27289 resultaten.
Water het nieuwe goud
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
415 om de gejatte zeebodems te beschermen
leggen we de dijklatten steeds hoger, maar
reserveren te weinig voor waterreservoirs
om water, water, water op te vangen
te bewaren te koesteren als goud
op de plank in de kluis bij de bank
want water blijft de bron van alle leven
bruisende sprankelende ziel van de aarde
ontspring dat mooie waterballet…
adem tocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
789 wat
in dit herfstig leven
en voor ik
met de aarde
samenval
blaas ik je terug…
Waar droogte huilde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.140 schuimend uitbarstte over land
netten vingen het water en haar vis
zeilen lachten vol de wind weerom
de visser dreef af naar zijn geliefde
en keek nog één keer naar mij om…
Soldaat
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.185 Een vogel vliegt op, even geruis,
verder niets, alleen de wind.
Een lichaam bijna onherkenbaar, half begraven.
Aarde die roept om vergeving voor zoveel leed.…
morgenlicht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
896 De hemel opent de nacht
met het morgenlicht
de aarde ontwaakt
in al haar pracht
een zonnestraal raakt
m'n gezicht
alles nog stil
alleen hoorbaar
de zachte fluistering
van de wind
een nieuwe dag begint
waarin ik alles weer
vind…
Herinnering
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
1.173 in een droom zie ik ons rennen
als zusters van de wind
wapperharen dansen
terwijl blote voeten
de aarde eren
moeder Jaguar is de totem
van onze stam
zij bezielt ons
geeft ware kracht
wijst de weg…
Verlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
749 Ik geef een hymne aan de wind
en tover een leger van glimlachjes
die stralend hun zaadjes verspreiden.
Ik open mijn voeten
en laat de aarde stromen.…
taaie tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 de hete adem van
de zon drukt op
de kale aarde
in deze desolate
vlakte waar het
bijna altijd waait
sta je stil
bij de bomen
kromgetrokken
door de wind
hoe lang duurt het
vraag je
voordat de rups
verandert in een
vlinder…
De pelgrim
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Stel je open voor verdriet
De wind zal je tranen drogen
Je stappen in het zand zullen vervagen
De aarde zal je zorgen dragen.
Ga met God
en laat je leiden door de zon.…
Ochtend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 Vanochtend toen de zang
het bewustzijn prikkelde tot een lach
En wind en dauw speelden
met de vitrages, heel vilein
Verrees mijn lijf, zij het wrang
in een nieuw bestaan zo ik gewag
Licht de tonen, hoe mooi de beelden
om aanvaard op aard te zijn.…
kom terug
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
110 heerlijk lezend
op het balkon
-mandje van luchtballon
tussen aarde en zon--
laat onverwacht
een kille wind
veel wolken
binnen drijven
Kon terug zon,
wees sterk,
overwin,
laat mij hier niet
van ijskou
verstijven…
Cello
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
1.741 Ik ruik de
paddestoelen, want het is mijn aarde.
Ik laat geen water achter in de lente.…
opnieuw
netgedicht
3.5 met 48 stemmen
920 en roei ik afwezig
door een woud van water
met jou om mij heen…
Deze herfstdag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
613 De zomer nu wel echt vaarwel gezegd
en dansend met de winden in het rond;
wat lieve vrienden weergezien en dan
gegroet, gepraat en veel gezwegen.
Wat kan een herfstdag zalig zijn,
al valt de regen ook als tranen neer;
de bladeren vertellen over sterven gaan
en nieuw geboren worden zeker ook.…
Vrije vaderlander
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Wat is werkelijk de vrijheid in ons land
zijn het de talrijke hoofd en binnenwegen
een oprechte mond in zachtere fluisterstand,
waarmee wij ons in onze voertuigen begeven.
Zijn wij tevreden met ieder uur
genieten we van vogels die zich vrij bewegen
of klagen we dagelijks tegen mening muur,
over de diversiteit zonder verzet er tegen.
Diversiteit…
De laatste storm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 het hoog opspattende water
van de woedende zee
zoekt een opening
naar de zachtgroene aarde
onbeschermd door
afbrokkelende muren
staan standbeelden
hun monden wijd
opengesperd
een angstaanjagend
aanzwellend geluid
is de voorbode
een lugubere
bijna zwarte lucht
komt dreigend
naderbij
de totale vernietiging
barst los
de aarde…
Zonder sporen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
923 Vrees niet bewogen mens
we laten geen sporen na
tenslotte blijkt dat de
mens deuken in water baarde
Dat gevoel besluipt me
als ik de mens bezig zie
met zinloze zaken
op de grote levende aarde
Als de mens verdwenen is
om welke reden ook
schudt de aarde z'n vacht
en vormt nieuw evenwicht
Bevrijdt van de luizen
in z'n schurftige pels…
Dat wat is
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
804 Aarde
lucht
En vuur
Elke dag is een openbaring
En tevens een vernietiging
Van de aardse
Hemelse
menselijke natuur…
Levensmoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Wij zijn onze lichamen niet,
die ontstonden uit de aarde.
Leven op aarde dankt leven,
aan de energie van onze zon.
We zijn onze maskers niet,
die gevoelens dom misleiden.
Wij zijn onze angsten niet,
die ons onnodig laten lijden.…
Depressief
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.124 Glinsterend glimt
een laatste zonnestraal
door het grauw
van de wolkenlucht
en verlicht nog even gauw
het laatste blauw
in het door de wind
getormenteerde water.
Enkel nog de tinten
van grijs en donker
de koude lucht
van vallend water
dat hijgend zucht,
alles overspoelt
met geluid en klater
en klam aanvoelt.…
Mens van het water
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.347 Bekend is dat god de wereld schiep
behalve Nederland, dat deden ze
zelf, zonder hun ingrijpen was
Holland een zandbank in de Noordzee
We polderen zee en meer in tot land
bouwen steden op de oude bodem en
uit heimwee naar 't verdwenen water
graven we in de bodem weer een meer
Men fluistert dat door eeuwen spelen
met wind, zand en water,…
een laatste zonnestraal
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
833 nog sprankelt
licht over zee
een rimpeling
danst met nevel
de wind al koel
omhelst het water
een trage golf
spoelt over strand
waar een eenzame
voetstap verloren gaat
meeuwen schreeuwen
hartverscheurend,
klapwieken breed
over het water, waar
de glinstering verstilt
een laatste zonnestraal
wordt schaduw
de maan trekt een baan…
De wereld leeft
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
522 De wind van zee
De zoute lucht
De zon schijnt
Water verdampt
Een wolk verschijnt
De wolk raakt vol
Regen valt
de natuur bloeit
Door water val
De zon gaat schijnen
De wolk verdwijnt
De wolk verdampt
De maan komt op
De zon verdwijnt
Het is nacht
De wereld rust
De wereld slaapt
Tot de zon weer schijnt
En hij ontwaakt
De wereld…
Als toen.
poëzie
3.8 met 6 stemmen
970 In greppels het geelbruine water
al wazig van 't kiemende groen....
de wilgen, de velden, het water,
de zon en de wind - zoals toen.…
Intens tranend verdriet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 verleidelijk
keek het water
me aan toen
ik spiegelde en
mezelf liet gaan
in uiteenlopende
richtingen
het voelde me als
gone by the wind
zonder muziek
wegdrijvend
op de melodie
van intens
tranend verdriet
ik liet mijn
handen water
werpen maar kon
gewoon niet
dichter bij jouw
komen omdat ik
enkel zwemmen
had geleerd
in mijn dromen…
De keizerspinguïn
netgedicht
4.1 met 58 stemmen
601 Maar boven water waggelt hij
als een heel klein kind
de bek pal tegen de ijskoude wind.
Onder water is hij dan weer
sneller dan het licht.
En als hij uiteindelijk languit
op een ijsschots ligt
dan schittert zijn buik
als sneeuw in winterlicht.…
Zwembad in de zomer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.610 De zon stuurt scherpe witte stralen
die brandend op mijn hoofd neerdalen
maar frisse wind komt óók voorbij.
Ik voel hoe lekker zacht het water
mijn lichaam raakt en dan, wat later
zwem ik me lekker licht en vrij.…
Koord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
498 Trillend tippel ik
Over het dunne, stugge koord
Van mijn gevoelens
Links is pikdonker
Golvend water, veels te diep
Om ooit nog boven te komen
Rechts is het prettig
Kabbelend water, te ondiep
Om in weg te zinken of te verdrinken
Een wind waait naar links,
Zoeft langs me heen, trekt me mee
Ik struikel, wankel en val
Zwemmend…
Ochtendstad
gedicht
3.2 met 32 stemmen
9.694 Winst en verlies staan in de onbehouwen ziel gegrift
van deze warse stad - alleen met wind en water.
---------------------------------------------------
uit: 'Vermiste stad' (2004)…
Ragfijne relativiteit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 Werp een kiezel in mijn vijver en geruisloos
haast onzichtbaar over water
trekt zijn kring
slechts één merel zingt
en de wind
speelt zacht met wilgenbladeren maar
de kleine vlinder
vredig rustend aan de rand
fladdert weg.…