2623 resultaten.
Toewijding. aan ***
poëzie
4.0 met 1 stemmen
923 Hervond gij ooit een lint, een bloem, een blad,
Een stille erinn'ring aan verleden dagen,
't Vergeten beeld van vroeger vriend of magen,
Die ge eens bemind, betreurd, verloren had?…
Wilg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
191 Ik lag op die hete dag onder de wilg
Ze noemen hem treurwilg
Ik wil dat hij Fleurwilg gaat heten
Zijn blad waait speels
Hoeveel blaadjes hij heeft?…
Slecht blaadje
snelsonnet
3.3 met 35 stemmen
2.513 Al groeien er aan spoorbomen geen bladeren
Toch komen blaadjes op de rails terecht
En dat is voor het treinverkeer heel slecht,
Want soms komt er een blad tussen de raderen
En wanneer één zo’n machtig blaadje wil
Staat heel het raderwerk vervolgens stil.…
Brief
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
3.425 Een brief aan jou, het witte blad kijkt me
bijna vijandig aan.
Ik weet niet hoe te beginnen,
Toch zou ik je zoveel willen zeggen en vragen.
Wil je luisteren en tracht me te begrijpen,
Geef op mijn vraag van vandaag een antwoord van gisteren.…
straks
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
998 wat komt en komen gaat
stille stand is
gezichtsbedrog
is stille doorgang
alles b'weegt men
wordt bewogen
wat men woog
is een bevinding
voor later
blaad'rend
in stamboeken
de verhalen
die in aantocht zijn
nu al
zijn verteld
straks
als alle dagen
zondag zijn
er geen verhaal
meer is…
De begroeiden
gedicht
2.9 met 19 stemmen
10.284 Hardnekkig trekken zij, beklemd,
het klimop over hun dood blad
omhoog dat groen en ongestorven
in ranken naar beneden hangt.…
liever dan
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.136 woorden
die ik aarzel
neer te schrijven
omdat ik nu nog
over leven zoek
dat jonge takken
buigzaam zijn
en veiligheid
van hogerhand
dàt
liever dan
mijn onmacht
geen blad verbied ik
dat het valt
móet aanzien hoe
de tijd zich rijpt
huiver duikt
mij dieper in mijn kraag…
het mooiste, ooit
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.067 onbeschreven blad
onbeschrijflijk kind
in de moeder
in de man
eerlijk gezegd,
zijt stille nu, mijn kind
ongeletterd
heb jij mij onnozel
verpletterd
ooit was ik deez' kleine mens
nooit groot geworden
is nu mijn wens
toch wil ik
mooi gaan…
Slotsom
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 Waar ooit iedere boom en blad
zich nestelde in de zachte morgen
sluipt nu de nacht ongedurig rond
maar tijd dringt zich op gestaag
de wingerd wacht op de bloei
en jij zal zijn waar ik jou plaats
dichter bij of ver van waar ons was…
Mand vol lente
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
617 Lente-
waterjuffer serveert
eitjes op een blad.…
Vergrijsd groen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.085 nog steeds stil je
je honger met restanten
van wat ooit eetbaar was
tast maar toe, neem
de negatieven van
origineel geluk
proef nog de nasmaak
van het groene blad
aangevreten door
jouw hebzucht
maar kies deze keer
als je uitgekotst wordt
je eigen afvalbak
de grijze…
herfst in mahonie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
704 herfst kiest zijn kleuren
van een somber palet
waar een schilder van licht
zich juist tegen verzet
een blauwdruk van herfst
met verlies van het blad
en al wat je ooit
aan geluk hebt gehad
de pijn van de herfst
met de kleur van voorbij
de geur van geweest
en het verval van nabij…
Schijn
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
997 Je insinuerende ogen
een parodie op de dood
slepen aan aan aan
tot je beslist
te slapen
zoals het laatste blad van een boek
hou je het einde open
door de woorden los te laten
vliegen over de spiegel
komen ooit nog terug
zoals de dood
maar dan echt…
Dit Wit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
690 Papier spiegelglas
water dat was
vóór de geest
De ziel van het blad
is de witheid geweest
en de pijn is de pen
die geheimen uitlekt
Desondanks geneest:
gewicht contra gewicht
Schoonheid en beest
dichter contra gedicht:
pupil
blinde vlek.…
HERFSTVONDST
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
766 Het pad
heb ik gelopen
Het pad
van herfst
Begaanbaar
door blad en mos
Zon was
m'n metgezel
Wind was
gaan liggen
Met m'n ogen
tastte ik
De grond af
waarop ik liep
Ik deed
een vondst: herfst.…
Ansicht
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.165 toen ik dwaalde en maalde door de gangen
van de bibliotheek en mijn geheugen
en tranen, wanen en dromen tezamen
zorgden voor onbeschreven blad
een perfect wit papier
bevond ik mij ineens in een keerpunt
toen ik de deur vasthield en een kaart
mij aanscheen:
Aan geluk kun je werken.…
Een niet gemaakte keus
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.212 Jaren huppelen zacht voorbij om het leven laten lijken
als dat van een vallend blad, bestemming niet voor ogen
maar langzaam vallend naar benee en daar een plaats bereiken.…
Marmeren jaargetij
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.149 nu de wind het blad omslaat
in het marmeren jaargetij
tikken mijn dagen in versterving voorbij…
Geen kat kon er aan
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
450 Je had gedacht hij
zingt zich te pletter die merel
maar dat deed hij niet
geen blad roerde zich
in de tuin begonia's
bloeiden er fel geel
en rood de hemel
luchtig blauw de merel zong
en ik luisterde
hij had zijn nest hoog
in een blauwe spar gebouwd
geen kat kon er aan…
De werkelijkheid van poëzie
gedicht
3.0 met 7 stemmen
3.225 Is het een uitgelopen
vlek, een godvergeten blad,
van inkt de opvlucht
in een pennentrek, een
vlezig prevelen
dat geen betekenis
ontbloot
zijn woorden
plots weer struikelblokken
in de stem, strompelt
de taal waar zij
van vliegen
droomt
-----------------------------------
uit: tijdschrift Yang, 2002-2003.…
Hamingen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 MET LIEFDE LOSLATEN
Uit de nevel
Doemt het op
Als Atlantis
Op het droge
Essen, eiken en wilgen
Laten hun blad
Met liefde los
Op een plek
Die geurt naar vroeger
inspiratie: Dagblad van het Noorden, 25 oktober 2012
artikel van Ed van Tellingen.…
dauwdruppel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Zachtjes glijdt hij van zijn blad
als hij op de grond uiteenspat
en samensmelt met de natuur
is het gedaan met zijn levensduur
bevochtigend het jonge groen
dat begint aan een nieuw seizoen
suéde zachte bladeren
nerven zijn hun aderen
alles is wazig door nevel en mist
dauwdruppel die alles verfrist.…
Bezieling
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
509 zij verkleurt zich in de herfst
opdat de winter haar niet vangen zal
armen wijd gespreid geeft zij zich
over aan wat komen gaat
een blad dwarrelt z'n laatste gang
waar het tezamen met haar
een liefdevol tapijt vormt dat
de wereld kleurrijk omarmt…
herfst in mahonie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
548 herfst kiest zijn kleuren
van een sober palet
waar een schilder van licht
zich juist tegen verzet
een blauwdruk van herfst
met verlies van het blad
en al wat je ooit
aan geluk hebt gehad
de pijn van de herfst
met de kleur van voorbij
de geur van geweest
en het verval van nabij…
MORGEN....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
453 Nog
is het wachten
op lente
Houdt aarde
haar grootste schatten
-voor het menselijk oog-
verborgen
Bruin blad is
van oude lentes
kennen zucht,gekuch
van 'n late vorst
Misschien
morgen, morgen
mag ik....
lente verwachten?…
Ontwaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Met een transparante parel van het blad
wordt mijn visioen in mysterie beneveld
bezongen door een aria dat galmt
in de glorie van de dageraad.
Ik overwin het eerste licht door een kier
de hoop op het weerzien van mijn droom
één gedachte bij de aroma van cacaobonen
dat is de handeling wat vanzelfsprekend gaat.…
Niet langer lichtgericht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
658 pakte nog
wat herfst het
blad was al niet
langer lichtgericht
lichtgewicht
op een nog speelse
wind en dwarrelt
samen tot tapijt
dat langzaam
winter voorbereidt
de lage zon kijkt
nooit meer om
sprankelt slechts in
kristallijn door druppels
die op spinnendraden door
de ochtendvorst bevroren zijn…
Valentijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 een gelukkige herinnering
zul je voor altijd blijven
in mijn nachtelijke dromen
zo ook overdag
dan droom ik je levend
laaf ik me aan al het mooie
dat je mij voorspiegelt
een pas ontloken kelk
een blad dat zich ontvouwt
waar jij tussendoor tippelt
mij uitdaagt tot een dans
die ik maar al te graag aanneem…
Boom in het voorjaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 Zonlicht schijnt door dun blad
om het nog
frèler, priller, losser,
feller te vieren.…
Domineert patroon
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
650 soms dwarrelt
een blad in eigen ritme
kleurt zich wat apart
daar waar veelheid onze
blik niet meer kan richten
steelt zij toch mijn hart
in het herfsttapijt
vlijt zij zich neer in
een merkwaardig onderscheid
domineert patroon
met haar wil ik verschoond
van kou tot aan de lente rusten…