gratis en voor niks.
Zijn houding om altijd
van te blijven houden.
Mark leerde mij te leven,
gedurende mijn beleven.
Hij is, zal zijn, blijvend
een lief klein sterretje in mijn hart.…
adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 in de
verre diepte
van ijskoude oceanen
het hete magma
in zuurstofrijk water
de zich splitsende algen
en het woestijnzand
van de Sahara dat neerdaalt
in de Amazone en fosfor geeft aan
de bladeren die zuurstof uitademen
adem in, adem uit
adem bladeren en algen
en water en denk verder
niet aan hoe het gaat
je leeft immers…
' t Komt allemaal goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 Stramme spieren
Die je beweeglijkheid
Gevangen houden in een
Traliewerk ontworpen
Door meneer Parkinson -
Wil je lachen,
Grimlachen misschien,
Dan houdt zijn masker
Je stevig in zijn greep -
Toch blijf je heilig
En tot aan je laatste
Eind geloven in de
Vrije gedachte, los
En niet gebonden door
Welk kwaad dan ook,
Immers…
het stilleven van de herfst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 de kleinste hoek bespeelt al stil
het kille, dat niet wijken wil, het bijt
voorzichtig in de tijd en allengs raakt
het mooie weer zijn warme charme
immer kwijt
verlangend, naar de haard
daar, met winter in zijn oude baard
vertrouwt de herfst zijn wasdom toe
aan hoofd en hart
en kleine rode blaadjes
boven smart vol gouden praatjes, over…
Onder ons
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
583 alles lijkt nog zo pas
zo snel als ik het zeg
komt mij voor
gaat alles dan teloor
neen, ik word nog steeds
die ik ben
anders wel en toch
in wezen als te voor
als ik al memoires
zou schrijven,
op een kladblok van grijspapier
zet ik nu nog geen punt
ik wacht op wat nog
boven komt drijven
en verscheur ook de bladzij hiervoor
immers…
Hopman
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
856 schrander
hij hopt van ’t ene bed in ’t ander
de buurt spreekt schande van de man
maar krijgt er stiekem rode koontjes van
de buurvrouw, van de linkerhoek
en Fenna van twee blokken verder
wachten beurtelings op zijn bezoek
hij heeft zijn schaapjes welgesteld
met alle liefde daargelaten
en onderwerpt zich zelfs – als goede herder-
aan onze immer…
Olga's passie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
590 En zo danste Olga's korte leven op de passen
van het immer angstig gegeven,
dat een dikke ballerina nimmer voor de hoofdrol
wordt gevraagd; en door anorexia nervosa
voortijdig sterft als haar passie door de honger
wordt weggevaagd.…
Een lichtje dat schittert in de duisternis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.077 Omdat een vlam niet voor een eeuwig
duister wasdom lijkt te zijn geboren;
maar wenst te branden in het nu zonder dat
de duisternis nog immer een kans krijgt
het licht in zijn volle glorie te smoren.…
Afloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 in vogeltaal vind jij
Gods scheppingsverhaal
je hebt enkel het gevoel
zelf dan te moeten zwijgen
tussen de laurierstruiken
vind je de natuur op z’n best
gebroken schalen van eitjes
in een oud vertrouwd nest
bollebozenveertjes zien
op een krasse berkentak
een pak van je hart
immers het leven zelf…
-
luister, luister
in je…
Verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Het ontbreken ervan is pas gek
Immers de drijfveer van het leven
waar we met z’n allen aan hangen
bestaat grotendeels uit
verlangen…
schuw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
177 wat ik nu in woorden zwijg
gaat nog verder dan mijn onmacht
immers het is soms niet uit te leggen
waarin het zijnde mij heeft gebracht
.
de leegte wordt gevuld met gedachten
die gedwongen rusten in de schaduw
ik zou ze met mijn lippen willen verzachten
zoals gezegd, ik ben thans stil tot schuw
.…
melancholiet
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.705 heel bijzonder
den hypochonder
al bij één patatje frites zonder friet
gaat één likje mayo boven zijn limiet
ook bij een magere croquette
ontvangt hij nooit gehoorde vetten
na twee teugen van één Gueuze Lambic
hoort men immer een diep droeve snik
bij consumptie van één Mort Subite
valt hij echter als melancholiet
languit gestrekt in ’…
Taalvaardig
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.033 (Iets wat mij immer heftig irriteert)
Dan wordt het met gezwinde spoed,
terstond door mij geperpendiculariseerd.
Wat is dat 'perpendiculariseren'
toch een prachtig Hollands woord.
Wel jammer, dat het leeuwendeel der Nederlanders,
waarschijnlijk nooit van perpendiculariseren heeft gehoord.…
Dromen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.974 De duistere wolken uiteen gaan rukken,
En het donker voor immer laten verdwijnen.
Ik wil met jou nog zoveel dingen,
Maar rest ons nog de tijd daarvoor?
Van geluk kan ik wel zingen.
Jubelend als eenmanskoor.
Maar wij zijn net als zoveel stellen,
Nuchter, en met beide benen op de grond.…
Het passionele vuur
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
3.214 Verwarm mijn ziel, verwarm mijn handen
Laat mij voor altijd bij jou zijn
Het vuur vervaagt en wordt al klein
Jij bent het waar ik naar verlang
Het vuur maakt mij totaal niet bang
De vonken van verwarmd genot
Ik ga er langzaam aan kapot
Vonken die spontaan verschijnen
Zullen vaak ook snel verdwijnen
Het passionele liefdesvuur
Is immers…
de diepe waarde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.072 wat ik schrijf
gaat jou niet aan
het zal je immers
toch niet raken
je zult mijn
gedachten
niet kunnen
verstaan
als ik vertel
van mijn droom;
het zoeken
naar gevoel,
dan kan ik
nog zoveel
duiden
jij zult nooit weten
wat ik bedoel
zeg mij
wat gaat er
om in jou
ik weet,
nu gaat het
mij niet aan
alleen jij kent…
het lied van de stilte
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.043 als ik het lied van de stilte dicht
beweegt de hand op pulserende slagen
worden mijn vingers speels opgelicht
en draagt inkt het heelal van eeuwige dagen
geen enkel woord zal op papier geraken
hoe immers moet ik schrijven
om een zachte bomenruis te verbeelden
of met jou de volheid van de leegte te beklijven
als ik het lied van de stilte…
Gegronde wegen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
611 ik door ontaarde rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
ze leiden mij naar een warme bron
die zelfs ijsbloemen laat ontdooien
en even sta ik stil bij de tweesprongen
die ooit mijn loopbaan verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte wegen doorzichtig
toch was er maar één pad begaanbaar
met bloedverlies is immers…
Joop ter Heul, mijn bakvis jaren
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
633 Wakker liggen en dromerig
terugdenken aan de tijd
van toen, ik nog een bakvis was
en de boeken van Cissy van Marxveldt
Joop Ter Heul verslond
ik kon me helemaal in haar verplaatsen
had immers zelf ook
te grote voeten, piekerige haren
handen die ik nergens kwijt kon
op schoolfoto’s
en dan die strik
ze zeiden toen
te klein voor tafellaken…
voetzoeker
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
799 diep, heel diep
graaft hij een woning omhoog
als nalatenschap voor het onbewuste
schrijft gesprekken op muren
met vuistgrote peuken om het voetzoeken
naar binnenrook te rechtvaardigen
want immers
hij is de danser tussen pluimen
die langs grenzeloze deuren glijdt
mijn zolder bevrijdt van sluiptenen en kwelkommers
van rijstdons en…
Niet meer gewoon
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
720 met het plannen van de ruimte
waarin wij leven met elkaar
spreiden zich verbanden
voelen wijken het gevaar
al lang niet meer gewend
aan delen van verleden
versnippert zich geheugen
dat de samenhangen smeedt
verholen groeit er zielenleed
tussen opgetrokken muren
in verre van een veilig thuis
levens kruisen maar we gluren
immer buiten…
NOTRE DAME DE VALDEUR
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
922 ik leun
nog wel gestrekt
tegen de zware penant
strak gelijk de muur zicht rekt
van onder naar de top
zo ver ik kan zien de bovenkant
als gemetseld voel ik mij
opgenomen in het verleden
denk aan de gespierde bouwers
die immer meer
de hoogte bereden
zelfs mijn geest
aanvankelijk aards gericht
geeft stilaan te kennen
deze plek…
dé waarheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.508 hier is mijn woord
neemt en eert dit, gij allen
het is de enige waarheid
hier geponeerd om mij te gedenken
want uw woorden zijn hol
zo bol ze staan van fouten
ongezouten persiflages in de marge
zoiets hallucinerend bekomt niet
dan met enkele tijd isolatie
mij is immers de waarheid
en niets dan de waarheid
zo helpe mij iedereen
die niet…
De vraag, die bleef
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
2.150 Ziet, het blijft me bezig houden
waar het schip toen is gestrand
zoekend immer naar de reden
dat dit huis is afgebrand.…
De drempel voorbij
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.466 Je schuwt de drempel
ogen betwisten wat mond prevelen moet
schouders hangen, dàt doe je goed
in mijn handen druk je fleurig je stempel
Ik sluit de deur met goed fatsoen
en druk mijn neus dan in je schuld
waar het mijn woede met leegte vult, immers
de bloemen konden er ook niets aan doen
Ik ben je niet direct vergeten
het is zoals het bloemen…