6886 resultaten.
Impulsen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
432 ik heb je vaak
uit zien treden
door nuances in
licht en kleur
voelde hoe
jij energieën
met mij deelde
uit een ander leven
het was geen
geven maar een
intenser bestaan
in harmonisch gaan
het was jouw licht
dat ons steeds
nieuwe impulsen gaf
in ontdekken van zicht
jij kende werelden
van heel dichtbij wist
mijn zorgen voor…
Op zoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 moeders god
en dat kan niet
goed gaan want ze zijn
gewone moeders
niet altijd alles
wat je nodig hebt
van de hemel en de aarde
en je vader is het voorbeeld
dat je zelf op zoek moet
naar bedden van bestaan
vanwege een boze fee
die problemen gooit
bij elke geboorte
zodat je op reis moet
om te vinden wat je mist
om tenslotte te ontdekken…
werkelijkheid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
525 jij volgde mij
verschool je achter iedere boom
ik zag je schaduw van opzij
en herkende daarin je schroom
om mij aan te spreken
was het plagen of ontdekken
wat mijn houding zou zijn
wilde je iets in mij opwekken
ofwel speelde je de schone schijn
wilde je iets losweken
dat in jezelf besloten lag
maar opzag tegen een eerste woord
de tijd…
kind zijn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.027 Even niet weten wat je nu weet
Even de wereld vergeten
Weer even onbekommerd spelen
Verbaasd zijn over een vliegje
Staren naar buitelende vlinder
Zomaar lekker buiten geen vader, geen moeder
Lekker onbekommerd spelen
Rennen, klimmen in een plas water spelen
Niet nadenken, gewoon samen met je ikje
Heerlijk lijkt me dat
Terug naar het onbekommerd…
Ontmoetingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 Het spel dat liefde spelen wil,
is spelen met tegenstellingen.
Een spel van angst en moed.
Moed, dat vurig leven doet.…
[ Deze muziek is ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Ik speel haar nog --
mooier dan ik kan.…
Vrijheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
779 Mezelf ontdekken,
Achter komen wie ik ben.
Ik zal veranderen,
In alle opzichten.
Want dat doet vrijheid,
Je veranderen.
Je gaat uit de gevangenis,
En loopt voor het eerst de wereld in.
Alles op nieuw ontdekken,
Alles opnieuw gaan zien.
Dingen anders gaan bekijken,
Anders gaan beoordelen.…
figurant in jouw spel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
833 we verwachten elkaar
passen precies
negatief in het rolletje
toekomstige foto’s
jij speelt de rol
die ik wil in mijn leven
je regie maakt mij
figurant in jouw spel
moeilijk om samen
te spelen rollen te delen
in decors van elkaar
op het podium een paar
figureren we wel
in het toneelstuk van morgen
of is de rol die we spelen…
Twijfelaar
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
1.466 Hij pakt in bed z'n stoten stuk voor stuk,
fortuinlijk in de liefde én het spel.
'Waaraan', zo vraagt men, 'dankt-ie zijn geluk?'
'Het voordeel van de twijfel, 't is een gave,'
verklaart het schone, rijke weduwstel.
Op 't kerkhof is de as van Joop begraven.…
Welkomgroet van Claartje voor haar kleine zusje
poëzie
3.5 met 37 stemmen
13.710 Morgen, als gij wakker zijt,
Zal ik met u spelen.
Slaap gerust, dan wordt gij groot;
Leer toch spoedig lopen!
Als gij zit op moeders schoot,
Zal zij speelgoed kopen.
O! Mamaatjen is zo goed!
Alles wil zij geven,
Als haar kindertjes maar zoet
En tevreden leven.
-------------------------
krijt: weent…
Voorjaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.029 Vlinders dartelen
speels boven de Klaprozen
in't gouden zonlicht…
tastzin
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.261 misschien is voorpret wel
het mooiste spel; breekijzertje
was niet de opzet
elkaar en de regels kennen we
dat scheelt wat blauwe plekken
bij blindemannetje
praten mag niet, voelen wel
wat doet een dichter zonder tekst?…
Sprookje
gedicht
3.3 met 25 stemmen
19.795 En spelen kinderen op een zomeravond nabij
het omheinde bos en komen zij daar waar het groen
van de bomen donkerder is en een smalle weg
zich voortslingert naar het onbekende, dan beleven zij
de angstige bekoring van het verafgelegene.…
Wolken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
844 Wolken drijven vloeiend
Langs de blauwe lucht
Niet wetend waarheen
Wolken samen of alleen
Gedreven door de wind
Wolken als plukjes watten
Rafelen ze zich uiteen
En pakken ook weer samen
Het spel van de wolken
Niet wetend waarheen
Wolken ver langs de lucht
Donker kunnen zij verschijnen
De aarde wordt zwart gekleurd
Het moment van verlatenheid…
Dammer
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
972 Ze konden het spelen niet laten,
gewaagd aan elkander, daar zij alletwee
een schijvengeheugen bezaten.…
Geen Half Ei...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
907 En, met liefde
kun je niet spelen,
dus, ga ik alléén wel door...…
verdriet
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.430 De zee (b)ruist van vreugde
de branding lacht haar tanden bloot
golven tikken speels haar billen
Ze huilt golfjes in de lucht
een traan tikt het zand
mama haar hand
ze is af
De wind roert haar in de soep
alsof ze haar wil afkoelen
de blaaskaak…
TIJD
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.297 TIJD
tijd is als water
krachtig, transparant
tijd is als vuur
machtig, dominant
tijd is als vrijheid
ongrijpbaar, beperkt
tijd is als een bloem
fleurig, verwelkt
tijd is als licht
helder, pijlsnel
tijd is als het leven
oneindig, een spel…
je handen
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.618 me na op de toetsen
een spel van heerlijk
snel heen en weer
in mijn handen
houd ik stil de foto.…
Spelers
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
923 Het slaat nergens op
we staan allemaal
op het toneel
en brengen
onze tekst
spelen degene
die we proberen
te zijn op
dat moment
collega
echtgenoot
vriend
minnaar
clown…
Woorden in de nacht
poëzie
3.7 met 274 stemmen
31.715 Zullen wij spelen,
Dat wie 't eerste lacht,
Moet ondergaan
Wat de ander bedacht?
O, laat het doorgaan,
Totdat wij doodgaan.
Alles wat hierna komt
Is niets dan Dood, vermomd
in schijn van Leven.
Neem mij weer, wacht nog even.
-----------------------------------
uit: Serenade III…
Vakantie!
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
3.366 Eindelijk vakantie, van die school verlost
Lekker eens thuis en lekker uitrusten
Buiten spelen of hangen in de buurt
Of met je familie er tussenuit.
Hoe zou het zonder school zijn?
Had ik dan anders geleefd?
Had ik niks geweten of was ik dom geweest?
Leefde ik anders is de vraag?…
Vriendschap
netgedicht
2.1 met 21 stemmen
10.517 Woest wild behaard beest
uitzinnig jagend op mij
wolf van top tot teen
Heldere ogen
kop laag bij de grond, tanden
Je ontwijkt me slim
en lacht me kwispelend uit…
Ik vrees zijn spelen in de drukke straat
poëzie
4.6 met 14 stemmen
2.363 Ik vrees zijn spelen in de drukke straat,
En zijn aanbidlijke onvoorzichtigheden.
Ik ren hem na, en ben niet eer tevreden,
Voor, wild en willig, hij zich vangen laat.…
OP HEIMWEE VAN DIE WIND ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.7 met 11 stemmen
9.232 Jou speelse posisie van kitaar in skoot,
na wie verlang jy, as jou note klink soos
‘n leë blik in kabbelende water, in ‘n sloot ?
Jou lenige nek, wieg teen kitaar se steel.
Ek sien jou trane deur lang hare ween,
waar jy op ‘n sofa sit, voete - kruisbeen.…
GERAAMTES ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.8 met 5 stemmen
5.180 Ek dink ek ken jou,
aan jou speelse skaterlag.
Ek dink ek ken jou,
aan die klank van jou stap.
Ek dink ek ken jou,
aan jou klere, altyd vars.
Ek dink ek ken jou,
aan jou manier van vat.
Ek dink ek ken jou,
in die erotika van jou stem.
Ek dink ek ken jou,
as ons soen, so in die geheim.…
Voorbij
netgedicht
3.4 met 175 stemmen
43.152 handen
lieflijk gezicht
Stralend witte tanden
eindelijk gezwicht
Goedheid is je streven
vriendelijk van aard
alles kan je vergeven
eindelijk bedaard
De twinkels in je ogen
de lach om je mond
Ik heb tegen je gelogen
de cirkel is weer rond
Probeer te vergeven
een verkeerde stap
Een fout voor het leven
niet eens voor de grap
Het spel…
"V"
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.145 Vervelen, vervelen, vervelen, vervelen
Verdelen, verdelen, verdelen, verdelen
Vertalen, vertalen, vertalen, vertalen
Vermannen, vermannen, vermannen, vermannen
Verzorgen, verzorgen, verzorgen, verzorgen
Vermoorden, vermoorden, vermoorden, vermoorden
Verdorven, verdorven, verdorven, verdorven
Verloren, verloren, verloren, verloren
Verzopen, verzopen…
Kleed je aan met jeugd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
803 steeds hult
maskeert ook onze schuld
jij bent en wij acteren
wanneer gaan wij
dat spelen eens proberen
we zijn geen achtergrond
ook wij hebben een mond…
Het park
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
725 er hangt een lachbui boven
een vergeten regenjas
vol verstild verlangen naar
een zilveren meisjeslach
kinderen spelen
tikkertje in het park, de
schemering voorbij
tot zij roodgeblost
berispt door tijd en moeder
heerlijk slapen gaan
vader leest een sprookje voor
over wat er ooit eens was
door het open raam
waait een koele zomerbries…