7480 resultaten.
Kuikens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 Ze had een zak met kuikens meegenomen,
Want ’s winters vriezen alle meren dicht.
Voor reigers zijn de vissen dan uit zicht,
Het lukt ze niet de winter door te komen.
Als dierenvriend zit ik ook op haar spoor,
Wat help ik kuikens graag de winter door.…
Zomer zonder zorgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Zou de zon de zomer brengen,
zou de zomer zonder zorgen zijn,
zouden de zorgen worden weggenomen,
zoals de zon zo warm en zacht kan zijn.
Zomer kom en laat de zon haar ding doen
met haar zonnestralen,
verwarm mijn hart,
verzacht mijn ziel,
verlangend naar morgen,
een zomer zonder zorgen.…
Van goed en kwaad
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
680 Magere gedichten die
Als dunne bomen met
Kraakheldere takken
Het heelal aftasten
Op zoek naar de enige
Waarheid die hem verder
Helpen kan,
Deze bomen zijn het
Die - vroeg of laat -
Hem begeleiden op
Zijn zoektocht
Op weg naar de kennis
Van goed en kwaad…
Altijd dezelfde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
649 En de bomen
Die alles overzien
En troostend toekijken -
Zij die met of zonder blad
Voor ieder die het zien wil
Altijd dezelfde zijn.…
In de wrede zomer
poëzie
3.7 met 13 stemmen
5.036 Geen winter heeft ooit de aarde zó vervloekt
Met overmacht van nacht en barre naakte
Als de milde zomer, die wreed bezoekt
Elk bloeiend land tot het uiterst met brand en braakte.…
blauw van kou naar geel
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.140 start
vraagt alle tijd
we zijn ontwaakt
als binnenkort
de zomer blaakt in
zon op volle stranden
weer niets omhanden
wel warmte die liefde geeft
voel, wat er in samen leeft…
toen ik je zomer at
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 rust
verleidelijk liet jij je vatten
ik kaal geen bomen
voordat de herfst ze zal schonen
dus siert jouw oogst de volheid
van nazomerdromen en kan
een lange koude winter komen…
Kom terug
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.114 wanneer de nacht dwaalt over het land
en de rust zich verloren waant
fluistert er een stem, dor en schraal
kom bij mij
waarom moest jij heengaan
naar een land van twijfel
kom bij mij
in de winter vrees je de zwarte leegte
in de zomer schuw je de gele gloed
in de herfst treur je het sombere gevoel
wanneer de mantel van de nacht zich sluit…
Oktober 1
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.055 Oktober, en het deert hen niet
dat weer de zomer is vervlogen,
gaaf is hun spel en ingetogen.
Geen kind wat reeds de winter ziet.
Het valend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen.
De avond komt reeds zwaarder wegen.
Uit late bloemen schreit verdriet.
Dit is de tijd van afscheid nemen.…
Schemerbos
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.145 Er dwarrelen
verdorde dennennaalden op mijn kraag
terwijl op fluwelen voet een vroege vos
mijn pad kruist over de flanken van het bos
Mijn achtertuin leunt tegen dit woud
waarin de vrije loop van de seizoenen
voorziet in het natuurlijk onderhoud
met in de winter karige noodrantsoenen
en de zomer de overdaad verzwelgt
ook ieder mensenwerk…
februariman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.059 als dit mijn laatste lente was:
'k zou naar de populieren gaan
aan oudgekende vennen
nog eenmaal streelde mij hun geur
die steeds de morgen wekte
de zwaluwen en mij
(op handen draag ik zacht
dit als herinnering)
als dit mijn laatste zomer was:
'k zou met hem naar 't zuiden trekken
glasblauw getijden vertrouwde ik
hibiscusdonker warmde…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 lege hart van winter
tot ik duizend talen lees en stil sta
bij de naam en de beschreven vleugels
van die ene poëzievlinder, groter
veel groter dan morgen en zee
**** Opgedragen aan ClaireQ****…
Almeerse herfst
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
706 Daarop kan ik de hele winter teren.…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Morgenslierten verademen tot blauwe einders
terwijl zon en land elkaar omarmen
geuren en tinten het leven verwarmen
nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters
Doolhof van het leven, wit en zwart
dansende vlagen van vreugde, immense blijheid
waarin alles wordt gestart
alsmaar hoger in zomerse volheid
trekt de zonnewagen, boog van bruisend…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 om de zomer
maar
leef met het gevallen blad
geborgenheid ligt om de hoek
je hoeft niet eens op zoek
als je je eigen huid betreedt
blijf maar dromen, want
je warmt je en je weet
dat voorjaar snel
zal komen…
wie ben ik zonder jou?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
427 Wat deert mij de winter met zijn kou
als er een zomer volgt samen met jou?
Wat zijn de bijen zonder bloemen?
wat zijn appelwangen zonder zoenen?
Wat is een glimlach te midden van sproeten
zonder een paar vrijersvoeten?
Wie kan ons nog meer benijden
om de toekomst die wij ons bereiden?…
Tijdloze herkenning
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
576 ik wist niet hoe
jij transformeerde
maar dat je het deed
kon ik uit eigen
ervaring delen
al de keren dat
jij mij onbewust
even raakte en onze
werelden tot
universum maakten
mijn hand op
de bast van een
boom zomaar aan
de kant van de weg
in tijdloze herkenning
we deelden
jaarringen kruisten
hete zomers aan en
benoemden winters…
Nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
452 de liefdevolle
vingers van een vriend weer
op je huid voelen tintelen
gedachten en
gevoelens die stromen als
een levenszee door je heen
de schoonheid van leven
die sterker is dan al het andere
met de kracht en tederheid
van een nieuw begin
de zomer in…
Er bestaat geen verlies van tijd.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
757 In de herfst schuilt de vrouwelijkheid,
winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ben ik zomers tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, de ongetuigde gedachten
worden bereden, het bit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
in een silhouet van het verleden,
er bestaat geen…
de dood
hartenkreet
0.8 met 6 stemmen
1.164 Op elke straathoek loert de dood,
de dood als messentrekker,
de dood als vijand van het leven,
de dood die mij met benzine overgiet,
de dood als vruchtbaarheid - elk kerkhof een lijmfabriek.
Verval, verloedering en tijd, dat is de dood.
Gedenk te sterven!
Aanschouw de gek die met zijn dode loden last,
al staande op een muur
verwoesting…
Minnelied
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Mijn vriendin ontwaakt 's ochtends,
zeer vroeg in de ochtend, wanneer
de dag bijna een zondag is.
Het is dan al licht, en in dat licht
lijkt ze jonger dan tijdens de nacht
en soms, als verrassing, onschuldig.
Niet tevergeefs ruiken deze uren
naar wierook en Latijnse kerkzang.
Nee, niet tevergeefs:
haar schouders in een nauw contact
met…
De dame als landschap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
872 Op een dag, het was al laat in de morgen,
begaf ik mij naar het noorden,
waar tuinen bloeiden, een enkel insect snerpte,
en in het algemeen alles zeer voorjaarsachtig aandeed.
Het regende licht, de lucht was fraai grijzig,
het landschap omvatte een groot deel van de wereld.
Mijn vriendin omvatte veel meer,
ze was een bewegend Ravenna,
een…
Handtekening
gedicht
3.9 met 111 stemmen
32.739 Voor het raam zit ik
gespannen op de post
te wachten, tweemaal daags,
tot nu toe tevergeefs.
Maar ik weet dat er tot nu toe
ook altijd reactie kwam.
Bij mijn schoongeschreven brief
en kleurentekening van hond
op voetbalschoenen,
een poedel met gekrulde kuif
in oranjewitteblauwe shirtbroekkousen,
heb ik een ongebruikte zegel
(postfris heet…
liefde
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.933 Ach de liefde, wat is de liefde,
niet meer dan een toestand, niet eens van verrukking,
maar van pyromane reacties en tweeduidig lachen
met een mooie meid onder 't gezelschap.
En alles wat mooi is, is alles wat waar is,
hoe neerslachtig wordt dan de regen, de neerslag, de hagel
het gesprek met de buren over het weder
en zelfs de mooiste meid…
Visioenen van Johanna
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.993 Daalt er uit de lege hemel
een vleugelloze engel af
die geen engel was of is
of als gevallen hemelinge
het verval niet meester is
zakt er neerwaarts uit de lucht
een laken met alle dieren van de aarde
onrein gelijk de engelengedachten
en klinkt er met een zucht
te midden van de engelengeslachten
dan een stem die slachten aanbeveelt
en eten…
Een avond stiller nog dan Jespers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.103 verlaat me niet, verlaat me wel,
verlaat de wereld en bedwing de hel,
in de straten waar het tramspoor glimt,
de regen zwakzinnig tussen de huizen trimt,
en jij meestal tevreden bent,
en de verlatenheid bij 't luiden van het angelus
geen akkerbouwer, geen markies meer kent,
en ik ontspoor gelijk geen tram ooit doet.
Verlaat me nooit, herken…
Een banaal paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 Wij gingen op zoek naar een haven,
maar die vonden wij niet.
Dus restte ons niets dan de golven,
die wij maar amper zagen.
Soms een wazig eiland aan de einder,
een albatros of twee,
een vis die zich verhief,
de drift en het kompas,
was alles wat er was.
En soms misschien Cythère,
een paradijs voor wie bejaard is,
een lustoord voor wie…
Portret
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.436 Dit is een nogal hulpeloos portret,
dat wat bedoeld is als gezicht
is niet echt ontregeld of verminkt.
Maar ik, die ernaar kijk, vindt het een dwergengelaat,
weliswaar niet qua formaat,
maar met de trekken van boosaardigheid en grotbewonerij.
Waarom is die streep diagonaal?
Er is daarvoor geen reden, tenzij
de schilderes - het is een vrouw…
Vioolmuziek
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.002 Vioolmuziek is een soort doolhof
waarin de violist verdwaalt,
want alle paden in dit labyrint
lijken ontzettend op elkaar.
Viool na viool zoekt een uitweg,
violist na violist doolt rond.
Viool na viool klinkt hetzelfde,
violist na violist strijkt dezelfde snaar.
Als geluid zou kunnen glanzen
was dit glanzende muziek.
In het felle daglicht…
Aan Joke van der Veen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
913 En weer slaat de liefde toe,
ongenadig, meedogenloos, misdadig,
de hand die vals de lier bespeelt,
de beul die 't galgenaas eerst vierendeelt,
het roofdier dat zijn prooi al wurgend velt,
de wurgklauw die je strot omknelt,
de angst die door je lichaam raast,
de drank die al 't verstand wegblaast,
het luide hoongelach van wie ontkomen is,…