2702 resultaten.
Wat heeft bestaan
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.080 in eenzaamheid
verdwijnen kleuren
als tranen gaan rillen
in mijn gespreide hand
in donkerheid
doven mijn ogen
als strelingen huiveren
in de laatste samenzang
door uitgeputte woorden
verdwijnt het leven
als mijn hart stuk gaat springen
in wat mij lief is
door verwrongen schaduwen
zwijgt de tijd
als mijn adem gaat rusten
in wat voor…
vergeten is gezonder
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.154 red me van de nostalgie
ik ga eraan tenonder
je bent nog slechts een allergie
je te vergeten is gezonder
ik zag je gister op je fiets
je kwam en fietste uit het niets
je fietste gezwind jouw leven in
ik liet je gaan met tegenzin
red me van de nostalgie
ik vraag niet om een wonder
jou vergeten is niet veelgevraagd
maar wel een stuk gezonder…
je schouder vlamt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
606 je klimt met mij
je schouder vlamt
als ik mijn vleugels spreid
en jij de stenen mijdt
die achter ons
het pad markeren
soms lost er een
en slaat herinneringen stuk
in een lawine van gedachten
geen afgrond vangt
jouw blikken meer
weidsheid doet je ogen zeer
de wereld vlakt
tot mogelijkheden in
een maagdelijk opnieuw betreden…
Meteoor
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
696 In een langgerekte parabool
verlegt een flonkerend stuk gruis zijn baan.
De traag rondwentelende aarde
brengt zijn wilde zonneval tot staan.
Een neertuimelende fakkel wordt ontstoken,
hij boort zich lichtend door luchtlagen.
IJle rooksporen verdampen in mistende vlagen.…
Vorst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
662 Er zat
een vrolijke pad
op een paddestoel
te Padua, via het
achtvoudige pad
vond hij een pad
naar verlichting
en van geluk kwaakte
hij aan een stuk door.…
Kermis opsmuk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
647 het lied van mijn kind
Dat geluk ziet en vindt
In het wiel van geluk
De geuren
Kermis opsmuk
De kleuren
Deze dag kan niet meer stuk
"Papa, kijk je niet, waarom, heb je verdriet?"
Toen zag ik en keek tevree
Nu kijk ik maar zie het niet
Ik lach en neem haar mee: we zijn weer met ons twee.…
Bij leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
701 Niet alleen schijn die bleef
van vreugde en geluk
maar ook woorden die je schreef
maakten zoveel stuk.
Ook niet de dag dat je heenging
ligt voor mij moeilijk en droef
’t is die ene herinnering
dat jij voorgoed m’n naam begroef.…
met een knipoog naar Hilly
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
564 zonnelicht
sterk en standvastig
lopen brede passen
langs
bermen vol geluk
het leven plukt
en ziet de glans
in struikelstenen
op de weg
keien rollen, vallen stuk
op zachte hartsmomenten
tussen grassen en
wat struikgewassen
zwemt de zon
haar eigen spiegelbeeld
verklaart
wat
niemand nog
verklaren kon…
Een vogel in de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 handen
strooiden bloemen
op de paden die we zijn gegaan
onze voeten
knakten stelen
vertrapten vorm en hun bestaan
wij wilden
voorspoed en het geluk
dat ons voor ogen stond
gingen stuk
aan niet vervulde wensen
liefde kwam niet van de grond
vloog weg
als een vogel in de lucht
een droom die van ons is gevlucht…
Afwegingen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
852 Soms voel ik me ellendig
Soms zit ik in de put
Soms voel ik me geweldig
Maar dan al gauw weer kut
Soms voel ik me niet begrepen
Soms snap ik het zelf ook niet
Want ik weet niet waarom,
Maar heb soms zo'n verdriet
Soms kan ik er om janken
Maar vaak huil ik van geluk
Het leven is wel moeilijk
Maar mij krijg je niet stuk…
...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
457 “I have a dream”
zei mijn hart; ik dacht aan hem, zijn droom
zijn wonder
nu straalt hij indirect van schouders
die de wereld willen dragen, hoopvol, strijdig met
het witte hart
dat velen in zich denken
ik hoop mee
op beter, waardig met elkaar en daar
hervinden we het schenken
van een wereld, uit één stuk…
Verboden te voederen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 mijn oom had een hele dikke boom
twee schommels
een erf vol kuilen en kakelende kippen
witte en bruine
maar ’t mooist waren zijn varkens
pasgewassen zeugen, biggetjes roze
die knorrend een stuk zeep verslonden
oom had niet alleen een hele dikke boom
maar ook hele grote handen…
Verschil moet er zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 Veel van wat ik dood zie leeft,
het anorganische scheidt zich lastig
Alleen het hart is van basalt soms,
en zelfs dan
Ook schijnbare hardheid slijt
of breekt in stukken onverwacht,
als zachtheid tracht te binden
Je hebt die rechtheid nodig lijkt,
vierkant verlangen in asfalt en beton
In kool en kalk teken ik cirkels…
Parkeerplaats
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Er is nu wel plek
Maar ik wil niet meer rijden
Tussen de mensen
Maar wachten totdat het stuk
Op de radio uit is.…
Moederdag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.139 Moederdag, een dag van liefde
Van dankbaarheid en van geluk
Voor haar die ooit voor mij de bron was
De maakster van het eerste stuk
Moederdag staat in haar teken
De tijd staat even bij haar stil
Besef mij dat zij nu nog hier is
En wat ik samen met haar wil
Moederdag,een mooie zondag
Vol zon en warmte in mijn hart
Ik dank je ma voor al…
De zeehond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 De octopus wordt verscheurd
in vele stukken,
de verovering,
is nabij.
Imposant hoe
de zeehond met haar prooi
worstelt.
De vangst kost wel even
tijd,
maar dan heeft ze ook
wel wat.
De natuur, soms wreed maar
verbazingwekkend.
Foto Hanneke van Hattem van Velsen…
Rust van reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
501 jij ving
druppels
met je hand
liet ze stromen
in een plas
langs de rand
van de weg
in groeiende
kringen dreef
je gezicht
op het water
dat wonderlijk
golfde in cirkels
steeds later
je lachte
ondeugend
spatte bewust de
rust van reflectie stuk
in de chaos van
regen kwamen we
jou niet meer tegen…
365 dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Geniet dus van elk uur, heb lief en bid zo af en toe,
want voordat je het weet gaat er iets stuk.…
Soms vált alles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Soms valt alles
hetzelfde uit
als gisteren
een lege dag
die er niet toe doet
Soms valt alles
mij zo tegen
wanneer ik verlang
naar een ander
ik
Soms valt alles
in duigen, is het minste
mij teveel of blijft niets
gehoorzaam onder mijn handen
op zijn plaats zoals ik het wil
Soms valt alles
zomaar stuk, mijn
goede bedoelingen
en…
feniks
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
527 toen de hemel naar
beneden viel en
al het weerloze tot
gruis vermaalde
verstikte jouw holte
in het midden in
stof en stukken
van een vliegtuigstoel
gedeukt gebutst
doorkliefd zeeg je
zijwaarts onthutst
naar de grond
als een feniks uit
de as herrezen
transformeerde je
na de vernietiging
van sculptuur in een
doorleefd…
Stratenmaker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 Een stratenmaker uit Steendam
Hield niet van praatjes en gezwam
Hij straatte ´t liefst aan één stuk door
En leende zelden dus zijn oor
Aan wat een ander hem vertelde
Totdat iemand terloops vermeldde
Dat hij waarschijnlijk met fatsoen
Dit niet tot zijn pensioen kon doen
Na zwaar beraad en overleg
Plaveide hij zijn eigen weg
Dus de moraal…
Ouder worden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
575 Vasthouden aan wat ooit was
kan stuk maken wat nog voor mij ligt,
dus leef ik opgewekt voort in het heden,
en als het eenmaal zover is, als ik verdwijn,
keer ik terug naar vanwaar ik vertrok,
het zal als een thuiskomen zijn.…
de kunst van repareren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
537 toon de littekens
toon de sporen van de breuk
laat de wonden zien
verbind de barsten
bedek de wonden met goud
herstel de schoonheid
littekens van lood
heel ze met goud of zilver
heling van de breuk
sporen van wonden
dragen bij aan de schoonheid
verzoenen is mooi
met wat kapot is
de kunst van repareren
van al wat stuk is…
De Volksjongen met de grote mond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
345 De Volksjongen met de grote mond
Ze zeiden mijn carrière komt nooit van de grond
Als Dichter en Amateur Presentator al jaren nummer 1
Ik bouwde alles wat stuk is Gemaakt weer op
Dat was voor mij geen probleem
De Volksjongen met de grote mond
Het heb alleen effe moeten duren
Maar ondanks dat de enige Beneluxe Dichter met Internationale allure…
Sneeuwdeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 De sneeuwdeken
van herinneringen
aan de zomer, onze
radslagen van verlangen
in kleren van Vlisco
om mijn stil alleen
voor het raam
de geluiden van buiten
wielen onder mijn gedachten
bedekken mijn broosheid
het gewicht van mijn ziel
te zwaar om te dragen
en te taai om stuk te slaan
koud van vroeger
in jouw warme handen
onder het witte…
paternosterbollekesmakerij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.004 als u uw weesgegroetjes prevelt
of tot het heilige drievoud spreekt
over Jobs en vruchtbare akkers
houd dan uw verstand erbij
als de monstrans wordt overgeheveld
en het brood in stukken breekt
peins eens aan de hostiebakkers
die christus kneden in d'abdij
als u uw weesgegroetjes prevelt
om vrede of genade smeekt
denk eens aan…
KLEUR BEKENNEN
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
879 Oei wat een lekker stuk daar. Heeft die zin?
Eens kijken naar haar pols. Hé, ik zie niets!
Géén kleur; dat zegt waarschijnlijk ook wel iets.
Zo’n meid is vast wel overál voor in.…
wie is morgen nog mijn lief
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.434 het was alleen vandaag dat telde
de dag was open en nog vrij
het patroon brak ik in stukken
de uren waren dan voor mij
want morgen was zo ongewis
die tijden kon je niet vertrouwen
ik had me al te vaak vergist
ging luchtkastelen bouwen
zo dacht ik maar de
toekomst heeft me ingehaald
vandaag is veel te klein voor
wat morgen te gebeuren…
ongeluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.049 tegenslag
alleen een mist in zijn gezicht
nog nazwaaiend met de witte vlag
en zijn ogen op de toekomst gericht
was alles opeens verdwenen
als de lucht in een ballon
die, wanneer men erin prikt
niet snel genoeg ontsnappen kon
grote katers in zijn denken
door een bom van ongeluk
hij viel neer in het verleden
maar maakte toen de toekomst stuk…
Sinds jij mij hebt verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 Mijn hart is stuk getrapt
ik weet niets meer te zeggen
er is niemand die het snapt
omdat ik het niet uit kan leggen
Mijn ziel is bijna bevroren
de zin van het leven is weggenomen
ik heb een deel van mezelf verloren
en dat overspoelt nu al mijn dromen
Als ik ’s ochtends opsta
kan ik het daglicht intens haten
het gevoel alsof ik langzaam…