1824 resultaten.
Denken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
995 Grijs
denken
aan het water
en wilgen treuren
geel
De verre wind
vangt
hoge toppen
Voeten
pletten
eikenfruit
Het lage licht
grijpt
met tentakels
spinnemaaksels
vast
Het dorre
notenbomenblad
kwispelt
en overstemt
steeds meer
de mijmeringen
in m’n hoofd
van zomeravond-
zijn
De herfst
zit in de lucht
en loutert
zwoel…
Schijndood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.419 terug hollend
over jarige liefdeslanen
en humorgraf
lacht ze nog steeds
nat rollend uit haar ogen
voelt zij zijn geestige adem
warm om haar heen
als bescherming
als zij stilstaat en zweeft
door al dat zwart en grijs
vertrekt ook haar witte glimlach
niet
nog steeds draagt zij
afscheidslinten in het haar
met spreuken en namen
die…
Tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
971 Regen
Grijs en donker
rollen de golven aan,
de wind komt van landinwaarts
en buiten de meeuwen
is er geen kat op't strand
alleen wat verlaten plassen
en hopen van nat zand.…
Haar aura
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 ik zag het
bewegen
zelfs de wind
was niet tegen
in een zacht
warm wiegen
de vlaagjes
accentueerden
het rond
vrouwelijk schoon
dat als droom
zomaar passeerde
haar aura
trok veel bekijks
kleurde in lach
en vrolijke ogen
een zonnetje open
in weerbarstig grijs
dit gebeuren
gaf de magie
van lentegeuren
al prijs in een
flow…
Lelie, lavendel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.699 Het is grijs achter gordijnen,
besloten; lucht een scherm
dat mijn hart afsluit.
Te nauwe doorgang
onder te lage wolken,
waar vinden dromen de kans
gedachten te worden,
het ontwaken van een klokje,
een lelie, lavendel,
de Venus van Velazquez,
en hoe ze zich naar mij keert,
week die huid en
donker die vlok haar.…
Scheibeek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
736 Water met een oerverleden
tussen wildernis en binnenzee
door kille zakelijkheid doorsneden
gelijk een drama dat wordt stilgezwegen
als de dood die zich herhaalt
op grijs gereden asfalt
snelheid is vandaag een zegen
jaagt men op seconden winst
dus ogenloos voor ‘t water
vanwaar het kwam
waarheen het ging
hoe het zijn loop verloor…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.108 hortende tonnen grijs,
slenterend op trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;…
Het magistrale
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 lucht streept in
het grijs en roze licht
besluit de kortste
dag het jaar het is
bijna weer volbracht
nog hebben wij
geen tijd om met
onszelf te praten
feesten vragen in
gezelschap aanwezig zijn
pas als het stiller wordt
witte bladzijden verschijnen
omdat de kleine notities
gaan verdwijnen uit
de oogst van vorig jaar
dan komt…
Full house
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
858 Je lacht mijn handen naar je toe
als grijs grijnzend wordt omarmt
door zacht blauw en lijntjes
jaren ringen van verdriet even
huiverend achterom laten kijken
zwart, wit, zwart, wit, zwart,wit
en toch steek ik over zonder op
te kijken noch om te zien naar
eens als kinderogen mij vragend
aankijken en banden binden
wil je met mij yahtzeeen…
Tijd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.678 Ja, ook jij wordt grijs.
Je haren geven je leeftijd prijs.
Mijn botleeftijd was altijd lager.
Mijn biologische klok was altijd trager.
Je verjaardag, ja je verjaart.
Daar wordt echt op blindgestaard.
Op 't eind van 't jaar, altijd weer,
ben ik niet blij, doet het weer zeer.
Je gevoel zegt je dat je veel jonger bent.…
De kleine krul
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
402 ze keek me aan
ik voelde haar blik
zacht tastend
naar binnen gaan
in grijs blauw
beschreef zij de
subtiele horizonnen
van verre zeegezichten
toch herkende ik
in de kleine krul
van witte golven
haar aanstekelijke lach
die met zijn
zachte mantra een
delende eeuwigheid
aan het strand gaf
heb me totaal
opengesteld in het
ervaren…
Bikini met bontkraag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.406 hartje winter wens ik zomer
smeltend sneeuw plast koude uit
'k was altijd al een dromer
met liever warmte op haar huid
hartje zomer wil jij winter
bevries je stralen tot pegels ijs
van zomerregen maak je splinters
scherp geslepen, winters grijs
hier scheiden dan ook onze wegen
herfst en lente zijn te vaag
jouw noorden houdt mijn zuiden…
tien vragen over herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
663 doet lossen in de mond
verkleurende bladeren
doet vallen op de grond
wat is het begin
dat de cyclus eindigen laat
wie fluit het in gang
wie zorgt dat het verder gaat
is het de zakkende zon
die haar kracht voelt vervloeien
verschrompelen de vochten
zodat niets meer kan groeien
waarom wordt groen geel en rood
verkleuren haren wit en grijs…
tussen oostkerke en lapscheure
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
640 hoe staat gij, schaars gekleed
te wapperen op d'n krinkeldijk
leunend op de straffe wind
uw dijen omhelsd met flarden
er keren groepen zwanen terug
van de grote kreek nabij
zij buigen in hun verenpak
gracieus valt wit op grijs
mijn achterland verpietert
sterft in lagen blad en loof
ik wuif u toe mee mijn klak
gij blijft in mijn winterkloof…
Verjonging
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.005 Als jonge meiden over oude heren praten
dan sijpelt uit hun ogen het groene
licht van oude wijven, die hun kinderen
missen en daarbij een echte man
Alles speelt zich in hun woorden af
misschien zoals vlinders in hun buik
en hoe men slank en grijs vertaalt
in blijvende zekerheid en trouw
In hun blikken houden zij vast aan
het glinsteren…
Als haarfeest
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
414 je haar
piekt niet meer
nu het herfstig
is gesneden in
een schitterende
mêlee van
lichtend grijs
en het nog
zomers opgelichte
blonde bruin
het is de
nonchalante val
die vitaal jeugdige
krachten genereert
volume geeft en
in haar speelse
eigenwijze tijd
wat kleine
lieve stukjes
hemel presenteert
waar donker
dekkend uit
dichtbij…
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
619 laat de oude bomen mij
opnieuw verleden geven
als ruïnes die nog huiveren
in verlaten land
oude schuren armoe spreken
in de stille dorpen,
harken aan de kant
oude handen met hun vouwen
dunne haren grauwig grijs
boven de versleten ruggen
verdroogde huid in vochtig huis
laat dit alles overstemmen
wat perfectie heet,
het niet meer…
December
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
785 Wat te doen grijs landschap, grauwe luchten,
de bomen met de kruinen bloot,
door stilte en mist omgeven, ‘t doet mij vluchten,
bij boek en haard, met warme drank en brood.
Het doet mij vluchten
bij boek en warme haard,
de grijze sombere luchten,
geen zonnestraal die zich openbaart.…
Is het dan nooit genoeg?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
902 Wat is genoeg en wat teveel
vraag die men te weinig stelt
aan tienduizenden mensen kinderen
zoals die kleurig rond vlinderen
te Manilla op de Philippijnen
Ze graven en scharrelen op zoek
hoe jonger hoe beter contractueel
tegen het grijs van vuilnisbelt
Je kunt echt zien
dat ze er geen genoeg
van kunnen krijgen
http://galerie.associationanak.org…
angst om te vlinderen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
626 in verscholen verte
wacht gekreukeld
teerblauwe vlinder
in veilig cocon
onder grijs-grauwe zwaarte
sluip- slurpen
dorstige dreig-rode
vurige vlammen nabij
vleugellam geslagen
krinkelt vlinder osmotisch
blauwe lucht-gedachtjes
terwijl ver buiten haar bereik
in groen en gele pracht
het universum lonkt
schildert zij haar vliegangst…
Vroege winter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
879 En als de aarde de kleuren heeft uitgedaan
om een bad te nemen in zwart en grijs
gaan de dagen een verbond aan met de nacht
en zal het een vroege winter zijn.
Zal ik de lampen vullen met olie
de kruiken met water en vragen om wijn.
Of zal ik vertrouwen en
hopen dat er morgen sneeuw zal zijn.…
Jij had geen idee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
893 Jij had geen idee
Alles was zo zwart
Geen enkele ruimte
voor net dat beetje wit
Waardoor dat alles misschien wel grijs zou worden.…
Een Stilte in de Zaal
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
974 mag ik rustend in jouw okselholte kind zijn
vragen stellen over aarde en de dood
mag ik grijs jouw haren tellen
en je wijsheid drinken als een kalf de melk
mag ik – jouw hand in de mijne
aan de hele nieuwe wereld wennen
en achteraf de troost verkennen
van verhalen zonder taal
dan mag jij
me minder plots verlaten…
De droom is uitgewoond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 de auto’s
rijden al een tijd
in zwart of grijs
mij vlaggend tegemoet
ik heb daarvan
nooit opgekeken
alsof je het intuïtief
tijdens het leven hebt gemeden
zij zijn
uitdagend schoon
vervoeren het theater
waarin de droom is uitgewoond
het laatste tripje
net zo liggend
als vroeger in het kribje
langs de bekende plaatsen
met…
In zwart en bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 ik draag zwart
omdat jij genomen hebt
wat ik bezat
veel bloot om jou
de pijn te laten zien
het lijf waarvan ik gruw
nog sijpelt af en toe
die grote rode vlek
over het wit dat ik ooit was
dan schreeuw ik
in mijn slaap als jouw handen
mijn onschuld doden
word ik gebroken wakker
in lamlendig grijs
dat niet wil wijken
ben in…
Een nieuwe toekomst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
826 We dromen over regenbogen
Met aan het eind die pot met goud
We hopen ooit iets te bereiken
En dan opeens gaat alles fout
Geen droom meer om over te dromen
Geen regenboog meer vol van kleur
Opeens wordt alles grijs en donker
En dicht gaat die mooie deur
Misschien dat er een andere deur komt
Met minder goud en kleur en pracht
Maar met jouw…
Sterrenstrooisel wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
721 Hier in het grijs van de voortgaande nacht
bespeur ik zwak mijn naam in kabbelschijn
van water dat op sterrenstrooisel wacht,
voor ogen als een richtpunt hoopt te zijn
tegen scherpte van diepgevoelde pijn.
De wolkenlucht blijft het plan verstoren,
straks gaat maanlicht daar ook in verloren,
heeft duisternis opnieuw de overhand.…
analyse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
917 hier lig ik dan
alleen
omkaderd door een
vreemd bed
omringd door
vier witte muren
kleine witte kamer
in
groot grijs gebouw
nu laat ik haar toe
de vermoeidheid
ze walst genadeloos
over me heen
als een bulderende
sneltrein
ze verwittigt me
spot niet met mij
aanvaard mij
dus doe ik die starre
poorten open
en laat haar angstig…
Eden heden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
701 Melancholie overvalt de lente
die wel wil, ongeduldig mislukt en
de rode loper naar de warme zon niet uitgerold krijgt
grijs en helemaal van de wijs
Verwachting, laat me zachtjes je hand
nemen, vertrouwen op de gouden dageraad,
vermoeden van Utopia. O godallemachtig
moet toch mogelijk zijn !…
avondgebed
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
577 ergens nog een kus in grijs…
als ik dan buig in licht devote knikken
tot mijn knieën aarde raken
zacht en ongerept
ik ben behept met deze gave
tot ze adem vangt en zingt: een zuiver lied
verdriet is tijdloos, ook na zoveel jaar
ik zoek je, vind je -telkens weer
mijn kind
dit blind zijn schuurt en schuurt
in glasgebonden ogen
waar…