1070 resultaten.
Wereld place
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
597 rust
het bevordert je levensschoot vol bewondering
dankzij het licht waar het stroomt
overal zie je zoveel moois
elke boom en wilde bloem is oké
maar welke wacht net als jij op sprankjes 'hoop voor vrede'
vonken uit de 'hemel'
met moederlijke liefde
begroet je de bloemrijke schoot der aarde
al deze kostbare parels zou je willen omarmen…
Wat U door de vingers ziet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.067 Zoek het water nu het kan nog
in begaanbare rivieren
laat ze kolken rond uw hart
waarvan U wist dat het U diende
en omarm er de lucht
opdat U weet wat liefde is…
Zie hier een schoon verhaal
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.004 En als zij straks elkander weer omarmen,
Uitzinnig schier van vreugd, breekt plots haar oog
En sterft zij, gans verzadigd, in zijn armen.…
Ons samen zijn wanneer we niet samen zijn
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
641 Dan, tegen beter weten in,
speel ik opnieuw met onze schaduwen
en omarm het silhouet van samen zijn
wegdromend in onze vertrouwde melodie.
Ik kijk uit naar
onze handen in elkaar
de warmte om ons heen
de blik in je ogen
de lach om je mond
het praten, onze woorden.
Ik kijk uit naar...…
Voorgoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.152 Ik zie ons nog op die avond, elkaar omarmend,
silhouetten onder een volle maan.
Wat betekent afscheid nemen? Kon ik
het maar, afscheid nemen. Zei je maar:
blijf, blijf bij mij. Ik blijf altijd bij jou
Maar je ging heen de jungle in
van de dood
alleen.…
Maar morgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 morgen
zal alles beter zijn
want morgen is nog
niet vandaag
en zeker geen gisteren
nee zeker niet
maar morgen zal de zon
je wakker kussen
en je omarmen in je bed
opdat je je glimlachend
uitrekt omdat je weet
je weet dat de morgen
is aangebroken
de morgen vol verrassingen
waarvan je het bestaan
nog niet gewaar bent
wetend dat het nabij…
L E N T E K I N D
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
688 uit het groene gras
denk ik onder het bukken aan het lentekind
dat zichzelf alleen daar weervindt
verbonden met de natuur
waar de golven blijven stromen
door wind weergekeerd en meegenomen
het evenwicht in de sterren om naar te reiken
de maan in mijn donkere uren
de opkomende zon zal mij verwarmen
en vertellen hoelang
zoals steeds omarmen…
Eenzaam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
756 Er is maar één oplossing,
om dit steevaste verlangen te stillen
en mijn sociale aard te omarmen.
Ik ben mijn eigen beste gezelschap
en vul mezelf met eigen liefde.
Wel alleen, maar nooit meer eenzaam.…
Rijmklanken, spraakvormen en metaforen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 Ook gaan de zinnen aan het einde in een rijmklank verloren,
zij zijn dan kruisend of omarmend van aard;
en als er opvolgend een klankkleur is geboren,
dan gaan zij binnen het rijm gepaard.
Zo vormen metaforen en spraakvormen
zich tot beelden binnen een gedicht.…
het goede van de mens
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
561 steeds knagen die zeurende gedachten
ze zeggen dat ik iets moet doen, figuurzagen
in de vluchtelingenstroom, ze met lijmtangen
bijeenhouden, ze omarmen als mijn kind
treinen laten stoppen, ze inladen als wrak vee
maar ' k ben beducht, ik predik liefde
uit mijn hart, strooi roze beloften als
bitterkoekjes in het rond, red een vlieg
van de…
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Op die dag
zullen de tranen
over onze wangen stromen
als we hen omarmen:
onze broeders en zusters.
En eindelijk herenigd
zullen we als vanouds
als Gods kinderen
weer wandelen en spelen,
omstraald door hemels Licht.…
Voelbare liefde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
750 Ik voel het: bij de omarming van een kleinkind.
Ik voel het: bij de armen van mijn kind.
Ik voel het: bij het wakker worden, als manlief me
zachtjes over mijn hoofd wrijft.
Ik voel het: als ik eventjes opzij kijk.
Ik voel het: als hij triomfantelijk binnen komt
met een klein bosje bloemen.…
noem me
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Noem me dan, zeg mijn naam,
zeg me wie ik ben, omarm mijn verlorenheid in zachte
armen. Lieg liefdevol en breng me stap voor stap naar huis
waar de winter met koude ogen wacht. Help me oversteken naar
de nacht voordat ik tot stilstand kom. Noem me, zeg me dat ik ben.…
Bluesboot en bisschopswijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 neerwaarts strijkt voor 't raam mijn
Zware vleugels scheurt gekleurd in pijn
In de strijd van 't aards bestaan
De dichter opent een lied 't refrein
Zingt met de klok als de cijfers rondgaan
Aan de overkant een blues affiche voor 't raam
De bluesharp huilt raakt in 't hart als bisschopswijn
Warme muziek die door ons glijdt - we omarmen…
waar liefde leeft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 george
met geen pen te beschrijven
is de trots van jouw pa en ma
net als ook jouw grote broer
toen zij voor het eerst jou zagen
met nog stevig gesloten ogen
boven jouw mooie knoopjesneus
waaronder nog gekreukte lippen
jij maakt hen de wereld mooier
zoals zij dat jou zullen doen
door met de kracht van hartstocht
die als een cocon jou omarmen…
Onsterfelijk?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
484 Mijn lemen voeten in de levens oceaan, een ode
aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan
perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur , schimmen
die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen
de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid
brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen
de oude magiër tekent de…
De zelfde boei?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
585 schoot
het ruime water op, de boten
waarvan de kiel te vroeg
werd afgelegd, gebreeuwd
met zwarte pek en wit katoen
niet te laten zinken, het geluid
loeit uit een scheepshoorn van
beide zijden, de tegenstelling
van het doel, staan alle voeten
in een niemandsland, de oevers
gescheiden tot aan de overkant, de
littekens te begrijpen, te omarmen…
Waanzinnig Winterweer geluk(t)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
487 warm me aan die hemelse bron
Ik kleed me wel op hevige vrieskou
Ik voel me zo prettig in m’n element
Door de elementen van die natuur
Beter dan welk medicijn dan ook
Gaat ver boven welke drugs voorhanden
Vermindert ook je haast, je druk zijn
De natuurlijke rust dwarrelt waanzinnig in mezelf
Dat allemaal vanuit de republiek Amsterdam
Omarm…
Als de laatste mens de laatste boom omhakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 Geen bladeren meer om de wind te omarmen,
geen bloemen die bloeien in kleuren zo fel,
de wereld, eens vol leven en warme charmes,
is nu een echo, een spook van wat was, een schel.
Als de laatste mens de laatste boom omhakt,
weet hij dat de toekomst in duisternis zakt en het leven langzaam sterft.…
Herboren liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
297 Eens zal ik je toch weer ergens ontmoeten
misschien wel daar op diezelfde plek als toen
zullen we daar elkaar met vreugde begroeten
samen omarmen in eeuwig durende zoen.
Dan wordt ons leven weer licht en zonnegloren
en onze liefde schijnt weer als herboren.…
elastisch koordje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
16 we gaan in een bundel van
“ het ondergaan “ dragen de nachten
op onze herinneringen
tot de klok de tijd niet langer rekt,
je weet wel, zoals een elastisch
koordje dat op een gegeven moment
zijn kracht verliest
en niet meer nodig behoeft te zijn
moge het leven ons leren dat
we niets hoeven vast te houden
om alles te kunnen omarmen…
Zweven ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
868 soms slingerend
raken wij elkaar wel eens kwijt
boven aan het duin is het end
vinden we elkaar in tijd
onder hemelsblauwe luchten
verborgen in zacht helmgras
klinkt verleden in zachte zuchten
herinnert ademloos aan hoe het was
lachend gevangen in jouw armen
verdwijnt de koude uit het zicht
lippen zullen mij weer verwarmen
op vleugels omarmen…
de trein naar kerstmis
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.900 het afscheid valt over het perron,
houdt de omarming innig vast
tot een fluitsignaal ons losrukt
en de deur onze lichamen scheidt
mijn ogen spannen zich op achter
gesloten oogleden en een diepe
ademstoot opent ze weer, diep
in de jouwe tekent zich het weerzien
liplezen blijkt nu geen kunst
en gebarentaal hoeft geen uitleg
de trein begint…
Verveloos, doch warm .....
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.216 de laatste deur, aan
het eind van een hele lange,
maar oh zo verdrietige gang
Ik ga de trap op naar boven,
de vele treden kennen even
zovele verhalen, die in de loop
der jaren langs gelopen zijn
Mijn eerste gang is naar het balkon
en ik adem de lucht in van de buurt
waar ik ooit geboren ben, ik reik
mijn armen naar de hemel en omarm…
oud in heden
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
794 dagen
waar de zoete babbelaar
uit het vierkante blik
dat de schoorsteen sierde,
mijn kinderhart deed opjagen
het was somber in de kamer
van het haast uitgezeten
levenspaar
de eeuwige stilte leek nabij
slechts wachten op de dood,
onderbroken door de gong,
ze waren er voor klaar
ik zie ze graag komen,
kruipen op mijn knie
en omarm…
voor jou
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.552 en in omarming van wat leeft
stilt zich de pijn en waar het bloed gestroomd
is het dat 't harte beeft en elke wonde, snee
ja elke kras wordt door jou slechts gedroomd
ik ween de tranen die jij nooit huilt
en draag je waar je voeten niet meer lopen
alsof jij niet in het verleden hebt geschuild
en nimmer voor een pijn bent weggekropen
en…
Mens, wat is lef?
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
651 onbegrensde vrijheid van durven voelen en ervaren,
niet te ontkennen wat werkelijk verlangen betekent,
niet meer bang zijn voor onbekende heftigheid van
ongekende, ongetemde emoties, want vrijheid is per
definitie onbegrensd en vergt absolute moed,
maar ik heb nog steeds niet het lef gevonden
om deze ultieme vrijheid warm te omhelzen,
te omarmen…
LEVENSDROOM
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
840 beheersing
aanvaarding en indringendheid
langzaam ontstaat er balans
herkenning van het doorstane
samensmelting met de geliefden
zij blijken echt in en met jou te zijn
hoe was de uitleg en het begrijpen
hoe anders de geestelijke werkelijkheid
hoe moet je de aangeleerde emoties onderdrukken
hoe geef je jezelf over aan de liefde
de omarming…
VERTELLEN
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
731 druppel in een bloemkelk
gedachten weerkaatsen op het doek
vormen ontstaan en vullen
sprekende gelijkenis in de natuur
scheppende mens
de heerlijke eenzaamheid
tekent zich af in lichtgeel
overheersende indrukken
aan de eeuwigheid ontrukt
om in de vorm te voleinden
toekijker zijn, geen deelnemer
genieten van natuur en creatie
in een omarming…
mijn kleine meisje
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.743 veel te klein
Maar 26 weken
Toch hielden we al van je
Terwijl wij naar je keken
Wat er toen gebeurde
’t Ging allemaal zo vlug
En toen ik om je treurde
Kwam jij niet meer terug
Nooit heb ik afscheid kunnen nemen
Daarvoor was geen tijd
Maar het beeld van mijn kleine meisje
Raak ik, nog steeds niet kwijt
Ik wilde je graag nog eens omarmen…