2287 resultaten.
in de taal van de nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
294 ’s nachts wanneer de wereld oplost
opent de geest verborgen deuren
beelden verschijnen zonder oorsprong
tijd vouwt zich terug in zichzelf
een sleutel is geen sleutel
een angst geen angst
alles spreekt in tekens
die niet begrepen willen worden
en wie durft te blijven
in dit woordeloze weten
vindt de stille weg
waar het onbewuste zichzelf herkent…
Rivier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
155 De stroming haast verborgen.
Een ochtend zonder zorgen.
Geen angst voor het verwachten.
Geen troebelheid van morgen.
Alleen de stille krachten.
Ik kijk over een spiegel heen.
Zij is er niet, zo lijkt het wel.
Tot plots haar auro scheen.
Een zilverwit gewaad, heel fel.…
Voor jou
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.243 Mijn diepste wezen steunt op jou
jij brengt het licht in mijn ogen
maar zonder kijken kan ik volgen
want, jij hebt mijn stilte bewogen
Eenzaamheid is een volle zaal
verborgen in miljoenen mensen
doch deze ziel kent het geheim
en weet zich niets te wensen
Zoals eb en vloed samensmelten
tot de maan hen koesteren zal
weet ik, wat in vervulling…
Noordenwind
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 Stil tel jij
de dagen naar
het licht schreeuwt
donkere nachten
duister dicht
heelt spijt
in verborgen
zinnen
ooit geschreven
"verlangen"
zwevend op
weemoed van
noordenwind werd
onvoorwaardelijke
liefde aanvaard
gevangen
zacht gevlochten
draden horen
de wederroep
verstaan
jou in mij
bevrijd
leeft ooit…
Droom
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.251 Waar werkelijkheid illusie wordt,
Verborgen in ons groene luchtkasteel.…
zoeken naar toekomst
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.210 loop met mij
naar het eind der tijden
dwalen we samen
om het verborgene heen
op zoek naar het boek
vol toekomst geheimen
gedreven door het lot
leest ieder zijn deel
eens eraan begonnen
wil je steeds meer
onbeschreven dromen
vertellen hun verhaal
als droom zonder eind
waar toekomst wenkt
elk verhaal is uniek
je leest het…
Iemand verliezen
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
4.362 Terwijl jullie nog hier zijn,
weet dan dat ik verder leef
vibrerend in een ander dimensie
achter een sluier voor jullie verborgen.
Jullie zullen me niet meer zien
maar heb vertrouwen...
Eens zal de dag komen dat we samen zullen zweven
eens van elkaar bewust...
Maar eerst geniet ten volle van het leven.…
Alleen op het perron
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.396 de waarheid is hard, zo blijkt
je klemt je lippen stijf op elkaar
omdat de naakte
waarheid verborgen had moeten
blijven.
Dus heeft ze besloten, geen kaartje
te kopen voor de trein
ze liet hem vertrekken, bleef achter
op het perron, alleen.
Het heeft zo moeten zijn.…
Verloren ikheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
623 Toen ik na ‘n zakelijke
tegenslag alles verloor
op gebruikte spullen zat
vond ik mezelf terug als
de dromer van weleer die
zich al die tijd verborg
voor de materialistische
wereld van z’n alter ego.
Ik durfde niet uit dat
gekkenhuis te stappen,
verkoos bekende pijn
boven onbekend geluk.…
Gids
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
1.560 Vanzelfsprekende natte wang
bij een plotseling geopende deur,
draagt een levensbagage
van ongelijke kleur,
De oude glinstering
bij het einde van de wandeling,
aanschouwt een nieuwe herinnering
bij het begin van een verovering,
de wind verdoezelt het ogenblik,
de regen verborg de gevallen tranenblik,
in de avond als antwoord...vandaag…
vergane bloem
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
863 mag ik jouw lach
in dromen bewaren
schenk mij een traan
als liefde moet gaan
laat bloemen verwelken
in hun mooiste kleuren
dagen ontstaan
door kil en grijs
waar zon verborgen
verlangen schept
de nacht naar morgen
dromen wekt
jouw lach ontwaakt
in tranend verlangen
liefde verdwijnt
een bloem vergaat…
gevouwen handen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.130 in de kiezeltuin
bleven verkreukeld op de grond
davidssterren liggen
de dromenman verborg ze nooit
's avonds voor het slapengaan
noemde hij al hun namen
bracht de punten
naar zijn mond
maar altijd kwam
in elke nacht
prikkeldraad terug
rond zijn hart
de man vlocht naaldgras
door hun haren
herdacht het lichaam
dat geen meisje werd…
Hemel en aarde
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.073 Een herinnering droomt
groene zuilen, verborgen tuinen
verdeeld door wind en water.
Gouden gewelven
weelderige elfen
verstrooid over dromerige seizoenen.
Bomen schrijven sterren
in de aders van de tijd.
Geduldige lezers vinden een bestaan
waarin licht en donker samen gaan.…
thuiskomst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.018 thuiskomst
het regende die dag
janneke had haar hoofd
gebogen haar gezicht
verborgen achter een gordijn
van haren
de kamer was donker
op tafel nog de krant
van een maand terug
opengeslagen
de spaarlampen kropen
naar het volle licht
gaven de boekenkast
glimmende ruggen
haar voetstappen
klonken als vanouds
we zijn nooit weggeweest…
Slingers in mijn tranen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Je huid is wat ik mij wens
dicht tegen mij aan
verborgen, geborgen
stil tegen mij aan.
Doelen zijn er niet
alleen zijn bij jou
zonder dat er iets hoeft
of moet.
Geen verleden daar
de toekomst komt vanzelf
toch feest ik door het leven
en wie daar bij mag zijn.…
vieni, santo spirito
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Dromen van verborgen werelden
gezang in droefenis gehuld
klanken die weerkaatsen tegen oude gewelven
Ritselende gewaden van mannen die hun gezicht bedekt houden
heen en weer deinende gewaden vol van het ritme
het ritme van hun gezang.…
Haal-baar
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
746 uit mijn diffuus verleden
paar ik nu beelden aan muziek
de schoonheid aan ontroering
leg ze bezonnen in het heden vast
hoewel verbluft over de keus
van mijn zo korzelig geheugen
verbaasd dat het verborgen heimwee
zich willekeurig mengt
met dat wat weemoed was
herinner jij je nog
dat je me vroeg naar het verschil
tussen die vormen van…
Hymne
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
604 Er zijn zo van die verre tonen dat
mans dove oren ze niet willen horen
van een ieder die op de vlakten wonen,
ze houden zich verborgen, stellen uit
tot morgen, in verwachting op de toon
waarin niets zal worden verzwegen,
waarin méér doorklinkt dan verwacht,
luister wat zwijgt uit een eeuwig lied,
fluistering van muziek, een kosmische
mozaïek…
mystery is the darkness in the night
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
594 Wat is daar toch beneden
Dat mij zo beduusd maakt
Ook al ben ik zo nieuwsgierig
Het omvat een schild
Met verborgen kleuren
Zo puur en toch zo melancholiek
Nee, het is geen bekwaamheid
Om in deze uitgestippelde wereld
Zo trots en onbegrensd te leven
In deze beschilderde nachten
Het is allang geen beklemde tralies
Meer waar het hart zo…
Ziele-luister
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
518 Ze verenigt zich met haar schijnbare zwijgen
om het fluisteren van het verborgen leven te horen
schommelend in harmonie, heen en weer.
Ze versmelt met haar intimiteit
om het hart te openen voor de stilte
en stopt de draaikolk van gedachten
om de tedere beroering van het huidige moment te beleven
vallend als een druppel in de eeuwigheid.…
Wat mij ten diepste
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
644 Wat mij ten diepste stuwt en voedt
wil ik delen met jou en met velen;
wil ik zaaien en begieten,
vruchtbaar laten worden en stralen,
zoals licht dat niet verborgen kan blijven
onder een bank of in een hoek
van de kamer, maar trilt en uitdijt
tot vreugde en verkwikking van de ziel.…
windvangers
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
496 rond knotwilgen
weegt het morgenlicht zwaarder
zich verzamelend in twijgen hijgt wat wind
morgenkinderen huilen doelloos
rond mijn eigen kind -zo lijkt het, immer duurt de dag
ik mag, ik weet het, zonnig wezen
tussen nu en avond uur
binnen het gezang van mezen
ligt de partituur
van haar verborgen lente
zij bevat het eminente van een…
De stilte aan de muur
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
965 Je spreekt van vroeger op dit late uur
als kalend behang
en vergeet bijna te ademen
Het gesprek stokt
in een slok troebele nasmaak
van oud zeer
De pleziertjes van weleer
zijn verdronken in een toevloed
van teveel en te vaak
De passie is niet meer
dan een verfrommelde foto
in een diep verborgen gevoel
Waar de tijd zwijgend
ons…
rudiment
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 mijn zolderraam
zijn krans kleurt in neon blauw
mijn dagen
zwarte stralen omringen
beep beep signalen
bespringen mijn wangen,
betasten mijn oren
en maken mij tot was
Mijn slaap willen ze wissen
en alle beelden in mijn hoofd
gedaantes uit het verleden
en het reeds gekiemde zaad
maar vooral mijn zondes
en de afdruk van jouw lippen
verborgen…
vroeger en later
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
564 toen…. liet ik eindelijk los
al wat ik verloren wist
al wat diep verborgen was
alles wat ik had gemist
toen…. liet ik eindelijk toe
alles wat ik niet zal zijn
alles wat voor altijd is
de wortel van de pijn
terwijl dit woeden wat bedaarde
groeiden hart en ziel en geest
tot een warmer wijzer wezen
door het leven enigszins verweesd…
DE TROUBADOUR
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.044 Hij reist van burcht naar kasteel
muziek is beter dan het leeg gekrakeel
het levenslied vertelt al heel lang
ervaringen voor hun eigen belang
soms overstemt geroezemoes zijn gezang
men ziet niet het verborgen belang
men is niet geïnteresseerd
begrijpt niet dat men er van leert
misschien is het tij te keren
en kan men zich tegen…
de wader
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 als het stille zand strandt in de golfslag
en enkel water ooglicht vult
-een behoedzame wader zoekend naar
wat laatste wulkenresten niet te na gesproken -
mengt zich zilte ziel met zee
rouwt ze om haar diep geheim verborgen
waar het wrak dat ooit haar leven was
in de onderstroom tot de bodem is gezakt
zwanger van de heimwee
en zie
de zee…
Levende doden
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
487 In het huis van toen
troostte ik mijn levende dode
met de dood van haar geliefde
die nu nog leeft
zolang dromen duren
gelden andere regels
de doden van gisteren
leven onveranderd voort
alsof gisteren vandaag is
tijd slechts een andere kamer
of er na dit leven
een ander zal zijn
is nog verborgen
in de toekomst
in elk geval
is het…
Symfonisch
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 de viool strijkt de narcis glad
in zes richtingen, terwijl de
trompet trompettert, toch lokt
het de Lente niet uit haar schulp
zij houdt zich verborgen achter
een kwintet van wolken, al laat zij
sneeuwvlokken dansend
op de aarde neervlijen
of heeft zij wellicht 'n pact gesloten
met koning winter die haar in 'n
wurggreep houdt tot zij…
(kanker 7) hangjongere
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 op de bank ligt snoep, een doek
een oude sok
en warm een deken
in de hoek latent een vent met kracht
in kromgebogen benen
verborgen onder schier wat
ingehouden angst
(die bult is raar ik weet niet waar
dat nu vandaan komt)
“ik ben bang”
gelukkig duurt een rit niet lang
het ziekenhuis vlakbij
wekt weer vertrouwen in de brij
van deze…