1757 resultaten.
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
Velum
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
248 Handen
vastgeroest
in vertraagde tijd,
alsof pezen draden
werden van stof en
krijt
vingers vol stilte
vol sleutels zonder
slot
in de polsen
hing een klok
achterstevoren
waar seconden als
vonken door het
zwijgen verloren
en ergens
een stoel van
waterlicht-
waar een jas van
rook langzaam
openligt
de handen bewogen
niet…
Wanneer het hoofd stilvalt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
3.861 De rook hing al in de keuken.
Ze wilde verder
zonder hulp, zonder uitleg.
Soms leek het of ze wist
dat ze niet verdwenen was,
dat iemand haar mag helpen,
dat een hand meer zegt
dan een herinnering.
Er zullen dagen komen
waarop ze minder weet.
Vandaag is ze er nog,
en mag iemand naast haar staan
en zeggen:
ik ben er…
Weldenkendheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Ik betrap mij er steeds vaker op.
Wanneer ik weldenkend in bed lig,
piekeren noemen sommigen dat,
dan zie ik me al weer opstaan.
Wanneer ik dan eindelijk op kan staan,
denk ik moegedroomd aan zitten.
Wanneer ik dan comfortabel zit,
zie ik me in gedachten rondlopen.
Maar, terwijl ik aan het lopen ben,
zie ik mezelf al hoopvol arriveren.…
Een kind tekent
gedicht
3.2 met 99 stemmen
37.050 kakelbont
en een huis van karton
en op de weg een hond
en in de lucht een zon
(het heeft de boom vergeten)
de zon is geel, de hond is bruin
de weg is wit - de witte weg -
en helemaal rondom de tuin
tot aan het huis een groene heg
(maar 't heeft de boom vergeten)
het huis is rood, het dak is rood
en uit de schoorsteen komt wat rook…
Het koele meer...
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
900 Sereen zacht ademt het meer
De koele dampen langs de oevers
In het nachtlicht weven de sluiers
Een mistgordijn van zilveren rook
Langzaam versluieren de sterren
Het nachtlicht wordt in vaalheid gedoofd
De aarde is nu onderworpen
Aan de adem van het koele meer
Sereen in mystiek gehuld
Laat het koele meer zich dragen
Niets laat zich nu nog…
Jij...
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
4.546 Bent als een dauwdruppel
van een vroege zomermorgen
Bent als een zonnestraal
maar dan om middernacht
Zo lekker fris als je rook
Zo lief en zacht als je was
en tegelijk als vuur
zo oplaaiend en heet
Bent als een bij die in een bloem kruipt
beetje terughoudend, maar toch niet bang
Maakte mij als de zee, gevende en nemende
met een paar vloedgolven…
Bezoekuur
gedicht
3.5 met 39 stemmen
35.244 Intussen roken zij een sigaret en roemen
de dokters, die vandaag de dag heel kundig zijn,
of lezen bordjes, die in ziekenhuislatijn
de kwalen paviljoensgewijs bij name noemen.…
Voornemen?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.272 Laat d'r róken, drinken, vlóeken,
dat valt allemaal in het niet,
als je eventjes wat verder kijkt,
dan je in eerst instantie
hoort en ziet!…
De Merel
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.018 In zwarte rok en met oranje bek
troont hij op de mooiste plek.
Lijzig schalmt zijn lied in bomen;
flemend fluit hij zomertonen
voor “zijn bruintje” op het hek.
De lokroep van haar gemaal
klinkt vurig en vitaal.
De warme klanken galmen luid
en krieuwelen op mijn huid.…
Altijd
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.345 In 't kantgerande silhouet
van geveltop en torenklokken
voel ik mij weer het kleine kind
aan oude Amsterdamse rokken
ik snuif de damp van grachtensloot
en vreemde etensgeuren
verdrink me in de knopendoos
van mensenras en kleuren
m'n voeten dwalen gretig rond
langs winkels en door stegen
in eindeloze drenteling
kom ik mijn vroeger tegen…
Hun familiegebeuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 ik voelde de muur
rook de binnenplaats
met de geuren van
hun familiegebeuren
stappen zagen hen gaan
in een dierbaar raken
van de aarde naar
vrienden of gindse bazaar
samen hoorden we bomen
dromen in stille hitte
van de dag ondanks de
afstand die er tussen ons was
ik liet het komen
de empathie van het
leven en zijn om mij heen…
Niets
gedicht
3.6 met 43 stemmen
26.242 Je lag te roken in je kist, zegt zij,
En pakt een pan en bakt je dode hart.
Je weet niet wat er is. Je zit al dagen
Als een schaduw van je schaduw thuis.
De dokter komt, betokkelt je contouren
En vindt niets. Je bent het met hem eens.
---------------------------------------
uit: 'Manieren van leven', 2001.…
BLOEMEN OP MIJN GRAF
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
661 Geef ze nu maar, zei ze vaak
geef ze maar bij het leven af
Wat heb ik aan de nasmaak
van de bloemen op mijn graf
Kom nu maar, sprak zij ook
kom maar tijdens mijn leven
Wacht nu niet tot na de rook
mij wat gezelschap te geven
Zeg ze nu maar, klonk ’t stil
zeg nu maar die lieve dingen
Laat elkeen weten wat ik wil
niet als ze om ‘t graf…
Zoontje
gedicht
2.6 met 51 stemmen
25.879 Slaap
bolt de rokken van het huis.
Het nest zwalkt als een schip.
Hij beeft, hij hangt aan aarde
die zijn handen, grijpmachientjes,
vogelklauwtjes, kneden
uit de takken van de lakens.
---------------------------------
uit: 'Hier is de tijd', 1998.…
Nocturne
gedicht
3.2 met 216 stemmen
69.693 Grote ogen in de nacht:
een meisje zwiert haar rok tot bloemen
op een dansfeest aan de gracht.
Een jongen wankelt door de stad.
Zijn benen slepen uit de maat.
De stoep ligt slordig langs de straat.
Hij heeft zijn flessen leeggedacht.…
Dikke zwarte jas
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
4.142 Op het station stond ze te roken
Alleen en in elkaar gedoken
Ze had mijn moeder kunnen zijn
Lief en mooi en klein
Maar de dood stond in haar ogen
Of was het de prozac
Ik kan het echt niet helpen
Maar ik moest huilen om dat wrak
Van een vrouw zo alleen zo zwart
Eenzaam en verscholen
In die dikke zwarte jas
Moest ik toch wel huilen
Omdat…
Schrijven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
892 Geldingsdrang vormt de lucht van bruin bier en rook
de scheppende ziel vereeuwigd op papier
een hobby gevuld met creatief vertier
en voel jij die prikkel tot schrijven ook?…
Uithalen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.676 Annie heeft een nieuwe jurk gekocht
rond haar borsten veel te strak
ze loopt wat houterig van ongemak
had liever toch een korte rok gekocht
doch 'had' was echt niet meer ter sprake
moet het hier en daar mee doen
'je bent zo plat als wat' zegt Koen
'laat je moeder het wat open haken'
zijn schoonmoe wil alleen maar breien
met vier pennen…
Waarom
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.372 Waarom, waarom, de vraag vol van smart
De zon brandt op zijn verbrande huid
Waarom mijnheer, moest zij sterven
De onschuld, mijn voorbestemde bruid
Betast door vele handen in de straat
De omwikkeling getuigt het leed
Haar eens feestelijk bruidsgewaad
Nu haar smetteloze witte doodskleed
En hoog in de met rook besmeurde lucht
Wacht de…
Laatste bewoners
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
767 Rook verdrijft de laatste tijd.
De waardin sloft zacht versleten
sloffen af tot niets
van wat ze waren.
Wie kracht had is weg-
gegaan, op zoek naar wat
hem ooit hier terug zal voeren.
Hij zal er niets meer vinden
dan de stilte binnen muren,
de open huizen.
Een schommel schuurt op de wind.…
Het zout der aarde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
561 ik rook ziltige lucht
proefde het zout der aarde
zag in de duinen
wat verlaten eieren
van vogels op de vlucht
zand knarste
in losse gedachten die
zich niet lieten ordenen
tot een vriendelijk geheel
alles werd me te veel
maar zee spoelde
de bitterheid weg
door monologen
van talloze golven
kwam ik langzaam tot rust
heb het strand…
VOORSPOED EN STRAF
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
622 Geef me nog een vaderlantje
In herberg Beëlzebub
Van de regen in de drup
Ik betaal handje contantje
Ik viel in de kercke neder
Gister, ik kon niet meer staen
’t Avondmaal heeft afgedaen
En mijn tong is één lap leder
Gun mij nog een artisjokje
En een blik onder een rokje
Laat ons roken, laat ons klinken
Bacchus Wonder-Wercken drinken…
ONBEDUIDENDE POLKA
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.974 Een Arlequin in watergroen
versleten roze draagt Colombine
de hof is groot de bomen hoog
het roodste rood van de ahorn
op 't diepste groen van dennen
wij stappen kleine stappen
-hoe is de kiezel scherp aan uw satijnen schoen-
het pak van Arlequin is watergroen
opdat het passe bij 't versleten roze van uw rok
en als de schaduw zij van uw assen…
Twee gezichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
784 Haar ogen spreken waarheid
terwijl leugentaal de mond verlaat
en zinnen, niet meer bij zinnen,
schamper zwart wit laten verdwijnen
in grijze rook zonder enig vuur
gebonden aan handen lopen voeten
die paar laatste passen nogmaals
zwakzinnig tot het einde
wordt alles weer hergebruikt
en roept verlangen intens om aandacht
bedrukt spreekt…
Grond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 Beweeg me onder regen
smeekte je met een hart
in jouw stem leefden spoken
die hartstochtig naar de aarde
roken, moest verboden worden
woorden het liefst zonder klank
en niets is anders dan de leegte
een echo van leven,
de door God gegeven dank
leefde in de tussenwegen
sprak je van moraal
en hield mijn ziel
daartegen,
sloeg de wind,…
Zeven kruiken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
569 Struikelend over
onverharde wegen
draagt haar hoofd
weer een volle kruik
een glimlach,
spontaan opgevangen
door het kleine kind
dat aan haar rokken hangt,
verdwijnt langzaam
achter opstuivend stof
kleurrijk is haar kleed
dansend om lange donkere benen
en wanneer wanhoop die avond
even haar ogen raakt
maakt elke pas nog steeds muziek…
Gebruinde benen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 het prille van lente
schroomt de bleke huid
t shirts en de korte mouw
lijken haalbaar voor de vrouw
maar de spiegel rekent
onverbiddelijk af met
witte top en korte rok
zonder gebruinde benen
kleur krijgt langzaam
weer de overhand
waar somber het straatbeeld
lang domineerde
de donkere massa breekt
in speels en licht bewegen
nog even…
Tegeltaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 Gebakken taal heeft soms een snoet
als hoofdletters een rok dragen
en lange lussen veters rijgen
in op maat gemaakte korsetten
dansen volgzinnen ademloos
verliezen af en toe grip
bij het walsen en keren
geven platweg smoel
aan lachende letters
tussen soms verwrongen woorden
wanneer zij zich spontaan verhangen
aan een wit gekalkte…
Zondagsrijder
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
1.402 Op de A0 is een zondagsrijder gespot met bebloede ogen
verkrampte hersenen herkennen oranjebitter op afstand
akelamoeders dragen dagelijks kloeke rokken en halsdoeken
die knoop je niet zonder bezwaar vast aan Heras hekwerken
Welke afslag de moordenaar neemt is volstrekt duidelijk
Afslag Vangrail, derde rotonde rechtdoor naar…