3533 resultaten.
Don
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
736 Opvouwen wilde ze
de klanken
bewaren en
koesteren
de trap was hoog
lucht raakte
net het laatste
licht
armen geheven
naar morgen
schreven
handen nu
het kerkhof
was te ver
van het
amsterdamse bos
toch liep het
pad gelijk
met de voetstappen
struikelen kon niet meer
ja zij wilde
poedersuiker
op haar pannenkoek…
Waimes (Ardennen)
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
648 het pad gehuld in vochtige
geuren van mos en vers
gestapeld hout
het water nog ruisend in
tijdloze klanken, de stenen
glanzend rond geslepen
het licht getemperd onder
oeroude bomen, het dorp
in glooiende rust
de avondzon gedoofd
mijn blik met louter
schoonheid gevuld…
BADERS HARTEWENS
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.392 Dwars door de tuinen
Van roos en ranken
Zich ’t pad te banen,
Dan door de lanen
Van zand en dennen
Vluchtig te rennen
Tot waar de kruinen
Van hoge duinen
In ’t blauwe blanken
En zo te naderen
Met zwellende aderen
In laatste loop
De harde golven
En, overdolven,
Hun koele doop.…
Memorabel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
649 even schakerend als de bladeren in de herfst
is het gedachtegoed dat jij voor altijd na liet
de hoeveelheid letters die je omtoverde
tot mooie geschriften waaraan men zich laaft
als vlinder vergezelde je mij op mijn pad
onlangs toen de warme zomerzon mij omarmde
genoot van de regen, wist dat jij het was die me kuste
glimlachend hou ik je voor…
Hebben puin geruimd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
743 er was geen gat
toch groef ik
in de tunnel van
verlangen naar
een opening
steeds blokkeerden
stenen uit je
leven de doorbraak
naar een nieuw
gezamenlijk begin
we hebben puin
geruimd de
paden eindelijk
verlegd gezegd wat
ons zo irriteerde
in initiëren
is onze toekomst
blootgelegd
afhankelijkheid wordt
omgezet in samen existeren…
Spaarzaam is mijn blik
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Getekend naar de tijd
is het kostuum meer dan naakt
gebruinde handen zonder
korenbed hebben
ledigheid geschoofd
akkers omgewoeld
met diepe kloven die traanloos
schreien in wat frêle licht
maken mij tot een horige
die zich een weg baant
op een uitgemergeld pad
wat mijn ogen verder zien
wil ik niet vertalen want het zeer
heb ik niet…
In de hand
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
711 als mijn linkerhand
met al zijn waaierlijnen
mijn rechter was
kwam ik nergens op dit pad
zou ik in dubio verdwijnen
maar de linker mag niet kiezen
mijn rechterhand bepaalt
hij toomt de creativiteit
waarin links mij zou verliezen
twee zijden heeft mijn zicht
in aanleg zo verscheiden
rechts direct en doelgericht
de linker zou ‘t verbeiden…
In mineur
poëzie
3.7 met 26 stemmen
7.124 Op het pad dat ik voor mij vind
zie ik enkel distels en steen.
Maar in haar liefde heb ik geloofd,
merg en bloed van mijn bestaan.
Heb ik die nu mijzelve ontroofd
of ontdeed ik mij van een waan?
Te erkennen te hebben gefaald,
niet eens meesleepend en groot,
is alle winst die ik heb behaald.
Wie weet slaag ik in de dood.…
De spiegel heeft gekust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
694 de voordeur klapt
het hek slaat dicht
ik hoor nog hoe
de motor start
en weg ben je
alleen de sporen
op het pad
vertonen in twee
richtingen dat
jij het hebt gehad
je geur hangt
flauwtjes in de kamer
sterker in het bad maar
alleen de spiegel heeft gekust
wat jij nog op de lippen had…
Niets is zonder zorgen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.273 Als tedere bloemblaadjes
openen van de witte roos
in maagdelijkheid
zo puur
onbevlekt in zachtheid
van diepe liefde
zoete geuren
van beminnen
zit er een steel
van doornen
die het hart
bloeden laat
want ieder die
het pad bewandelen gaat
weet
dat niets is
zonder pijn en zorgen
van verleden
het nu en morgen…
Zielen zijn al op de loop
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
521 je schoffelt
kruizen op een hoop
en schoont de paden
de graven
zijn geruimd
vergeten zijn hun daden
herinneringen
spoken rond gevlucht
uit pas ontgonnen grond
het rusten is gedaan na
jaren wachten in opstandigheid
de vrede is vergaan
kruizen op een hoop
een verrijzenis aanstaande maar
de zielen zijn al op de loop…
Verlichting
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
516 de toortsen branden
langs de paden van het verleden
er is geen verloren tijd
wel een verlichten van het heden
wat ooit geleerd werd
mag nooit meer vergeten
de weg van harmonie ligt open
de zachtheid leren zien
tussen de regels van het harde leven
voeten op de grond
altijd op de grond…
Open en bloot
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
513 in de blik
waarmee jij
naar me keek
zag ik het pad
de gouden lijnen
mocht ik volgen
hoorbaar in muziek
die jij me gaf
heb je hand gepakt
zonder volger te zijn
lopen we samen
bochten vergetend
open en bloot
de vlakte op
waar we ons jarenlang
hebben schuilgehouden…
nieuwe start in het leven
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
2.326 in de hemelse gordijnenpoort
waar de jaren zo mooi vervlogen
moest de tijd toch komen
om het belichte pad te verlaten
zoals de natuur het bespeelt,
want het is de hoogste tijd
om mijn vleugels open te slaan
waarin ik fladderend in de natuur
mijn eigen wegen ontvouw met een
verfrissende uitdaging in het leven…
Op de tast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Herinneringen
die mij steeds
in pijn doen
verdwalen
breng ik op een
verdwaalde plek
waar ik ze nooit
zal ophalen
ik wil er ook niet
naar zoeken vooral
als ik daar morgen
voor moet opdoeken
omdat hier en nu
op ons pad is gekomen
en vandaag ons
weer totaal verrast
jij pakt mijn hand
samen op de tast
kunnen we de weg
wel…
Rechterschoenen
gedicht
3.7 met 7 stemmen
8.626 jaren later de vondst van een andere bij Bardolino
aan de oever van het Gardameer
en nog later van wel drie op een dag
op verschillende paden
nabij Pouca de Beira
tot veel wijze gedachten gaf dit anders dan ik hoopte
geen aanleiding
het waren rechterschoenen.
---------------------
uit: 'Dichter', 1995.…
Bij de ophaalbrug in liefde
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.052 Een poort in het leven
Moment in de tijd
Metamorfose ondergaan
Tot overgaan bereidt
Je verlaat ons in vertrouwen
Op het pad zij aan zij
Pure liefde waarop wij bouwen
Oeverloos bij elk tij
De stroom tussen ons
Zal blijvend getuigen
Bij de ophaalbrug in liefde
Respectvol wuiven
In licht & liefde…
onvermijdelijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.685 en zo sprak zij tot hem
van wat waarachtig waar was
hij stamelde wat woorden
vragend kwam ze niet verder
de leegte van z'n stilte
veraadde een echo van onbegrip
en zo vervreemden ze verder
het scheiden was onvermijdelijk
haar kronkelend pad liep omhoog
dat van hem was van steen
met een voorziene bestemming
aan het einde van een rechte…
Herfst in zomer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
548 Het Ankeveense pad
is herfstig, stil en nat.
Ik ga langs zwarte plassen.
De wolken zijn gewassen
en stevig uitgewrongen.
Een lied vult nu mijn longen.
De vogels gaan mij voor.
Neuriënd loop ik door.
(Fiets-variant van dit gedichtje:
regel 3: Ik fiets ...
regel 8: ... rijd ik door.)…
Kleine hinten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
535 in teveel licht
lost het zwart
van letters op
waarmee ik schaduw
wilde schrijven
de intieme scene
met jou op toneel
tegen mijn achtergrond
zal nu zeker zonder
diepe contrasten blijven
rest een vlak verloop
met kleine hinten
die de goed verstaander
kunnen helpen op het pad
dat ik voor ogen heb gehad…
Heden en herinnering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 en weer is hij onhandelbaar
omdat er niemand is
die hem begrijpt
hem leidt
op zijn onzeker pad als
benen hem niet kunnen dragen
antwoord weet
op zijn nog ongestelde vragen
de angst wegneemt voor leven
loslaten is zijn overgave
maar heden en herinnering
strijden heftig met elkaar
hij is nog lang niet klaar
roep de zuster maar…
Samen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
617 Zolang je samen paden kan vinden.
Want meerdere wegen leiden naar Rome.
Samen deelt kunstig ons rijkelijk lot.
Want gedragen door het leven absorbeert.
Zonder uiteen varen op een vlot.
Zijn beiden verantwoordelijk al je aanmeert.…
Verwarmend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
463 Van wind over ’t veld
wil ik leven
tussen kleur van bloem
en geur van kruid
voelen warme zon
als weldaad op m’n huid
met jou wandelen
over paden tussen struweel
naar die plek
voor ons geschapen
mij vleien in jouw armen
ben jij zon op m’n huid.…
agora
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
459 tussen al die ruimte binnen steen
verandert het gezicht van mijn
geborgenheid
de weg is zoek, langs veel
te brede zomen
er is geen pad
dat veilig is
wel is er mijn keel
mijn hart en wijde oren
en een stem die stilte schreeuwt
mijn roep in angst
de ruimte geeuwt
en alle deuren sluiten…
Populierenbladeren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 warrelend
waaien populieren
bladeren om mij heen
nat geel
met zwarte stippen
landen ze achteloos
in goten en op paden
wachtend op verrotting
niet meer
is het betoverende
bladgeruis
te horen
dat mijn geest
zo zalfde
een zomer lang
nu, met de kale
winterwind
om de oren
groeit mijn
innerlijke onrust
ben ik bang…
Ster in de nacht ( J. )
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
596 Mijn liefde voor jou
bracht me dichterbij mezelf,
begeleidde me op mijn weg
liet me inzien
hield me op het pad
weerhield me ervan op zoek te gaan
naar het zwarte gat.
Mijn liefde voor jou
liet me een positief licht zien weer,
telkens als ik jou zag keer op keer.…
Vacuüm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
471 Zacht zingt het vacuüm
Atonaal in resonantie
Deze klank verstoort
De etherische substantie
Ondergang in onzekerheid
Voorbij de gangbare limieten
De entropie is onomkeerbaar
In dit kosmisch bloedvergieten
Waar eens ik liep
Langs paden van chaos
Fluctuaties op een zee van tijd
Komt nu het ledige tot orde…
Galerie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
498 Mijn oogkleppen delen onze openheid langs een reis
van een starheid wat te veel fictie bevat op mijn pad
jouw elegante bewegingen verdienen de hoogste prijs.…
Het onbekende land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Dit is een land mij onbekend
ik weet niet alle wegen
de paden die ik op moet gaan
en of ik zon zie of de regen.
Dit huis is mij onbekend
ik weet niet wie er leven
en of de deur zal open gaan
en of er antwoord wordt gegeven.
De mensen zijn mij onbekend
ik ken ze geen van allen..…
strijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Ik ben de grip kwijt
Mijn lichaam is een strijd
Waarom is het in gevecht
Als mens ben ik toch echt niet slecht
Waar heb ik dit aan verdiend
Lichaam ik wil je weer tot vriend
Geef mij mijn vrijheid terug
Het hoeft echt niet vlug
Maar ik ben het zat
En wil weer gewoon op pad
Zonder te denken of het wel gaat
Dat is wat ik ontzettend…