2308 resultaten.
voorjaarsgedicht
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
14.399 Deze lente gaat het toch weer
over jou hoewel ik er langzaamaan
wel moe van ben
moe van regen, wind, flarden
bedrieglijk blauw in de lucht,
vage beloften van het einde
van de kou.…
Psalm voor Alma
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.736 Jouw stem gekrompen nu
de blik in de ogen mat
pak jij op de tast
mijn hand, klopt mij
geruststellend toe
Het licht wordt heller
de kou die van binnen komt
gaat niet meer weg en blijft
voortduren op de achtergrond
Jij zingt het eerste lied
mij ooit liefdevol geleerd
over de vroegste dageraad
ik neurie zachtjes mee en na…
Nieuw geluk
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
4.606 Het leven wordt weer zinvol en mooi
Als geloof in nieuw geluk zich bevrijdt uit de kou bij het inzetten van de dooi
Met de blik gericht naar de sterker wordende zon
Weet je "het kan" en vergeet je wat eerder "niet kon"
Bij het smelten van de ijslaag
Verdrinkt verdriet en is nieuw geluk begonnen.... vandaag
En met jou als vriend in mijn nabijheid…
zwarte wind
netgedicht
4.1 met 35 stemmen
1.505 in de ondergrond van
herfstharde duisternis
krassen zerken in
schaduwen begraven
wie zal hen horen
als het middaguur al likt
aan de bloedende kou
van verloren liefdes
in winternachten van morgen
op de kale akkers waar
wind zal wuiven naar
een stroomversnelling
vervluchtigd tot herinnering
in het afgemaaide gras
van vergeefse…
Lekker roken
netgedicht
4.1 met 49 stemmen
1.329 Sigaret, oraal bevredigend
vingerding
stoorde mensen van `t antikamp
'der gezonden'
heengezonden in het rokende
buitenkamp
stonden rillende mensen,
kou en nicotine gemis
en
mistkijkend uit hun ogen
rokende, verstikkende, vuurspuwende
blikken taxidiesels, zonder
waarschuwingsstikkers, pas op!…
Paarse Zee
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
489 Een week na sneeuw en ijs, tien graden vorst
Drong door het bodemrijk uit alle macht,
Ontworsteld aan de diepe winternacht
Een krokuskoor dat zong uit volle borst
Het Lied der aarde, rijm- en woordeloos
Heel even maar, toen kreeg ik het te kwaad
Door kou bevangen zong het uit de maat
Hun paars tapijt zonk terug, voor vorst te broos...…
Daartussen parelt leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
408 ik eigen blauw
als basis voor
helderheid en kou
het donkere
geeft diepte in
mysterieus verdwijnen
door het lichte
sprankelt zon
zijn magisch schijnen
op pril groen
en later schaduwrijk
koel zomerloof
dat herfst belooft
in vrucht en kleur
een volle rijke oogst
groen en blauw
daartussen parelt leven
als schitterend gegeven…
Stille weemoed
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
483 ik wist
dat de kou
weer zou komen
zag de ganzen
op hun vlucht
in je ogen dromen
met stille weemoed
vlogen wij mee naar
het zuiden langs de zee
je was iets kwijt
lachte in berusting
ik voelde vage spijt
de wereld was
intens verlokkelijk
met opgefokte haast
wij werden opgeslokt
alleen in de vakanties
was rust altijd de baas…
De zesde dag
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.408 Het was zo na de zesde dag
en na het scheppen van de vrouw
dat Hij met vergulde lach
nagenoot van wat hij zag
en nog staande in de kou
een heel klein luchtje scheppen wou
Het paradijs leek nu echt af
en niemand die Hem iets verweet
tot de duivel -echt heel laf-
aangesneld kwam in een draf
en nog steels in God zijn zweet
twee muggen bij…
Noordwijkerstrand
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.663 Ik zag je zo gaan
op het Noordwijkerstrand
jij zocht daar naar schelpen
en ik naar jouw hand
Ik stamelde woorden
die ik jou zeggen wou
maar de wind dreef ze weg
terug in de kou
Zo liepen we verder
turend naar niets
totdat je me vroeg
-zei je me iets ?-
Ik pakte je hand
en schudde van nee
waarop jij toen zei
-mooi hè, de zee !-…
*
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
844 de stilte in je stem
de zwakte in je omhelzing
maakt dat ik je ken
de zwaarte in je stappen
de leegte in je hart
de schelheid in je schreeuw
maakt mijn leven hard
de leegte in je hoofd
de zachtheid in je kracht
de ruwheid van je vingers
maakt dat ik naar je smacht
maar meer dan deze dingen
de liefde in je haat,
de warmte in je kou…
Weergodin
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 Haar warme hart gaat ons verlaten
koude lucht ontneemt haar adem
een witte deken om haar huid
trotseert de kou
zoals mijn lichtgebrek en de klok
die bevroren achteruit loopt
ik hoop
dat ze haar deken uitschudt
me dompelt in decembermaanden
kan iemand ervoor zorgen
dat zij niet meer zal verdrinken
door valse warmte in verdriet
als…
Stille getuigenissen
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.327 Nu de winter zich zonder
witte kleding voortbeweegt
het water in de sloten
onverstoorbaar stroomt
voel ik toch de kou die
ik als kind droeg in mijn
te grote jas
zelfs de zomer was niet warm
want altijd waren er weer
die kille ogen die me volgden
ach, de stille getuigenissen
sterven telkens in de bruinrode
dode herfst en enten in…
Vlokken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.261 Wachtend op de bus, alleen in de kou,
de sneeuwvlokjes dwarrelen, denk ik aan jou.
Ik had al gedroomd van jij en ik samen,
kijkend naar de sneeuw, veilig achter de ramen.
Over vrijen en slapen onder jouw deken,
terwijl er buiten geen teken
meer was van leven,
enkel vlokken die zweefden.
Oh, ik had zo graag nog zoveel meer.…
Seizoensslaaf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 De laatste vlinder
bezoekt een late bloem
om daarna te sterven
in de noordenwind
vogels volgen hun kompas
richting warmer zuid
het blad vlucht van de boom
maar komt niet ver
tenzij gedragen door de wind
de egels zoeken een plek
om zich langdurig op te rollen
en ik
onder protest leg ik me neer
bij nog meer donker
steeds meer kou
als…
jong geluk
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
871 Shirtjes fladderen in de kou
Kluiten vliegen op
Kuiten zijn gespannen
Het doel bereikt.
Salto’s, gras dat spat, schaduwen,
Jongensdromen, waar blijven ze?…
Ook niet veel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Of de stem die sprekend de kou van het ontwaken in elk verhaal van gisteren laat terugkeren.
En de oude man in het vermoeide spiegelbeeld op mij laat lijken als ik niet meer weet hoe de dood naar mij kijkt
en hij mij alleen maar beleefd vraagt of ik na mijn eenzaam
wachten nog iets anders wens.…
In stralend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 gevoelloos zijn
de vingertoppen waar chemie
in warmte huist
reflexen als
gesloten deuren
blinden die steeds zwarter kleuren
de huid ervaart
geen streling meer
in liefde speling en geluk
verdroogd en schraal
gelooid door weer en wind
kooit zij in kou haar ziel
terug naar de moederschoot
waar dood opnieuw
geboren wordt in stralend…
Ontluikende mystiek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 afgeschoten
voor ze konden werken en lopen
het gouden moment
snel neergepend
in gloedvolle woorden
verliest meteen zijn glans
reflecteert nog
eenmaal in verbleken en
laat ons slechts de vage schijn
van hoe het ooit had willen zijn
het is als glas
nog buigzaam transparant
schoonheid in ontluikende mystiek
maar verschervend in de kou…
Naar apotheose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Spiraal van leven en denken
lijnen van enkel gevoel
wegen over bergen en door dalen
lopen door zon en kou
stormen weerstaan en hitte trotseren
de angst overwonnen en
strijden tot het bitter einde
tegen eeuwige onrust en pijn
gaan die weg door ’t leven
niet onderwerpen aan somberheid
maar ’t hoofd geheven
als overwinnaar in de strijd.…
januariluwte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
662 in de zachte winteradem
bloeit een paarse lentezucht
haar slippen schragen minder kou
de lucht
wil zomer dragen
omringd door lichte zoete blaadjes
verschijnt een hart van goud
opgefleurd door luwe warmte
straalt ze
binnen zeven dagen
tot de vorst weer van haar houdt
een dag, een week
een wijle
als haar sluier liefde trouwt…
de rust van kaarslicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 mijn nesteling in jouw gemoed
laat bloed een omweg kiezen door
de tijd
samen in de armen van elkaar
we warmen daar
en weren kou –mijn lief-
waar ik van hou
brandt helder binnen het gerief
van warme vlammen
boven wit
waar onze kracht in zit
wijkt nimmer door het inductief
de waarheid in te dammen…
januariluwte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 in de zachte winteradem
bloeit een paarse lentezucht
haar slippen schragen minder kou
de lucht
wil zomer dragen
omringd door lichte zoete blaadjes
verschijnt een hart van goud
opgefleurd door luwe warmte
straalt ze
binnen zeven dagen
tot de vorst weer van haar houdt
een dag, een week
een wijle
als haar sluier liefde trouwt…
In neergeslagen blik
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
529 er dwarrelen
schaduwen langs de zon
handen die ik niet kan grijpen
ogen die me mijden
in neergeslagen blik
of afgewend gezicht
helder waren wegen
kleurrijk de contacten
en warm de harten
totdat schaduw viel
de zon verbleekte
en de kou opkroop
ik had mezelf
bloot gegeven in het licht
van een verboden leven
wil melker
27/…
Telkens staan we voor de dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
800 We zijn machteloos en stil, geen
kleur of lied kan ons bereiken,
geen warmte die doorgloeit
de kou die ons gevangen houdt.
Zelfs tranen kunnen niet de dorheid
tot een stromen brengen, er zijn alleen
maar vragen en zelfs die verstommen
tot een kijken zonder zien, een niet verstaan
van hoe het verder moet, maar leef maar, leef.…
Wat ik denk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Zien mensen mij wel eens staan,
Als ik buiten van de kou verga?
Weten mensen eigenlijk mijn naam,
Als ze doen alsof ik niet besta?
Ik probeer met heel mijn hart,
Mij te bewijzen als persoon.
En wordt ik weer spontaan genegeerd,
Dan is dat voor mij, helaas, gewoon.…
Strooi ik wat herfst
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
759 als jij de bladeren
rond laat vliegen
strooi ik wat
herfst in je haar
een schuine zon
straalt kale takken
er hangt wat
valse schaduw daar
toch tippen vingers
nu al naderende kou
het zomerbruin kleurt
zacht van wit naar blauw
nog geuren laatste vruchten
strak het blauw en droogt
want onder herfstig loof
wacht leven op de lenteluchten…
Kleurt de ballen vroom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.632 jij kerststalt mij
in winterse herinnering
ik ezel warme adem over stro
jij hoedt in
nachtelijke weide de
schaapjes op het eigen droog
op het verschieten van
de ster kan je niet wachten
de koningen zijn nog te ver
zingt dennenboom
en kleurt de ballen vroom
voor bethlehemse nachten
ik sneeuw nog steeds
kou heeft mij al jaren…
omdat kristal geen druppel trouwt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
662 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
Over de heuvels
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
712 Geheimen horen en niets
zien van kou die vlucht
naar heiig zwijgen.
Waarvan hij het alleenrecht
zal hij komen zegt ze.
Over de verre heuvels
met een jas vol sterrenstof
wordt hij mijn man.…