inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 16.642):

opnieuw

opdoemend
uit naamloos water
roep ik jou
als een kind
dat niet kan spreken
langzaam
vervaag ik

een golfslag
vindt mijn hand
tilt mij
over bergen
in vormeloos wit
begint
de aarde
opnieuw

opnieuw
valt de regen
verwaait het zonlicht
hoor ik jouw hart
drink ik de beker
opnieuw
proef ik jouw liefde
waarmee jij geen raad weet

en roei ik afwezig
door een woud van water

met jou om mij heen

Schrijver: froukje vos, 18 juni 2007


Geplaatst in de categorie: emoties

3.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 495

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)