11473 resultaten.
Avondromance
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.303 Het laatste geflonker
Der zonne ging ter rust;
De beek is door ’t donker
In sluimring gekust;
Maar ’t zwijgende duister
Toont lieflijke pracht:
Want de aard groet uw luister,
Vorstinne der nacht!
Geen nevelen betrekken
Uw Goddelijk schoon;
Geen schaduwen dekken
’t Azuur van uw troon.
Vol glans zijn de blikken,
Waarmee ge op ons staart…
Een dag op het land
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
671 Heel nieuwschierig sluimert de ochtend op
mijn ogen gaan over het land veel dauw erop
de dauw wordt meer naarmate de zon hoger staat
en verdwijnt als het avondrood zijn gloed straalt
Verhelderd wanneer de zon achter het water verdwijnt
dan komt de maan wat somber boven die half schijnt
gevoelstatig zo hoog daar achter de sterren
verdrietig…
De maan hoog en licht
poëzie
3.1 met 14 stemmen
3.178 De maan hoog en licht.
De bomen van bladeren dicht.
Een vogel er in zingende,
Ik er onder van angst rillende.…
De maan is al boven de seringen
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.116 De maan is al boven de seringen;
De stralen hellen de kruinen langs...
De nachtegaal houdt zich stil van zingen
Tot de hof verlucht staat van haar glans.
Tot de donkere tuin als een ijle beker
Tintelt vol licht, dofgouden wijn,
En als slaapwandelaars onzeker
De rozen ontwaken in de schijn...…
Seksuele voorkeur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 'Als ik een vrouw was, dan
zou 'k lesbisch willen zijn,'
zei Henk, 'want met een man
naar bed lijkt mij niet fijn.'…
Seksuele voorkeur
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
879 'Als ik een vrouw was, dan
zou 'k lesbisch willen zijn,'
zei Henk, 'want met een man
naar bed lijkt mij niet fijn.'…
ROOS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 of
heldere maan?
Aan deur
of raam
dorpel of drempel
Onder ons
zijn halve woorden
genoeg
Je hoeft slechts
met een oog te wenken
knipperen zou zelfs volstaan
Het antwoord
waarom ik
nog niet vroeg
Daarom...
wil ik je
deze roos schenken.…
voor altijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.259 Zal jij nog aan me denken, soms
Zoals ik aan jou
Als de dagen korten
en de maan nog steeds daar
blijf jij ginds leven
In je mooie droom
en de mistige stad
En ik hier, veilig, veraf
Zal je het je herinneren
hoe vrij ik me voelde
jouw onsterfelijkheid
van zo dichtbij te zien
zal je nog aan me denken, soms
zoals ik voor altijd…
Bevroren vijver
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
727 Bevroren vijver
maan danst op lichtkristallen
vis blijft koelbloedig.…
Bij de inauguratie van Obama
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
918 Aan de hemel
stroken rood en blauw en grijs
en krimpt de halve maan…
maantraan
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.001 in je pupil
rechtsboven
zag ik de maan
vannacht
een bol van licht
zacht
in het zwart
ik zocht naar kraters
vond ze niet
maar wel een traan
verdriet
geluk
staan soms dicht bij elkaar
twee centimeter
of minder nog
misschien
van zo nabij
had ik nog nooit gezien
dat zelfs de maan
om jou
kon wenen…
Kleren maken de man
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.405 Ik kijk tv op mijn pc
een documentaire over een boot
die naar een eiland vaart
en terug: Idjwi
zoete aardappels, maniok-
door het bos vervoeren
vrouwen hun oogst op het hoofd
ze bewerken hun grond
met handwerktuigen
et voilà
op de boot kleurige kleding
de kapitein en zijn stuurman
in smetteloos wit overhemd
met gouden strepen…
'k Verkeer in weelde
poëzie
3.6 met 11 stemmen
2.598 De opkomende maan, mij zo verlaten ziend,
Wekt mijn schaduw, zodat we met zijn drieën zijn.…
Maansverduistering
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 Mijn donkere ogen zien
de maansverduistering
een deel van jouw lichaam
vol rotsen van heuvelachtig
wulps verlangend vlees
jouw schaduw
voelt jouw lippen
door schaamte
die doorkijkt, doortastend is
jouw beweging
als een bewegend licht
met kleuren die op klanken
lijken,
we worden verliefd
ik zie jouw hand
langs mijn begeerte glijden…
Het zenden van een vrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.338 Het zenden van een vrouw
is een risicovak
zij is een creatuur
van het wilde twijgen
in het braakland
dat zich tot jungle zal wassen
waar ze ook gaat
het talen wordt gedanst
het ritme voert het hoge woord
schamper vel belooft een ritueel
verbindingen worden gesmeed
ieder telraam slechts gewaardeerd
om zijn subtiele ronde vormen
Voodoo…
Haar verlangen
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
900 Dochter van de maan
in de wereld waarin zij leeft
is de vrouw niets waard
ze is er om haar man te behagen
te verzorgen te verwennen
maar in de nachtelijke uren
staart ze dromerig naar de maan
voelt een zachte kus
op haar blozende wangen
kan naar zoveel meer verlangen…
Op de thuisreis
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.166 In het stergedoofde Zuiden,
In het vroeg ondiepe licht
Bleekt een grote wassen maan,
Als een droom niet meer te duiden,
Een verduisterd zielsgezicht
Door de dagen met ons gaan.…
bedrieglijk wezen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
674 O Maan
wat ligt toch in je wezen
met je schelmengezicht
je steelt plukbaar ruggelings
op je zwarte stoel van de nacht
botsinkje spelen
met de luchtzak van de aarde
het toneeltje
van de behoeder met paraplu
vrucht van dood en verderf
ik lig op mijn rug
met wazige gedachten
mijn dromen zijn gestolen
het ging ergens
over een bedrieglijk…
degeneratie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
725 uiteindelijk
is de schrijver
niet meer bij zinnen,
ten dode opgeschreven
ondanks zijn roze bril
draait de wereld
een dag naar de nacht
collega-scribenten
spartelen, sputteren tegen
een onherroepelijk eind
we gaan er aan
allemaal naar de maan…
strijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
675 mannen willen
vrouwen vinden
vrouwen willen
mannen veranderen
mensdom…
blauwe nachten
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
779 stillekes schijnt de polder naar de maan
kruiden zwijgen, vossen vertrappen
de oude dag langs de Vlaamsche kreek
het luistert, het broeit, zachtjes naar de
oppervlakte, hoe schoon is het blauwgras
weer, wiegt de kleine ratelaar zich
tussen de duizenden purperen orchissen
blauwe schijn, blauwe nacht, blauwe rust
de uren vertolken weer een…
Schizo
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
802 Over een maan, die goudgeel scheen
zich wellustig spiegelde in de nacht
een email naar zichzelf schreef
vanwege het zich verbonden voelen
met een oneindig heelal
een antwoord bedacht
op een bericht, dat zou komen…
als de zon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
542 peilloos kijk ik
over de rand
van deze wereld
de slagschaduw is enorm,
platweg gezegd
hang ik nutteloos in 't zwerk
en
is iedereen naar de maan…
BEKKENOVEN
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
658 Luchtbel, uit lava glasdraad
Waarvan alleen de blazer weet
Welke bestemming
Man en vrouw wellicht op het
Gevaar af nooit te vervloeien
Maar afgekoeld en losgeknipt
Te stollen tot Swarovski zwanen
Drijvend in separate vijvers
Kristallnachtkinderen
Door hun hoge loodgehalte kunnen
Zij beter geen koppel vormen…
haiku: zon en maan
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
846 als de zon verdwijnt
dan volgt de nacht met de maan
dat is zekerheid…
zandloper
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
991 Ik lees op jouw vel
het verschijnen
van een schittering
als een pleister
op het drama dat de man heet
altijd al waarde het schuw rond
onder de vermomming van krachtige potentie
ik verman me in jouw blauwe putten
ze boren in mijn ziel en in mijn moordzucht
alsof ik je de doodsteek zou kunnen toebrengen
maar zo
zou ik uit je mond ademen…
De maan is mijn dode spiegel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
640 fouten
maar laten we die fouten varen
samen varen
de maan is mijn dode spiegel
maar toch hou ik van jou.…
onomkeerbare dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
646 Hoe jij mij melkt
en ik jou melk
hoe mannen en vrouwen
moeten groeien
tot op een punt
dat het voedzaam wordt
wij oeverloos
van mening verschillen
terwijl het tweemaal
op hetzelfde neerkomt
of wilden we gewoon
lang baden
elk aan zijn geëigende kant
hoe wij er beiden
wel en niet beter op worden
tussen de dagen staan
en tijd vrije…
..blik
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.165 ....hoog in de hemel,
tussen de zon en de maan,
....zoen ik je gezicht,
en zweef bij je vandaan.
....van ver zie ik jou,
kijkend naar mij,
....en word warm van je blik,
omdat ik weet wat die zei.…
licht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 de laatste zonnestralen
duwen regenbogend donderwolken
naar het oosten
de maan stamelt haar
weg naar het zwerk
en weet zich
omgeven door sterren
morgen doet de zon,
oplichtend,
weer haar werk…